ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

το άρθρο γράφτηκε το 2012

- Λοβέρδος: «Το ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων που ταλαιπωρούν δέκα εκατομμύρια πολίτες... μας έφτασε εδώ που μας έφτασε». 
- Πάγκαλος: «Οι δημόσιοι υπάλληλοι... είναι 1 εκατομμύριο. Δύο στους τρεις είναι άχρηστοι».
- ΕΒΕΑ (Μίχαλος): «Το σύνολο των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα ανέρχεται, κατά προσέγγιση, στο 1.100.000».

Σε 665.740 ανέρχεται ο συνολικός αριθμός του προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού, που υπηρετούσε ως 19.7.2012, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Αντώνη Μανιτάκη.

Τρία χρόνια εσκεμμένα ψέματα από τους ανθρώπους της εξουσίας, από τα ΜΜΕ, από το επιχειρηματικό κατεστημένο.

Γιατί όμως; (λόγοι άγνοιας προφανώς δεν ισχύουν)

Πριν δοθεί κάποια απάντηση θα παρατεθούν μερικά στοιχεία για την πραγματικότητα του Δημόσιου τομέα στην Ελλάδα αλλά και σε σχέση με το τι συμβαίνει στην Ευρώπη.

1. Ο παραγωγικός δημόσιος τομέας, εκεί που είναι ο στόχος των ιδιωτικοποιήσεων, δηλ. ΟΤΑ – Παιδεία – Υγεία, δεν αριθμεί πάνω από 400.000 υπαλλήλους. (Στο σύνολο των 665.000 συμπεριλαμβάνονται, 90.00 υπάλληλοι από την κεντρική διοίκηση, 72.000 από σώματα ασφαλείας, 83.000 στρατιωτικοί, 4.000 δικαστικοί, 11.000 κληρικοί).

Επίσης ο συνολικός αριθμός έχει μειωθεί κατά 50.000 άτομα το 2010-11 λόγο των μνημονιακών πολιτικών, και άγνωστο πόσο θα μειωθεί το 2012.

2. Eρευνα που διενεργήθηκε, εκ μέρους ερευνητών του Αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών και των Πανεπιστημίων Στρασβούργου και Μαγδεμβούργου, για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπου εξετάζονται – και μάλιστα σε βάθος χρόνου τριών δεκαετιών - τα ποσοστά των Δ.Υ. επί του συνόλου των εργαζομένων η Ελλάδα κατατάσσεται 14η, επί 17 συνολικά κρατών, με ποσοστό υπαλλήλων 11,4%, ελάχιστα πάνω από την Ιρλανδία (11%), την Ολλανδία (10,7%) και τη Γερμανία (10,2%). Πολύ περισσότερους δημόσιους υπάλληλους διαθέτει αναλογικά η Γαλλία (21,2%), αλλά και Αγγλία (17,8%). Πρώτη είναι η Σουηδία (30%) και δεύτερη η Δανία (29%).

Στην ίδια έρευνα πιστοποιείται ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, ήταν μικρότερες από τις αντίστοιχες των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών.

3. Από στοιχεία του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, το ελληνικό ποσοστό των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα επί του συνόλου της απασχόλησης ανέρχεται σε 16% – μεγαλύτερο παρουσιάζουν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Το αντίστοιχο γαλλικό είναι 26%, το βελγικό 22,5%, το βρετανικό 18.9%. Οι Σκανδιναβοί σταθερά γύρω στο 30%.

4. Όσον αφορά το μισθολογικό κόστος, μετά και τις τελευταίες περικοπές, πρέπει να έχει πέσει κάτω από το 50% του μέσου Ευρωπαϊκού. (Το 2012 το ελληνικό κράτος θα πληρώσει σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων το 5,76% του ΑΕΠ και σε τόκους το 7.39% του ΑΕΠ. Το 2015 τα αντίστοιχα ποσοστά προβλέπονται 4,83% και 9,28%.)

Σίγουρα οι παθογένειες της δημόσιας διοίκησης είναι πολλές, όπως η ελλιπής οργάνωση, η αναποτελεσματικότητα, η κακή ιεράρχηση αναγκών, οι πελατειακές σχέσεις, η ανεπάρκεια τεχνολογικού εξοπλισμού για να αναφέρουμε μερικά, αλλά δεν αφορούν κανένα δυσανάλογα μεγάλο συνολικό αριθμό υπαλλήλων.

Γιατί τότε αυτή η εσκεμμένη προπαγάνδα, γύρω από τον αριθμό των Δ.Υ.

1. Βασικός λόγος είναι το ξεπούλημα των παραγωγικών τμημάτων του Δημόσιου τομέα δηλ. υγεία, παιδεία, τομείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι στις άμεσες προτεραιότητες της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και εδώ πρέπει να συμπεριλάβουμε και τις ΔΕΚΟ. Το βλέπουμε εξάλλου να γίνεται πράξη σήμερα με το ξεπούλημα και τη συρρίκνωση των τελευταίων υπολειμμάτων κοινωνικού κράτους. (το Ελληνικό κράτος δεν ξοδεύει ούτε τα μισά ποσά σε κοινωνικές δαπάνες σε σχέση με το μέσο όρο της Ε.Ε.)

2. Κατηγορώντας του δημόσιους υπάλληλους σαν υπεράριθμους και ακόμη σαν τεμπέληδες, διεφθαρμένους κ.λ.π., διαφεύγουν των δικών τους διαχρονικών ευθυνών για τα προβλήματα που πράγματι έχει το δημόσιο. Για μια ακόμη φορά αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα εμφανίζονται σήμερα τιμητές, και με περίσσεια υποκρισία σωτήρες.

3. Ο κοινωνικός αυτοματισμός. Παλιά δοκιμασμένη συνταγή, στρέφουμε τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα ενάντια στον Δημόσιο. Έτσι αποδυναμώνεται η αλληλεγγύη και η ενότητα των εργαζομένων, συκοφαντούνται οι αγώνες και καταστέλλονται ευκολότερα.

Το συμπέρασμα μάλλον εξάγεται εύκολα, η κατευθυνόμενη προπαγάνδα για το υπεράριθμο Δημόσιο σε συνδυασμό με τις διεφθαρμένες συντεχνίες που κρατούν όμηρο τον Ελληνικό λαό και τα προνόμια που απολαμβάνουν οι Δημόσιοι υπάλληλοι, έχουν στόχο την διευκόλυνση του ξεπουλήματος των παραγωγικών τομέων του Δημοσίου, την επιπλέον συρρίκνωση του όποιου κοινωνικού κράτους έχει απομείνει, εν τέλει το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες των πιο αδύνατων.

* Παρακάτω θα βρείτε πίνακα με του απασχολούμενους στο Δημόσιο ανά κατηγορία

Σημ. Η αύξηση που παρατηρείται στους ΟΤΑ οφείλεται στην μεταφορά από τις περιφέρειες λόγο Καλλικράτη.