antanaklaseis

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2020

Αποτέφρωση αποβλήτων

Αποτέφρωση αποβλήτων: Ένα βρώμικο μυστικό για το πώς τα κράτη ορίζουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Το κάψιμο απορριμμάτων για την παραγωγή ενέργειας δεν είναι ούτε καθαρό ούτε ανανεώσιμο. Ωστόσο, οι γηράσκοντες, δαπανηροί και ρυπογόνοι αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων έχουν ενισχυθεί από ένα βρώμικο μυστικό - 23 κράτη κατατάσσουν νόμιμα την αποτέφρωση ως «ανανεώσιμη» στους ενεργειακούς τους στόχους και δεσμεύσεις.

Περίληψη των κυριότερων σημείων

Σε μια στιγμή θεμελιώδους μετασχηματισμού στον ενεργειακό τομέα, τρεις πραγματικότητες της αποτέφρωσης αποβλήτων καταδεικνύουν την ανάγκη για ισχυρότερους ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και υποστηρίζουν τις προσπάθειες των λαϊκών αγώνων που αγωνίζονται να κλείσουν τους 76 αποτεφρωτήρες αποβλήτων που συνεχίζουν να λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα σήμερα:

1 | Τα οικονομικά των εγκαταστάσεων αποτέφρωσης αποβλήτων δεν προσθέτουν.

Οι αποτεφρωτήρες έχουν αποδείξει επικίνδυνες επενδύσεις για πόλεις και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, ιδίως καθώς οι τιμές της ενέργειας μειώνονται και ένας αυξανόμενος αριθμός εγκαταστάσεων δεν είναι σε θέση να καλύψει το λειτουργικό κόστος ή να παραμείνει ανταγωνιστικός. Τα τέλη συμβουλών (δηλαδή, τα τέλη διάθεσης αποβλήτων που καταβάλλονται από τους μεταφορείς και τελικά μεταβιβάζονται σε πόλεις και πελάτες) σε αποτεφρωτήρες είναι συχνά δύο έως τρεις φορές υψηλότερα από τα συγκρίσιμα κόστη ανακύκλωσης ή κομποστοποίησης. Οι αποτεφρωτήρες χάνουν επίσης σε σύγκριση θέσεων εργασίας. Οι ιστότοποι κομποστοποίησης, για παράδειγμα, μπορούν να δημιουργήσουν τέσσερις φορές τον αριθμό των τοπικών θέσεων εργασίας ανά μονάδα αποβλήτων που υποβάλλονται σε επεξεργασία από τους αποτεφρωτήρες.

2 | Οι αποτεφρωτές παρέχουν μια κλασική περίπτωση περιβαλλοντικής αδικίας.

Η ρύπανση που προκαλείται από την καύση σκουπιδιών υποβάλλει κοινότητες κοντά σε αποτεφρωτήρες αποβλήτων - δυσανάλογα αποτελούμενη από χαμηλού εισοδήματος, έγχρωμους ανθρώπους - σε επιβλαβείς, δαπανηρούς και αποφευκτούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

3 | Η «ανανεώσιμη» καύση απορριμμάτων είναι ένα νόμιμο οξύμωρο.

Η πλειονότητα των αποτεφρωτήρων (52 από τις 76 μονάδες λειτουργίας ή 68 τοις εκατό) βρίσκονται σε πολιτείες που χαρακτηρίζουν την καύση αστικών στερεών αποβλήτων ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, όπως φαίνεται παρακάτω.

Η αλληλεπικάλυψη μεταξύ του τόπου όπου βρίσκονται οι αποτεφρωτές και των κρατών που χαρακτηρίζουν την πρακτική ως «ανανεώσιμη» δεν είναι τυχαίο. Τέτοιοι ορισμοί, που προωθούνται από τη βιομηχανία αποτέφρωσης, καθιστούν τα απορρίμματα καύσης επιλέξιμα για επιδοτήσεις που θέτουν την πρακτική σε άμεσο ανταγωνισμό με έργα ανανεώσιμης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των αιολικών και ηλιακών.

