Γιατί καίγονται τα ΚΔΑΥ;

 

Από το 2019 έχουν καεί 38 τέτοια κέντρα.

Απο Anna Anagnostopoulou

• Στις 6 Ιουλίου 2019, στις 4.30 το πρωί, ξέσπασε πυρκαγιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Λασίθι της Κρήτης.

• Στις 30 Αυγούστου 2019, τη νύχτα, ξέσπασε μεγάλη φωτιά σε αποθήκη ανακύκλωσης υλικών στην Πρέβεζα.

• Στις 14 Οκτωβρίου 2019, τα ξημερώματα, ξεσπά πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μετάλλων στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην παλιά Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης- Κιλκίς.

• Στις 17 Δεκεμβρίου 2019 ξεσπά φωτιά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μπαταριών στη ΒΙΠΕ Πατρών.

• Στις 14 Ιανουαρίου 2020, στις 4 τα ξημερώματα ξεσπά πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης, στο 128ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών, στην περιοχή Μπολάτι Κορινθίας.

• Στις 17 Μαρτίου 2020, στις 2 τα ξημερώματα, ξέσπασε φωτιά από άγνωστη αιτία σε μονάδα ανακύκλωσης που βρίσκεται στο δρόμο Λάρισας-Καρδίτσας.

• Στις 8 Απριλίου 2020, το βράδυ, ξεσπά πυρκαγιά σε μονάδα ανακύκλωσης μετάλλων στην οδό Ιωνίας 105 στο Μενίδι, φωτιά που ξεκίνησε από το ημιυπόγεια της διώροφης επιχείρησης.

• Στις 11 Μαϊου 2020, το απόγευμα, φωτιά καταστρέφει πλαστικά και ελαστικά αυτοκινήτων σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Αυλίδα του Δήμου Χαλκίδας.

• Στις 14 Μαϊου 2020, πυρκαγιά ξεσπά το απόγευμα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών και χαρτικών ειδών, στην περιοχή της Νέας Ζωής Ασπροπύργου.

• Στις 19 Μαΐου 2020, πυρκαγιά ξεσπά τα ξημερώματα στις 5.30 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης που βρίσκεται στη Μάνδρα Αττικής.

• Στις 15 Αυγούστου 2020 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μεταμόρφωση.

• Στις 21 Αυγούστου 2020 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Θεσσαλονίκη.

• Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοτάξιο ανακύκλωσης στη θέση Νησί Τεμένης Αιγίου.

• Στις 21 Μαρτίου 2021, εκδηλώθηκε μεγάλη πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Σχηματάρι Βοιωτίας.

• Στις 23 Αυγούστου 2022, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μάνδρα.

• Στις Μαΐου 2023, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο

• Στις 2 Ιουλίου 2023 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μάνδρα Αττικής.

• Στις 16 Ιουλίου 2023, σημειώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης χαρτιού και πλαστικών στη βιομηχανική περιοχή του Γερίου, σύμφωνα με το ΕΤΕΚ

• Στις 05 Αυγούστου 2023 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη περιοχή Λάκκα Κάτσαρη στον Ασπρόπυργο.

• Στις 9 Ιουνίου 2024 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης της ΔΕΔΙΣΑ στο Ακρωτήριο Χανίων

• Στις 14 Αυγούστου 2024 εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Ομορφοχώρι Κιλελέρ

• Στις 2 Οκτωβρίου 2024, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Σινδο Θεσσαλονίκης

• Στις 30 Οκτωβρίου 2024, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Μαρκόπουλο

• Στις 5 Νοεμβρίου 2024, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Α’ Βιομηχανική Περιοχή Βόλου

• Στις 25 Νοεμβρίου 2024, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μετάλλων στο Κορωπί

• Στις 1 Μαρτίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη ΒΙΠΕ Ηρακλείου

• Στις 15 Μαρτίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης χαρτιού στη Ριτσώνα Αττικής

• Στις 11 Απριλίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών στο Γομοστό Αχαΐας

• Στις 4 Μαίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μπαταριών στη Μάνδρα Αττικής

• Στις 2 Ιουνίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Σοφό Ασπρόπυργου

• Στις 24 Ιουνίου 2025, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης συσκευασιών στο Άσπρο Κιλκίς

• Στις 6 Ιουλίου 2025 πυρκαγιά σε χώρο αποθήκευσης ανακυκλώσιμων στη Δυτική Αττικη

• Στις 11 Ιουλίου 2025 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Σίνδο

• Στις 12 Ιουλίου 2025 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Ριτσώνα

• Στις 13 Ιουλίου 2025 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Αλεξανδρούπολη

• Στις 21 Ιουλίου 2025 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μόρια Λέσβου.

• Στις 21 Απριλίου 2026 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Νεοχωρούδα.

• Στις 04 Ιουνίου 2026 πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στον οικισμό Φιλοθέης Θεσσαλονίκης.

Τι έχουν τα έρμα και τα καίνε; Ρητορική ερώτηση. Η μεγάλη κομπίνα. Μέρος του αφηγήματος του πράσινου καπιταλισμού και της νεοφιλελεύθερης ατομικής ευθύνης.

Σε λίγο θα καίνε και τα κέντρα δεδομένων.

-----Dimitris Lenis

Μια ακόμα μεγάλη πυρκαγιά σε κέντρο διαλογής ανακύκλωσης (ΚΔΑΥ) στην Λάρισα. Η κυβέρνηση, όπως πάντα, αποδείχτηκε πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του (α)φυσικού αυτού φαινομένου: έστειλε προειδοποιήσεις με τηλεφωνο-βουβουζέλα (112) στους κατοίκους να μείνουν σπίτια τους και να κλείσουν πόρτες και παράθυρα, κόβοντάς τους τη χολή -- η φωτιά είναι γεμάτη τοξικά, διοξίνες, μέταλα και PAHs κυρίως. Κατά τα άλλα οι πυροσβεστικές δυνάμεις απλώς περιόρισαν το φαινόμενο μέχρι να καούν όλα τα εύφλεκτα.

Γιατί τόσες πολλές φωτιές σε τέτοια εργοστάσια;

Πού να ξέρω;

Αλλά στην Ελλάδα ζούμε, ο νους μου πάει πρώτα στο κακό. Πχ εμπρησμός για να καλυφθούν παρατυπίες, ή να ξεφορτωθούν «εμπόρευμα» που είναι αδύνατο να το διαθέσουν με νόμιμους τρόπους κλπ.

Όμως, οι φωτιές αυτές είναι φαινόμενο που ταλαιπωρεί όλες τις χώρες που διαθέτουν αυτό το είδος οικονομικής (παρα)δραστηριότητας που λέγεται «ανακύκλωση», κυκλική οικονομία κλπες feelgood μπούρδες. Μερικοί λόγοι:

-- Μπαταρίες λιθίου. Σε αυτά τα μέρη συσσωρεύονται (κακώς) συσκευές με μπαταρίες λιθίου, όπως τηλέφωνα, άτιμοι ατμιστές, λάπτοπ κα μικροσυσκευές (οι οποίες κανονικά ανακυκλώνονται διαφορετικά, αλλά πολύς κόσμος τις πετάει σε μπλε κάδους). Αν μια μπαταρία λιθίου πιεστεί και τρυπήσει έχουμε θερμική διαρροή και ανάφλεξη -- στα εργοστάσια αυτά οι πρέσες είναι συνηθισμένο εργαλείο για την μείωση του όγκου. Η φωτιά λιθίου είναι πρακτικά αδύνατο να κατασβεστεί, απλώς περιμένουμε να σβήσει λόγω εξάντλησης της καύσιμης ύλης. Οι Βρετανικές αρχές λένε ότι γύρω στις μισές πυρκαγιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης οφείλονται σε τέτοιες μπαταρίες.

-- Αυτανάφλεξη οργανικών. Κανένας κάδος δεν είναι καθαρός, οι περισσότεροι είναι μολυσμένοι με οικιακά απορρίμματα. Στο κέντρο των τεράστιων σωρών από απορρίμματα που συγκεντρώνονται στο εργοστάσιο, έχουμε τις ιδανικές συνθήκες για ζύμωση και αυτανάφλεξη. Σημαντικός παράγοντας είναι και τα δοχεία με εύφλεκτα υπολείμματα (πχ εντομοκτόνα, λακ, χρώματα κλπ).

-- Τεράστιο Φορτίο Καύσιμης Ύλης: Τα εργοστάσια αυτά είναι γεμάτα από τα πιο εύφλεκτα υλικά που υπάρχουν: συμπιεσμένο πλαστικό, χαρτά και νάιλον. Μόλις δημιουργηθεί ένας μικρός σπινθήρας (ακόμα και από μια στατική εκκένωση ή τριβή των μηχανημάτων), η φωτιά επεκτείνεται αμέσως.

Υπάρχει μια παγκόσμια «επιδημία» από τέτοιες πυρκαγιές, οι οποίες φυσικά είναι τεράστια καταστροφή για το περιβάλλον και απειλή για την υγεία όσων άτυχων βρίσκονται στο πέρασμα του τοξικού νέφους. Οι ασφαλιστικές εταιρίες αρνούνται πλέον να ασφαλίσουν τα ΚΔΑΥ αν δεν έχουν πανάκριβο εξοπλισμό (θερμικές κάμερες, ειδικά πυροσβεστικά συστήματα κλπ) κάτι που αυξάνει το κόστος, άρα και το κίνητρο για εμπρησμό.

Και βέβαια το πρόβλημα είναι ότι τα εργοστάσια αυτά δεν μπορούν από τη φύση τους να έχουν υψηλή κερδοφορία σε μεγάλη κλίμακα -- αφού ασχολούνται με »νεκρή εργασία», η πρώτη τους ύλη είναι κεφάλαιο που έχει κλείσει τον κύκλο του και μόνο με επιδοτήσεις (ή με παρανομίες -- τα σκουπίδια είναι παραδοσιακά χώρος της μαφίας) μπορεί να έχει σοβαρά κέρδη.

Η ίδια η ιδέα της μαζικής, κεντρικοποιημένης ανακύκλωσης είναι προβληματική. Σκοπός της είναι να διατηρήσει την παράλογη κατανάλωση που προσφέρει ο καπιταλισμός χωρίς τα προβλήματά του. Ομως, ο βιομηχανικός καπιταλισμός δεν θα ήταν κερδοφόρος αν δεν ήταν σπάταλος, αν δεν είχε το ελεύθερο να ρυπαίνει, να δημιουργεί απόβλητα και σκουπίδια. Αν οι βιομηχανίες ήταν υπεύθυνες για τα απόβλητά τους και για την ανακύκλωση των προϊόντων τους, η τιμή θα ήταν τετοια που κανείς δεν θα μπορούσε να αγοράσει.

Η ανακύκλωση δεν μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα, απλώς είτε να το αμβλύνει λίγο, ή να το μεταθέσει (πχ εξάγοντας τα σκουπίδια σε άλλες χώρες που απλώς θα τα θάψουν), ή να το κρύψει για λίγο κάτω από το χαλί. Όταν τα σκουπίδια κάτω από το χαλί γίνουν πολλά, τότε ...αυταναφλέγονται.

Η ειρωνεία είναι ότι η Ελλάδα έχει φάει άπειρα πρόστιμα για τις ανοιχτές χωματερές και τις φωτιές σε αυτές. Από τη στιγμή που οι χωματερές ιδιωτικοποιήθηκαν και ονομάστηκαν ΚΔΑΥ τα πρόστιμα σταμάτησαν. Οι φωτιές όμως όχι.

Ημερίδα “Μεταβάσεις προς τη Βιώσιμη Διαχείριση Απορριμμάτων σε επίπεδο Δήμων”

 

https://www.youtube.com/watch?v=DLlT2kTQRb8

Η εύφλεκτη «μεταμόρφωση» της ανακύκλωσης και η Κίνα

 

Γιώργος Λιάλιος

31.08.2020

Η πυρκαγιά στην αποθήκη ανακυκλώσιμων ειδών στη Μεταμόρφωση είναι μόνο ένα σύμπτωμα. Ενα από τα δεκάδες περιστατικά την τελευταία διετία, τα οποία καταδεικνύουν το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ένα σημαντικό κομμάτι του συστήματος ανακύκλωσης στη χώρα μας. Οι αιτίες όμως είναι βαθύτερες: σχετίζονται με την ευρωπαϊκή πολιτική στο ζήτημα τα τελευταία 20 χρόνια, τις αποφάσεις που έχει λάβει η Κίνα την τελευταία τριετία, ακόμη και τη «μάχη» που γίνεται στις Βρυξέλλες –και πιο περιορισμένα στην Αθήνα– από τα διάφορα λόμπι του ευρύτερου χώρου της διαχείρισης των απορριμμάτων. Το ερώτημα είναι, βεβαίως, πώς θα αντιμετωπιστούν στη χώρα μας βραχυπρόθεσμα τα «συμπτώματα» αυτά, αλλά και μακροπρόθεσμα η ίδια η ανακύκλωση.

 

Στην εγχώρια «αγορά» των εταιρειών που ασχολούνται με κομμάτια της ανακύκλωσης, από τα κέντρα διαλογής έως τις αποθήκες και όσους μεσολαβούν για την πώληση ή εξαγωγή υλικών, είναι σαφές ότι όλες οι πυρκαγιές των τελευταίων δύο ετών οφείλονται πρακτικά στον ίδιο λόγο. «Θεωρώ ελάχιστα πιθανό να βάλει κάποιος φωτιά εσκεμμένα, για να εισπράξει τα χρήματα της ασφάλειας. Το επιχείρημα αυτό είναι “εύκολο” να ειπωθεί, αλλά δεν ευσταθεί: Τα τελευταία χρόνια, οι περισσότερες ασφαλιστικές αποφεύγουν να καλύψουν τέτοιες επιχειρήσεις, θέτοντας πολύ αυστηρούς όρους για την πυρασφάλεια, τόσο αυστηρούς που ακόμη και μια μεγάλη εταιρεία δυσκολεύεται να πετύχει», λέει στην «Κ» (υπό τον όρο της ανωνυμίας) επιχειρηματίας του κλάδου.

 

«Ετσι, οι φωτιές αυτές ξεσπούν σε δύο ειδών εταιρείες: σε όσες έχουν ουσιαστικά κλείσει, εγκαταλείποντας πίσω τεράστιες ποσότητες υλικών, ή όσες από αδιαφορία ή κακοδιαχείριση λειτουργούν με πολύ χαμηλά στάνταρ ασφαλείας. Εξάλλου, κανείς δεν ελέγχεται, παρά μόνο έπειτα από καταγγελία. Κάποιοι από αυτούς που έχουν καεί τα τελευταία χρόνια απλά “στόκαραν” για χρόνια άχρηστα υλικά, τα οποία αγόρασαν προκειμένου να εξασφαλίσουν μια καλύτερη συμφωνία για κάτι άλλο και απλώς τα έχουν αφημένα εκεί μην ξέροντας τι να τα κάνουν. Οι δε Αρχές δείχνουν και μιαν ανοχή απέναντί τους, ίσως γιατί δεν θέλουν όλα αυτά να αρχίσουν να εγκαταλείπονται σε γκρεμούς και ρέματα. Γιατί άλλωστε κανείς δεν έχει ενισχύσει με νέο, μόνιμο προσωπικό τους ελεγκτικούς μηχανισμούς την τελευταία 15ετία, ενώ αντιθέτως η αδειοδότηση αυτών των χώρων έχει γίνει εξαιρετικά απλή;».

 

Εξωγενείς παράγοντες

 

Πώς φθάσαμε σε αυτό το σημείο; Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σημερινή κατάληξη οφείλεται εν πολλοίς σε εξωγενείς παράγοντες. Ο Αντώνης Μαυρόπουλος, πρόεδρος της Διεθνούς Ενωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ISWA), παρακολουθεί για χρόνια τις εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο. «Από το 2000, οπότε άρχισε η Ε.Ε. να θέτει πιο εντατικά τα ζητήματα της ανακύκλωσης, έως το 2017 ακολουθήθηκε ένα συγκεκριμένο μοτίβο: η Ε.Ε. αύξανε διαρκώς τα επίπεδα της ανακύκλωσης με νομοθετικές παρεμβάσεις, δίνοντας σε αντάλλαγμα στην αγορά οικονομικά κίνητρα για να ανταποκριθεί», εξηγεί στην «Κ». «Από την αρχή όμως υπήρχε ένα δομικό πρόβλημα: στα ρεύματα της ανακύκλωσης συμπεριελήφθησαν υλικά για τα οποία δεν υπάρχει δευτερογενής αγορά, όπως κάποιες κατηγορίες πλαστικών ή κάποια ειδικά ρεύματα αποβλήτων. Την ίδια περίοδο, η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας ήταν τερατώδης, με αποτέλεσμα να απορροφά ό,τι διαθέσιμα υλικά υπήρχαν – είτε ως δευτερογενή ύλη ή ως καύσιμη ύλη. Αυτό οδήγησε την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και την Αυστραλία, που είχαν τα πιο οργανωμένα συστήματα ανακύκλωσης, να εξάγουν μαζικά όλα τα ανακυκλώσιμα υλικά που δεν μπορούσαν ή δεν επιθυμούσαν να διαχειριστούν οι εγχώριες βιομηχανίες τους. Φυσικά ήταν εν γνώσει της Ε.Ε. ότι τα υλικά αυτά δεν ανακυκλώνονται, αλλά συχνά χρησιμοποιούνται ως φθηνό καύσιμο με μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Ομως, στις εξαγωγές αυτές στηρίζονταν οι εξαιρετικές επιδόσεις στην ανακύκλωση της Ε.Ε.».  

Αλλαγή πολιτικής

 

Το 2017-18, η Κίνα άλλαξε πολιτική, αρνούμενη να εισάγει ανακυκλώσιμα χαμηλής ποιότητας. «Η Κίνα αποφάσισε να αναπτύξει την εγχώρια αγορά ανακύκλωσης, δημιουργώντας μεγάλες εταιρείες και θέτοντας πολύ αυστηρά κριτήρια στις εισαγωγές ανακυκλώσιμων υλών. Παράλληλα, η τιμή του πετρελαίου άρχισε να πέφτει και ως αποτέλεσμα οι τιμές των ανακυκλωμένων πλαστικών δεν ήταν πια ανταγωνιστικές ως προς την παρθένα πρώτη ύλη. Την ευκαιρία αυτή είδαν οι ΗΠΑ, που το 2019 αύξησαν κατά 3% την εξαγωγή παρθένου πλαστικού στην Κίνα. Ολες αυτές οι εξελίξεις, όμως, προκάλεσαν μια θύελλα σε σχέση με το χαμηλής ποιότητας πλαστικό και χαρτί στην Ευρώπη». 

 

Εξειδίκευση

 

Ο κ. Μαυρόπουλος εκτιμά πως τα επόμενα χρόνια οι πολιτικές της Ε.Ε. σχετικά με το πλαστικό θα συνεχίσουν να εξειδικεύονται. «Πιστεύω ότι η κατανάλωση πλαστικού θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα 20-30 χρόνια. Είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι, γιατί είναι τόσο επιτυχημένο ως υλικό, σε πολλές εφαρμογές αναντικατάστατο. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις πλέον στην Ε.Ε. είναι η εξάρτησή μας από το πλαστικό και πώς θα τη διαχειριστούμε. Η πολιτική για την κυκλική οικονομία, πάντως, δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στη βιομηχανία πλαστικού, αλλά και στα συστήματα ανακύκλωσης».

 

Η έλλειψη «χάρτη» και οι μονάδες καύσης

 

Η έλλειψη διαφάνειας στην εγχώρια αγορά της ανακύκλωσης είναι ίσως ένα από τα βασικότερα προβλήματά της. Η πολιτεία δεν έχει μια βάση δεδομένων όλων των επιχειρήσεων του χώρου, δεν γνωρίζει ποιες ποσότητες ποιων υλικών εξάγονται και πού, πόσες τελικά απορροφούνται στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να χτίσει μια αποτελεσματική πολιτική.

 

«Μας λείπει ένας χάρτης της ανακύκλωσης στην Ελλάδα, μια λεπτομερής καταγραφή των υλικών που ανακτώνται και πού καταλήγουν», λέει ο Γιάννης Σιδέρης, διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ). «Επίσης δεν έχουν χαρτογραφηθεί οι υποδομές για την ανακύκλωση και τα απόβλητα εκσκαφών και κατεδαφίσεων (σ.σ. μπάζα). Και φυσικά, υπάρχουν πολύ μεγάλες ελλείψεις στο κομμάτι των ελέγχων. Την περίοδο αυτή συζητούμε με τα επιμελητήρια, κοιτάζουμε τι μπορεί να γίνει από το ΑΣΕΠ, πώς θα μπορέσουμε να δεχόμαστε αποσπάσεις από το Δημόσιο για να ενισχύσουμε το κομμάτι αυτό». Μια «τρύπα» άλλωστε που ανέδειξε η υπόθεση της Μεταμόρφωσης ήταν και η συγκεκριμένη: οι «εύκολες» διαδικασίες αδειοδότησης είναι δυνάμει επικίνδυνες, όταν ο αδειοδοτούμενος δεν ελέγχεται ποτέ.

