Το πολλαπλό στοίχημα για τα ακίνητα του Δημοσίου και η προίκα του ΕΟΤ

Το κυβερνητικό σχέδιο για την αναδιοργάνωση της ΕΤΑΔ. Οι προτεραιότητες και ο στόχος της ομογενοποίησης του χαρτοφυλακίου. Τι προβλέπεται για τα ακίνητα χαμηλής ωρίμανσης και ο ρόλος της «προίκας» του ΕΟΤ.

Την άμεση αναδιοργάνωση της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) η οποία διαχειρίζεται, μεταξύ άλλων, την ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) δρομολογεί η κυβέρνηση με στόχο να αναλάβει κομβικό ρόλο στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων-ιδιαίτερα στο χώρο του τουρισμού- και αύξησης των εσόδων του Δημοσίου από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του.

Η ανασυγκρότηση της ΕΤΑΔ αποτελεί προτεραιότητα για το οικονομικό επιτελείο, καθώς στο χαρτοφυλάκιο της εταιρείας περιλαμβάνονται 70.000 τίτλοι περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, μεταξύ των οποίων τουριστικά «φιλέτα», οκτώ Ολυμπιακά Κέντρα και 1.052 ακίνητα που έχουν μεταβιβαστεί στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ). Ένα portfolio που καθιστά την ΕΤΑΔ έναν από τους ισχυρότερους «παίκτες» στην ελληνική αγορά real estate.

Δεδομένης της επιλογής της κυβέρνησης να αξιοποιήσει το χώρο του τουρισμού ως βασικό εργαλείο προσέλκυσης επενδύσεων και «μηχανή έλξης» άλλων τομέων της ελληνικής οικονομίας (με προτεραιότητα των γεωργικό τομέα και τους κλάδους παραγωγής προϊόντων διατροφής), η «προίκα» τουριστικών ακινήτων της ΕΤΑΔ προορίζεται να αποτελέσει έναν από τα κύρια δέλεαρ για την προσέλκυση επενδυτικών μνηστήρων.

Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν στο «καλάθι» της ΕΤΑΔ βρίσκονται 210 τουριστικά ακίνητα σε όλη τη χώρα, μεταξύ των οποίων, τα πρώην Ξενοδοχεία Ξενία, Μαρίνες, Κάμπινγκ, Γκολφ, Χιονοδρομικά Κέντρα, Μουσεία, Σπήλαια, Τουριστικά Περίπτερα, Ιαματικές Πηγές αλλά και παραλιακές εκτάσεις-φιλέτα.

Στην αρχική της μορφή η ΕΤΑΔ δημιουργήθηκε το 1998 με την επωνυμία «Ανώνυμη Εταιρεία Αξιοποίηση Περιουσίας ΕΟΤ».Το 2000 μετονομάστηκε σε «Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Ανώνυμη Εταιρεία», για να αλλάξει και πάλι όνομα το 2004, όταν απέκτησε την επωνυμία «Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης (ΕΤΑ) Ανώνυμη Εταιρεία». Το 2011 απορρόφησε την εταιρεία «Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε» και μετονομάστηκε σε «Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε». Τα… βαφτίσια ολοκληρώθηκαν στο τέλος της ίδιας χρονιάς όταν η εταιρεία συγχωνεύθηκε με την «Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) Α.Ε» και πήρε το σημερινό της όνομα.

Η ΕΤΑΔ άλλαξε σελίδα στις 25/10/2016 όταν το ελληνικό Δημόσιο μεταβίβασε το σύνολο των μετοχών του στη νεοσύστατη Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ) και από τότε αποτελεί θυγατρική της. (100%).

Το κυβερνητικό σχέδιο για την ΕΤΑΔ περιγράφεται στο Αναπτυξιακό Σχέδιο που παρουσίασε πρόσφατα για την πορεία της χώρας μετά την τυπική ολοκλήρωση των προγραμμάτων στήριξης από τους δανειστές της.
Σύμφωνα με αυτό, η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ) σε συνεργασία με την ΕΤΑΔ,
προχωρεί στην αναδιοργάνωση της ΕΤΑΔ, προκειμένου η οργανωτική δομή της να είναι πιο αποτελεσματική στην εφαρμογή της στρατηγικής της.

Κατά προτεραιότητα, η ΕΤΑΔ προβλέπεται να επικεντρωθεί στη αναλυτική καταγραφή και ταξινόμηση των περιουσιακών στοιχείων που της μεταβιβάζονται.