Η έκθεση ολοκληρώνεται περιγράφοντας τρόπους για την καταπολέμηση αυτής της βρώμικης βιομηχανίας, καλώντας τους κρατικούς νομοθέτες να ενισχύσουν τους νόμους που διασφαλίζουν τους πόρους και τις δεσμεύσεις καθαρής ενέργειας που χρεώνονται ως ανανεώσιμες. αλήθεια. Παρέχει συστάσεις για το πώς οι κοινότητες μπορούν αντ 'αυτού να επενδύσουν σε πιο υγιή, πιο οικονομικά και τελικά πιο βιώσιμα συστήματα διαχείρισης αποβλήτων και ενέργειας.

Ένα αστάρι αποτέφρωσης

Οι αποτεφρωτές αποβλήτων είναι βρώμικοι και ακριβοί. Παρά αυτήν την πραγματικότητα, πολλά κράτη ταξινομούν την ενέργεια που παράγεται κάνοντας σκουπίδια ως ανανεώσιμο πόρο. Σήμερα, έως και 23 πολιτείες επιτρέπουν την αποτέφρωση των δημοτικών στερεών αποβλήτων στις ανανεώσιμες απαιτήσεις ή τους στόχους τους. Άλλες πολιτειακές και τοπικές πολιτικές ορίζουν επίσης την «ανανεώσιμη» ενέργεια με τρόπους που καθιστούν την καύση απορριμμάτων επιλέξιμη για πρόσθετα κίνητρα, συμπεριλαμβανομένων φορολογικών ελαφρύνσεων ή προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης.

Ο διεστραμμένος χαρακτηρισμός της αποτέφρωσης ως «ανανεώσιμων» επιδοτεί μια πρακτική που σπαταλά ενέργεια, σκοτώνει θέσεις εργασίας και προκαλεί τοξική ρύπανση. Η συμπερίληψη της αποτέφρωσης σε νομικούς ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας εμποδίζει τις επενδύσεις σε καθαρότερες, πιο δίκαιες πηγές τοπικής ενέργειας και εναλλακτικών λύσεων διαχείρισης αποβλήτων. Αντ 'αυτού, οι επενδύσεις σε κατανεμημένους και ανανεώσιμους πόρους όπως η ηλιακή παρέχουν στους ηλεκτρικούς πελάτες –– ατομικά και συλλογικά–– μεγαλύτερη επιλογή έναντι της πηγής και της δομής του ενεργειακού τους συστήματος. Η επένδυση σε προγράμματα ανακύκλωσης και κομποστοποίησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων μας δημιουργεί πλούτο σε τοπικό επίπεδο, δημιουργεί θέσεις εργασίας, βελτιώνει τα εδάφη και βοηθά στην υποστήριξη πιο ανθεκτικών και υγιών κοινοτήτων.

Σήμερα, 76 γηράσκοντες αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων σε όλες τις ΗΠΑ καίνε σκουπίδια για την παραγωγή ατμού ή ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες σκουπιδιών στις ΗΠΑ κατασκευάστηκαν καθώς οι μητροπολιτικές περιοχές επεκτάθηκαν και τα κατά κεφαλή απόβλητα αυξήθηκαν μεταξύ της δεκαετίας του 1970 και του 1990. Γεμάτοι χώροι υγειονομικής ταφής γεμίσματος χαμηλού κόστους, ενώ διεξήχθησαν διακρατικές μάχες για την αποστολή στερεών αποβλήτων. [1] Πιο βιώσιμες και ισχυρές επιλογές διαχείρισης αποβλήτων σε ολόκληρη την πόλη, όπως η ανακύκλωση ή η κομποστοποίηση, ήταν ακόμη στα σπάργανα.

Η βιομηχανία αποτέφρωσης αξιοποίησε την ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του 1970 προωθώντας την παραγωγή ενέργειας ως υποπροϊόν. Η βιομηχανία ενισχύθηκε με την έγκριση του ομοσπονδιακού νόμου περί δημόσιων υπηρεσιών κοινής ωφελείας (PURPA) του 1978. Αυτή η πολιτική επέτρεψε στους αποτεφρωτές να πωλούν ηλεκτρική ενέργεια σε δημόσιες υπηρεσίες μέσω συμβάσεων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, παρέχοντας μια πρόσθετη πηγή εσόδων.