«Οι φωτιές είναι σαφής ένδειξη ότι η ανακύκλωση πλαστικού στη χώρα μας δεν πάει καλά», τονίζει ο κ. Μαυρόπουλος. «Τα εγχώρια λάθη είναι πολλά: για παράδειγμα, το ένα τρίτο των πλαστικών που καταλήγουν στους μπλε κάδους δεν ανακυκλώνεται και γι’ αυτό φέρουν την ευθύνη τα συστήματα ανακύκλωσης και η πολιτεία, όχι ο ανενημέρωτος πολίτης.

 

Υπάρχει, όμως, ούτως ή άλλως, ζήτημα με τα πλαστικά που δεν είναι ανακυκλώσιμα ή είναι εξαιρετικά ακριβό να ανακυκλωθούν. Η Ε.Ε. μάς δίνει σε αυτό δύο επιλογές: την ταφή και την καύση. Στην Ε.Ε. υπάρχει ένα πανίσχυρο λόμπι γύρω από την καύση, που υπόσχεται να ανακουφίσει το πρόβλημα στη χώρα μας. Προσωπικά δεν είμαι εξ ορισμού αντίθετος στην καύση: όχι απορριμμάτων γενικώς, αλλά μόνο υπολειμμάτων. Πρέπει, όμως, προηγουμένως, να ληφθούν αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο. Τον πολίτη δεν τον συμφέρουν οι μονοπωλιακές λύσεις, ούτε μόνο εργοστάσια καύσης ούτε μόνο RDF για την τσιμεντοβιομηχανία. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν η καύση δεν είναι ένας κρίκος στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης πολιτικής, αλλά μια μέθοδος διαχείρισης που όλοι ελπίζουν ότι θα “εξαφανίσει” μαγικά το πρόβλημα».

 

Δομικά ζητήματα

 

«Η ανακύκλωση στη χώρα μας έχει δομικά ζητήματα», επισημαίνει (υπό τον όρο της ανωνυμίας) παράγοντας της αγοράς. «Δεν νοείται να μην έχουμε προχωρήσει σε χωριστή συλλογή, δεν νοείται να φτιάχνουμε κακής ποιότητας κομπόστ. Δεν νοείται, επίσης, οι εισφορές των εταιρειών στα συστήματα ανακύκλωσης να είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη. Χωρίς πόρους, η ανακύκλωση θα παραμείνει ο φτωχός συγγενής».

 

Οι θέσεις της Ελληνικής Εταιρίας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων για το νέο ΕΣΔΑ

 

 

To νέο ΕΣΔΑ αποτελεί μια προσπάθεια ταχείας μετάβασης από το γραμμικό μοντέλο κατανάλωσης στο οποίο η χώρα μας είναι εγκλωβισμένη δεκαετίες με αποτέλεσμα ποσοστά διάθεσης με ταφή της τάξης του 80%, προς το κυκλικό μοντέλο που έχει κύριο στόχο και αποτέλεσμα αφενός την μεγιστοποίηση της επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης υλικών (άνω του 65% το 2035) και αφετέρου την ελαχιστοποίηση της ταφής (κάτω από 10%).
Στην προσπάθεια αυτή, για την επίτευξη των εθνικών στόχων σύμφωνα και με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αναγκαία η προώθηση στο μέγιστο δυνατό της διαλογής στην πηγή και αφού εξαντληθούν όλα τα περιθώρια είναι απαραίτητη συμπληρωματικά και η ενεργειακή αξιοποίηση. Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητος ένας κεντρικός εθνικός σχεδιασμός με σαφή κατεύθυνση για την επίτευξη οικονομιών κλίμακας, και την παρακολούθηση υλοποίησης τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, ενώ τα ΠΕΣΔΑ θα εξειδικεύουν την υλοποίηση όλων των δράσεων και των υποδομών κάθε Περιφέρειας.
Ωστόσο για να γίνει αυτή η μετάβαση με επιτυχία είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ληφθούν υπ' όψη τα ακόλουθα:

1) Πρόληψη Παραγωγής Αποβλήτων
Στο νέο ΕΣΔΑ δεν τίθεται στόχος για ξεκάθαρη μείωση της κατά κεφαλήν παραγωγής σε σημαντικούς τομείς όπως η σπατάλη τροφίμων (η ΕΕ με σειρά μελετών φαίνεται να καταλήγει σε στόχο μείωσης 30%).
Επιπρόσθετα το θέμα της παραγωγής αποβλήτων για το 2025 και το 2030 θα πρέπει να εκτιμηθεί με μεγαλύτερη τεκμηρίωση βασιζόμενη σε μελέτες-εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών για την εξέλιξη του τουρισμού και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να στοχεύσουμε στην κατά κεφαλή μείωση παραγωγής αποβλήτων στις τουριστικές εγκαταστάσεις, καθώς πέραν του προφανούς περιβαλλοντικού οφέλους θα μειώσει και τα κόστη των τουριστικών επιχειρήσεων. Επίσης για να αξιολογηθεί ολοκληρωμένα το νέο ΕΣΔΑ θα έπρεπε να συνυποβληθεί για διαβούλευση με το Εθνικό Σχέδιο Πρόληψης Παραγωγής Αποβλήτων κάτι που δεν έχει γίνει έως σήμερα.

2) Επαναχρησιμοποίηση, Επισκευή, Ανακύκλωση με προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή
Στο νέο ΕΣΔΑ, δεν φαίνεται να προτείνεται η καθολική χωριστή συλλογή σε 4 διακριτά ρεύματα (χαρτί, πλαστικό, μέταλλο, γυαλί). Η ανωτέρω απαίτηση είναι πλέον υποχρεωτική από τις νέες οδηγίες της ΕΕ ενώ η ανάμικτη χωριστή συλλογή (π.χ. όπως σήμερα 1 μπλε κάδος με 2-4 ρεύματα) επιτρέπεται μόνο κατ' εξαίρεση σε λιγότερα ρεύματα με απόλυτη αιτιολόγηση (π.χ. σε απομακρυσμένες περιοχές). Γι' αυτό το λόγο τα ΣΕΔ θα πρέπει να προσαρμοστούν άμεσα σε αυτή την απαίτηση.

Επιπρόσθετα απαιτείται:
Α) Ο εκσυγχρονισμός των υφιστάμενων ΚΔΑΥ παλαιάς τεχνολογίας και συμπληρωματικά η αξιοποίηση των τμημάτων Μηχανικής Διαλογής των ΜΕΑ συμμίκτων ώστε να λειτουργούν και ως ΚΔΑΥ, με αποτέλεσμα να μπορούν να διαλέγουν σε διαφορετικές ποιότητες τα χωριστά συλλεχθέντα ανακυκλώσιμα.
Β) Η δημιουργία δικτύου πράσινων σημείων ανά Δήμο και διαδημοτικών κεντρικών πράσινων σημείων (π.χ. ανά Περιφερειακή Ενότητα) για να λειτουργεί ως Logistics center για την προώθηση υλικών στην αγορά.

3) Διαλογή στην πηγή Βιοαποβλήτων-Κομποστοποίηση-Αναερόβια Χώνευση
Η ΔσΠ Βιοαποβλήτων δεν έχει εφαρμογή χωρίς την ύπαρξη μονάδων (ΜΕΒΑ) υποδοχής, επεξεργασίας (κομποστοποίησης ή αναερόβιας χώνευσης), οι οποίες θα πρέπει να επιδιώκεται να είναι κοντά στα κέντρα παραγωγής για να είναι περισσότερο οικονομικά βιώσιμη η αποκομιδή και μεταφορά των βιοαποβλήτων. Επίσης επειδή η οικονομικά βιώσιμη διαλογή στην πηγή είναι κλειδί για την επιτυχία απαιτείται να υπάρξουν κατευθύνσεις για έξυπνα συστήματα αποκομιδής είτε επί των απορριμματοφόρων είτε επί των καφέ κάδων που θα μετρούν την ποσότητα και θα καθορίζουν την συχνότητα και τα βέλτιστα δρομολόγια αποκομιδής με αποτέλεσμα την σημαντική (έως και 50%) εξοικονόμηση χρόνου, ανθρώπινων πόρων, εξοπλισμού και καυσίμων.

4) Επεξεργασία Συμμίκτων ΑΣΑ – Παραγωγή δευτερογενών προϊόντων
Είναι θετικό που η αρμόδια ΓΓ ΥΠΕΝ συντονίζει αποτελεσματικά τις διαδικασίες για την έγκαιρη υλοποίηση του δικτύου των νέων ΜΕΑ που βρίσκονται σε στάδιο κατασκευής, δημοπράτησης ή τελικής ωρίμανσης. Είναι θετικό επίσης ότι η μελέτη του ΕΣΔΑ είναι αναλυτική σε πολλά σημεία. Η αναφορά όμως στο παράρτημα του ΕΣΔΑ με απόλυτη ακρίβεια στον αριθμό, στη θέση, στη δυναμικότητα και τα ισοζύγια μάζας των ΜΕΑ, στερεί την απαραίτητη ευελιξία στην ωρίμανση και μπορεί να δημιουργήσει γραφειοκρατικές εμπλοκές στην αδειοδότηση τους αλλά και στην ευελιξία προσαρμογής τους στη συνέχεια. Επίσης μπορεί να οδηγήσει σε διαδικαστικά προβλήματα έγκρισης και υλοποίησης τους.

Περαιτέρω για την αποτελεσματική λειτουργία των ΜΕΑ θα έπρεπε ο ΕΣΔΑ να συνοδεύεται από τις ακόλουθες μελέτες (ή κατ' ελάχιστον να προβλεφθούν να γίνουν προ της έναρξης της νέας προγραμματικής περιόδου ΕΣΠΑ 2021-2027):
A) Μελέτη, για την δυνατότητα απορρόφησης του CLO και σε βάθος 15ετίας ή 10ετίας (ήτοι 2035 που είναι και το έτος ορόσημο της ΕΕ για το στόχο 10% ταφής ή 2030 που είναι το έτος για το ίδιο ορόσημο με βάση το ΕΣΔΑ) με στοιχεία από ΥΠΕΝ (Δ/νση Μεταλλείων) και από την αγορά (μεταλλευτικές επιχειρήσεις) ως υλικό αποκατάστασης τοπίου ή/και για ενεργειακή αξιοποίηση.
B) Επιχειρησιακό σχέδιο (master plan) για την ενεργειακή αξιοποίηση απορριμματογενών καυσίμων και υπολειμμάτων σε βάθος 15ετίας ή 10ετίας (ήτοι 2035 που είναι και το έτος ορόσημο της ΕΕ για το στόχο 10% ταφής ή 2030 που είναι το έτος για το ίδιο ορόσημο με βάση το ΕΣΔΑ) και πάντα με βάση τις προτεραιότητες της ΕΕ. To επιχειρησιακό σχέδιο θα προτείνει τη βέλτιστη λύση που θα πρέπει να περιλαμβάνει τις επιλογές, τόσο της αξιοποίησης της υφιστάμενης εγχώριας βιομηχανίας π.χ. συνεπεξεργασία στην τσιμεντοβιομηχανία όσο και της ενεργειακής αξιοποίησης (WtE) από νέες μονάδες συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας-θερμότητας. Οι λύσεις αυτές μπορούν να είναι συμπληρωματικές στη χώρα μας όπως και στις περισσότερες χώρες της ΕΕ. Για το σκοπό αυτό το επιχειρησιακό σχέδιο θα λάβει υπόψιν την κατευθυντήρια οδηγία της ΕΕ για τον ρόλο της ενεργειακής αξιοποίησης στην κυκλική οικονομία ειδικά για χώρες με υψηλά ποσοστά ταφής. Θα εξετάζει το κόστος παραγωγής, μεταφοράς & διαχείρισης από τελικούς αποδέκτες των απορριμματογενών καυσίμων και υπολειμμάτων τις αναγκαίες επενδύσεις & τρόπους χρηματοδότησης κατά περίπτωση, τα παράπλευρα οφέλη (μείωση κόστους ταφής, μείωση εκπομπών CO2 κλπ.), την έρευνα αγοράς για ποσοτικές/ποιοτικές απαιτήσεις απορρόφησης από τη βιομηχανία και τις νέες μονάδες WtE, την ανάλυση για την εξασφάλιση ενός βιώσιμου κόστους από τους ΦΟΔΣΑ κλπ. Στόχος του επιχειρησιακού σχεδίου θα πρέπει να είναι η παραγωγή μιας ελάχιστης ποσότητας εναλλακτικών καυσίμων σε εθνικό επίπεδο και ο επιμερισμός της ανά Περιφέρεια ενώ τα ΠΕΣΔΑ στη συνέχεια θα διανέμουν την παραγωγή SRF\RDF σε επίπεδο ΜΕΑ.
Το τελικό επιχειρησιακό σχέδιο, πρέπει να προωθεί τη συμπληρωματικότητα των λύσεων και να εκπονηθεί πριν την έγκριση των νέων ΠΕΣΔΑ.
Με βάση τα αποτελέσματα των ανωτέρω μελετών, μπορεί να μετατραπούν και οι υφιστάμενες ΜΕΑ – όσες απαιτούνται – από παραγωγή CLO σε εναλλακτικά καύσιμα.
O ορισμός των ρευμάτων των βιομηχανικών αποβλήτων που δύνανται να αποτελέσουν δευτερογενή α' ύλη ή και εναλλακτικό καύσιμο από βιομηχανικές εγκαταστάσεις ανά την επικράτεια τηρώντας την ισχύουσα νομοθεσία και τις αντίστοιχες βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές καθώς και o καθορισμός των τεχνικών προδιαγραφών για τη χρήση των ανόργανων αποβλήτων βιομηχανικής προέλευσης ως δευτερογενών υλικών είναι σημαντικό να διευκρινιστεί πως θα πραγματοποιείται σύμφωνα πάντα με διεθνή πρότυπα αλλά και την κείμενη νομοθεσία.

5) Διάθεση υπολειμμάτων στους ΧΥΤΥ
Στο νέο ΕΣΔΑ θα πρέπει να είναι σαφές ότι περιοχές με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (π.χ. μικρά νησιά) που δεν έχουν την κατάλληλη κλίμακα για λειτουργία ΧΥΤΥ, θα έχουν ειδικό στόχο χωριστής συλλογής και ανάκτησης καθαρών υλικών (π.χ. χαρτί, πλαστικό, μέταλλο, γυαλί, βιοαπόβλητα κοκ) και τα υπολειμματικά σύμμεικτα δύναται να υπόκεινται σε ταφή ανεπεξέργαστα δηλαδή σε μικρούς ΧΥΤΑ, χωρίς να αποκλείεται η δυνατότητα ΧΥΤΥ καθώς η πρόοδος νέων τεχνολογιών μπορεί να δώσει λύσεις εφαρμοσμένες μικρότερης κλίμακας έως το 2030.
Επίσης, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ενώ ως πολιτική βούληση είναι σημαντικό ο στόχος του 10% ταφής να τεθεί 5 έτη νωρίτερα (το 2030) από τον προβλεπόμενο χρόνο της ΕΕ (το 2035), υπάρχει ο κίνδυνος σε περίπτωση αστοχίας (πχ 30% αντί για 10%) οι νέοι /επεκτάσεις ΧΥΤΥ να κορεστούν νωρίτερα προ του 2030, με ανυπολόγιστη ζημιά καθώς πέραν του ότι θα απαιτηθούν επιπλέον χρήματα από το Εθνικό ΠΔΕ, σε περίπτωση αδυναμίας επέκτασης λόγω τεχνικών περιορισμών, να έχουμε αναβίωση Χωματερών (ΧΑΔΑ) με νέα εθνικά πρόστιμα. Γι' αυτό ο σχεδιασμός των νέων/επεκτάσεων ΧΥΤΥ θα πρέπει να γίνει με συντελεστή ασφάλειας επιπλέον 5 ετών (δηλαδή το 2035 10%).

6) Χρηματοδοτικά θέματα
Στο νέο ΕΣΔΑ οι αναφορές σε εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης θα πρέπει να είναι συγκεκριμένες ανά είδος έργου και όχι να μην υπάρχουν γενικεύσεις (π.χ. ΣΔΙΤ) που οδηγούν σε συμπεράσματα ότι με ένα εργαλείο θα καλυφθούν όλες οι ανάγκες.
Ενδεικτικά αναφέρουμε, την ανάγκη αναφοράς στον ΕΣΔΑ σε εκτιμώμενα ποσά και παραδείγματα έργων προς χρηματοδότηση για χρηματοδοτήσεις που καλύπτονται από:
– υποχρεώσεις των παραγωγών στο πλαίσιο «Διευρυμένης Ευθύνης Παραγωγού» από ΣΕΔ (κάδοι, οχήματα, ευαισθητοποίηση, καθαρισμοί ακτών)
– επιδοτήσεις προερχόμενες από ειδικά τέλη/εισφορές που έχουν θεσπιστεί από την πολιτεία (πχ περιβαλλοντική εισφορά κυκλικής οικονομίας, κλπ.)
– επιδοτήσεις προερχόμενες από το νέο ΕΣΠΑ πρόγραμμα ΥΜΕΠΕΡΑΑ με βάση τις επιλέξιμες δράσεις
– χρηματοδοτικά κίνητρα προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις μέσα από το ΕΠΑΝΕΚ για τις ΜΜΕ
– ειδικές επιδοτήσεις προς τα Πανεπιστήμια και την Καινοτομία μέσα από προγράμματα ΕΣΠΑ πχ Ερευνώ-Καινοτομώ
– τις (δανειακές/κεφαλαιακές) χρηματοδοτήσεις από 3ους είτε στην μορφή μεγάλης κλίμακας έργων με το ειδικό πλαίσιο ΣΔΙΤ είτε στην μορφή μικρότερης κλίμακας χωρίς το ειδικό πλαίσιο ΣΔΙΤ.
– Μείωση ΦΠΑ στις συσκευασίες που χρησιμοποιούν rPet.