Η οργάνωση των ακινήτων θα γίνεται με  κριτήριο τις δυνατότητες αξιοποίησής τους. Το επόμενο βήμα θα είναι η συγκρότηση ενός πληρέστερου αναπτυξιακού σχεδίου το οποίο θα περιλαμβάνει βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους αξιοποίησης της περιουσίας που διαχειρίζεται.

Στο επίκεντρο των ενεργειών της ΕΤΑΔ το επόμενο διάστημα αναμένεται να βρεθούν τα ακίνητα που θα έχουν ταξινομηθεί ως «χαμηλής ωρίμανσης». Πιο συγκεκριμένα προβλέπεται να προωθηθεί η περαιτέρω ωρίμανση όσων κρίνονται αξιοποιήσιμα. Αντίθετα, όσα κριθούν μη αξιοποιήσιμα αναμένεται να επιστραφούν στο δημόσιο για να χρησιμοποιηθούν από αυτό.

Το νέο ξεσκαρτάρισμα και η αναλυτική καταγραφή και ομαδοποίηση των ακινήτων της ΕΤΑΔ αποτελούν , σύμφωνα με την κυβέρνηση, βασική προϋπόθεση προκειμένου η εταιρεία να είναι σε θέση να αναλάβει επενδυτικές πρωτοβουλίες όπως η πώληση ακινήτων, οι παραχωρήσεις μέσω συμβάσεων μακροχρόνιας διάρκειας, αλλά και η αξιοποίηση σύνθετων επενδυτικών και χρηματοδοτικών σχημάτων.

Οι αλλαγές στην ΕΤΑΔ αναμένεται ταυτόχρονα να θέσουν στο μικροσκόπιο της διοίκησής της όλες τις συμβάσεις μίσθωσης και παραχώρησης που «τρέχουν» ήδη. Πρωταρχικός στόχος από τη στενότερη παρακολούθηση των υπό εκτέλεση συμβάσεων είναι να επιτευχθεί καλύτερη εμπορική εκμετάλλευση των ακινήτων και να αυξηθούν οι ροές εσόδων προς την εταιρεία και, κατ’ επέκταση, τα δημόσια ταμεία.

Μερικά από τα ακίνητα-φιλέτα της ΕΤΑΔ φιγουράρουν, ήδη, στον κατάλογο των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου που προωθούνται άμεσα για αξιοποίηση. Πιο συγκεκριμένα, από το β’ εξάμηνο του τρέχοντος έτους προβλέπεται από την κυβέρνηση να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες αξιοποίησης για την έκταση στην περιοχή Αφάντου Ρόδου και των μαρίνων Πύλου, Αλίμου και Χίου. Δρομολογείται, παράλληλα, η αξιοποίηση και των υπόλοιπων μαρίνων στο σύνολό τους.

Παναγιώτης Δ. Υφαντής

Η Κίνα «έκλεισε»! Τι θα κάνει η Ευρώπη τα σκουπίδια της;

Οταν η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αποβλήτων στον κόσμο, κοινοποίησε πριν λίγους μήνες στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου ότι δεν θα εισάγει απορρίμματα άλλων χωρών, ώστε να εστιάσει στα δικά της προβλήματα ρύπανσης, βρήκε τους μεγάλους «εξαγωγείς» πλαστικών απορριμμάτων απροετοίμαστους.

Οι εισαγωγές πλαστικών αποβλήτων είχαν καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των εργαζομένων στην Κίνα. Οι παρτίδες συχνά είχαν μολυνθεί από επικίνδυνα υλικά, όπως ιατρικά απορρίμματα, θέτοντας σε κίνδυνο τους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης.

Σε επίσημη κοινοποίηση στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, η κινεζική κυβέρνηση δήλωσε ότι μεγάλες ποσότητες «βρώμικων ή ακόμη και επικίνδυνων αποβλήτων» βρέθηκαν αναμεμειγμένες με τα στερεά απόβλητα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την κατασκευή νέων προϊόντων.

«Προκειμένου να προστατευθούν τα  περιβαλλοντικά συμφέροντα της Κίνας και η δημόσια υγεία, προσαρμόζουμε επειγόντως τη λίστα των εισαγόμενων στερεών αποβλήτων και απαγορεύουμε την εισαγωγή στερεών αποβλήτων που είναι πολύ μολυσμένα», αναφέρει η ανακοίνωση.