Μάθετε περισσότερα για την περίπλοκη ιστορία και το πιθανό μέλλον του νόμου περί δημοσίων υπηρεσιών κοινής ωφελείας του 1978, διαβάζοντας το άρθρο της ILSR: «PURPA: Ένας ήσυχος θάνατος ή μεγαλύτερη ζωή μετά από 40 χρόνια ανταγωνισμού χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας;» [2]

Σύμφωνα με ειδικούς, οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες στερεών αποβλήτων ήταν σχεδιασμένοι να λειτουργούν για τριάντα ή σαράντα χρόνια κατ 'ανώτατο όριο. Δεδομένου ότι λίγα νέα εργοστάσια έχουν κατασκευαστεί από τη δεκαετία του 1980 - ο τελευταίος αποτεφρωτήρας που χτίστηκε σε μια νέα τοποθεσία στο Dickerson, Md. Ήρθε σε σύνδεση το 1995 - επεκτάσεις που γειτνιάζουν με παλιές εγκαταστάσεις και μετασκευές υπαρχόντων εγκαταστάσεων έχουν γίνει πιο κοινές. Για παράδειγμα, μια εγκατάσταση 672 εκατομμυρίων δολαρίων που άνοιξε το 2015 στο West Palm Beach, Fla., Κατασκευάστηκε αμέσως δίπλα σε μια άλλη γηράσκουσα αλλά ακόμα λειτουργούσα μονάδα, με δυνατότητα παραγωγής έως και 95 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας (αρκετή για περίπου 20.000 σπίτια). Τέτοια έργα αναλαμβάνονται για να συμμορφώνονται με τα πρότυπα ποιότητας του αέρα, να επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής των μονάδων τους ή να αυξήσουν την ικανότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Παρόλο που αρκετοί αποτεφρωτήρες έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια και αναμένονται περισσότερα κλεισίματα, [3] ο ακόλουθος χάρτης αποτεφρωτών από την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας (ΕΠΕ) δείχνει όπου οι εγκαταστάσεις αποτέφρωσης με χωρητικότητα τουλάχιστον 1 μεγαβάτ ιστορικά λειτουργούσαν και συγκεντρώθηκαν. [4] Τα περισσότερα βρίσκονται σε ή κοντά σε μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές στα βορειοανατολικά, Mid-Atlantic, Upper Midwest και Florida, με μια χούφτα μικρότερων εγκαταστάσεων αλλού. Κατά τη στιγμή που δημοσιεύθηκαν αυτά τα δεδομένα, η ΕΠΕ εκτιμά ότι οι αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων των δήμων θα μπορούσαν να παράγουν περίπου 2,3 gigawatts ηλεκτρικής ενέργειας σε πλήρη χωρητικότητα, που ισοδυναμεί με λιγότερο από το ένα τοις εκατό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ σε εθνικό επίπεδο, αλλά αρκετά για την τροφοδοσία μόλις κάτω από μισό εκατομμύριο σπίτια.

Εάν ενδιαφέρεστε να εξερευνήσετε εάν υπάρχει ή όχι αποτεφρωτήρας κοντά στην κοινότητά σας, ρίξτε μια ματιά στον διαδραστικό, ενεργειακό χάρτη ενεργειακής δικαιοσύνης του Energy Justice Network των υφιστάμενων, προτεινόμενων, κλειστών και νικημένων εγκαταστάσεων βρώμικης ενέργειας και αποβλήτων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. [5]

Κατά μέσο όρο, οι Αμερικανοί έχουν πετάξει περισσότερα σκουπίδια με την πάροδο του χρόνου και τα συνολικά στερεά απόβλητα που παράγονται κατά κεφαλήν στις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί ανάλογα. Ωστόσο, τόσο η ποσότητα όσο και το μερίδιο των οικιακών και εμπορικών απορριμμάτων που κατευθύνονται προς τους αποτεφρωτήρες γενικά μειώθηκε από την αιχμή της δεκαετίας του 1990, όπως φαίνεται παρακάτω. [6] Από το 2010, κατά μέσο όρο περίπου 30 εκατομμύρια τόνοι αστικών στερεών αποβλήτων αποστέλλονται σε αποτεφρωτήρες με παραγωγή ενέργειας κάθε χρόνο, σε σύγκριση με περίπου 136 εκατομμύρια τόνους σε υγειονομική ταφή, 67 εκατομμύρια τόνους ανακυκλωμένα και 22 εκατομμύρια τόνους λιπασματοποίησης.