7) Διάφορα συναφή Θέματα
Για την υλοποίηση του νέου ΕΣΔΑ απαιτείται να υπάρξουν προβλέψεις για:
– Ενίσχυση του προσωπικού των ΟΤΑ με κατάλληλες ειδικότητες κατάλληλου αριθμού, ειδικοτήτων (πχ υπεύθυνος οργάνωσης χωριστής συλλογής, υπεύθυνος ευαισθητοποίησης, οδηγοί για την χωριστή συλλογή, υπάλληλος πράσινου σημείου κοκ). Το καθεστώς ενίσχυσης με προσωπικό δεν θα πρέπει να υπόκειται σε δημοσιονομικούς περιορισμούς, λόγω του ότι αποτελεί ανταποδοτική υπηρεσία.
– Υλοποίηση Εθνικών, Περιφερειακών και Δημοτικών Εκστρατειών Ενημέρωσης, Ευαισθητοποίησης με επιβράβευση των πολιτών που ανακυκλώνουν, το οποίο θα έχει ειδικό χρηματοδοτικό πλαίσιο σε ετήσια βάση.
– Το τέλος ταφής χρειάζεται να λειτουργήσει άμεσα ως ισχυρό αντικίνητρο. Πολύ σημαντική αλλαγή είναι η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της περιβαλλοντικής εισφοράς – που αποτελεί θετικό μέτρο – και στα υπολείμματα των ΜΕΑ/ΜΕΒΑ, ώστε να ενθαρρύνονται λύσεις ΔσΠ και υψηλής ανάκτησης/χαμηλού υπολείμματος σύμφωνα με τις νέες οδηγίες ΕΕ περί περιορισμού της ταφής στο 10%. Το τέλος ταφής θα πρέπει:
o Να αφορά στο σύνολο των αποβλήτων που οδηγούνται σε ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ
o Το ύψος του να καθοριστούν λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά κόστη των εναλλακτικών στην ταφή τρόπων διάθεσης και αντίστοιχο τουλάχιστον με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
o Να εφαρμοστεί κατά τον ίδιο τρόπο σε όλη τη χώρα.
– Θεσμοθέτηση του πληρώνω όσο πετάω με εξειδίκευση για το πώς θα εφαρμοστεί.
– Προώθηση της εφαρμογής συστημάτων επιβράβευσης ανακύκλωσης (reward as you recycle) από πλευράς Δήμων με τελικούς ωφελούμενους τους πολίτες/επιχειρήσεις που ανακυκλώνουν στην πηγή.
– Επανασχεδιασμός των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης π.χ. συσκευασιών ώστε να βελτιωθεί η ανταποδοτικότητα των εισφορών των υπόχρεων προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας.
– Εφαρμογή συστήματος εγγύησης-επιστροφής (Deposit – Refund System) κατόπιν τεχνοοικονομικής μελέτης εφαρμογής για τη διασφάλιση της μέγιστης δυνατής χωριστής συλλογής για τις πλαστικές φιάλες έως τριών λίτρων και περαιτέρω διερεύνηση για μεταλλικές και γυάλινες συσκευασίες. Το σύστημα για να είναι βιώσιμο πρέπει να είναι ενιαίο, κεντρικό και υποχρεωτικό σύστημα (όχι πολλά διαφορετικά).
– Η επίτευξη ανακύκλωσης, δηλαδή επιτυχούς επαν-εισαγωγής ανακυκλώσιμων υλικών από τα απόβλητα στον παραγωγικό κύκλο, ως δευτερογενών πρώτων υλών, πρέπει να υπολογίζεται (ανά υλικό) με βάση τις ροές ανακυκλώσιμων υλικών που αποδεδειγμένα καταλήγουν για ανακύκλωση στη βιομηχανία και μπορούν να αξιοποιηθούν, σύμφωνα με τις προβλέψεις της απόφασης 2019/1004 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τυχόν προσμείξεις που δεν μπορούν να αξιοποιηθούν προς ανακύκλωση, θεωρούνται απόβλητα και τυγχάνουν περαιτέρω διαχείρισης (ενδεχόμενη ενεργειακή αξιοποίηση ή διάθεση με ταφή) με ευθύνη παραγωγού και οικονομική διαχείριση του ΣΕΔ ή του όποιου άλλου αρμόδιου φορέα.
– Όσον αφορά στα Εθνικά πρόστιμα για τους εν ενεργεία ΧΑΔΑ το στοίχημα είναι η εξάλειψη τους με ταυτόχρονη δημιουργία υποδομών ασφαλούς διάθεσης και κυρίως με απαρέγκλιτη τήρηση της νομοθεσίας & επιβολής προστίμων προς τους εκάστοτε υπαιτίους αν επιχειρηθεί να δημιουργηθούν νέοι.
– Όσον αφορά στα Γεωργοκτηνοτροφικά απόβλητα να συμπεριληφθεί η ενεργειακή αξιοποίηση στις εναλλακτικές λύσεις διαχείρισης τους.
– Σε σχέση με τα ιστορικά αποθηκευμένα απόβλητα, πρέπει να συμπληρωθεί το σχέδιο διαχείρισης με την πρόβλεψη να θεωρείται ότι στο τέλος του 2023 τελούν σε διαδικασία απομάκρυνσης και απόβλητα της κατηγορίας αυτής τα οποία παραμένουν αποθηκευμένα, ωστόσο οι υποδομές διαχείρισης που θα τα υποδεχθούν βρίσκονται (στις 31/12/2023) σε διαδικασία κατασκευής και με προβλεπόμενο χρόνο ολοκλήρωσης το αργότερο μέχρι 30/06/2024.
Συνολικά προτείνεται η σύσταση Ομάδας Διακυβέρνησης (πολύ-επίπεδη διακυβέρνηση) με στόχο να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή των προβλεπόμενων δράσεων, να επιβάλλει τις απαραίτητες διορθώσεις για την ευθυγράμμιση των ΠΕΣΔΑ αλλά και να διευκολύνεται η συνεργασία μεταξύ εμπλεκόμενων φορέων είτε του δημοσίου είτε και του ιδιωτικού τομέα.

Τα ανωτέρω αποτελούν τα εποικοδομητικά μας σχόλια με τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Για να μπορέσουμε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα απαιτείται να τεθούν σε διαβούλευση :
A) και να νομοθετηθούν άμεσα όλες οι οδηγίες ΕΕ του πακέτου της κυκλικής οικονομίας (οδηγία πλαίσιο για τα απόβλητα, ταφή και τις συσκευασίες) και
B) το νέο Εθνικό Σχέδιο Πρόληψης Παραγωγής Αποβλήτων.
Επίσης θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί ο χρόνος σε όλους τους φορείς παραγωγικούς, επιστημονικούς, κοινωνικούς, περιβαλλοντικούς να εκφράσουν τις απόψεις τους και ως εκ τούτου, η διαβούλευση θα πρέπει να συνεχιστεί και μετά τις 25/8/20 με συζήτηση και στο Εθνικό Συμβούλιο Κυκλικής Οικονομίας με γνώμονα την εξασφάλιση της προώθησης της κυκλικής οικονομίας και μέσω του ΕΣΔΑ.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ “ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ” ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΔΑ

 

Η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου θεωρεί την συγκεκριμένη διαβούλευση ως μία ανείπωτη παρωδία, που μοναδικός της σκοπός είναι να εξαπατήσει τους άμεσους ενδιαφερομένους, τους πολίτες δηλαδή και να εξυπηρετήσει μια ανήθικη και χυδαία κάστα που λυμαίνεται το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία. Αν και προσχηματική λοιπόν η “διαβούλευση”, εντούτοις αποφασίσαμε να καταθέσουμε αυτήν την παρέμβαση, για λόγους ηθικούς και ιστορικούς.

Ως μια γενική παρατήρηση είναι ότι ενώ οι αρμόδιες ελληνικές αρχές, και δη η γενική γραμματεία του ΥΠΕΝ για τη διαχείριση αποβλήτων, δήλωσαν ότι το διάστημα 60 ημερών δεν ήταν αρκετό για να απαντήσουν εγκαίρως για το έργο της Πελοποννήσου, το οποίο φανταζόμαστε είχαν σχεδιάσει σχολαστικά, για το εν λόγω ζήτημα ως εκ θαύματος θεωρούν πως μια προθεσμία 20 ημερών και μάλιστα μέσα στον Δεκαπενταύγουστο αρκεί για τη δημόσια διαβούλευση του εθνικού σχεδίου, ενός κειμένου 729 σελίδων, που θα καθορίσει τη διαχείριση στερεών αποβλήτων για τα επόμενα 30-40 έτη. Και μόνο αυτό το στοιχείο για εμάς “βρωμάει μπαρούτι” και διαφαίνεται η ύπουλη προσπάθεια της κυβέρνησης να “πιάσει στον ύπνο” την ελληνική κοινωνία, ώστε να υλοποιήσει καταστροφικές πρακτικές, αυτές της καύσης και της ιδιωτικοποίησης στο πεδίο-”χρυσωρυχείο” της διαχείρισης των αποβλήτων, που αποδεικνύεται να αποτελεί μία από τις επικερδέστερες επιχειρήσεις μετά τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων.

Υπερθεματίζουμε τις θέσεις του WWF (https://bit.ly/34w7UtR) καθώς και του Δυτικού Μετώπου (https://bit.ly/3j8audz) αναφορικά με τη λανθασμένη και συντηρητική στροφή του νέου ΕΣΔΑ σε σχέση με το υφιστάμενο ΕΣΔΑ. Αντί να προηγηθεί μία αξιολόγηση του ΕΣΔΑ του 2015, ώστε να εκτιμηθούν οι λόγοι της μη υλοποίησης των στόχων του από την προηγούμενη κυβέρνηση, η σημερινή κυβέρνηση, το συγκαλύπτει γιατί προφανώς την εξυπηρετεί και επιπροσθέτως, το χρησιμοποιεί ως άλλοθι για να αφαιρέσει από αυτό τα πιο σημαντικά θετικά στοιχεία αντί για να το βελτιώσει. Είναι φυσικό βέβαια, αφού και οι δύο κυβερνήσεις προτάσσουν τα εργολαβικά συμφέροντα πάνω από το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία. Και να δικαιολογήσουμε αυτή μας τη θέση αναφορικά με τους δύο αυτούς άξονες, το δημόσιο συμφέρον (1) και τη δημόσια υγεία (2) με τα παρακάτω επιχειρήματα:

1. Το νομοσχέδιο γενικεύει και επιβάλλει τη διαχείριση των αστικών αποβλήτων από ιδιώτες εργολάβους, που για την ώρα διαχειρίζονται οι ΟΤΑ και οι διαδημοτικοί φορείς διαχείρισης.. Σε λίγα χρόνια ο τομέας αυτός θα ελέγχεται απόλυτα από ιδιωτικά συμφέροντα και θα χαθεί ο σημερινός δημόσιος χαρακτήρας του. Αυτό θα έχει δύο δυσμενή αποτελέσματα: α) αύξηση του κόστους που θα μεταπηδήσει στους δημότες και β) επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και των αμοιβών για τους εργαζόμενους. Είναι ύποπτο το γεγονός ότι στο νέο ΕΣΔΑ δεν αναφέρεται το κόστος που θα κληθούν να πληρώνουν οι πολίτες, καθώς και στους τρόπους που θα χρηματοδοτηθούν οι πολλές επενδύσεις που θα απαιτηθούν. Δεν αναφέρεται επίσης το κόστος που θα επωμισθούν οι δύο φορές άτυχοι πολίτες που στις περιφέρειές τους θα προκριθεί η καύση απορριμμάτων αντί της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης. Σύμφωνα με το WWF το κόστος λειτουργίας των μονάδων καύσης θα είναι της τάξης των 150-200€ ανά τόνο εισερχόμενων απορριμμάτων. Επιπλέον, το κόστος ανά τόνο σκουπιδιών θα ανέβει σε όσες περιοχές θα υπάρχουν εργοστάσια μηχανικής επεξεργασίας, δηλ. παντού.
2. Είναι γεγονός ότι το νέο ΕΣΔΑ επιδιώκει την επίτευξη των στόχων του κυρίως μέσω της καύσης αποβλήτων, η οποία συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων (ΜΕΑ) και ενός δικτύου μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των τσιμεντοβιομηχανιών), που θα χρησιμοποιούν υπολείμματα επεξεργασίας αποβλήτων ή/και δευτερογενή καύσιμα. Είναι επίσης γεγονός ότι τα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη θέτουν νέους στόχους αναφορικά με τα ποσοστά ανακύκλωσης και μείωσης ταφής, ενώ ταυτόχρονα σταδιακά τείνουν να καταργήσουν την καύση αποβλήτων ως ανταγωνιστική πρακτική της ανακύκλωσης και της επαναχρησιμοποίησης. Είναι γνωστές οι διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες και επιστημονικές έρευνες (ενδεικτικά οι πιο πρόσφατες: https://bit.ly/2UsslRJ, https://bit.ly/2y1RICz, https://www.mdpi.com/1660-4601/17/6/1919) που παρουσιάζουν την αύξηση κινδύνου νοσηρότητας και θνησιμότητας όσων διαμένουν κοντά σε μονάδες καύσης αποβλήτων/εναλλακτικών καυσίμων. Όταν αναφερόμασταν στις θανατηφόρες επιπτώσεις της καύσης απορριμμάτων, ο κ. Φάμελλος μας προέτασσε το επιχείρημα ότι δεν πρόκειται για μικτά απόβλητα αλλά για το υπόλειμμα της ανακύκλωσης. Τώρα, καταρρίπτεται κι αυτό το πρόσχημα της κυβέρνησης και μιλάμε για κάθε είδους απόβλητο που θα έχει υποστεί κάποια επεξεργασία στις ΜΕΑ με ασύλληπτες επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία.

Ως γνωστόν, η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ έχει σχεδιάσει πρόταση ορθολογικής διαχείρισης απορριμμάτων, η οποία βασίζεται στην παραγωγή μηδενικών αποβλήτων Zero Waste), σύμφωνα με την οποία τέτοιου είδους σχέδια δεν έχουν θέση.

Ρητή πρόταση της Επιτροπής είναι να επενδυθούν κεφάλαια τόσο στην κατασκευή μικρών μονάδων ανακύκλωσης των υλικών (πχ πλαστικού, γυαλιού, χαρτιού, οργανικής ύλης) δηλαδή μετατροπής των υλικών αυτών σε επαναχρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες, όσο και στη διαλογή στην πηγή, στη δημιουργία πράσινων σημείων και στην εκπαίδευση των πολιτών. Σύμφωνα με την παραπάνω πρόταση της Επιτροπής, οι πλαστικές συσκευασίες που θα συλλέγονται χωριστά από τον Δήμο, θα πηγαίνουν στο εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικού, που θα τις μετατρέπει σε πρώτη ύλη για κατασκευή νέων πλαστικών συσκευασιών. Με αυτόν τον τρόπο θα γίνεται εξοικονόμηση φυσικών πόρων, που θα απαιτούνταν για παραγωγή πρώτων υλών, γεγονός που θα συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας και δη, στη μείωση παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου και άρα της κλιματικής αλλαγής. Επιπλέον, με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειάζεται να μπαίνουν φωτιές σε κέντρα ανακύκλωσης και να χάνονται πολύτιμες πρώτες ύλες, ρυπαίνοντας ανεπανόρθωτα με διοξίνες Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και παγκοσμίως, αντιμετωπίζουμε πρόβλημα διάθεσης των ανακυκλώσιμων πλαστικών γιατί δεν υπάρχουν υποδομές ανακύκλωσης του πλαστικών συσκευασιών που συλλέγονται στους μπλε κάδους. Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να εστιάσει σε αυτό το πρόβλημα, επιλέγει να επενδύσει τεράστια ποσά σε φαραωνικού τύπου εργοστάσια τα οποία βραχυπρόθεσμα φαίνεται να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, μακροπρόθεσμα όμως αποτελούν τροχοπέδη στην οικολογική διαχείριση με στόχο την μηδενική παραγωγή απορριμμάτων.
Η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου ζητά να δοθεί προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή, στα
πράσινα σημεία και στην κομποστοποίηση και στην δημιουργία υποδομών ανακύκλωσης. Να ακυρωθεί το συγκεκριμένο ΕΣΔΑ.
Αδιαπραγμάτευτο αίτημά μας είναι να απαγορευθεί η καύση αποβλήτων, ΕΙΔΙΚΑ ΄ΟΤΑΝ οι μονάδες που την εφαρμόζουν λειτουργούν εντός των διοικητικών ορίων των πόλεων.

31 κίτρινες κάρτες της Κομισιόν στη ΣΔΙΤ Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Απορριμμάτων Πελοποννήσου

Γράφει ο Θεόδωρος Βώρος

Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας μια επιστολή με τις παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το υπουργείο Ανάπτυξης και την Περιφέρεια Πελοποννήσου, με την οποία διαπιστώθηκε ότι το υπ. αρ. 2018GR16CFMP003έργο «Εργοστάσιο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης της Περιφέρειας Πελοποννήσου με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ)» για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου με ευρωπαϊκούς πόρους δεν είναι εναρμονισμένο με τις υφιστάμενες κοινοτικές οδηγίες.

Η επιστολή, με ημερομηνία την 15η Ιουνίου του τρέχοντος έτους, εστάλη ως απάντηση σχετικού αιτήματος των αρμόδιων ελληνικών υπηρεσιών για τη χρηματοδότηση του έργου  με ανάδοχο την εταιρεία ΤΕΡΝΑ Α.Ε. και με αυτή ζητούνται εντός διμήνου πρόσθετες διευκρινήσεις και αναθεώρηση της αίτησης του έργου. Συνοπτικά ακολουθούν 31 σημεία:

1.Το κόστος των 737€ ανά τόνο επεξεργασίας απορριμμάτων της τρίτης μονάδας, θεωρήθηκε πολύ ψηλό σε σχέση με ανάλογα έργα που πρόσφατα συγχρηματοδότησε η Ε.Ε. (π.χ. 323 -343€/τόνο σε Κροατία, Βουλγαρία).

2.Τα κόστη κατασκευής λειτουργίας και συντήρησης μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας με βιοαέριο. Δεν έχουν συμπεριληφθεί.

3.Η συνολική χωρητικότητα των Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ),για την οποία θεωρήθηκαν ελλιπείς τόσο η τεκμηρίωση όσο και ο προσδιορισμός κόστους/τόνο. Ειδικότερα, η μελέτη προβλέπει επάρκεια ΧΥΤΥ για 30 χρόνια ενώ οφείλουν να αναπτύσσονται σταδιακά με χωρητικότητες για 5 έως 7 χρόνια, καθότι οι πρόοδοι στην πρόληψη, επανάχρηση και ανακύκλωση θα οδηγήσουν σε προοδευτικά μειωμένες παραγόμενες ποσότητες υπολειμμάτων και άρα ανάλογα μειωμένες ανάγκες για ΧΥΤΥ.

4.Η καταλληλότητα και το κόστος των Μεταβατικών Μονάδων Διαχείρισης Απορριμμάτων, για τις οποίες δεν προκύπτει από την μελέτη τι περιλαμβάνουν και αν αποτελούν τμήμα του έργου και μέρος του κόστους του.

5. Κατά την Ανάλυση Επιλογών (OptionAnalysis), διαπιστώθηκε μη συμμόρφωση και τεκμηρίωση των εναλλακτικών  επιλογών με σχετικό Παράρτημα (ΙΙΙ, Κεφ. 2.1.4(3), Καν. Ε.Ε. 207/2015).

6. Οικονομοτεχνικά χαρακτηριστικά. Ελλιπήςτεκμηρίωση του έργου σε σχέση με τεχνικά, χρηματοοικονομικά, οικονομικά στοιχεία, υπολογισμούς και επεξηγήσεις αναφορικά με τη σύγκριση των εναλλακτικών στρατηγικών (κεντρικές και δευτερεύουσες επιλογές έναντι αποκεντρωμένων) με συνέπεια να μην επιβεβαιώνεται ως βέλτιστη στρατηγική επιλογή.

7. Εκτιμώμενο ποσοστό ανακύκλωσης και ανάκτησης υλικών. Η μελέτη υποθέτει ότι το 15% επί των εισερχομένων σύμμεικτων απορριμμάτων (χαρτί, πλαστικά, μέταλλα, γυαλί) θα ανακτάται μετά από επεξεργασία στο Εργοστάσιο  Επεξεργασίας Απορριμμάτων (Μ.Ε.Α.) όταν στην Ευρώπη τα αντίστοιχα ποσοστά ανακύκλωσης είναι  σημαντικά χαμηλότερα καθώς μεγάλο μέρος των ανακτώμενων υλικών είναι μολυσμένο που πρακτικά δεν μπορεί να ανακυκλωθεί και τελικά καταλήγει σε ΧΥΤΥ.

8. Απαίτηση για χωριστή συλλογή οργανικών.Στην μελέτη δεν τεκμηριώνεται χωριστό ρεύμα συλλογής οργανικών αποβλήτων για την παραγωγή υψηλής ποιότητας εδαφοβελτιωτικού (κόμποστ) αλλά προκύπτει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των οργανικών θα συλλέγεται από την επεξεργασία των σύμμεικτων απορριμμάτων. Το παραγόμενο από αυτήν τη διαδικασία τύπου κόμποστ CLO(CompostLikeOutput) είναι χαμηλής ποιότητας, μολυσμένο, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εδαφοβελτιωτικό, καταλήγει ως επιχωμάτωση σε χώρους υγειονομικής ταφής και βάσει της οδηγίας Ε.Ε. 851/2018δεν πρέπει να συνυπολογίζεται στο ποσοστό ανάκτησης και ανακύκλωσης.

9. Χώροι Υγειονομικής Ταφής μη επικίνδυνων αποβλήτων. Ενώ η μελέτη προβλέπει ότι τα απόβλητα θα απορρίπτονται στην περιοχή με ελεγχόμενο τρόπο, δεν εξασφαλίζεται βάσει της οδηγίας Ε.Ε. 850/2018,η σταδιακή μείωση σε ποσοστό 10%  κατά βάρος των αστικών αποβλήτων που θα οδηγούνται σε ταφή έως το 2035. Επίσης, δεν τεκμηριώνεται ότι όλες οι προτεινόμενες υποδομές θα συμμορφώνονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες πρακτικές για την επεξεργασία των αποβλήτων (Ε.Ε. 1147/2018).

10.  Ανάλυση κόστους-ωφελειών και ανάλυση ζήτησης (CBAanddemandanalysis).Η τεκμηρίωση του έργου δεν περιλαμβάνει αρκετές πληροφορίες προκειμένου να καθοριστεί εάν η ζήτηση του έργου έχει προσδιοριστεί σωστά.  Σύμφωνα με την μελέτη, προβλέπεται ετήσια αύξηση του πληθυσμού στη Περιφέρεια Πελοποννήσου κατά 0,60%, ωστόσο ο ΠΕΣΔΑ αναφέρει μείωση του πληθυσμού 0,55% ετησίως έως το 2025. Αυτό υποδηλώνει ότι στη μελέτη υπάρχει υπερεκτίμηση των παραγόμενων ποσοτήτων αστικών αποβλήτων σε όλη την περίοδο αναφοράς και κατά συνέπεια υπερδιαστασιολόγηση του έργου. Επίσης δεν περιγράφονται οι μελλοντικοί στόχοι της διαχείρισης απορριμμάτων στη Περιφέρεια Πελοποννήσου για την περίοδο μετά το 2020 με συνέπεια να μην μπορούν να εκτιμηθούν και να επαληθευτούν οι προβλεπόμενες ποσότητες που θα επεξεργάζονται στο έργο.