Μαζί με την απαγόρευση της εισόδου όλων των πλαστικών απορριμμάτων από το εξωτερικό, θεωρείται ότι η Κίνα προτίθεται επίσης να εμποδίσει την είσοδο συγκεκριμένων μετάλλων στη χώρα.

Η αποστολή τεράστιων ποσοτήτων αποβλήτων στην Κίνα αποτελούσε βασική στρατηγική της διαχείρισης αποβλήτων πολλών ευρωπαϊκών χωρών, με αποτέλεσμα τώρα το νέο κινεζικό σχέδιο, με όνομα «Εθνικό Ξίφος», να προκαλεί έντονη ανησυχία σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, επειδή ο όγκος των ανακυκλώσιμων υλικών που καταλήγουν στην Κίνα είναι τόσο μεγάλος που είναι απίθανο να αντισταθμιστεί από οποιονδήποτε άλλο συνδυασμό χωρών.

Η ΕΕ παράγει περισσότερους από 79 δισεκατομμύρια τόνους απορριμμάτων συσκευασίας κάθε χρόνο... και η ποσότητα αυξάνεται διαρκώς.

Σε σχετικό δελτίο Τύπου, η οργάνωση Ανακυκλωτές Πλαστικών Ευρώπης, με έδρα τις Βρυξέλλες, προειδοποίησε για τις δυσμενείς συνέπειες της κινεζικής απόφασης. «Αυτή η απότομη αλλαγή στις συνθήκες της αγοράς καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για την υλοποίηση μιας πραγματικής και βιώσιμης αγοράς αποβλήτων στην Ευρώπη. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την βελτίωση του σχεδιασμού για την ανακύκλωση, τη συλλογή και τη διαλογή απορριμμάτων», αναφέρει η ανακοίνωση.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Worldwatch , ο μέσος Βορειοαμερικανός ή Ευρωπαίος καταναλώνει 100 κιλά πλαστικού κάθε χρόνο . Σε παγκόσμιο επίπεδο, μόνο το 14% των απορριμμάτων μας ανακυκλώνεται. Οι μηχανές ανακύκλωσης δεν είναι σε θέση να διαχωρίσουν τα πλαστικά σε επαναχρησιμοποιούμενες μορφές, τα πλαστικά απόβλητα πιέζονταν σε δέματα και αποστέλλονταν στην Κίνα, όπου η διαλογή γινόταν με τα χέρια.

Περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων , δηλαδή το μέγεθος που εισήγαγε η Κίνα το 2016, τώρα χρειάζεται να υποστεί επεξεργασία κάπου αλλού. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει τη μετατόπιση των αποβλήτων σε γειτονικές χώρες, αλλά οι λιγότερο ανεπτυγμένες βιομηχανίες επεξεργασίας δημιουργούν έναν αυξανόμενο άτυπο τομέα ανακύκλωσης, με τις ανάλογες περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιβαρύνσεις. Προς το παρόν, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στραφεί σε χώρους υγειονομικής ταφής και αποτέφρωσης για να απαλλαγούν από τις αυξανόμενες ποσότητες πλαστικών αποβλήτων, πράγμα που σημαίνει ότι οι πόροι όχι μόνο σπαταλούνται αλλά και ρυπαίνουν αέρα και γη.

Η πολιτική απόφαση της Κίνας δεν πρέπει να σημαίνει ότι το πρόβλημα των πλαστικών απορριμμάτων μεταφέρεται σε άλλες χώρες ή θα ταφεί σε χώρους υγειονομικής ταφής. Αντίθετα, αυτή η στιγμή πρέπει να θεωρηθεί ως σημείο ενεργοποίησης για την ανάπτυξη βιώσιμων πρακτικών διαχείρισης πλαστικών απορριμμάτων και για την αύξηση των ποσοστών ανακύκλωσης στις χώρες εξαγωγής αποβλήτων. Είναι όμως εφικτό;

Οι κανονισμοί για τα πλαστικά απόβλητα δείχνουν πώς η πράσινη βιομηχανική πολιτική μπορεί να επηρεάσει άμεσα την καθημερινότητά μας, αλλά είναι μόνο ένα κομμάτι σε μια σειρά από διαφορετικές πολιτικές που μπορούν και πρέπει να βοηθήσουν να μετατρέψουμε τις οικονομίες μας σε οδηγούς βιωσιμότητας. Ωστόσο η έρευνα στον τομέα της πράσινης βιομηχανικής πολιτικής εξακολουθεί να είναι σχετικά περιορισμένη, αν και το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών και η δράση για την πράσινη οικονομία (PAGE) προσφέρουν δεδομένα και εξειδικευμένες συμβουλές προς τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής για τις χώρες τους.