Η αποτέφρωση χάνεται σε σύγκριση με άλλες στρατηγικές διαχείρισης στερεών αποβλήτων. Το 2015, περίπου το ήμισυ όλων των αστικών στερεών αποβλήτων στις Η.Π.Α. ενώ η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση αποτελούσαν περισσότερο από 25 και 8 τοις εκατό, αντίστοιχα.

Η ηλεκτρική ενέργεια από αποτεφρωτήρες αποβλήτων αντιπροσωπεύει επίσης ένα μικρό κλάσμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, η εκτιμώμενη ικανότητα παραγωγής ενέργειας των αποτεφρωτήρων ήταν περίπου 2,3 gigawatts το 2015. Συγκριτικά, περισσότερα από 10,5 gigawatts νέας ηλιακής ενέργειας και σχεδόν 8,5 gigawatts νέου ανέμου μόνο στο διαδίκτυο το ίδιο έτος. [7]

Οι αποτεφρωτές δεκαετίας γίνονται γρήγορα ξεπερασμένοι, καθώς και οι δύο καθαρότερες στρατηγικές διαχείρισης αποβλήτων, όπως η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση, καθώς και η καθαρότερη ενέργεια από αιολικές, ηλιακές και τεχνολογίες αποθήκευσης, επεκτείνονται. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα εργοστάσια άνθρακα, τα οποία κλείνουν με ταχύ ρυθμό, οι γηράσκοντες αποτεφρωτές κατάφεραν να παραμείνουν και να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Ένας εκπρόσωπος του κράτους βρήκε αυτήν την αποσύνδεση μάλλον παράλογο. «Η αποτέφρωση είναι μια λύση της δεκαετίας του 1980 σε ένα πρόβλημα του 21ου αιώνα», γράφει ο κρατικός εκπρόσωπος Frank Hornstein (D-Minn.), Σε ένα άρθρο που ανταποκρίνεται σε μια προτεινόμενη επέκταση του κοντινού Κέντρου Ανάκτησης Ενέργειας Hennepin County, στο2013. [8]

«Η αποτέφρωση είναι μια λύση της δεκαετίας του 1980 σε ένα πρόβλημα του ^21ου αιώνα», γράφει ο κρατικός εκπρόσωπος Φρανκ Χόρνσταϊν (D-Minn.), Σε ένα άρθρο που ανταποκρίνεται σε μια προτεινόμενη επέκταση του κοντινού Κέντρου Ανάκτησης Ενέργειας Hennepin County, το 2013.

«Απόβλητα σε ενέργεια» ή σπατάλη ενέργειας

Η σχετικά μικρή ποσότητα ενέργειας που παράγεται με αποτέφρωση επέτρεψε στη βιομηχανία αποτεφρωτή να αναγνωριστεί ως εγκαταστάσεις «απόβλητα προς ενέργεια» . [9] Ο Neil Seldman, συνιδρυτής της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR , προειδοποιεί ότι αυτός ο όρος είναι πολύ παραπλανητικός.

«Αναφερόμαστε στην αποτέφρωση ως« σπατάλη ενέργειας »ή« σπατάλη ενέργειας »επειδή αυτή η διαδικασία καίει πραγματικά περισσότερη ενέργεια από ό, τι παράγει.» —Neil Seldman, συνιδρυτής της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR

Όταν υπολογίζουμε την ενσωματωμένη ενέργεια κύκλου ζωής - δηλαδή την ποσότητα ενέργειας που χρησιμοποιείται για την πηγή, την κατασκευή και τη μεταφορά υλικών για κατανάλωση - στερεών αποβλήτων που καίγονται σε αποτεφρωτήρες, υπάρχει καθαρή απώλεια ενέργειας.