11. Η ζήτηση του έργου (Demandanalysis).Η ζήτηση του έργου στη μελλοντική διαχείριση απορριμμάτων δε φαίνεται να λαμβάνει υπόψιν τις απαιτήσεις και τους στόχους που ορίζονται στην οδηγίαE.E.851/2018 δηλαδή 55% ανακύκλωση έως το 2025, 60% έως το 2030, 65% έως το 2035και την οδηγία E.E. 850/2018 για την υγειονομική ταφή (πακέτο κυκλικής οικονομίας).

12. Οικονομική Ανάλυση. Η χρηματοικονομική ανάλυση και η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη δεν συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής [Καν. Ε.Ε. 207/2015, Οδηγός Ε.Ε. για την ανάλυση κόστους-οφέλους(CBA, CostBenefitAnalysis, 2014) των επενδυτικών έργων] με συνέπεια τα αποτελέσματα να μην αντικατοπτρίζουν την πραγματική οικονομική απόδοση του έργου.

13. Υλοποίηση του έργου ως Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Δεν έχει διενεργηθεί ενοποιημένη ανάλυση σύμφωνα με τη μεθοδολογία CBA, που καλύπτει τόσο τον ιδιοκτήτη του έργου όσο και τον χρήστη, ώστε να είναι δυνατός ο υπολογισμός της συνολικής αποδοτικότητας του έργου. Οι αποδόσεις κεφαλαίου χωριστά για τον ιδιώτη και τον δημόσιο εταίρο δεν έχουν υπολογιστεί. Τέλος, ενώ προβλέπεται ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου θα συνεισφέρει το ποσόν των 66.529.154,19€, το ποσό που αναφέρεται στο Σχέδιο Χρηματοδότησης είναι διαφορετικό (63.861.257€).

14. Επιλέξιμες δαπάνες του έργου. Η τεκμηρίωση δεν εξηγεί πως υπολογίστηκαν το επίπεδο των επιλέξιμων δαπανών της δημόσιας συνεισφοράς καθώς και η επιχορήγηση της ΕΕ. Δεν είναι επίσης σαφές εάν το ποσό της δημόσιας συνεισφοράς ήταν γνωστό στο στάδιο του διαγωνισμού ή εάν το επίπεδο της αίτησης επιχορήγησης αποτελούσε ένα από τα κριτήρια επιλογής του ιδιώτη εταίρου.

15. Σφάλματα στην οικονομική ανάλυση. Λόγω σφαλμάτων στην οικονομική ανάλυση δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί εάν για το συνολικό κόστος τηρούνται οι αρχές του κόστους αποκατάστασης στο σύνολο και ο ρυπαίνων πληρώνει. Οι διαθέσιμες πληρωμές και κατά συνέπεια η τιμολόγηση δεν έχουν συμπεριλάβει το κόστος κλεισίματος και την αποκατάσταση των χώρων υγειονομικής ταφής.

16. Μελέτη σκοπιμότητας. Δεν αναφέρονται  οι υποτιθέμενες ποσότητες των ανακυκλώσιμων, οι τιμές και συνεπώς τα έσοδα από την πώληση των ανακυκλώσιμων καθώς και της ενέργειας που πρόκειται να πωληθεί.

17. Η έκθεση CBA και το περιεχόμενο της αίτησης δεν περιλαμβάνουν επαρκή περιγραφή των αναγνωρισμένων οικονομικών ωφελειών και κόστους  καθώς και τις βασικές παραδοχές που σχετίζονται με την αποτίμηση τους.

18. Το μοντέλο CBA και τα βασικά οικονομικά οφέλη. Δεν υπάρχει αιτιολόγηση στη μελέτη σύμφωνα με το μοντέλο CBA, ότι η βασική πηγή εσόδων θα προέλθει από την αύξηση των αξιών των ακινήτων πέριξ της περιοχής του έργου (63%). Η δεύτερη πηγή εσόδων είναι τα τέλη εισόδου (gatefee) τα οποία αντιστοιχούν στο 35%. Εάν οι χρεώσεις για την επεξεργασία απορριμμάτων αντανακλούν στην προθυμία των καταναλωτών να πληρώσουν προκειμένου να έχουν σωστή διαχείριση απορριμμάτων, και ως εκ τούτου δικαιολογημένο ως οικονομικό όφελος για το έργο, δεν θα  υπήρχε περαιτέρω  αιτιολόγηση στην  υπόθεση για αύξηση της αξίας των ακινήτων (καθώς η αύξηση της αξίας των ακινήτων  σε αυτή τη περίπτωση θα βασιζόταν μόνο στη βελτιωμένη διαχείριση αποβλήτων και οι δύο πηγές οφέλους θα ήταν αλληλλοεπικαλυπτόμενες). Από την πλευρά του κόστους, φαίνεται ότι  το κόστος Ο&Μ (λειτουργικό κόστος και έξοδα συντήρησης) μετρήθηκε διπλά.

19.  Οικονομική βιωσιμότητα του έργου. Η υποβληθείσα  οικονομική ανάλυση δεν παρέχει αξιόπιστα στοιχεία ώστε να προκύπτει ότι το έργο είναι οικονομικά βιώσιμο. Η διόρθωση της ανάλυσης όσον αφορά τα λειτουργικά κόστη από τη πλευρά του κόστους καθώς και για τα έσοδα που σχετίζονται με την αύξηση των τιμών των ακινήτων από την πλευρά του οφέλους, οδηγεί σε αρνητικό δείκτη ENPV, ERR μικρότερο του προεξοφλητικού επιτοκίου και εν τέλει το δείκτη B/C μικρότερο του 1 που σημαίνει ότι τα οφέλη που προκύπτουν από τη λειτουργία του έργου είναι μικρότερα από τα κόστη που επωμίζεται η κοινωνία, γεγονός που υποδεικνύει ότι το έργο δεν αξίζει το κόπο  να υλοποιηθεί.

20.Το κόστος, τα οφέλη και οι οικονομικοί δείκτες που παρουσιάζονται στο έντυπο της αίτησης είναι σημαντικά διαφορετικά από αυτά που παρουσιάζονται στο μοντέλο CBA και επομένως πρέπει να διευκρινιστούν.

21. Riskanalysis. Η έλλειψη ανάλυσης χρηματοοικονονομικής και οικονομικής ευαισθησίας δεν επιτρέπει την αξιολόγηση της επίδρασης των μεταβολών των μεταβλητών στους δείκτες χρηματοοικονομικής απόδοσης.

22. Οι ποιοτικοί κίνδυνοι και η κατανομή των κινδύνων  μεταξύ των εταίρων της ΣΔΙΤ, αν και συζητήθηκαν γενικά στο τμήμα Ε.3.3 του AF και στο κεφάλαιο 8 της μελέτης σκοπιμότητας, η ανάλυση κινδύνου για το έργο δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του σχετικού Παραρτήματος (ΙΙΙ, Κεφ.2.4 Καν. Ε.Ε. 2017/2015).  Αν και  ελήφθησαν υπόψιν οι κύριοι  κίνδυνοι για τη διαχείριση αποβλήτων που ορίζονται στον Πίνακα 2 του προαναφερόμενου Παραρτήματος, η εκτίμηση επικινδυνότητας που περιλαμβάνεται στην τεκμηρίωση δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια υγιή στρατηγική διαχείρισης κινδύνου.

23. Riskfactors. Λείπει η ανάλυση πολλών παραμέτρων που συνιστούν πιθανούς κινδύνους του έργου καθώς και η ερμηνεία αυτών.

24. Διαθεσιμότητα χωροθετήσεων. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι όλες οι χωροθετήσεις είναι διαθέσιμες για το υπό εκτέλεση έργο. Είναι σαφές ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία απαλλοτρίωσης για ορισμένους χώρους.

25. Εγγύηση ροής αποβλήτων. Δεν έχουν παρουσιαστεί λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η ποσότητες των αποβλήτων, που έχουν συμφωνηθεί με τον ιδιώτη εταίρο, θα διασφαλιστεί από την Περιφέρεια Πελοποννήσου ότι θα παραδίδονται σε «σημεία εισόδου».

26. Καθυστερήσεις στην υλοποίηση του έργου. Η ωριμότητα του έργου δεν είναι ξεκάθαρη. Η προσφορά του ΣΔΙΤ  ανακοινώθηκε το 2011, η νικηφόρα προσφορά ανακοινώθηκε το 2013, το συμβόλαιο υπογράφηκε το 2018. Η οικονομική ανάλυση δείχνει ότι το επενδυτικό κόστος έχει υλοποιηθεί το 2019 και 2020, αλλά η εφαρμογή δεν περιλαμβάνει σαφή περιγραφή της κατάστασης προετοιμασίας του έργου τη χρονική στιγμή της υποβολής της αίτησης. Η Επιτροπή ζητά περισσότερες πληροφορίες, ελλείποντα στοιχεία και τις απαραίτητες αιτιολογήσεις.

27. Ανάγκες προσαρμογής και μετριασμού των επιπτώσεων από το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Η τεκμηρίωση του έργου δεν συμμορφώνεται με τον Καν. Ε.Ε.1303, αρ.101στ./2013. Κατά την εκτίμηση κινδύνου δε βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία για το αν το έργο θα ήταν ανθεκτικό ενόψει κινδύνων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή ή όχι, και εάν συνεπώς χρειαστούν προσαρμογές. Η Επιτροπή ζητά περισσότερες πληροφορίες.

28. Προστατευόμενες  περιοχές Natura2000.Η κύρια εφαρμογή του έργου αναφέρει ότι κανένα από τα έργα δεν θα πραγματοποιηθεί εντός προστατευόμενης περιοχής Natura2000 και ως εκ τούτου δεν θα υπάρξουν σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες. Ωστόσο η τεκμηρίωση προσδιορίζει με σαφήνεια ότι μία από τις εγκαταστάσεις θα κατασκευαστεί σε περιοχή Natura2000 και συνεπώς είναι απαραίτητο να γίνει σχετική οικολογική μελέτη ενώ είναι απαραίτητη η σχετική διόρθωση στη μελέτη για να αντικατοπτρίζει αυτήν την εξέλιξη.

29. NoticeEarlyReport 2017. Σύμφωνα με την επιστολή της Επιτροπής Ares 2017 3987408 στις 10/08/2017, απαιτήθηκε να ληφθούν υπόψιν στα κριτήρια επιλογής όλων των Ελληνικών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων που προέβλεπαν επενδύσεις στη διαχείριση απορριμμάτων και συνεπώς να εκπληρώνονται μια σειρά προϋποθέσεων. Συνεπώς, η συγχρηματοδότηση από την Ε.Ε. σε οποιοδήποτε Μ.Ε.Α. θα περιορίζεται μόνο σε καλά αιτιολογημένες περιπτώσεις που δε θα υπερβαίνουν το 50% των παραγόμενων αποβλήτων στην Περιφέρεια, έτσι ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας (κίνδυνος υπερδιαστασιολόγησης του έργου) και οι στόχοι της ιεραρχίας των αποβλήτων να είναι απολύτως σεβαστοί. Επιπλέον, αυτά τα έργα, μικρά ή μεγάλα, πρέπει να κατασκευάζονται με τρόπο που να επιτρέπουν αργότερα το μετασχηματισμό τους σε εργοστάσια ανακύκλωσης.

30. Η Ε.Ε. έχει διάθεση να συγχρηματοδοτεί «ασφαλή έργα» δηλαδή,

α) Έργα με έμφαση και προτεραιότητα στη χωριστή συλλογή, στην ανακύκλωση, σε εκστρατείες εκπαίδευσης, στη κατασκευή εργοστασίων για παραγωγή ψηλής ποιότητας κόμποστ.

β) Στη χωριστή συλλογή πέντε ροών αποβλήτων (χαρτί, πλαστικό, μέταλλο, γυαλί και βιολογικά απόβλητα) όπως καθορίζεται στο ελληνικό Εθνικό Σχέδιο  Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), το οποίο πρέπει να υλοποιηθεί χωρίς καθυστερήσεις. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για Δήμους και Περιφέρειες που προβλέπουν κατασκευή Μ.Ε.Α.

γ) Οι Δήμοι αυτοί καλούνται να εγκαταστήσουν το  συντομότερο δυνατόν λειτουργικό σύστημα συλλογής πέντε ροών αποβλήτων σύμφωνα με τον ΕΣΔΑ πριν ή εντός της περιόδου υλοποίησης των συγκεκριμένων συγχρηματοδοτούμενων από την Ε.Ε. έργων.

δ) Πρέπει με σαφήνεια να προκύπτει ότι το έργο αυτό πληροί όλα τα παραπάνω κριτήρια.

31. Λοιπές πληροφορίες. Από τις ελληνικές αρχές ζητούνται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των ποσοτήτων των απορριμμάτων και την πρόβλεψη των μελλοντικών ποσοτήτων. Αυτά φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με εκείνα που προβλέπονται στον Περιφερειακό Σχεδιασμό (ΠΕΣΔΑ), όπου εξηγείται ότι ο πληθυσμός στη Περιφέρεια μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια και αναμένεται να συνεχιστεί η τάση τα επόμενα χρόνια. Λαμβάνοντας επίσης υπόψιν ότι θα εφαρμόζονται πολιτικές πρόληψης, οι ποσότητες των παραγόμενων απορριμμάτων, τόσο σαν σύνολο όσο κατά κεφαλήν, θα πρέπει σταδιακά να μειώνονται και όχι να αυξάνονται.

Αναλύοντας το πρωτότυπο κείμενο της επιστολής ο αναγνώστης θα βρει και άλλα σημεία ή παρατηρήσεις. Ας σταματήσουμε στα 31 για λόγους σημειολογίας.

Σταχυολογώντας υπάρχουν ορισμένα κρίσιμα θέματα που χρήζουν διευκρίνησης και απάντησης.

Α. Ποια θα είναι η σύνθεση των αποβλήτων που εισέρχονται στις εγκαταστάσεις;

Β. Υπάρχει κατάλληλο σύστημα  χωριστής συλλογής αποβλήτων στην Περιφέρεια όπως απαιτείται;

Γ. Ποια η ποιότητα του παραγόμενου κόμποστ;

Δ. Είναι ζωτικής σημασίας να είναι το κόμποστ υψηλής ποιότητας ώστε να μην καταλήγει στον χώρο υγειονομικής ταφής;

Ε. Θα είναι μέρος των υλικών εξόδου τα παραγόμενα προϊόντα SRF ή/και RDF;

ΣΤ. Σε τέτοια περίπτωση ποιες είναι οι αναμενόμενες ποσότητες SRF ή/και RDF;

Ζ. Θα υπάρξει αγορά για τα παραγόμενα προϊόντα SRF ή/και RDF;

Η. Είναι σαφές από τα παρεχόμενα στοιχεία ότι η απαίτηση για τις εγκαταστάσεις αυτές να επεξεργάζονται ποσότητες μέχρι το 50% των συνολικών παραγόμενων απορριμμάτων, δεν τηρήθηκε.

Θ. Αν και υπάρχουν αναφορές για τους στόχους ανακύκλωσης το 2020, φαίνεται ότι δεν εξετάστηκαν οι στόχοι που έχουν τεθεί στο νέο πακέτο οδηγιών για την Κυκλική Οικονομία (Απόβλητα, Οδηγία Πλαίσιο 851/2018 και οδηγία για την υγειονομική ταφή 850/2018), όπου πρόκειται να ενσωματωθούν στο εθνικό δίκαιο εντός του Ιουλίου 2020.

Ι. Επομένως ο στόχος για 50% πρέπει να γίνει σεβαστός και πρέπει επίσης να αιτιολογηθεί πως αναμένεται ότι θα εκπληρωθούν οι απαιτήσεις των νέων οδηγιών.

Κλείνουμε με την ελπίδα την όποια εξέλιξη και την όποια έκβαση στην περίπτωση της Πελοποννήσου να την εκλάβουμε ως μάθημα και ως χρήσιμη εμπειρία που θα μας διδάξει από εδώ και στο εξής να γίνεται πολύ πιο προσεκτική και με μεγαλύτερη επιμέλεια η ανάγνωση και η ανάλυση των προγραμμάτων της Ε.Ε. καθώς και των προϋποθέσεων συμμετοχής σε αυτά,  ώστε να υποβάλλονται καλά τεκμηριωμένες και επαρκείς μελέτες στο μέλλον και οι οποίες να ανταποκρίνονται με επιτυχία στις εκάστοτε απαιτήσεις των αξιολογητών.

Δεν υπάρχει η πολυτέλεια  οι τοπικές κοινωνίες να υφίστανται  περαιτέρω απώλειες σε χρόνο, ενέργεια  και τελικά σε απώλεια πόρων, που είναι τόσο ζωτικής σημασίας για  την ποιοτική και αξιοπρεπή διαβίωση.

*Οικονομολόγος, Msc Πανεπιστημίου Αθηνών ΑΣΟΕΕ

πηγή. https://notospress.gr/article.php?id=51434&fbclid=IwAR3qNDANVSrKN9ltzjVQJu4woqYGXO0Y7LES41Ho_QvB4xwiRYctHIEaSbI

ΥΠΕΝ: Σχέδιο μαμούθ για 58 εργοστάσια και 4 μονάδες καύσης απορριμμάτων ύψους €3 δισ.

Μαριάννα Τζάννε.

Με ένα φιλόδοξο στόχο που προβλέπει την μέγιστη εκτροπή των απορριμμάτων από την ταφή ώστε έως το 2030 να φτάνει μόνο το 10% των παραγόμενων αποβλήτων και με έμφαση στην πρόληψη αλλά και την μείωση των απορριμμάτων, θα ξεκινήσει ο νέος εθνικός σχεδιασμός που αναμένεται να δώσει εντός των ημερών το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας σε διαβούλευση. Το νέο ΕΣΔΑ αναμένεται να εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο ως το τέλος Αυγούστου ώστε να έχει δημοσιευτεί στο ΦΕΚ εντός Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για ένα σχέδιο που θέτει πιο ρεαλιστικούς στόχους στους τομείς της διαχείρισης των αποβλήτων και της ανακύκλωσης αλλά που επιστρατεύει ένα πλέγμα υποδομών και κινητοποιεί πλήθος επενδύσεων που υπολογίζεται συνολικά να προσεγγίσουν τα 3 δισ. ευρώ έως το 2023.
Ειδικότερα, ο νέος ΕΣΔΑ (Εθνικό Σχέδιο για την Διαχείριση των Αποβλήτων) προβλέπει την δημιουργία 28 νέων μονάδων επεξεργασίας αποβλήτων (ΜΕΑ) σε όλη τη χώρα από 5 που είναι σε λειτουργία σήμερα αλλά και 30 μονάδες διαχείρισης βιοαποβλήτων από 4 σήμερα.

Για πρώτη φορά, ο εθνικός σχεδιασμός καθορίζει και το πλαίσιο της ενεργειακής αξιοποίησης των απορριμμάτων, προωθώντας την παραγωγή εναλλακτικών καυσίμων από τα υπολείμματα των μονάδων επεξεργασίας και των Κέντρων Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) για την παραγωγή δευτερογενούς εναλλακτικού καυσίμου (SRF/RDF).
Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η δημιουργία 3 ή 4 μονάδων παραγωγής ενέργειας από τα υπολείμματα των εργοστασίων επεξεργασίας αποβλήτων (ΜΕΑ), οι οποίες συμπληρωματικά με τις άλλες υποδομές του ΕΣΔΑ θα συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου για μείωση των αποβλήτων που οδηγούνται για ταφή. Για τον περιορισμό των απορριμμάτων θα δοθεί μάχη στα μέτρα πρόληψης, στη ενίσχυση των ποσοστών ανακύκλωσης, στην εισαγωγή νέων και την ενίσχυση υφιστάμενων διακριτών ρευμάτων αποβλήτων, την προώθηση της επαναχρησιμοποίησης, την προώθηση της αγοράς δευτερογενών υλικών, την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών. Επίσης στην γρήγορη ανάπτυξη δικτύων συλλογής βιοαποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, τη δημιουργία σύγχρονων εγκαταστάσεων διαχείρισης αποβλήτων και βιοαποβλήτων (ΜΕΑ και ΜΕΒΑ) και τη σοβαρή αναβάθμιση των ΚΔΑΥ.

Χρηματοδοτικά εργαλεία

Με βάση το ΕΣΔΑ, το συνολικό κόστος υλοποίησης των δράσεων για τα αστικά στερεά απόβλητα χωρίς τις μονάδες ενεργειακής αξιοποίησης, υπολογίζεται σε περίπου 1,92 δισ. ευρώ. Όπως αναφέρεται έχει ήδη εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση έργων συνολικού κόστους περίπου 626 εκ. ευρώ αλλά απαιτούνται πρόσθετοι πόροι, περίπου 1,3 δισ. ευρώ για την υλοποίηση των υπολειπόμενων υποδομών.
Μέρος του κόστους μπορεί να καλυφθεί από το διαθέσιμο υπόλοιπο των πόρων του ΕΣΠΑ 2014-2020, είτε μέσω ΣΔΙΤ, είτε από τραπεζικό δανεισμό ή από ίδιους πόρους, ή με συνδυασμό όλων αυτών των χρηματοδοτικών εργαλείων.