Τα σκουπίδια της Ευρώπης

Η Ευρώπη υπερηφανεύεται για την ιδιότητα του περιβαλλοντικού ηγέτη - πρωταθλητή της «κυκλικής οικονομίας», στην οποία η ενέργεια και οι πόροι συλλέγονται προσεκτικά, επαναχρησιμοποιούνται και ανακυκλώνονται. Η αλήθεια όμως είναι ότι μεγάλο μέρος της πράσινης επιτυχίας της βασίστηκε στην εξαγωγή των απορριμμάτων της αλλού.

Μέχρι την αρχή του τρέχοντος έτους, η ηπειρωτική χώρα παρέμεινε καθαρή με την αποστολή εκατομμυρίων τόνων χαρτιού, πλαστικών και κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων με φορτηγά πλοία προς την Κίνα.

Από τα 56,4 εκατομμύρια τόνους χαρτιού της ΕΕ το 2016, περίπου 8 εκατομμύρια κατέληξαν στην Κίνα, αγοράστηκαν από κέντρα ανακύκλωσης που το μετατρέπουν σε χαρτόνι και το αποστέλλουν πίσω στην Ευρώπη ως συσκευασία για τις κινεζικές εξαγωγές. Την ίδια χρονιά, η ΕΕ συγκέντρωσε 8,4 εκατομμύρια τόνους πλαστικών απορριμμάτων και απέστειλε 1,6 εκατομμύρια τόνους στην Κίνα.

Στο τέλος λοιπόν του περασμένου έτους, το Πεκίνο τερμάτισε αυτήν την πρακτική, εφαρμόζοντας αυστηρά όρια στις εισαγωγές ξένων αποβλήτων. Μόλις είκοσι εβδομάδες αργότερα, η Ευρώπη αγωνίζεται να διαχειριστεί βουνά πλαστικών και χάρτινων απορριμμάτων.

«Όλα τα κέντρα διαλογής είναι φραγμένα, τα αποθέματά μας υπερβαίνουν τα επιτρεπόμενα όρια», δήλωσε ο Pascal Gennevieve, επικεφαλής της ομοσπονδίας Γάλλων ανακυκλωτών και διευθυντής ανακύκλωσης στη γαλλική εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων Veolia.

Το κόστος των απορριμμάτων και ο πλαστικός φόρος

Εδώ και χρόνια, οι ευρωπαίοι ειδικοί μιλούν για τα οφέλη του περιορισμού και της επαναχρησιμοποίησης των αποβλήτων. Μάλιστα στις αρχές του 2018 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε το όραμά της για το μέλλον των πλαστικών, προτρέποντας την Ευρώπη να μετατρέψει τα απόβλητα σε οικονομική ευκαιρία.

Η στρατηγική της Επιτροπής για τις πλαστικές ύλες, που ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο, έχει ως στόχο να καταστήσει όλες τις πλαστικές συσκευασίες ανακυκλώσιμες ή επαναχρησιμοποιήσιμες έως το 2030, πράγμα που λέει ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει 200.000 θέσεις εργασίας. Για να συμβεί αυτό, η ικανότητα της Ευρώπης να ταξινομεί και να ανακυκλώνει τα απόβλητα θα πρέπει να πολλαπλασιαστεί τέσσερις φορές - κάτι που θα κοστίσει έως και 16,6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η Επιτροπή εξετάζει επίσης ένα φόρο επί των παρθένων πλαστικών για να καταστήσει τα ανακυκλωμένα πλαστικά πιο ελκυστικά.

Επιπλέον, οι χώρες της ΕΕ συμφώνησαν τον περασμένο Δεκέμβριο να αυξήσουν τους στόχους ανακύκλωσης για άλλα υλικά συσκευασίας - χαρτί και χαρτόνι, μέταλλα και γυαλί - στο 70% μέχρι το 2030.