Σύμφωνα με ένα ενημερωτικό δελτίο [10] από την Global Alliance for Incinerator Alternatives που βασίζεται σε μια προηγούμενη, αξιολογημένη αξιολόγηση κύκλου ζωής από ομοτίμους [11] των επιλογών διαχείρισης αποβλήτων, μπορεί να εξοικονομηθεί τρεις έως πέντε φορές περισσότερη ενέργεια μέσω εναλλακτικών στρατηγικών όπως πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και κομποστοποίηση αποβλήτων από ό, τι μπορεί να δημιουργηθεί με καύση. " Για παράδειγμα, ένας αποτεφρωτήρας μπορεί να κάψει έναν τόνο χαρτιού και να παράγει περίπου 8.200 megajoules ενέργειας. Ωστόσο, η ανακύκλωση του ίδιου τόνου χαρτιού εξοικονομεί περίπου 35.200 megajoules ενέργειας εξοικονομώντας αποτελεσματικά την ανάντη «ενσωματωμένη ενέργεια» που απαιτείται για την κατασκευή και προμήθεια νέου, παρθένου χαρτιού, συμπεριλαμβανομένου του κόστους καυσίμου και ενέργειας που σχετίζεται με τη συγκομιδή ξυλείας, την τροφοδοσία χαρτοποιίας και τη μεταφορά χαρτί στην αγορά.

Σε γενικές γραμμές, η ανακύκλωση ή η κομποστοποίηση των αντικειμένων που βρίσκονται συνήθως στις δημοτικές ροές στερεών αποβλήτων προσφέρει εξοικονόμηση ενέργειας. Αλλά δημιουργώντας μια αγορά για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από την καύση στερεών αποβλήτων, οι αποτεφρωτήρες αποθαρρύνουν τις προσπάθειες εξοικονόμησης πόρων, μείωσης συσκευασιών και απορριμμάτων ή ανακύκλωσης και λιπασματοποίησης.

Περισσότερο από το 90 τοις εκατό των υλικών που απορρίπτονται χρησιμοποιώντας αποτεφρωτήρες και χώρους υγειονομικής ταφής θα μπορούσαν αντ 'αυτού, οικονομικά και αποδοτικά να επαναχρησιμοποιηθούν, ανακυκλώθουν και κομποστοποιήθούν αποτελεσματικά, σύμφωνα με την έκθεση Stop Trashing the Climate της ILSR . [12]

Η αποτέφρωση κατάφερε να εξοφληθεί ως λύση για τα απόβλητα και τις ενεργειακές ανάγκες των πόλεων, ενώ απέτυχε να το κάνει οικονομικά αποδοτικό ή βιώσιμο. Αντί να μετατρέπουν τα απόβλητα σε ενέργεια, οι αποτεφρωτές σπαταλούν ενέργεια - και χρήματα.

Τα οικονομικά των αποτεφρωτήρων δεν αυξάνονται

Το κόστος κεφαλαίου για νέους αποτεφρωτήρες αποβλήτων, καθώς και η λειτουργία τους, η συντήρησή τους και η τήρηση της κανονιστικής συμμόρφωσης αυτών των εγκαταστάσεων, δεν αποτελούν μικρή επένδυση για τις τοπικές κυβερνήσεις. Στην κομητεία Hennepin, Μινεσότα, για παράδειγμα, ο νομός έπρεπε να δανειστεί ένα σημαντικό μέρος των 160 εκατομμυρίων δολαρίων που ήταν απαραίτητο για την κατασκευή του Hennepin Energy Recovery Center (HERC) στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η HERC δεν πληρούσε πάντοτε τα λειτουργικά της έξοδα ή τις υποχρεώσεις χρέους, βασιζόμενη στις επιδοτήσεις της κομητείας για να συνεχίσει να λειτουργεί. Το 2010, η HERC απαιτούσε επιδότηση λειτουργίας 1,8 εκατομμυρίων δολαρίων από την κομητεία, ή 4,95 δολάρια ανά τόνο απορριμμάτων. [13]

Μερικοί γνώριζαν καλύτερα από το να περιμένουν ένα οικονομικό απροσδόκητο αποτέλεσμα από την αποτέφρωση. Οι νομοθέτες στο Ρόουντ Άιλαντ ψήφισαν νόμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990, για παράδειγμα, απαγορεύοντας την αποτέφρωση αστικών στερεών αποβλήτων στην πολιτεία. [14] Δικαιολόγησαν την απόφαση με βάση τα απλά οικονομικά.