Από 632 -805 εκατ. ευρώ το κόστος για τις μονάδες καύσης

Όσον αφορά την καύση υπολειμμάτων έχουν μελετηθεί δύο σενάρια διαχείρισης. Το πρώτο προβλέπει την κατασκευή τεσσάρων Μονάδων Ενεργειακής Αξιοποίησης (σε επίπεδο χώρας) στις οποίες θα διατίθεται το σύνολο των υπολειμμάτων και της παραγόμενης ποσότητας απορριμματογενούς καυσίμου (SRF/RDF). Το κόστος των έργων αυτών εκτιμάται σε περίπου 805 εκ. Ευρώ. Στο δεύτερο σενάριο, εξετάστηκε η κατασκευή τεσσάρων Μονάδων Ενεργειακής Αξιοποίησης, στις οποίες θα διατίθενται μόνο τα υπολείμματα, ενώ το σύνολο της παραγόμενης ποσότητας απορριμματογενούς καυσίμου θα διατίθεται στην τσιμεντοβιομηχανία. Το κόστος υλοποίησης των έργων στην περίπτωση αυτή εκτιμάται σε περίπου 632 εκ. ευρώ.
Για την εκτίμηση του κόστους, διευκρινίζεται ότι αξιοποιήθηκαν στοιχεία των ήδη ενταγμένων έργων στο ΥΜΕΠΕΡΑΑ καθώς και στοιχεία των ΠΕΣΔΑ αλλά και η διεθνής εμπειρία.

Όσον αφορά την νέα Προγραμματική Περίοδο 2021-2027, επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την πρόταση Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ταμείο Συνοχής, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του ΕΤΠΑ και του Ταμείου Συνοχής επενδύσεις που αφορούν σε χώρους υγειονομικής ταφής αποβλήτων και σε επενδύσεις που αφορούν σε εγκαταστάσεις για την επεξεργασία υπολειμματικών αποβλήτων. Επομένως, τέτοιου είδους έργα δεν θα είναι επιλέξιμα για συγχρηματοδότηση στην νέα Προγραμματική Περίοδο 2021-2027.
Στα χρηματοδοτικά εργαλεία που μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη των έργων υποδομής για την διαχείριση αποβλήτων είναι μεταξύ άλλων ο αναπτυξιακός νόμος, οι ΣΔΙΤ, τα Πράσινο Ταμείο, το πρόγραμμα Φιλόδημος για την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρόγραμμα Life κ.α

Γιατί απέτυχε το υφιστάμενο σχέδιο

Ο σκοπός και οι στόχοι του υφιστάμενου ΕΣΔΑ, σύμφωνα με το κείμενο του νέου εθνικού σχεδιασμού δεν έχουν επιτευχθεί. Όπως επισημαίνεται, οι στόχοι του 2015-2020 ήταν φιλόδοξοι και το σχετικό χρονοδιάγραμμα επίτευξής τους πολύ μικρό. Παράλληλα δεν υποστηρίχτηκε έγκαιρα η εφαρμογή του σχεδιασμού με την υλοποίηση των απαιτούμενων μέτρων και δράσεων, ενώ διαπιστώνονται «αγκυλώσεις» αναφορικά με την επιλογή μεθόδων για τη μείωση των προς υγειονομική ταφή αποβλήτων, αλλά και τη χρήση οικονομικών εργαλείων προς την κατεύθυνση αυτή. Όπως μάλιστα επισημαίνεται, παρ’ ότι ως κύρια πολιτική επιλογή τέθηκε η χωριστή συλλογή και η ανακύκλωση, μόλις στο τέλος του 2017 εκδόθηκε ο σχετικός Νόμος για την εναλλακτική διαχείριση (τροποποίηση του ν.2939/01), ενώ υποδομές όπως τα Πράσινα Σημεία που θεωρήθηκαν σημαντικές για τη συμβολή τους στην επίτευξη των στόχων δεν έχουν υλοποιηθεί.
Έτσι για τη χρονική περίοδο 2015 έως 2018, η ανακύκλωση με Διαλογή στην Πηγή αυξήθηκε από 790.000 t (14,9%) σε 913.000 t (16,5%). Αντίστοιχα για τα βιοαπόβλητα από 109.000t (4,7%) ανήλθε σε 140.000 t (5,7% κ.β. Των παραγόμενων βιοαποβλήτων).
Για το σύνολο της ανακύκλωσης των ΑΣΑ από 834.000 t (15,8%) το 2015 ανήλθε σε 1.101.000 t (20,1% κ.β επί της παραγωγής των ΑΣΑ) το 2018. Σημειώνεται ότι η αύξηση του ποσοστού οφείλεται ιδίως στις λειτουργούσες από το 2017 ΜΕΑ. Εκτός των ανωτέρω, διαπιστώνεται σημαντική υστέρηση επίτευξης των στόχων του ΕΣΔΑ στους τομείς της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης, της χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων (αποβλήτων τροφίμων και πράσινων αποβλήτων), στη δημιουργία και αναβάθμιση των απαραίτητων υποδομών διαχείρισης αποβλήτων και συγκεκριμένα ΜΕΑ, ΜΕΒΑ και ΚΔΑΥ. Επίσης δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι για εκτροπή αποβλήτων από την υγειονομική ταφή αλλά ούτε σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στην παύση λειτουργίας και αποκατάστασης των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Αποβλήτων (ΧΑΔΑ).

Τι φέρνει ο νέος σχεδιασμός

Ο νέος εθνικός σχεδιασμός για τα απορρίμματα προβλέπει σημαντικές αλλαγές στην επεξεργασία που συνοψίζονται στις παρακάτω δράσεις:
–Εκσυγχρονισμός της «περιβαλλοντικής εισφοράς» (τέλος ταφής) στα απόβλητα που οδηγούνται σε ΧΥΤΑ – ΧΥΤΥ, ώστε να λειτουργήσει αποτρεπτικά για την ταφή των αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων και των υπολειμμάτων από τις μονάδες επεξεργασίας αστικών αποβλήτων.
Το μέτρο έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ, που τελικά έχουν καταφέρει να μειώσουν σημαντικά τα ποσοστά ταφής αποβλήτων σε ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ.

– Εφαρμογή στην πράξη της αρχής «Πληρώνω Όσο Πετάω», τόσο με νομοθετικές ρυθμίσεις όσο και με ενίσχυση με πόρους μέσω ΕΣΠΑ των φορέων, ώστε να μπορέσουν να μετρήσουν την παραγωγή αποβλήτων είτε συνολικά, είτε σε κάποια από τα ρεύματα, σε επίπεδο κατοικίας, κτηρίου, πολεοδομικής ενότητας, επιλεγμένων παραγωγών κ.ά..
– Ενίσχυση της Διαλογής στην Πηγή με επέκταση του δικτύου συλλογής των ανακυκλώσιμων υλικών και των βιοαποβλήτων. Ο εξοπλισμός για τη συλλογή του συνόλου των ανακυκλώσιμων υλικών θα ενισχυθεί (κάδοι ανακύκλωσης, απορριμματοφόρα) έναντι του «πράσινου» κάδου, που σήμερα είναι ο κύριος κάδος υποδοχής των σύμμεικτων στερεών αποβλήτων. Παράλληλα προβλέπεται να επεκταθεί πανελλαδικά το δίκτυο του καφέ κάδου (οργανικά απόβλητα) και επιπρόσθετα να ενισχυθεί η χωριστή συλλογή αποβλήτων ανά είδος υλικού όπου χωρικά είναι εφικτό.
– Ενίσχυση και αναβάθμιση των Κέντρων Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ).
– Έγκριση με βάση τις προβλέψεις του νέου περιβαλλοντικού νόμου (4685/2020) των περιβαλλοντικών όρων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων, με στόχο τη μικρότερη δυνατή παραγωγή βιομηχανικών μη επικίνδυνων αποβλήτων, καθώς και την εντατικοποίηση των ελέγχων τήρησης των ΑΕΠΟ.
–Ανάπτυξη ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας αποβλήτων με σκοπό την προώθηση της συνέργειας μεταξύ των βιομηχανικών κλάδων (βιομηχανική συμβίωση) για την ανάκτηση των βιομηχανικών μη επικίνδυνων αποβλήτων (ΒΜΕΑ).
– Ορισμός ρευμάτων των βιομηχανικών μη επικίνδυνων αποβλήτων που δύνανται να αποτελέσουν δευτερογενή πρώτη ύλη ή και εναλλακτικό καύσιμο από βιομηχανικές εγκαταστάσεις ανά την επικράτεια καθώς και ο καθορισμός των τεχνικών προδιαγραφών για τη χρήση των ανόργανων αποβλήτων βιομηχανικής προέλευσης ως δευτερογενών υλικών.
– Ανάπτυξη δικτύου συλλογής βιοαποδομήσιμων αποβλήτων γεωργοκτηνοτροφικής προέλευσης, ώστε να επωφεληθεί η γεωργία από την παραγωγή ζωοτροφών και άλλων, καθώς και την παραγωγή ενέργειας από βιοαέριο/ βιομάζα.
– Προώθηση της χωριστής συλλογής και ανάκτησης των πλαστικών γεωργοκτηνοτροφικής προέλευσης με έμφαση στα πλαστικά θερμοκηπίων και τις συσκευασίες και ειδικά των πλαστικών συσκευασίας που περιέχουν επικίνδυνες ουσίες.
– Δημιουργία προγράμματος για την παρακολούθηση της διαχείρισης των γεωκτηνοτροφικών αποβλήτων και ενοποίηση μητρώων παρακολούθησης αγροτικών δραστηριοτήτων, σε συνδυασμό με την οργάνωση και αδειοδότηση Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης για τις συσκευασίες φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην Ελλάδα.
– Δημιουργία και οργάνωση χώρων υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ) μέχρι το 2022-23, η ανυπαρξία των οποίων επιφέρει μεγάλα πρόστιμα στη χώρα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ειδική ανάγκη υπάρχει στη χώρα για την ασφαλή διάθεση των αποβλήτων αμιάντου.
– Κάλυψη της χώρας, με προτεραιότητα στα νησιά, με συστήματα διαχείρισης Απόβλητα Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ). Επίσης προωθείται η απλοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών για την ανάπλαση ανενεργών λατομείων, ειδικά στην Αττική, με υλικά από τη διαχείριση των ΑΕΚΚ, ενόψει των μεγάλων έργων της 4ης γραμμής του μετρό και του Ελληνικού.
– Συλλογή στα ιατρικά απόβλητα μικρών νοσοκομειακών μονάδων και ιδιαίτερα αυτά των ιατρείων, κτηνιατρείων και οδοντιατρείων, όπου παρουσιάζονται κενά και είναι απαραίτητο να ελεγχθεί ο τρόπος συλλογής τους, ώστε να μην καταλήγουν στους ΧΥΤΑ.

– Τοποθέτηση κάδων συλλογής σε όλα τα σημεία παραγωγής αποβλήτων συσσωρευτών οχημάτων βιομηχανίας (ΑΣΟΒ), όπως τα πρατήρια υγρών καυσίμων, συνεργεία, βιομηχανίες/ βιοτεχνίες, διαλυτήρια ΟΤΚΖ, ηλεκτρολογεία και άλλα, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος ανακύκλωσης του 100% των αποβλήτων συσσωρευτών οχημάτων και βιομηχανίας.
–Υιοθέτηση προγράμματος διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού ή δημιουργία ΣΕΔ για τα απόβλητα φωτοβολταϊκών πλαισίων και εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας.
– Ενθάρρυνση της χρήσης ανακτώμενων υλικών από την επεξεργασία μεταχειρισμένων ελαστικών από δημόσιους φορείς όπως παραδείγματος χάρη μέσω διαγωνισμών και συμβάσεων προμήθειάς, ακολουθώντας συγκεκριμένες προδιαγραφές.
– Ευαισθητοποίηση των πολιτών – ενίσχυση της εμπιστοσύνης στην ανακύκλωση. Πλέον της ανάπτυξης των απαιτούμενων υποδομών που θα διευκολύνουν τη χωριστή συλλογή, προτείνεται μία νέα προσέγγιση για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την περιβαλλοντική και οικονομική σημασία της ανακύκλωσης και της εκτροπής των αποβλήτων από την ταφή, με απώτερο σκοπό την υιοθέτηση των αρχών της Κυκλικής Οικονομίας. Από έρευνες της κοινής γνώμης διαπιστώνεται έλλειμμα εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας. Οι καμπάνιες ευαισθητοποίησης και συγκεκριμένα μέτρα (πχ συλλογής αποβλήτων από τα ίδια τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, αναβάθμιση των Κέντρων Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών) θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της χωριστής συλλογής αποβλήτων.

Οι κυρίαρχες υποδομές διάθεσης αποβλήτων

Με βάση το νέο ΕΣΔΑ, το δίκτυο των βασικών υποδομών επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων αποτελείται από τα:

1. Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ), στα οποία υφίστανται διαλογή σε περαιτέρω κατηγορίες και καθαρισμό από τις ανεπιθύμητες προσμίξεις.
2. Μονάδες Επεξεργασίας Βιολογικών Αποβλήτων (ΜΕΒΑ), στις οποίες τα συλλεγόμενα απόβλητα υφίστανται αερόβια ή αναερόβια βιολογική επεξεργασία προς παραγωγή κόμποστ καλής ποιότητας ή ανάκτηση ενέργειας. Λόγω της έντονης νησιωτικότητας της χώρας, σε νησιά που λόγω χαμηλής παραγωγής στερεών αποβλήτων δεν κριθεί βιώσιμο το προδιαλεγμένο οργανικό να οδηγείται σε κλασσικού τύπου ΜΕΒΑ, μπορεί να γίνει χρήση Μηχανικών Κομποστοποιητών.
3. Μονάδες Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ), που στην πρώτη φάση συνίστανται από Μονάδες Μηχανικής Βιολογικής Επεξεργασίας είτε αερόβιας διεργασίας (κομποστοποίησης), είτε αναερόβιας χώνευσης του οργανικούκλάσματος.
4. Μονάδες Προεπεξεργασίας Αποβλήτων/Απορριμμάτων, πριν από την Υγειονομική Ταφή. Λόγω της έντονης νησιωτικότητας της χώρας, σε όσα νησιά βάσει του οικείου ΠΕΣΔΑ και των αποφάσεων των οικείων ΦΟΔΣΑ δεν κρίνεται τεχνικοοικονομικά εφικτή η ύπαρξη ΜΕΑ, και προκειμένου να επιτυγχάνεται στον μέγιστο δυνατό βαθμό η απαιτούμενη προεπεξεργασία των υπολειμματικών σύμμεικτων ΑΣΑ πριν από την ΥΤ, συνιστάται να εξεταστεί η δημιουργία Μονάδων Προεπεξεργασίας Αποβλήτων/Απορριμμάτων, που θα περιλαμβάνουν κατ’ ελάχιστον, βιολογική επεξεργασία σταθεροποίησης του οργανικού κλάσματος, εφόσον βέβαια και πάλι η δημιουργία των ΜΠΑ κρίνεται τεχνικοοικονομικά εφικτή.
5. Μονάδες Ενεργειακής Αξιοποίησης, στις οποίες μπορεί να γίνεται ανάκτηση ενέργειας με θερμική επεξεργασία των Υπολειμμάτων των ΜΕΑ ή/και των εναλλακτικών καυσίμων για τη δραστική ελαχιστοποίηση του τελικού υπολείμματος προς υγειονομική ταφή (απαραίτητες για την επίτευξη του στόχου ταφής έως 10% μέχρι το 2030).
6. Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, που σταδιακά μετατρέπονται σε ΧΥΤ Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), για την ασφαλή τελική διάθεση των όποιων υπολειμμάτων απομένουν μετά από το πολύ εκτεταμένο δίκτυο χωριστής συλλογής και ανάκτησης υλικών και τις μονάδες επεξεργασίας ή και ενεργειακής αξιοποίησης.

 https://www.newmoney.gr/roh/palmos-oikonomias/ependyseis/ipen-schedio-mamouth-gia-58-ergostasia-ke-4-monades-kafsis-aporrimmaton-ipsous-e3-dis/?fbclid=IwAR3wo0kCBR3qwIknbn6qBjmTvqrt9EQC2efuZqmbPO6WXS5NtTxtQ8ImtjE

Αποτέφρωση αποβλήτων

Αποτέφρωση αποβλήτων: Ένα βρώμικο μυστικό για το πώς τα κράτη ορίζουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Το κάψιμο απορριμμάτων για την παραγωγή ενέργειας δεν είναι ούτε καθαρό ούτε ανανεώσιμο. Ωστόσο, οι γηράσκοντες, δαπανηροί και ρυπογόνοι αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων έχουν ενισχυθεί από ένα βρώμικο μυστικό - 23 κράτη κατατάσσουν νόμιμα την αποτέφρωση ως «ανανεώσιμη» στους ενεργειακούς τους στόχους και δεσμεύσεις.

Περίληψη των κυριότερων σημείων

Το κάψιμο απορριμμάτων για την παραγωγή ενέργειας δεν είναι ούτε καθαρό ούτε ανανεώσιμο. Ωστόσο, οι γηράσκοντες, δαπανηροί και ρυπογόνοι αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων έχουν ενισχυθεί από ένα βρώμικο μυστικό - 23 κράτη κατατάσσουν νόμιμα την αποτέφρωση ως «ανανεώσιμη» στους ενεργειακούς τους στόχους και δεσμεύσεις.

Σε μια στιγμή θεμελιώδους μετασχηματισμού στον ενεργειακό τομέα, τρεις πραγματικότητες της αποτέφρωσης αποβλήτων καταδεικνύουν την ανάγκη για ισχυρότερους ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και υποστηρίζουν τις προσπάθειες των λαϊκών αγώνων που αγωνίζονται να κλείσουν τους 76 αποτεφρωτήρες αποβλήτων που συνεχίζουν να λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα σήμερα:

1 | Τα οικονομικά των εγκαταστάσεων αποτέφρωσης αποβλήτων δεν προσθέτουν.

Οι αποτεφρωτήρες έχουν αποδείξει επικίνδυνες επενδύσεις για πόλεις και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, ιδίως καθώς οι τιμές της ενέργειας μειώνονται και ένας αυξανόμενος αριθμός εγκαταστάσεων δεν είναι σε θέση να καλύψει το λειτουργικό κόστος ή να παραμείνει ανταγωνιστικός. Τα τέλη συμβουλών (δηλαδή, τα τέλη διάθεσης αποβλήτων που καταβάλλονται από τους μεταφορείς και τελικά μεταβιβάζονται σε πόλεις και πελάτες) σε αποτεφρωτήρες είναι συχνά δύο έως τρεις φορές υψηλότερα από τα συγκρίσιμα κόστη ανακύκλωσης ή κομποστοποίησης. Οι αποτεφρωτήρες χάνουν επίσης σε σύγκριση θέσεων εργασίας. Οι ιστότοποι κομποστοποίησης, για παράδειγμα, μπορούν να δημιουργήσουν τέσσερις φορές τον αριθμό των τοπικών θέσεων εργασίας ανά μονάδα αποβλήτων που υποβάλλονται σε επεξεργασία από τους αποτεφρωτήρες.

2 | Οι αποτεφρωτές παρέχουν μια κλασική περίπτωση περιβαλλοντικής αδικίας.

Η ρύπανση που προκαλείται από την καύση σκουπιδιών υποβάλλει κοινότητες κοντά σε αποτεφρωτήρες αποβλήτων - δυσανάλογα αποτελούμενη από χαμηλού εισοδήματος, έγχρωμους ανθρώπους - σε επιβλαβείς, δαπανηρούς και αποφευκτούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

3 | Η «ανανεώσιμη» καύση απορριμμάτων είναι ένα νόμιμο οξύμωρο.

Η πλειονότητα των αποτεφρωτήρων (52 από τις 76 μονάδες λειτουργίας ή 68 τοις εκατό) βρίσκονται σε πολιτείες που χαρακτηρίζουν την καύση αστικών στερεών αποβλήτων ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, όπως φαίνεται παρακάτω.

 

Η αλληλεπικάλυψη μεταξύ του τόπου όπου βρίσκονται οι αποτεφρωτές και των κρατών που χαρακτηρίζουν την πρακτική ως «ανανεώσιμη» δεν είναι τυχαίο. Τέτοιοι ορισμοί, που προωθούνται από τη βιομηχανία αποτέφρωσης, καθιστούν τα απορρίμματα καύσης επιλέξιμα για επιδοτήσεις που θέτουν την πρακτική σε άμεσο ανταγωνισμό με έργα ανανεώσιμης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των αιολικών και ηλιακών.

Η έκθεση ολοκληρώνεται περιγράφοντας τρόπους για την καταπολέμηση αυτής της βρώμικης βιομηχανίας, καλώντας τους κρατικούς νομοθέτες να ενισχύσουν τους νόμους που διασφαλίζουν τους πόρους και τις δεσμεύσεις καθαρής ενέργειας που χρεώνονται ως ανανεώσιμες. αλήθεια. Παρέχει συστάσεις για το πώς οι κοινότητες μπορούν αντ 'αυτού να επενδύσουν σε πιο υγιή, πιο οικονομικά και τελικά πιο βιώσιμα συστήματα διαχείρισης αποβλήτων και ενέργειας.