Η ανακύκλωση όμως εντός ΕΕ είναι δύο ταχυτήτων. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ συλλέγουν πλαστικό με μέταλλο, γεγονός που συμβάλλει στη μείωση του κόστους συλλογής και διατηρεί σχετικά υψηλή ποιότητα, αλλά το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία, η Ελλάδα, η Ρουμανία και η Μάλτα επιτρέπουν ένα μίγμα μεταλλικών, πλαστικών, γυάλινων, χαρτονιού και χαρτιού στην ίδια σακούλα. Αυτό παράγει χαμηλής ποιότητας απόβλητα που είναι δύσκολο να πωληθούν.

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αποβλήτων της ΕΕ και δεν διαθέτει δυνατότητα ανακύκλωσης στο σπίτι. Οι Βρετανοί ανακυκλωτές φοβούνται ότι η κινεζική απαγόρευση, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο να μην μπορούν να εξάγουν απόβλητα στην ΕΕ μετά το Brexit, θα πρέπει να αναγκάσουν την κυβέρνηση να επανεξετάσει την προσέγγισή της για τη διαχείριση αποβλήτων. Αλλά προς το παρόν, το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να στέλνει τα απόβλητά του στο εξωτερικό.

Η Κίνα από την άλλη έχει «περιβαλλοντική ατζέντα και οικονομική ατζέντα για ... να γίνει παγκόσμιος ηγέτης στην ανακύκλωση», δήλωσε ο Arnaud Brunet, γενικός διευθυντής του Γραφείου Διεθνούς Ανακύκλωσης.

Νέοι προορισμοί, αποτεφρωτήρες και υγειονομική ταφή

Η απαγόρευση του Πεκίνου έχει οδηγήσει ορισμένες χώρες -συμπεριλαμβανομένων πολλών στην ΕΕ, καθώς και τις ΗΠΑ και την Αυστραλία- να αναζητούν άλλες αγορές στην Ασία για να δεχτούν τα απόβλητά τους.

Προσωρινά στοιχεία από το Γραφείο Διεθνούς Ανακύκλωσης, δείχνουν ότι μεταξύ του τελευταίου τριμήνου του 2016 και του 2017, οι εισαγωγές πλαστικών απορριμμάτων της Μαλαισίας υπερδιπλασιάστηκαν στους 180.000 τόνους. Το Βιετνάμ, η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία και η Ινδία έχουν παρόμοιες τάσεις.

Ωστόσο, οι ασιατικές χώρες αντιπροσωπεύουν μόνο μισό εκατομμύριο τόνους παγκόσμιων εισαγωγών πλαστικών απορριμμάτων - λιγότερο από το ένα τρίτο της Ευρώπης που απεστάλησαν στην Κίνα.

«Θα επιλέξουμε μόνο το πλαστικό που μπορούμε να πουλήσουμε και τα υπόλοιπα θα πάνε στους αποτεφρωτήρες», δήλωσε ο Gennevieve, διευθυντής ανακύκλωσης στο Veolia.

Οι αποτεφρωτήρες είναι κατασκευασμένοι για να διαχειρίζονται μικτά αστικά απόβλητα. Το πολύ πλαστικό - το οποίο απελευθερώνει περισσότερη θερμότητα όταν καίγεται - έχει διαβρωτική επίδραση στα μηχανήματα, πράγμα που σημαίνει ότι και οι μονάδες καύσης αποβλήτων αγωνίζονται με την υπερπροσφορά.

Η αναθεωρημένη οδηγία για την ταφή των αποβλήτων, η οποία συμφωνήθηκε από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ τον περασμένο Δεκέμβριο, επέβαλε ανώτατο όριο στο 10% όλων των αστικών αποβλήτων έως το 2035, αλλά επέτρεψε σε ευρωπαϊκές χώρες με υψηλά ποσοστά υγειονομικής ταφής επιπλέον πενταετή συμμόρφωση. Η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Μάλτα, η Ρουμανία και η Σλοβακία κατέβαλαν το περισσότερο από το ήμισυ των αποβλήτων τους το 2014 σύμφωνα με την Eurostat.

Τα σκουπίδια της ΕΕ μπορούν ακόμα να σταλούν ανατολικά, αλλά στην Ανατολική Ευρώπη αντί της Ανατολικής Ασίας. Η Βουλγαρία, η οποία το 2014 κατέστρεψε το 82% των αποβλήτων της, έχει πολύ μικρούς φόρους για τη συγκομιδή απορριμμάτων.