«Η αποτέφρωση στερεών αποβλήτων είναι η πιο δαπανηρή μέθοδος διάθεσης αποβλήτων με γνωστό και άγνωστο κλιμακούμενο κόστος, το οποίο θα επιφέρει σημαντικές και παράλογες επιβαρύνσεις τόσο στους κρατικούς όσο και στους δημοτικούς προϋπολογισμούς σε σημείο που να θέτει σε κίνδυνο το συμφέρον του κοινού», αναφέρει ο νόμος του Ρόουντ Άιλαντ (Κρατική Γερουσία) Νόμος 92-S 2502). [15]

Αυτό που η Ρόουντ Άιλαντ είχε την προοπτική να συνειδητοποιήσει, άλλες κοινότητες έπρεπε να μάθουν τον σκληρό τρόπο. Το 2011, για παράδειγμα, εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε χρέος και εγγυήσεις χρέους που ανέλαβε ο Χάρισμπουργκ, Pa., Για να χρηματοδοτήσει ένα έργο μετασκευής αποτεφρωτήρα, τελικά οδήγησε την πόλη σε πτώχευση και άφησε ένα λανθάνον περιουσιακό στοιχείο. [16] Ο ιδρυτής του Energy Justice Network, Mike Ewall, το προέβλεψε και προειδοποίησε την πόλη οκτώ χρόνια πριν. [17]

«Ένας νέος αποτεφρωτήρας έπρεπε να κερδίσει… 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Αντ 'αυτού, είναι μια προειδοποιητική ιστορία για το τι συμβαίνει όταν ένα έργο υποδομής πάει άσχημα », εξήγησε η κάλυψη της χρεοκοπίας του Χάρισμπουργκ στο Governing Magazine . [18] Ο αποτεφρωτήρας του Χάρισμπουργκ δεν είναι ο μόνος που αγωνίζεται να καλύψει τις ανάγκες του.

Ένας από τους τρεις εναπομείναντες αποτεφρωτές της Καλιφόρνιας έκλεισε νωρίτερα αυτό το έτος μετά την αποτυχία του να παραμείνει κερδοφόρος, [19] όταν έχασε τη μακροπρόθεσμη συμφωνία αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με έναν από τους κατεστημένους φορείς του κράτους. Ο αποτεφρωτήρας Elk River της Μινεσότα «δεν μπορεί πλέον να πουλήσει ηλεκτρική ενέργεια σε τιμή που θα καλύψει το κόστος της», σύμφωνα με τον διαχειριστή του εργοστασίου. [20]

Όχι μόνο οι αποτεφρωτήρες κοστίζουν πολύ για την κατασκευή και τη λειτουργία τους, αλλά είναι επίσης σπάνια ανταγωνιστικοί ως προς το κόστος σε σύγκριση με άλλες μορφές τοπικής διαχείρισης αποβλήτων. Στη Βαλτιμόρη, η ανακύκλωση κοστίζει στην πόλη περίπου 18 δολάρια ανά τόνο, ενώ η αποτέφρωση σκουπιδιών στο Wheelabrator στη Βαλτιμόρη κοστίζει σχεδόν τρεις φορές το ποσό αυτό, εκτιμάται ότι 50 $ ανά τόνο. Ως αποτέλεσμα, για κάθε τόνο αποβλήτων ανακυκλώνεται αντί για αποτέφρωση, η Βαλτιμόρη εξοικονομεί 32 $ ανά τόνο ή το αντίστοιχο των 800.000 $ κάθε χρόνο, με βάση τα τρέχοντα ποσοστά ανακύκλωσης της πόλης. [21]