---

Ένα αστάρι αποτέφρωσης

Οι αποτεφρωτές αποβλήτων είναι βρώμικοι και ακριβοί. Παρά αυτήν την πραγματικότητα, πολλά κράτη ταξινομούν την ενέργεια που παράγεται κάνοντας σκουπίδια ως ανανεώσιμο πόρο. Σήμερα, έως και 23 πολιτείες επιτρέπουν την αποτέφρωση των δημοτικών στερεών αποβλήτων στις ανανεώσιμες απαιτήσεις ή τους στόχους τους. Άλλες πολιτειακές και τοπικές πολιτικές ορίζουν επίσης την «ανανεώσιμη» ενέργεια με τρόπους που καθιστούν την καύση απορριμμάτων επιλέξιμη για πρόσθετα κίνητρα, συμπεριλαμβανομένων φορολογικών ελαφρύνσεων ή προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης.

Ο διεστραμμένος χαρακτηρισμός της αποτέφρωσης ως «ανανεώσιμων» επιδοτεί μια πρακτική που σπαταλά ενέργεια, σκοτώνει θέσεις εργασίας και προκαλεί τοξική ρύπανση. Η συμπερίληψη της αποτέφρωσης σε νομικούς ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας εμποδίζει τις επενδύσεις σε καθαρότερες, πιο δίκαιες πηγές τοπικής ενέργειας και εναλλακτικών λύσεων διαχείρισης αποβλήτων. Αντ 'αυτού, οι επενδύσεις σε κατανεμημένους και ανανεώσιμους πόρους όπως η ηλιακή παρέχουν στους ηλεκτρικούς πελάτες –– ατομικά και συλλογικά–– μεγαλύτερη επιλογή έναντι της πηγής και της δομής του ενεργειακού τους συστήματος. Η επένδυση σε προγράμματα ανακύκλωσης και κομποστοποίησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων μας δημιουργεί πλούτο σε τοπικό επίπεδο, δημιουργεί θέσεις εργασίας, βελτιώνει τα εδάφη και βοηθά στην υποστήριξη πιο ανθεκτικών και υγιών κοινοτήτων.

Σήμερα, 76 γηράσκοντες αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων σε όλες τις ΗΠΑ καίνε σκουπίδια για την παραγωγή ατμού ή ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες σκουπιδιών στις ΗΠΑ κατασκευάστηκαν καθώς οι μητροπολιτικές περιοχές επεκτάθηκαν και τα κατά κεφαλή απόβλητα αυξήθηκαν μεταξύ της δεκαετίας του 1970 και του 1990. Γεμάτοι χώροι υγειονομικής ταφής γεμίσματος χαμηλού κόστους, ενώ διεξήχθησαν διακρατικές μάχες για την αποστολή στερεών αποβλήτων. [1] Πιο βιώσιμες και ισχυρές επιλογές διαχείρισης αποβλήτων σε ολόκληρη την πόλη, όπως η ανακύκλωση ή η κομποστοποίηση, ήταν ακόμη στα σπάργανα.

Η βιομηχανία αποτέφρωσης αξιοποίησε την ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του 1970 προωθώντας την παραγωγή ενέργειας ως υποπροϊόν. Η βιομηχανία ενισχύθηκε με την έγκριση του ομοσπονδιακού νόμου περί δημόσιων υπηρεσιών κοινής ωφελείας (PURPA) του 1978. Αυτή η πολιτική επέτρεψε στους αποτεφρωτές να πωλούν ηλεκτρική ενέργεια σε δημόσιες υπηρεσίες μέσω συμβάσεων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, παρέχοντας μια πρόσθετη πηγή εσόδων.

---

Μάθετε περισσότερα για την περίπλοκη ιστορία και το πιθανό μέλλον του νόμου περί δημοσίων υπηρεσιών κοινής ωφελείας του 1978, διαβάζοντας το άρθρο της ILSR: «PURPA: Ένας ήσυχος θάνατος ή μεγαλύτερη ζωή μετά από 40 χρόνια ανταγωνισμού χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας;»  [2]

---

Σύμφωνα με ειδικούς, οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες στερεών αποβλήτων ήταν σχεδιασμένοι να λειτουργούν για τριάντα ή σαράντα χρόνια κατ 'ανώτατο όριο. Δεδομένου ότι λίγα νέα εργοστάσια έχουν κατασκευαστεί από τη δεκαετία του 1980 - ο τελευταίος αποτεφρωτήρας που χτίστηκε σε μια νέα τοποθεσία στο Dickerson, Md. Ήρθε σε σύνδεση το 1995 - επεκτάσεις που γειτνιάζουν με παλιές εγκαταστάσεις και μετασκευές υπαρχόντων εγκαταστάσεων έχουν γίνει πιο κοινές. Για παράδειγμα, μια εγκατάσταση 672 εκατομμυρίων δολαρίων που άνοιξε το 2015 στο West Palm Beach, Fla., Κατασκευάστηκε αμέσως δίπλα σε μια άλλη γηράσκουσα αλλά ακόμα λειτουργούσα μονάδα, με δυνατότητα παραγωγής έως και 95 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας (αρκετή για περίπου 20.000 σπίτια). Τέτοια έργα αναλαμβάνονται για να συμμορφώνονται με τα πρότυπα ποιότητας του αέρα, να επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής των μονάδων τους ή να αυξήσουν την ικανότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Παρόλο που αρκετοί αποτεφρωτήρες έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια και αναμένονται περισσότερα κλεισίματα, [3] ο ακόλουθος χάρτης αποτεφρωτών από την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας (ΕΠΕ) δείχνει όπου οι εγκαταστάσεις αποτέφρωσης με χωρητικότητα τουλάχιστον 1 μεγαβάτ ιστορικά λειτουργούσαν και συγκεντρώθηκαν. [4] Τα περισσότερα βρίσκονται σε ή κοντά σε μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές στα βορειοανατολικά, Mid-Atlantic, Upper Midwest και Florida, με μια χούφτα μικρότερων εγκαταστάσεων αλλού. Κατά τη στιγμή που δημοσιεύθηκαν αυτά τα δεδομένα, η ΕΠΕ εκτιμά ότι οι αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων των δήμων θα μπορούσαν να παράγουν περίπου 2,3 gigawatts ηλεκτρικής ενέργειας σε πλήρη χωρητικότητα, που ισοδυναμεί με λιγότερο από το ένα τοις εκατό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ σε εθνικό επίπεδο, αλλά αρκετά για την τροφοδοσία μόλις κάτω από μισό εκατομμύριο σπίτια.

 

Εάν ενδιαφέρεστε να εξερευνήσετε εάν υπάρχει ή όχι αποτεφρωτήρας κοντά στην κοινότητά σας, ρίξτε μια ματιά στον διαδραστικό, ενεργειακό χάρτη ενεργειακής δικαιοσύνης του Energy Justice Network των υφιστάμενων, προτεινόμενων, κλειστών και νικημένων εγκαταστάσεων βρώμικης ενέργειας και αποβλήτων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. [5]

---

Κατά μέσο όρο, οι Αμερικανοί έχουν πετάξει περισσότερα σκουπίδια με την πάροδο του χρόνου και τα συνολικά στερεά απόβλητα που παράγονται κατά κεφαλήν στις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί ανάλογα. Ωστόσο, τόσο η ποσότητα όσο και το μερίδιο των οικιακών και εμπορικών απορριμμάτων που κατευθύνονται προς τους αποτεφρωτήρες γενικά μειώθηκε από την αιχμή της δεκαετίας του 1990, όπως φαίνεται παρακάτω. [6]   Από το 2010, κατά μέσο όρο περίπου 30 εκατομμύρια τόνοι αστικών στερεών αποβλήτων αποστέλλονται σε αποτεφρωτήρες με παραγωγή ενέργειας κάθε χρόνο, σε σύγκριση με περίπου 136 εκατομμύρια τόνους σε υγειονομική ταφή, 67 εκατομμύρια τόνους ανακυκλωμένα και 22 εκατομμύρια τόνους λιπασματοποίησης.

 

Η αποτέφρωση χάνεται σε σύγκριση με άλλες στρατηγικές διαχείρισης στερεών αποβλήτων. Το 2015, περίπου το ήμισυ όλων των αστικών στερεών αποβλήτων στις Η.Π.Α. ενώ η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση αποτελούσαν περισσότερο από 25 και 8 τοις εκατό, αντίστοιχα.

 

Η ηλεκτρική ενέργεια από αποτεφρωτήρες αποβλήτων αντιπροσωπεύει επίσης ένα μικρό κλάσμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, η εκτιμώμενη ικανότητα παραγωγής ενέργειας των αποτεφρωτήρων ήταν περίπου 2,3 gigawatts το 2015. Συγκριτικά, περισσότερα από 10,5 gigawatts νέας ηλιακής ενέργειας και σχεδόν 8,5 gigawatts νέου ανέμου μόνο στο διαδίκτυο το ίδιο έτος. [7]

Οι αποτεφρωτές δεκαετίας γίνονται γρήγορα ξεπερασμένοι, καθώς και οι δύο καθαρότερες στρατηγικές διαχείρισης αποβλήτων, όπως η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση, καθώς και η καθαρότερη ενέργεια από αιολικές, ηλιακές και τεχνολογίες αποθήκευσης, επεκτείνονται. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα εργοστάσια άνθρακα, τα οποία κλείνουν με ταχύ ρυθμό, οι γηράσκοντες αποτεφρωτές κατάφεραν να παραμείνουν και να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Ένας εκπρόσωπος του κράτους βρήκε αυτήν την αποσύνδεση μάλλον παράλογο. «Η αποτέφρωση είναι μια λύση της δεκαετίας του 1980 σε ένα πρόβλημα του 21ου αιώνα», γράφει ο κρατικός εκπρόσωπος Frank Hornstein (D-Minn.), Σε ένα άρθρο που ανταποκρίνεται σε μια προτεινόμενη επέκταση του κοντινού Κέντρου Ανάκτησης Ενέργειας Hennepin County, στο2013. [8] 

«Η αποτέφρωση είναι μια λύση της δεκαετίας του 1980 σε ένα πρόβλημα του ^21ου αιώνα», γράφει ο κρατικός εκπρόσωπος Φρανκ Χόρνσταϊν (D-Minn.), Σε ένα άρθρο που ανταποκρίνεται σε μια προτεινόμενη επέκταση του κοντινού Κέντρου Ανάκτησης Ενέργειας Hennepin County, το 2013.

«Απόβλητα σε ενέργεια» ή σπατάλη ενέργειας

Η σχετικά μικρή ποσότητα ενέργειας που παράγεται με αποτέφρωση επέτρεψε στη βιομηχανία αποτεφρωτή να αναγνωριστεί ως εγκαταστάσεις «απόβλητα προς ενέργεια» . [9] Ο Neil Seldman, συνιδρυτής της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR , προειδοποιεί ότι αυτός ο όρος είναι πολύ παραπλανητικός.

«Αναφερόμαστε στην αποτέφρωση ως« σπατάλη ενέργειας »ή« σπατάλη ενέργειας »επειδή αυτή η διαδικασία καίει πραγματικά περισσότερη ενέργεια από ό, τι παράγει.» —Neil Seldman, συνιδρυτής της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR

Όταν υπολογίζουμε την ενσωματωμένη ενέργεια κύκλου ζωής - δηλαδή την ποσότητα ενέργειας που χρησιμοποιείται για την πηγή, την κατασκευή και τη μεταφορά υλικών για κατανάλωση - στερεών αποβλήτων που καίγονται σε αποτεφρωτήρες, υπάρχει καθαρή απώλεια ενέργειας.

Σύμφωνα με ένα ενημερωτικό δελτίο [10] από την Global Alliance for Incinerator Alternatives που βασίζεται σε μια προηγούμενη, αξιολογημένη αξιολόγηση κύκλου ζωής από ομοτίμους [11] των επιλογών διαχείρισης αποβλήτων, μπορεί να εξοικονομηθεί τρεις έως πέντε φορές περισσότερη ενέργεια μέσω εναλλακτικών στρατηγικών όπως πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και κομποστοποίηση αποβλήτων από ό, τι μπορεί να δημιουργηθεί με καύση. " Για παράδειγμα, ένας αποτεφρωτήρας μπορεί να κάψει έναν τόνο χαρτιού και να παράγει περίπου 8.200 megajoules ενέργειας. Ωστόσο, η ανακύκλωση του ίδιου τόνου χαρτιού εξοικονομεί περίπου 35.200 megajoules ενέργειας εξοικονομώντας αποτελεσματικά την ανάντη «ενσωματωμένη ενέργεια» που απαιτείται για την κατασκευή και προμήθεια νέου, παρθένου χαρτιού, συμπεριλαμβανομένου του κόστους καυσίμου και ενέργειας που σχετίζεται με τη συγκομιδή ξυλείας, την τροφοδοσία χαρτοποιίας και τη μεταφορά χαρτί στην αγορά.  

Σε γενικές γραμμές, η ανακύκλωση ή η κομποστοποίηση των αντικειμένων που βρίσκονται συνήθως στις δημοτικές ροές στερεών αποβλήτων προσφέρει εξοικονόμηση ενέργειας. Αλλά δημιουργώντας μια αγορά για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από την καύση στερεών αποβλήτων, οι αποτεφρωτήρες αποθαρρύνουν τις προσπάθειες εξοικονόμησης πόρων, μείωσης συσκευασιών και απορριμμάτων ή ανακύκλωσης και λιπασματοποίησης.

---

Περισσότερο από το 90 τοις εκατό των υλικών που απορρίπτονται χρησιμοποιώντας αποτεφρωτήρες και χώρους υγειονομικής ταφής θα μπορούσαν αντ 'αυτού, οικονομικά και αποδοτικά να επαναχρησιμοποιηθούν, ανακυκλώθουν και κομποστοποιήθούν αποτελεσματικά, σύμφωνα με την έκθεση Stop Trashing the Climate της ILSR . [12]

---

Η αποτέφρωση κατάφερε να εξοφληθεί ως λύση για τα απόβλητα και τις ενεργειακές ανάγκες των πόλεων, ενώ απέτυχε να το κάνει οικονομικά αποδοτικό ή βιώσιμο. Αντί να μετατρέπουν τα απόβλητα σε ενέργεια, οι αποτεφρωτές σπαταλούν ενέργεια - και χρήματα.

Τα οικονομικά των αποτεφρωτήρων δεν αυξάνονται

Το κόστος κεφαλαίου για νέους αποτεφρωτήρες αποβλήτων, καθώς και η λειτουργία τους, η συντήρησή τους και η τήρηση της κανονιστικής συμμόρφωσης αυτών των εγκαταστάσεων, δεν αποτελούν μικρή επένδυση για τις τοπικές κυβερνήσεις. Στην κομητεία Hennepin, Μινεσότα, για παράδειγμα, ο νομός έπρεπε να δανειστεί ένα σημαντικό μέρος των 160 εκατομμυρίων δολαρίων που ήταν απαραίτητο για την κατασκευή του Hennepin Energy Recovery Center (HERC) στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η HERC δεν πληρούσε πάντοτε τα λειτουργικά της έξοδα ή τις υποχρεώσεις χρέους, βασιζόμενη στις επιδοτήσεις της κομητείας για να συνεχίσει να λειτουργεί. Το 2010, η HERC απαιτούσε επιδότηση λειτουργίας 1,8 εκατομμυρίων δολαρίων από την κομητεία, ή 4,95 δολάρια ανά τόνο απορριμμάτων. [13]

Μερικοί γνώριζαν καλύτερα από το να περιμένουν ένα οικονομικό απροσδόκητο αποτέλεσμα από την αποτέφρωση. Οι νομοθέτες στο Ρόουντ Άιλαντ ψήφισαν νόμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990, για παράδειγμα, απαγορεύοντας την αποτέφρωση αστικών στερεών αποβλήτων στην πολιτεία. [14] Δικαιολόγησαν την απόφαση με βάση τα απλά οικονομικά.

«Η αποτέφρωση στερεών αποβλήτων είναι η πιο δαπανηρή μέθοδος διάθεσης αποβλήτων με γνωστό και άγνωστο κλιμακούμενο κόστος, το οποίο θα επιφέρει σημαντικές και παράλογες επιβαρύνσεις τόσο στους κρατικούς όσο και στους δημοτικούς προϋπολογισμούς σε σημείο που να θέτει σε κίνδυνο το συμφέρον του κοινού», αναφέρει ο νόμος του Ρόουντ Άιλαντ (Κρατική Γερουσία) Νόμος 92-S 2502). [15]

Αυτό που η Ρόουντ Άιλαντ είχε την προοπτική να συνειδητοποιήσει, άλλες κοινότητες έπρεπε να μάθουν τον σκληρό τρόπο. Το 2011, για παράδειγμα, εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε χρέος και εγγυήσεις χρέους που ανέλαβε ο Χάρισμπουργκ, Pa., Για να χρηματοδοτήσει ένα έργο μετασκευής αποτεφρωτήρα, τελικά οδήγησε την πόλη σε πτώχευση και άφησε ένα λανθάνον περιουσιακό στοιχείο. [16] Ο ιδρυτής του Energy Justice Network, Mike Ewall, το προέβλεψε και προειδοποίησε την πόλη οκτώ χρόνια πριν. [17]

«Ένας νέος αποτεφρωτήρας έπρεπε να κερδίσει… 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Αντ 'αυτού, είναι μια προειδοποιητική ιστορία για το τι συμβαίνει όταν ένα έργο υποδομής πάει άσχημα », εξήγησε η κάλυψη της χρεοκοπίας του Χάρισμπουργκ στο Governing Magazine . [18] Ο αποτεφρωτήρας του Χάρισμπουργκ δεν είναι ο μόνος που αγωνίζεται να καλύψει τις ανάγκες του.

Ένας από τους τρεις εναπομείναντες αποτεφρωτές της Καλιφόρνιας έκλεισε νωρίτερα αυτό το έτος μετά την αποτυχία του να παραμείνει κερδοφόρος, [19] όταν έχασε τη μακροπρόθεσμη συμφωνία αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με έναν από τους κατεστημένους φορείς του κράτους. Ο αποτεφρωτήρας Elk River της Μινεσότα «δεν μπορεί πλέον να πουλήσει ηλεκτρική ενέργεια σε τιμή που θα καλύψει το κόστος της», σύμφωνα με τον διαχειριστή του εργοστασίου. [20]

Όχι μόνο οι αποτεφρωτήρες κοστίζουν πολύ για την κατασκευή και τη λειτουργία τους, αλλά είναι επίσης σπάνια ανταγωνιστικοί ως προς το κόστος σε σύγκριση με άλλες μορφές τοπικής διαχείρισης αποβλήτων. Στη Βαλτιμόρη, η ανακύκλωση κοστίζει στην πόλη περίπου 18 δολάρια ανά τόνο, ενώ η αποτέφρωση σκουπιδιών στο Wheelabrator στη Βαλτιμόρη κοστίζει σχεδόν τρεις φορές το ποσό αυτό, εκτιμάται ότι 50 $ ανά τόνο. Ως αποτέλεσμα, για κάθε τόνο αποβλήτων ανακυκλώνεται αντί για αποτέφρωση, η Βαλτιμόρη εξοικονομεί 32 $ ανά τόνο ή το αντίστοιχο των 800.000 $ κάθε χρόνο, με βάση τα τρέχοντα ποσοστά ανακύκλωσης της πόλης. [21]

Το κόστος αποτέφρωσης στο HERC στη Μινεσότα έχει διακυμάνσεις αλλά ποτέ δεν έχει πέσει αρκετά χαμηλά για να ανταγωνιστεί εναλλακτικές λύσεις. [22] Η κομητεία χρεώνει μόνο 25 $ ανά τόνο για οργανικά διαχωρισμένα με πηγή, εξοικονόμηση 60 $ και λιγότερα από τα μισά που χρεώνει ο αποτεφρωτήρας. [23] Αν το 30 τοις εκατό των ετήσιων 365.000 τόνων αποτεφρωμένων αποβλήτων της HERC (περίπου ισοδύναμο με το οργανικό περιεχόμενο που καίγεται σήμερα από την εγκατάσταση) αντ 'αυτού λιπασματοποιούνται ή εκτρέπονται με άλλο τρόπο, οι μεταφορείς αποβλήτων στην κομητεία Hennepin θα εξοικονομήσουν περίπου 6,57 εκατομμύρια δολάρια σε τέλη έτος και θα μπορούσε τελικά να μειώσει το κόστος που γεννήθηκε από τις πόλεις και τους πελάτες που εξυπηρετούν.