«Θα μπορούσαν να γίνουν οι χώροι υγειονομικής ταφής της Ευρώπης», δήλωσε η Ella Stengler, διευθυντής της ομοσπονδίας CEWEP. «Τα απόβλητα βρίσκουν πάντα τον φθηνότερο τρόπο και τόπο». 

Για να ανακτήσουμε τις δημόσιες υπηρεσίες

Για να ανακτήσουμε τις δημόσιες υπηρεσίες:

Πώς πόλεις και πολίτες αναιρούν τις ιδιωτικοποιήσεις

Την τελευταία δεκαετία τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καταγράφεται μία ιδιαίτερα δυναμική τάση επαναφοράς των υπηρεσιών κοινής αφέλειας σε δημοτικό και δημόσιο έλεγχο. Τα παραδείγματα διαρκώς πληθαίνουν αντιστρέφοντας την καταχρηστική πρακτική των ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) που λειτούργησε ως δούρειος ίππος για τη μεταφορά του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτικά χέρια. Η βασική αιτία δεν εδράζεται σε ιδεολογικές παραδοχές ή κοινωνικές αξίες. Η δυναμική της εν λόγω τάσης έγκειται στην αποτυχία του ιδιωτικού τομέα να διαχειριστεί ιδιαίτερα σημαντικούς τομείς όπως το νερό και η ενέργεια. Κατά κανόνα οι ποιότητα των υπηρεσιών χειροτέρεψε, οι τιμές ανέβηκαν και τα εργασιακά δικαιώματα εκφυλίστηκαν.

Η πρόσφατη έκδοση του Transnational Institute (TNI) τεκμηριώνει την τάση επαναφοράς σε δημόσιο έλεγχο και τις αιτίες της δυναμικής της. Τα σημαντικότερα σημεία του βιβλίου συνοψίστηκαν και παρουσιάστηκαν σε μία περιεκτική μπροσούρα η οποία μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ελληνικά με ευθύνη του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς.

Η παρουσίαση της συγκεκριμένης έκδοσης όπως και της επανέκδοσης του βιβλίου ‘Νερό: Κοινό Αγαθό’  από το Ινστιτούτο, θα γίνει στις 30 Μαΐου με ομιλήτριες την υπεύθυνη της έκδοσης από την πλευρά του ΤΝΙ Σ. Κασιμότο και την Χ. Γουεϊνράιτ, Red Pepper. Περισσότερες πληροφορίες στο Δελτίο Τύπου που θα ακολουθήσει.

Για δωρεάν αντίτυπα της έκδοσης μπορείτε να απευθύνεστε στο Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς

T:+302103217745
F: +30 210 5225131

Ώρες επικοινωνίας: 11πμ – 5μμ

info@poulantzas.gr

Μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ:

Download (PDF, 2.14MB)

Μπορείτε να το διαβάσετε online εδώ:

Για περισσότερες πληροφορίες, πρόσθετο υλικό :

Νερό / Κοινό Αγαθό. Η προστασία και η διαχείριση του νερού ως «κοινού αγαθού»

Το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς σε συνεργασία με τις εκδόσεις Νήσος προχώρησε στην έκδοση βιβλίου με τίτλο ΝΕΡΟ / ΚΟΙΝΟ ΑΓΑΘΟ: Η προστασία και η διαχείριση του. Παραδείγματα ορθής διαχείρισης και ευρωπαϊκά δημοψηφίσματα διεκδίκησης του δημόσιου χαρακτήρα του . Σκοπό της έκδοσης αποτέλεσε η διάθεση, προς όσους ενδιαφέρονται να συμβάλουν στην κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, ενός οδηγού που περιλαμβάνει τις βασικές αρχές ορθής διαχείρισής του με γνώμονα την κοινωνική ωφελιμότητα και την περιβαλλοντική μέριμνα, μέσα από την παρουσίαση συγκεκριμένων, εμβληματικών παραδειγμάτων στον ευρωπαϊκό χώρο. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου παρουσιάζεται αναλυτικά η περίπτωση της Eau de Paris –της εταιρίας ύδρευσης του Παρισιού που πρόσφατα, και πανηγυρικά, επανήλθε σε δημοτικό έλεγχο– καθώς και τα ευρωπαϊκά κινήματα για την προστασία του νερού ως κοινού αγαθού που οδήγησαν σε σχετικά δημοψηφίσματα, τυπικά ή άτυπα. Αντιπροσωπευτικό πραγματολογικό υλικό από τις καμπάνιες που προηγήθηκαν των δημοψηφισμάτων, αλλά και από τις δράσεις των κινημάτων παρατίθεται στο παράρτημα.

Το βιβλίο έρχεται σε συνέχεια εκδηλώσεων και πρωτοβουλιών του Ινστιτούτου με αντικείμενο το νερό ως κοινό αγαθό επιδιώκοντας να συμβάλει στη διατύπωση μιας τεκμηριωμένης πρότασης. Προχωρά ένα βήμα μετά την εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση του νερού, καθιστώντας σαφές ότι μια εναλλακτική διαχείρισή του υπό δημόσιο έλεγχο είναι εφικτή. Η σχετική διεθνής εμπειρία είναι άλλωστε υπαρκτή, δυναμικά αυξανόμενη και προσβάσιμη. Οι τοπικές ιδιαιτερότητες στην περίπτωση του νερού σε περιβαλλοντικό και κοινωνικό επίπεδο δεν επιτρέπουν βέβαια την μηχανιστική αντιγραφή ενός παραδείγματος από άλλο πλαίσιο και την εφαρμογή του σε συνθήκες διαφορετικές. Δίνουν ωστόσο το έναυσμα και την προαπαιτούμενη βάση τεκμηρίωσης με σκοπό τη διεκδίκηση και την επεξεργασία ενός μοντέλου διαχείρισης που θα προστατεύει και θα διαφυλάττει το νερό ως δημόσιο αγαθό.

Είναι σαφές ότι η διαχείριση των κοινών αγαθών προς όφελος της κοινωνίας συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της δημοκρατίας. Οι κοινοί πόροι αντιπροσωπεύουν έναν νέο ορίζοντα στη σύνδεση διαφορετικών τομέων διαχείρισης και αντιστάσεων στο σφετερισμό τους –από τον υλικό πόρο του νερού έως το άυλο διαδίκτυο και τη θεσμοθέτηση αμεσοδημοκρατικών εργαλείων, όπως τα δημοψηφίσματα ή ο συμμετοχικός προϋπολογισμός.

Download (PDF, 18.24MB)

Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης για το παραλιακό μέτωπο

Ανησυχία για τη χρόνια πολεοδομική αφασία της πόλης, το χωροταξικό αλαλούμ και την πληθώρα αντιφατικών δηλώσεων από διάφορους φορείς της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης, εκφράζει η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης και ζητά αναβάθμιση της διαβούλευσης για το παραλιακό μέτωπο, σύνδεση με έναν ευρύτερο αστικό σχεδιασμό και επανασύσταση του Οργανισμού Ρυθμιστικού.

«Κι ενώ η πόλη έχει μείνει χωρίς κανένα σχέδιο αστικής ανάπλασης, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ανακοίνωσε ότι 'ολοκληρώνεται σύντομα' το πρώτο στάδιο διαβούλευσης με τους Δήμους του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης και άλλους φορείς, για τον ειδικό χωρικό σχεδιασμό, ώστε 'να καταγραφούν οι προθέσεις τους για τις χρήσεις που επιθυμούν στις περιοχές ευθύνης τους'. Κανένας σχεδιασμός δηλαδή δεν υπάρχει αλλά μόνο καταγραφή προθέσεων και επιθυμιών», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της Οικολογικής Κίνησης.

Στην ίδια ανακοίνωση γίνεται λόγος για «αντιφατικά και αποσπασματικά περιστατικά, που αποδεικνύουν την παντελή έλλειψη σχεδιασμού»:

-Η απόφαση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να δρομολογήσει την μίσθωση του εγκαταλελειμμένου στρατοπέδου Ζιάκα στην ανώνυμη εταιρεία «Κεντρική Λαχαναγορά Θεσσαλονίκης», με σκοπό την εγκατάσταση κέντρου logistics.

-Η πρόταση για δημιουργία «Μαρίνας» σκαφών μπροστά από το ξενοδοχείο «Μακεδονία Παλλάς».

-Η χωροθέτηση και αδειοδότηση για την κατασκευή νέου πολυώροφου κτηρίου για τη φιλοξενία του Μουσείου Ολοκαυτώματος, εντός του ιστορικού χώρου του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού, χωρίς να εξεταστεί η περίπτωση ανακατασκευής του κτηρίου του Πιέτρο Αριγκόνι, που υπήρχε προπολεμικά ή η περίπτωση ανάπλασης όλης της περιοχής, με τη διατήρηση και συντήρηση των ιστορικών διατηρητέων μνημείων και του χώρου που τα περιβάλλει.