Παρακάτω παρατίθεται μια εικόνα αυτών των στρατηγικών, κόστους και εξοικονόμησης αποβλήτων από την ανακύκλωση και τη λιπασματοποίηση τόσο στη Βαλτιμόρη όσο και στην κομητεία Hennepin. Δυστυχώς, δαπανώντας δημόσια δολάρια για τέλη σε αποτεφρωτήρες, οι τοπικές κυβερνήσεις ενδέχεται να μην έχουν πολλούς πόρους για να επενδύσουν σε οικονομικά αποδοτικότερους ιστότοπους και προγράμματα ανακύκλωσης ή κομποστοποίησης.

 

Οι αποτεφρωτήρες χάνουν επίσης σε μια σύγκριση δημιουργίας θέσεων εργασίας. Μια ανάλυση που συγκρίνει τις επιπτώσεις στην απασχόληση διαφορετικών στρατηγικών διαχείρισης αποβλήτων από την ILSR Composting for Community Initiative δείχνει πώς οι χώροι κομποστοποίησης μπορούν να δημιουργήσουν τέσσερις φορές τον αριθμό θέσεων εργασίας ανά μονάδα αποβλήτων ως αποτεφρωτήρες. [24] Για παράδειγμα, στο Μέριλαντ, κάθε 10.000 τόνοι λιπασματοποιήσιμων αποβλήτων που αποστέλλονται σε εγκαταστάσεις κομποστοποίησης δημιουργεί ζήτηση για περίπου 4,1 θέσεις πλήρους απασχόλησης,σε σύγκριση με 2,1 θέσεις εργασίας σε χώρους υγειονομικής ταφής και 1,2 θέσεις εργασίας σε αποτεφρωτήρες.

Με ελάχιστες ενδείξεις ότι τα οικονομικά της αποτέφρωσης αποδίδουν στις κοινότητες, οι μονάδες αποτέφρωσης αποβλήτων πρέπει να είναι «σκληρές πωλήσεις» για τις τοπικές κυβερνήσεις. [25]

Περιβαλλοντική αδικία

Οι αποτεφρωτές δημιουργούν επιβλαβής ρύπανση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου σε γειτονικές κοινότητες. Το κάψιμο των απορριμμάτων απελευθερώνει διοξίνη, μόλυβδο και υδράργυρο (σε πολλές περιοχές, οι αποτεφρωτήρες είναι οι μεγαλύτερες πηγές αυτών των ρύπων), [26] εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων τόσο βιογενετικών πηγών όσο και διοξειδίου του άνθρακα, [27] και επικίνδυνης τέφρας.

Επιπλέον, οι αποτεφρωτήρες βρίσκονται δυσανάλογα σε περιοχές που επηρεάζουν άμεσα τις ήδη υπερφορτωμένες και περιθωριοποιημένες κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος και των έγχρωμων ανθρώπων. [28] Ανάλυση του πληθυσμού που περιβάλλει τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο χρησιμοποιώντας δείκτη «λόγος φυλής» (δηλαδή, το ποσοστό των ατόμων μιας δεδομένης φυλής σε μια δεδομένη απόσταση από μια εγκατάσταση αποτέφρωσης, διαιρεμένη με τον εθνικό μέσο όρο αυτής της ομάδας , υποδηλώνει ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι, γενικά, είναι πιο πιθανό από τους λευκούς να ζουν σε οποιαδήποτε απόσταση αυτών των φυτών, όπως φαίνεται παρακάτω. [29]

Για να απεικονιστούν αυτές οι έντονες ανισότητες στο έδαφος, οι παρακάτω απεικονίσεις οθόνης του εργαλείου χαρτογράφησης του Energy Justice Network απεικονίζουν τη θέση του αποτεφρωτήρα στο Midtown Detroit. Τα στοιχεία από την απογραφή των ΗΠΑ δείχνουν ότι η πλειοψηφία των απογραφών στο Ντιτρόιτ και κοντά στην εγκατάσταση αποτέφρωσης του Ντιτρόιτ έχει μεγάλο ποσοστό κατοίκων που αναγνωρίζονται ως Μαύροι ή Αφροαμερικάνοι, ενώ το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών, πολύ κάτω από τον εθνικό μέσο όρο.

Συγκεκριμένα, ο αποτεφρωτήρας του Ντιτρόιτ εισάγει ένα μεγάλο ποσοστό των απορριμμάτων που καίει από τις λευκές και πλουσιότερες γειτονικές προαστιακές κοινότητες της μητροπολιτικής περιοχής. Τα τελευταία πέντε χρόνια, αυτή η εγκατάσταση έχει ξεπεράσει τα πρότυπα ποιότητας του αέρα περισσότερες από 750 φορές, σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί «κλασική περιβαλλοντική αδικία». [30] Οι γειτονιές κοντά στον αποτεφρωτήρα συνεχίζουν να φέρουν το βάρος αυτής της υπερβολικής ρύπανσης. [31]

Πολεμώντας για περιβαλλοντική δικαιοσύνη: Ένα κίνημα κατά της αποτέφρωσης

Το να ζεις κοντά σε αποτεφρωτήρες εκθέτει τις κοντινές περιθωριοποιημένες κοινότητες σε υψηλά επίπεδα ρύπανσης. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις κοινότητες δεν έχουν μείνει αδρανείς - έχουν κάνει έναν αγώνα, εφιστώντας την προσοχή στις επιβλαβείς επιπτώσεις της αποτέφρωσης και προτείνουν εναλλακτικές λύσεις.

Το κίνημα για την αποτέφρωση των σκουπιδιών στις ΗΠΑ έχει μια πλούσια και μοναδική ιστορία. Ήταν ad hoc, αυθόρμητα, ταυτόχρονα σε εθνικό επίπεδο, και καθοδηγούταν από τακτικούς ανθρώπους που προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα, σύμφωνα με τον Neil Seldman, συνιδρυτή της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR, ο οποίος υποστήριξε τις κοινότητες από κάτω προς τα πάνω καταπολέμηση νέων και προτεινόμενων αποτεφρωτών για δεκαετίες. Στις πρώτες εκστρατείες, η Seldman θυμάται τη συμμετοχή μιας αεροσυνοδού αεροπορικής εταιρείας και της σύζυγος πιλότος, κωμικός, σπίτι, γιατρός, καλόγρια, χρηματιστής, μηχανικός αυτοκινητόδρομων, διευθυντής εγκαταστάσεων λυμάτων, δάσκαλος σχολικής τάξης, μαθητής σχολείου και καθηγητής κολεγίου, για να αναφέρουμε μερικά. Το κίνημα κατά της αποτέφρωσης έχει και συνεχίζει να συγκεντρώνει ανθρώπους μεταξύ εθνικών, φυλετικών, φύλων, ηλικιών και πολιτικών ταυτοτήτων εντός και μεταξύ των πόλεων.

Οι κοινοτικές προσπάθειες συνέβαλαν στο να επιβραδύνουν και να σταματήσουν την ανάπτυξη των αποτεφρωτών σε εθνικό επίπεδο και να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με τις επιπτώσεις αυτών των εγκαταστάσεων. Για παράδειγμα, οι βιομηχανικές κοινότητες του Curtis Bay-Brooklyn στη Βαλτιμόρη, κέρδισαν μια νίκη όταν οργάνωσαν προσπάθειες νίκησαν τον προτεινόμενο Curtis Bay Incinerator το 2016.i Οργανισμοί που περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά, το Δίκτυο Δικαιοσύνης Ενέργειας, την Παγκόσμια Συμμαχία για τις Εναλλακτικές Καύσεις, το Zero Waste Detroit , Η ILSR, και αμέτρητοι άλλοι έχουν οργανώσει και υποστηρίξει τις προσπάθειες της βάσης σε τοπικό, πολιτειακό, εθνικό, ακόμη και παγκόσμιο πλαίσιο για την καταπολέμηση της βιομηχανίας αποτέφρωσης.

---

Σημειώσεις

ⁱ Seldman, Neil. 2016. «Οι ακτιβιστές κερδίζουν την ημέρα: Τεράστια νίκη για τους Grassroots Over Incinerator Curtis Bay». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/activists-win-the-day-huge-grassroots-victory-over-curtis-bay-incinerator/

Ο υδράργυρος και η διοξίνη που παράγονται από τους αποτεφρωτήρες μπορούν να συσσωρεύονται βιολογικά σε ψάρια και άλλα υδρόβια είδη, μολύνοντας τοπικές και παραδοσιακές πηγές τροφίμων που «κοινότητες χρώματος, κοινότητες χαμηλού εισοδήματος, φυλές και άλλους αυτόχθονες πληθυσμούς» βασίζονται συχνότερα για διαβίωση από πλουσιότερους, λευκούς πληθυσμοί. [32]

Πολλές χρήσεις ορυκτών καυσίμων προκαλούν ρύπανση, αλλά η καύση σκουπιδιών μπορεί ακόμη και να είναι πιο επιβλαβής από τον άνθρακα. Οι εκπομπές αποτεφρωτήρων διαφέρουν ανάλογα με το μείγμα και την τοξικότητα των υλικών που υπάρχουν στα απορρίμματα και την τεχνολογία που χρησιμοποιείται. Ωστόσο, οι διοξίνες, οι εκπομπές υδροχλωρίου και οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όταν λαμβάνονται υπόψη οι βιογενείς πηγές, έχουν αναφερθεί υψηλότερες ανά μονάδα ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται κατά μέσο όρο για αποτέφρωση αποβλήτων από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα. [33] Σε ένα έτος, οι αποτεφρωτήρες στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με πληροφορίες, εκπέμπουν 14 φορές περισσότερο υδράργυρο ανά μονάδα ενέργειας που παράγεται από τα εργοστάσια άνθρακα του κράτους, ενώ μια άλλη μελέτη στο Μέριλαντ διαπίστωσε ότι οι εγκαταστάσεις αποτέφρωσης εκπέμπουν σχεδόν 6 φορές περισσότερο υδράργυρο σε σύγκριση με τα εργοστάσια άνθρακα στην πολιτεία. [34]

Αντίθετα, το κλείσιμο αυτών των εγκαταστάσεων καύσης γήρανσης μπορεί να έχει ουσιαστικά, ποσοτικοποιήσιμα και άμεσα οφέλη. Σε μια πρόσφατη μελέτη, οι γυναίκες που ζούσαν εντός πέντε χιλιομέτρων από κλειστά εργοστάσια άνθρακα, εκτέθηκαν συχνότερα και με υψηλότερα ποσοστά σε σχετική ατμοσφαιρική ρύπανση, είδαν σημαντική πτώση σε πρόωρες γεννήσεις. [35]

---

Για ακόμη περισσότερους λόγους για τους οποίους η αποτέφρωση είναι μια χαμένη πρόταση για τις κοινότητες, ανατρέξτε στο ενημερωτικό δελτίο του Resources Up in Flames της ILSR .

---

Το Renewable Trash είναι ένα νομικό Oxymoron

Παρόλο που οι αποτεφρωτές θα έπρεπε να αποτύχουν στα περιβαλλοντικά και οικονομικά τους μειονεκτήματα, συχνά επιμένουν επειδή οι πολιτειακοί και ομοσπονδιακοί νομοθέτες έχουν χαρακτηρίσει την καύση σκουπιδιών «ανανεώσιμη».

Σήμερα, 23 πολιτείες επιτρέπουν στην ενέργεια που παράγεται από την καύση αστικών στερεών αποβλήτων να ταξινομηθεί ως «ανανεώσιμη» σε πολιτικά πρότυπα ανανεώσιμων πηγών χαρτοφυλακίου (RPS) ή στόχους. Δύο από αυτές (Καλιφόρνια και Ουισκόνσιν) προκάλεσαν τις υπάρχουσες μονάδες αποτέφρωσης στερεών αποβλήτων στην ταξινόμηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά δεν επιτρέπουν τη συμπερίληψη νέων εγκαταστάσεων, ενώ τέσσερις άλλες (Αριζόνα, Κολοράντο, Μιζούρι και Οχάιο, χωρίς λειτουργικούς αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων) ) επιτρέπεται μόνο η συμπερίληψη αστικών στερεών αποβλήτων υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Ο ακόλουθος χάρτης, που συγκεντρώνει δεδομένα και ανάλυση από καταστατικά του κράτους, το DSIRE, το Δίκτυο Δικαιοσύνης Ενέργειας, το Food & Water Watch και το Συμβούλιο Ανάκτησης Ενέργειας, απεικονίζει τον αριθμό των αποτεφρωτικών αστικών στερεών αποβλήτων σε κάθε πολιτεία και ποια από αυτές τις πολιτείες ταξινομούν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από αυτά φυτά ως ανανεώσιμα σε αυτές τις πολιτικές σε επίπεδο πολιτείας.

Η αλληλεπικάλυψη μεταξύ του τόπου όπου βρίσκονται οι αποτεφρωτήρες και του μετρούμενου σε RPS ή ανανεώσιμους στόχους φαίνεται από αυτήν την εικόνα. Οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες που λειτουργούν σήμερα βρίσκονται σε μέρη όπου μπορούν να μετρήσουν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται ως «ανανεώσιμη». Πενήντα δύο ή 68 τοις εκατό από 76 αποτεφρωτές που λειτουργούν βρίσκονται στις 23 πολιτείες που χαρακτηρίζουν την καύση αστικών στερεών αποβλήτων ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Επιπλέον, ακόμη και πολιτείες χωρίς αυτήν τη στιγμή να λειτουργούν αποτεφρωτήρες, όπως η Γιούτα, εξακολουθούν να επιτρέπουν την αγορά πιστώσεων ανανεώσιμης ενέργειας εκτός πολιτείας, [36] αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για ενέργεια που αγοράζεται από αποτέφρωση αποβλήτων σε γειτονικές πολιτείες.

Όταν η αποτέφρωση αποβλήτων περιλαμβάνεται στους ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι πολιτείες καθιστούν αυτές τις μονάδες επιλέξιμες για επιδοτήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τους επιτρέπουν περαιτέρω να πουλήσουν την ενέργεια που παράγουν στο δίκτυο, [37], όπως δείχνει μια πρόσφατη έκθεση από την Food & Water Watch. [38]

Στο Μέριλαντ, για παράδειγμα, το ψήφισμα του νομοσχεδίου της Κρατικής Γερουσίας SB 690 [39] το 2011, σήμαινε ότι το κράτος έγινε το πρώτο (και ακόμη, μόνο) που ανέβασε την καύση σκουπιδιών σε έναν πόρο «Βαθμίδας 1» στο RPS του, τοποθετώντας την καύση σε άμεση ανταγωνισμός με την αιολική και την ηλιακή ενέργεια και επιτρέποντάς της να αποσπάσει πολύ πιο πολύτιμες πιστώσεις ανανεώσιμης ενέργειας Ο αποτεφρωτήρας Wheelabrator στο κέντρο της Βαλτιμόρης, κέρδισε περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια σε επιδοτήσεις μεταξύ 2011 και 2017 [40] μέσω του προγράμματος τυπικής χρηματοδότησης ανανεώσιμων πηγών χαρτοφυλακίου Tier 1 του Maryland, ένα περιορισμένο ποσό χρηματοδότησης που απέσυρε πόρους από αιολικά και ηλιακά έργα. Αυτή η αλλαγή πολιτικής επιτρέπει επίσης την αύξηση της ποσότητας ενέργειας από την αποτέφρωση που είναι επιλέξιμη για επιδοτήσεις με την πάροδο του χρόνου.

Δύο αξιοσημείωτες εξαιρέσεις από την ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του RPS σε ολόκληρη την πολιτεία και των τοποθεσιών των αποτεφρωτικών στερεών αποβλήτων είναι η Φλόριντα και η Νέα Υόρκη. Η Φλόριντα, η οποία δεν έχει ακόμη πετύχει κανένα RPS ή στόχο σε επίπεδο πολιτείας, παρέχει άλλους τύπους κινήτρων σε τεχνολογίες αποτέφρωσης και λειτουργεί 11 αποτεφρωτήρες αποβλήτων σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος οποιασδήποτε πολιτείας. Η Νέα Υόρκη, από την άλλη πλευρά, έχει ένα κράτος RPS που αποκλείει την καύση αστικών στερεών αποβλήτων, ωστόσο διαθέτει δέκα αποτεφρωτήρες που λειτουργούν επί του παρόντος. Από το 2011, οι λομπίστες της βιομηχανίας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να πείσουν τους νομοθέτες στο Άλμπανυ να κάνουν τη Νέα Υόρκη να ακολουθήσουν το προβάδισμα της Μέριλαντ και να αυξήσουν την αποτέφρωση των αποβλήτων στην πολιτική ανανεώσιμων πηγών ενέργειας του κράτους. [41]Οι πρόσφατες προτάσεις για νέους αποτεφρωτήρες στη Νέα Υόρκη αντιμετώπισαν επίσης έντονη αντιπολίτευση, μεταξύ άλλων από υψηλόβαθμα στελέχη όπως ο Κυβερνήτης Cuomo (D-NY) που ανέφεραν περιβαλλοντικές ανησυχίες για ένα πρόσφατα προτεινόμενο εργοστάσιο στο Romulus, νωρίτερα αυτό το έτος. [42]

Η σχέση μεταξύ των ανανεώσιμων προτύπων χαρτοφυλακίου και της θέσης των αποτεφρωτήρων είναι σίγουρα σημαντική για τις τοπικές κοινότητες και τις πολιτείες στις οποίες λειτουργούν αυτές οι εγκαταστάσεις. Ωστόσο, τα διακρατικά δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό με πιστώσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας [43] επιτρέπουν στους αποτεφρωτές να πωλούν την ισχύ τους σε προνομιακό επίπεδο σε αγοραστές σε κοντινά κράτη. [44] Αυτό διευρύνει τελικά την εμβέλεια αυτών των φυτών πολύ πέρα ​​από τα όρια του κράτους και παρέχει άλλους μηχανισμούς που βοηθούν στη διατήρηση αυτών των φυτών γήρανσης στο Διαδίκτυο.

«Όταν ακούτε για μια κατάσταση που διαθέτει RPS [Ανανεώσιμο Πρότυπο Χαρτοφυλακίου], ξέρετε ότι δεν επηρεάζει μόνο αυτήν την κατάσταση, αλλά ότι μπορεί να ενισχύει τους ρυπαίνοντες σε πολλά κράτη γύρω», εξηγεί ο Mike Ewall, διευθυντής του Energy Justice Network. .

Στο Μέριλαντ, για παράδειγμα, οι επίδοξοι πληρωτές ξόδεψαν περίπου 84 εκατομμύρια δολάρια την τελευταία δεκαετία αγορά 10 εκατομμυρίων αδεσμοποίητων, μη κρατικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από τη Βιρτζίνια [45] . Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των πιστώσεων φέρεται να προέρχονται από βρώμικες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων από τους αποτεφρωτήρες στερεών αποβλήτων της Βιρτζίνια.

Ενώ ο ιστός των ανανεώσιμων πολιτικών και πιστώσεων του κράτους είναι περίπλοκος, η λύση είναι απλή.

Αντίθετα, η προώθηση της ενεργειακής δημοκρατίας και της σπατάλης στον πλούτο

Η αποτέφρωση στερεών αποβλήτων σπαταλά ενέργεια, σπαταλά χρήματα, σκοτώνει θέσεις εργασίας και μολύνει τις τοπικές κοινότητες. Οι κρατικοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, οι αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι υποστηρικτές σε κοινοτικό επίπεδο έχουν την εξουσία και μια ποικιλία εργαλείων για την προώθηση καθαρότερων, φθηνότερων και οικονομικά ανώτερων επιλογών. Προτάσεις για ανάληψη δράσης, ακολουθήστε.

Πρώτα απ 'όλα, η μεταρρύθμιση αναφέρει τους νόμους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για την άρση των επιδοτήσεων για την καύση σκουπιδιών που απορροφούν θέσεις εργασίας και πλούτο από τις κοινότητες. Παραδείγματα από απαγορεύσεις αποτέφρωσης στο Ρόουντ Άιλαντ και στο Ντελαγουέρ, ή πολιτικές στις δώδεκα πολιτείες που αποκλείουν ρητά την αποτέφρωση από στόχους ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, δείχνουν πώς τα κράτη μπορούν να σχεδιάσουν νομοθεσία που περιορίζει την αποτέφρωση των αποβλήτων. Αντιμετωπίζοντας τις ανησυχίες των ομάδων βάσης που επηρεάζονται άμεσα από την τοπική ρύπανση και τους προγραμματιστές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που πρέπει να ανταγωνίζονται άμεσα με τους βρώμικους αποτεφρωτήρες, τέτοιες πολιτικές μπορούν να βοηθήσουν στην απόσυρση των αποτεφρωτήρων που γερνούν, να αποτρέψουν το άνοιγμα νέων εγκαταστάσεων και να υποστηρίξουν καθαρότερη, πιο αποδοτική επεξεργασία αποβλήτων και ενέργεια πηγές.

Οι διαφορετικές προσπάθειες υπεράσπισης της βάσης ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικές για την ευαισθητοποίηση και τη διακοπή της επέκτασης των αποτεφρωτήρων. Η υποστήριξη των προσπαθειών αυτών των ομάδων και το κλείσιμο επιβλαβών αποτεφρωτών μπορεί να οδηγήσει σε εξοικονόμηση που μπορεί να επανεπενδυθεί στην κοινότητα.