-Οι δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου, σε ημερίδα για το θαλάσσιο μέτωπο, ότι υπάρχει ανάγκη ενοποίησης των σχεδιασμών, που αφορούν το θαλάσσιο μέτωπο και τον Θερμαϊκό Κόλπο και πως πρέπει, πλέον, να μπουν σε μια μητροπολιτική πλατφόρμα και οι ελεύθεροι χώροι και η ανάπτυξη. Μετά από τόσες εξαγγελίες οι κυβερνώντες παραμένουν στο επίπεδο των γενικόλογων διαπιστώσεων και ερωτημάτων: «πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα "ποιο είναι το εργαλείο σχεδιασμού της μητροπολιτικής ανάπτυξης της πόλης, ποιο είναι το επίπεδο σχεδιασμού και ποια είναι τα μελετητικά εργαλεία που έχουμε στα χέρια μας", καθώς, όπως είπε, είναι θέματα που έχουν μείνει πίσω. "Ποιος έχει την πρωτοβουλία; Ποιος κάνει τον μητροπολιτικό σχεδιασμό των ελεύθερων και των δημόσιων χώρων στην πόλη; Μαζί με αυτόν θα πάμε όλοι"».

«Κι όλα αυτά, όταν ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου έχει καταργηθεί και η αρμοδιότητά του έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Μητροπολιτικού Σχεδιασμού Θεσσαλονίκης, που υπάγεται στη Διεύθυνση Χωροταξίας της Γ.Γ. Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ!», επισημαίνεται.

Η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης θεωρεί ως κατ' αρχήν θετικό το γεγονός ότι, έστω και μετά από αρκετά χρόνια, δρομολογείται μια διαδικασία διαβούλευσης για το παραλιακό μέτωπο. Ωστόσο, θέτει μερικά ερωτήματα:

-Με ποιους φορείς διαβουλεύεται η Περιφέρεια πέραν των Δήμων;

-Θα γίνει διαβούλευση και με φορείς της κοινωνίας των πολιτών;

-Αφού καταγραφούν οι προθέσεις για τις χρήσεις που επιθυμούν στις περιοχές ευθύνης τους, ποια μέθοδος θα ακολουθηθεί για την κατάρτιση του ειδικού χωροταξικού σχεδιασμού;

-Πως και από ποιόν θα αξιολογηθούν οι προτάσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά θέματα όπως η τύχη του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού και της δυτικής εισόδου, οι εκβολές του Δενδροπόταμου, η ακτή που διασώζεται κάτω από την οδό Σοφούλη; Θα προβλεφθεί η συνολική αντιμετώπισή τους ή θα κόβονται κομμάτι-κομμάτι και θα ξεπουλιούνται στην πιο προσοδοφόρα οικονομικά πρόταση;

-Θα προβλεφθεί κάποια διαδικασία ενοποίησης πράσινων χώρων και μνημείων πολιτισμού;

-Γιατί δεν εφαρμόζεται το «Στρατηγικό και επιχειρησιακό σχέδιο για το πράσινο στη Θεσσαλονίκη», που εκπονήθηκε το 2006, μέσω της συνεργασίας του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Θεσσαλονίκης με το ΑΠΘ (με συγγραφείς τους Ανανιάδου - Τζημοπούλου Μ., Διαμαντόπουλο Σ., Ζάγκα Θ. Παπαμίχο Ν.);

-Θα ληφθούν υπόψη πολυάριθμες έρευνες σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο που έχουν γίνει στην περιοχή από πλευράς αρχιτεκτονικής τοπίου, χωροταξικού σχεδιασμού ή πολεοδομικής και περιβαλλοντικής ανασυγκρότησης;

-Θα αξιοποιηθούν μέσω ανοικτών διαγωνισμών οι ιδέες πληθώρας αξιόλογων νέων επιστημόνων της πόλης μας;

-Μέχρι να αποφασιστούν όλα αυτά, γιατί προχωρούν αυθαίρετες και αποσπασματικές αποφάσεις που υποβαθμίζουν το περιβάλλον της πόλης και την ποιότητα ζωής των κατοίκων;

Πηγή: http://voria.gr/article/ikologi-i-thessaloniki-vadizi-choris-schedio-ke-orama