«Οι έμπειροι ακτιβιστές της κοινότητας σε όλο τον κόσμο έχουν αγωνιστεί για να αποτρέψουν την κατασκευή αποτεφρωτήρων», σημειώνει ο Neil Seldman. «Εκατοντάδες έργα ακυρώθηκαν ή τέθηκαν σε αναστολή λόγω της αντιπολίτευσης των πολιτών».

Εκτός από την ενίσχυση των νομικών ορισμών για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη στήριξη των αγώνων της βάσης για τον κλείσιμο των αποτεφρωτήρων γήρανσης, οι τοπικές κυβερνήσεις μπορούν να υιοθετήσουν μια σειρά στρατηγικών που μετατρέπουν τα «απόβλητα σε πλούτο» και χτίζουν ένα πιο περιεκτικό και βιώσιμο τοπικό ενεργειακό σύστημα, όπως:

• Pay As You Throw - Αυτή η στρατηγική τιμολόγησης μονάδας [46] , η οποία ενθαρρύνει τους πελάτες να μειώσουν τους λογαριασμούς απορριμμάτων τους πετώντας λιγότερο, θα μεταφράσει σε χαμηλότερο κόστος δημοτικής διάθεσης.
• Οργανική ανακύκλωση ή κοινοτική κομποστοποίηση - Εκτρέψτε τα απόβλητα τροφίμων σε ένα πρόγραμμα κομποστοποίησης κοινότητας ή σπιτιού για να προχωρήσετε σε προγράμματα μηδενικών αποβλήτων. Συλλέξτε το υπόλοιπο στο περιθώριο, αγγίζοντας τις μικρές επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες για τη μεταφορά, για να διασφαλίσετε ότι τα δολάρια κυκλοφορούν τοπικά.
• Ισχυρή ανακύκλωση, π.χ. Dual-Stream - Εφαρμόστε μια μέθοδο ανακύκλωσης που ενθαρρύνει το διαχωρισμό χαρτιού από άλλα ανακυκλώσιμα, προκειμένου να ανακτήσετε πολύτιμα υλικά και να μειώσετε περαιτέρω το κόστος διάθεσης που σχετίζεται με τη διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων. [47]
• Ηλιακή Ενέργεια - Για την αντιμετώπιση των τοπικών ενεργειακών αναγκών, οι πόλεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις αρχικές εξοικονομήσεις από την απομάκρυνση από τον ηλεκτρισμό ή τον ατμό που παράγεται με αποτέφρωση αποβλήτων για την κατασκευή κατανεμημένων ηλιακών πόρων σε δημοτικά ακίνητα, τη μείωση των λογαριασμών ενέργειας της πόλης, την παραγωγή καθαρότερης ηλεκτρικής ενέργειας και τη δημιουργία πρόσθετων εξοικονομήσεων με την πάροδο του χρόνου. ελευθερώστε πόρους για την τοπική αυτοδιοίκηση για την υποστήριξη άλλων προγραμμάτων ή τη μείωση των φόρων.

---

Αυτές οι συστάσεις περιγράφουν ορισμένους τρόπους με τους οποίους οι πόλεις μπορούν και αναλαμβάνουν δράση για την οικοδόμηση της τοπικής αυτονομίας και ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος, αλλά υπάρχουν πολλές άλλες στρατηγικές που πρέπει να ληφθούν υπόψη.

Για συγκεκριμένες ιδέες πολιτικής που σχετίζονται με κατανεμημένες τεχνολογίες παραγωγής και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και πρόσθετες περιπτωσιολογικές μελέτες αυτών των πολιτικών σε δράση, εξερευνήστε την ενεργειακή μας δημοκρατία Διαδραστικό κιτ εργαλείων κοινότητας της πρωτοβουλίας .

Για πρόσθετες ιδέες πολιτικής που σχετίζονται με τη διαχείριση των αποβλήτων, εξερευνήστε την πρωτοβουλία Waste to Wealth Policy Library και Κομποστοποίηση Κοινότητας .

---

συμπέρασμα

Η ταξινόμηση της καύσης απορριμμάτων ως «ανανεώσιμης» ενέργειας είναι ένα βρώμικο μυστικό στους στόχους πολλών πολιτειών για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τέτοιες πολιτικές έχουν ενισχύσει αυτήν τη γηράσκουσα, βρώμικη και δαπανηρή βιομηχανία εις βάρος καθαρότερων και φθηνότερων πηγών ενέργειας και στρατηγικών διαχείρισης αποβλήτων.

Οι σαφώς καθορισμένοι στόχοι των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που αποκλείουν ρητά την αποτέφρωση αστικών στερεών αποβλήτων ή απαγορεύουν την αποτέφρωση είναι σαφείς, απλές πολιτικές λύσεις σε αυτό το πρόβλημα. Οι κρατικοί νομοθέτες μπορούν να πάρουν το προβάδισμα στο κλείσιμο αυτού του κενού που καίει σκουπίδια Η ενίσχυση των δεσμεύσεων για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η απόσυρση των αποτεφρωτήρων γήρανσης είναι ενέργειες που θα υποστηρίξουν εύκολα οι συνασπισμοί των υπερασπιστών τόσο από την αποτέφρωση όσο και από τις κινήσεις καθαρής ενέργειας.

Η εξάλειψη της αποτέφρωσης αποβλήτων από ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα έχει θετικές επιπτώσεις για τις τοπικές κοινότητες και στον μετασχηματισμό του ενεργειακού μας συστήματος. Όταν οι πόλεις επέλεξαν ενέργεια δημοκρατία και σπατάλη σε πλούτο έναντι επικίνδυνων επενδύσεων στην αποτέφρωση αποβλήτων, εξοικονομούν χρήματα και δίνουν στους κατοίκους μεγαλύτερη ατομική και συλλογική επιλογή στον τρόπο διαχείρισης τόσο των αποβλήτων όσο και της ενέργειας σε τοπικό επίπεδο.

---

Σημειώσεις

[1] Kurtz, Howard. 1987. «Κλειστή δαπανηρή κρίση στα ΧΥΤΑ για τα βορειοανατολικά Η Washington Post . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1987/12/14/landfill-closings-costly-crisis-for-the-northeast/f8130fc8-aa55-4681-a6e7-d5786e07c76d

[2] ILSR. 2017. "PURPA: Ένας ήσυχος θάνατος ή μεγαλύτερη διάρκεια ζωής μετά από 40 χρόνια διαγωνισμού χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας;" Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/purpa-a-quiet-death-or-longer-life-after-40-years-of-wholesale-electricity-competition/

[3] Shaw, Μπομπ. 2018. "Πώληση πυρκαγιάς: 37 εκατομμύρια δολάρια σταθμός παραγωγής καυσίμων στον ποταμό Elk." Pioneer Press . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.twincities.com/2018/07/16/fire-sale-37-million-garbage-burning-power-plant-in-elk-river/

[4] Hesse, Paul και Dale Sweetnam. 2016. «Παραγωγή ηλεκτρισμού απόβλητα σε ενέργεια συγκεντρωμένη στη Φλόριντα και στα βορειοανατολικά.» ΕΠΕ ΗΠΑ. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.eia.gov/todayinenergy/detail.php?id=25732

[5] Χάρτης δικτύου ενεργειακής δικαιοσύνης. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/map/

[6] EPA ΗΠΑ. 2018. Προώθηση της διαχείρισης βιώσιμων υλικών: Δελτίο πληροφοριών 2015. Διαθέσιμο: https://www.epa.gov/facts-and-figures-about-materials-waste-and-recycling/advancing-sustainable-materials-management

[7] Ινστιτούτο Τοπικής Αυτονομίας. 2018. Παρακολούθηση χωρητικότητας τριμηνιαίου σταθμού παραγωγής ενέργειας. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/tag/quarterly-power-plant-capacity/

[8] Χόρνστιν, Φρανκ. 2013. «Η καύση απορριμμάτων εκπέμπει σημαντικές ποσότητες τοξικών ρύπων, σωματιδίων». MinnPost https://www.minnpost.com/community-voices/2013/06/garbage-burning-emits-significant-amounts-toxic-pollutants-particulations/

[9] Δίκτυο δικαιοσύνης για την ενέργεια. 2018. "Οι αποτεφρωτήρες ΔΕΝ" εγκαταστάσεις σπατάλης ενέργειας "." Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/incineration/waste-to-energy

[10] Παγκόσμια Συμμαχία για Εναλλακτικές Καύσεις (GAIA). 2004. «Μύθοι αποτέφρωσης». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/wp-content/uploads/2012/02/incinerator_myths.pdf

[11] Μόρις, Τζέφρι. 1996. «Ανακύκλωση έναντι αποτέφρωσης: Ανάλυση εξοικονόμησης ενέργειας», Sound Resource Management Group (SRMG) Seattle, Journal of Hazardous Materials, 47 (1-3): 277. Διατίθεται στη διεύθυνση :  http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0304389495001166

Μόρις, Τζέφρι. 2005. «Συγκριτικά ΑΚΖ για ανακύκλωση Curbside σε σχέση με την υγειονομική ταφή ή την αποτέφρωση με ανάκτηση ενέργειας». Η Διεθνής Εφημερίδα της Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής. Τόμος 10 (4): 273–284. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://doi.org/10.1065/lca2004.09.180.10

[12] ILSR, GAIA και Eco-Cycle. 2008. «Έκθεση: Σταματήστε να απορρίπτετε το κλίμα». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/stop-trashing-the-climate/

[13] Περιβαλλοντικές υπηρεσίες της κομητείας Hennepin. 2011. «Κέντρο ανάκτησης ενέργειας Hennepin:

Μια εγκατάσταση αστικών αποβλήτων σε ενέργεια. " Διατίθεται στη διεύθυνση : https://swana.org/Portals/0/Awards/2011Noms/Wasto_To_Energy_Gold.pdf

[14] Εργασίες για τα απόβλητα. 1992. «Απαγόρευση αποτέφρωσης δημοτικών αποβλήτων στο Ρόουντ Άιλαντ: Αποσπάσματα από τον νόμο 92-S 2502 της Γερουσίας της Ρόουντ Άιλαντ» και διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.americanhealthstudies.org/wastenot/wn199.htm

[15] Όμοια .

[16] Varghese, Romy, Michael Bathon και Linda Sandler. «Χάρισμπουργκ Αρχεία για χρεοκοπία λόγω καθυστερημένου χρέους αποτεφρωτή». Bloomberg . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.bloomberg.com/news/articles/2011-10-12/pennsylvania-capital-harrisburg-files-for-bankruptcy-over-incinerator-debt

[17] Δίκτυο δικαιοσύνης για την ενέργεια. 2011. «Προβλέψαμε τη μεγαλύτερη χρεοκοπία της χώρας - πριν από 8 χρόνια». Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/harrisburg-bankruptcy-predicted

[18] Buntin, John. 2010. «Το έργο αποτυχημένης υποδομής του Χάρισμπουργκ». Διοικητικό περιοδικό . Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.governing.com/topics/transportation-infrastructure/Harrisburgs-failed-infrastructure-project.html

[19] Seldman, Neil. 2018. «Καλιφόρνια σε δύο αποτεφρωτήρες σκουπιδιών». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/california-down-to-two-garbage-incinerators/

[20] Shaw, Μπομπ. 2018. "Πώληση πυρκαγιάς: 37 εκατομμύρια δολάρια σταθμός παραγωγής καυσίμων στον ποταμό Elk." Pioneer Press . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.twincities.com/2018/07/16/fire-sale-37-million-garbage-burning-power-plant-in-elk-river/

[21] Seldman, Neil. 2017. "Αναφορά: Γιατί η Βαλτιμόρη πρέπει να ανακυκλώνει περισσότερα." ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/wp-content/uploads/2017/03/Why-Should-Baltimore-Recycling-More-Report-final.pdf

[22] Το κόστος διάθεσης στο HERC μειώθηκε από περίπου 95 $ ανά τόνο (αρχικά ορίστηκε να καλύψει τα έξοδα της εγκατάστασης) σε χαμηλά 65 $ ανά τόνο για να προσελκύσει αρκετά απόβλητα από τους μεταφορείς απορριμμάτων της περιοχής στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και πίσω στα 85 $ ανά τόνο σήμερα.

Πηγές:

Κλήμεντ, Ντάγκλας. 2005. «Ένα ζήτημα καύσης: Οι καυστήρες σκουπιδιών διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε μερικές πολιτείες της ένατης περιφέρειας. Για χρόνια, οι τοπικές κυβερνήσεις πυροδότησαν τη φωτιά, αλλά η φλόγα φαίνεται να πεθαίνει. " Federal Reserve Bank of Minneapolis. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.minneapolisfed.org/publications/fedgazette/a-burning-issue

Κομητεία Hennepin. 2018. «Εγχειρίδιο λειτουργίας συστήματος στερεών αποβλήτων». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.hennepin.us/~/media/hennepinus/business/recycling-hazardous-waste/documents/hauler-operations-manual.pdf?la=en

[23] Κομητεία Hennepin. 2018. Βλέπε παραπάνω σημείωση 22.

[24]  Πλατ, Μπρέντα. 2017. "Infographic: Το κομπόστ επηρεάζει περισσότερο από ό, τι νομίζετε" ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/compost-impacts-2/ ; Πλατ, Μπρέντα. 2013. «Η κομποστοποίηση δημιουργεί αίσθηση: Εργασίες μέσω κομποστοποίησης και χρήσης κομποστοποίησης». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/composting-sense-tables/

[25] Seltenrich, Nate. 2014. «Η αποτέφρωση αποβλήτων φυτεύει μια σκληρή πώληση για πόλεις». Το καθημερινό κλίμα. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.govtech.com/fs/news/Waste-Incineration-Plants-a-Tough-Sell-for-Cities.html

[26] ΓΑΙΑ. "Εκπομπές τοξικών αέρος και τέφρας από τους αποτεφρωτήρες Covanta και Wheelabrator των ΗΠΑ: διοξίνη, υδράργυρος και άλλα τοξικά μολυσματικά." Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.no-burn.org/toxic-air-and-ash-emissions-from-us-covanta-and-wheelabrator-incinerators-dioxin-mercury-and-other-toxic-contaminants/

[27] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Δεδομένα εκπομπών CO2, SO2 και NOx EPA eGRID 2010 για εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ». Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/egrid

[28] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Πλατφόρμα Energy Justice» Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/platform

[29] JusticeMap.org, Χάρτης Κοινοτήτων Ενεργειακής Δικαιοσύνης και απογραφή των ΗΠΑ. API. Πρόσβαση στο 2018. Διαθέσιμο: http://www.justicemap-api.org/test/14.html

[30] Matheny, Keith και Kat Stafford. 2018. «Ο αποτεφρωτήρας αποβλήτων ανανεώσιμης ενέργειας του Ντιτρόιτ μολύνει. Το DEQ κάνει αρκετά; " Ελεύθερος Τύπος του Ντιτρόιτ. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.freep.com/story/news/local/michigan/detroit/2018/05/21/detroit-renewable-power-incinerator-pollution-deq/623615002/

[31] Μηδενικά απόβλητα Ντιτρόιτ. 2018 «Αποτέφρωση του Ντιτρόιτ: Επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία». Διατίθεται στη διεύθυνση: http://zerowastedetroit.org/our-work/detroit-incinerator

[32] EPA ΗΠΑ. 2002. «Κατανάλωση ψαριών και περιβαλλοντική δικαιοσύνη». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.epa.gov/sites/production/files/2015-02/documents/fish-consump-report_1102.pdf

[33] Ecocylce. 2011. "Waste-OF-Energy: Γιατί η αποτέφρωση είναι κακή για την οικονομία, το περιβάλλον και την κοινότητά μας." Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.ecocycle.org/files/pdfs/WTE_wrong_for_environment_economy_community_by_Eco-Cycle.pdf

[34] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Η αποτέφρωση σκουπιδιών περισσότερο ρυπαίνει από τον άνθρακα.» Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/incineration/worsethancoal

[35] Shankman, Sabrina. 2018. «Τα πρόωρα ποσοστά γέννησης μειώνονται στην Καλιφόρνια μετά το κλείσιμο των φυτών άνθρακα και πετρελαίου». Εσωτερικές ειδήσεις για το κλίμα. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://insideclimatenews.org/news/22052018/air-pollution-coal-power-plants-oil-health-risks-premature-births-california

[36] DSIRE. 2018. "Ανανεώσιμος στόχος χαρτοφυλακίου: Γιούτα". Κέντρο τεχνολογίας καθαρής ενέργειας NC. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://programs.dsireusa.org/system/program/detail/2901

[37] Karidis, Arlene. 2016. «Οι 50 καταστάσεις αποβλήτων: Πώς οι ορισμοί απόβλητα προς ενέργεια διαφέρουν σε ολόκληρο το έθνος». Βουτήξτε Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.wastedive.com/news/the-50-states-of-waste-how-waste-to-energy-definitions-vary-across-the-nat/416197/

[38] Ρολόι φαγητού και νερού. 2018. «Έκθεση: Καθαρισμός πλύσης Πώς τα κράτη μετρούν τις ρυπογόνες πηγές ενέργειας ως ανανεώσιμες».

https://www.foodandwaterwatch.org/sites/default/files/rpt_1807_rpsnationalscores-web4.pdf

[39] Νομός 690 της Γερουσίας της Μέριλαντ. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://mgaleg.maryland.gov/webmga/frmMain.aspx?tab=subject3&ys=2011rs%2fbillfile%2fsb0690.htm

[40] Seldman, Neil. 2017. "Το σχέδιο αποτέφρωσης της Βαλτιμόρης θα μπορούσε να κερδίσει εκατομμύρια σε επιχορηγήσεις χάρη στο νόμο της Μέριλαντ." Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/baltimore-incineration-plan-could-get-millions-in-subsidies-thanks-to-maryland-law/

[41] Σμιθ, Τζένιφερ. 2011. «Το Trash burner θέλει« ανανεώσιμη »ετικέτα, χρήματα.» Καθημερινή. Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.newsday.com/long-island/trash-burner-wants-renewable-tag-funds-1.3324597

[42] Seldman, Neil. 2018. «Στο Finger Lakes της Νέας Υόρκης, μια πρόταση απορριμμάτων απορριμμάτων έρχεται υπό πυρκαγιά». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/in-the-finger-lakes-of-new-york-a-garbage-incinerator-proposal-come-under-fire/

[43] Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων. "Ενημερωτικό δελτίο: Η κατώτατη γραμμή για ... Πιστοποιητικά ανανεώσιμης ενέργειας". Διατίθεται στη διεύθυνση:

https://wriorg.s3.amazonaws.com/s3fs-public/pdf/bottom_line_renewable_energy_certs.pdf

[44] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Πρότυπα ανανεώσιμων χαρτοφυλακίων: Προώθηση της πράσινης ενέργειας: Η προσέγγιση της ελεύθερης αγοράς έναντι της προσέγγισης της δημόσιας πολιτικής». Διατίθεται στη διεύθυνση :  http://www.energyjustice.net/RenewablePortfolioStandards

[45] Chesapeake Γιατροί για την Κοινωνική Ευθύνη. 2018. «Χωρίς δέσμευση: Πώς οι πιστώσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπονομεύουν τη μετάβαση του Μέριλαντ σε καθαρή, ανανεώσιμη ενέργεια» Διατίθεται στη διεύθυνση : https://static1.squarespace.com/static/54949381e4b05fcc6a96c5c6/t/5b55b5351ae6cf630bacf059/1532343614911/Chesapeake+PSR_report2018_72018+%284%29.pdf

[46] Seldman, Neil. 2016. «Ο χρυσός στα σκουπίδια: Πώς οι τιμές ανακύκλωσης θα μπορούσαν να είναι πολύ υψηλότερες». Διοικητικό περιοδικό . Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.governing.com/gov-institute/voices/col-pay-as-you-throw-higher-recycling-rates.html

[47] Seldman, Neil. 2018. "Περισσότερες κοινότητες αλλάζουν σε διπλή ροή." ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/more-communities-switch-to-dual-stream/

Αυτή η αναφορά δημοσιεύτηκε αρχικά στο  ilsr.org . Για έγκαιρες ενημερώσεις, ακολουθήστε τον  John Farrell  ή τη Marie Donahue  στο Twitter, το ενεργειακό μας έργο στο  Facebook ή εγγραφείτε για να λάβετε την εβδομαδιαία  ενημέρωση της  Energy Democracy . Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εργασία μας κατά της αποτέφρωσης και των μηδενικών απορριμμάτων, ακολουθήστε και προσθέστε σελιδοδείκτες για τις πρωτοβουλίες της ILSR's Waste to Wealth and Composting for Community .

 

Πηγή. https://ilsr.org/waste-incineration-renewable-energy/?fbclid=IwAR0tWZTwR_Sd4hheoKe8gLq7PxXjRBY3juoF4my8z4zM2iHo7wbAur_XJGs