Το κόστος αποτέφρωσης στο HERC στη Μινεσότα έχει διακυμάνσεις αλλά ποτέ δεν έχει πέσει αρκετά χαμηλά για να ανταγωνιστεί εναλλακτικές λύσεις. [22] Η κομητεία χρεώνει μόνο 25 $ ανά τόνο για οργανικά διαχωρισμένα με πηγή, εξοικονόμηση 60 $ και λιγότερα από τα μισά που χρεώνει ο αποτεφρωτήρας. [23] Αν το 30 τοις εκατό των ετήσιων 365.000 τόνων αποτεφρωμένων αποβλήτων της HERC (περίπου ισοδύναμο με το οργανικό περιεχόμενο που καίγεται σήμερα από την εγκατάσταση) αντ 'αυτού λιπασματοποιούνται ή εκτρέπονται με άλλο τρόπο, οι μεταφορείς αποβλήτων στην κομητεία Hennepin θα εξοικονομήσουν περίπου 6,57 εκατομμύρια δολάρια σε τέλη έτος και θα μπορούσε τελικά να μειώσει το κόστος που γεννήθηκε από τις πόλεις και τους πελάτες που εξυπηρετούν.

Παρακάτω παρατίθεται μια εικόνα αυτών των στρατηγικών, κόστους και εξοικονόμησης αποβλήτων από την ανακύκλωση και τη λιπασματοποίηση τόσο στη Βαλτιμόρη όσο και στην κομητεία Hennepin. Δυστυχώς, δαπανώντας δημόσια δολάρια για τέλη σε αποτεφρωτήρες, οι τοπικές κυβερνήσεις ενδέχεται να μην έχουν πολλούς πόρους για να επενδύσουν σε οικονομικά αποδοτικότερους ιστότοπους και προγράμματα ανακύκλωσης ή κομποστοποίησης.

Οι αποτεφρωτήρες χάνουν επίσης σε μια σύγκριση δημιουργίας θέσεων εργασίας. Μια ανάλυση που συγκρίνει τις επιπτώσεις στην απασχόληση διαφορετικών στρατηγικών διαχείρισης αποβλήτων από την ILSR Composting for Community Initiative δείχνει πώς οι χώροι κομποστοποίησης μπορούν να δημιουργήσουν τέσσερις φορές τον αριθμό θέσεων εργασίας ανά μονάδα αποβλήτων ως αποτεφρωτήρες. [24] Για παράδειγμα, στο Μέριλαντ, κάθε 10.000 τόνοι λιπασματοποιήσιμων αποβλήτων που αποστέλλονται σε εγκαταστάσεις κομποστοποίησης δημιουργεί ζήτηση για περίπου 4,1 θέσεις πλήρους απασχόλησης,σε σύγκριση με 2,1 θέσεις εργασίας σε χώρους υγειονομικής ταφής και 1,2 θέσεις εργασίας σε αποτεφρωτήρες.

Με ελάχιστες ενδείξεις ότι τα οικονομικά της αποτέφρωσης αποδίδουν στις κοινότητες, οι μονάδες αποτέφρωσης αποβλήτων πρέπει να είναι «σκληρές πωλήσεις» για τις τοπικές κυβερνήσεις. [25]

Περιβαλλοντική αδικία

Οι αποτεφρωτές δημιουργούν επιβλαβής ρύπανση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου σε γειτονικές κοινότητες. Το κάψιμο των απορριμμάτων απελευθερώνει διοξίνη, μόλυβδο και υδράργυρο (σε πολλές περιοχές, οι αποτεφρωτήρες είναι οι μεγαλύτερες πηγές αυτών των ρύπων), [26] εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων τόσο βιογενετικών πηγών όσο και διοξειδίου του άνθρακα, [27] και επικίνδυνης τέφρας.

Επιπλέον, οι αποτεφρωτήρες βρίσκονται δυσανάλογα σε περιοχές που επηρεάζουν άμεσα τις ήδη υπερφορτωμένες και περιθωριοποιημένες κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος και των έγχρωμων ανθρώπων. [28] Ανάλυση του πληθυσμού που περιβάλλει τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο χρησιμοποιώντας δείκτη «λόγος φυλής» (δηλαδή, το ποσοστό των ατόμων μιας δεδομένης φυλής σε μια δεδομένη απόσταση από μια εγκατάσταση αποτέφρωσης, διαιρεμένη με τον εθνικό μέσο όρο αυτής της ομάδας , υποδηλώνει ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι, γενικά, είναι πιο πιθανό από τους λευκούς να ζουν σε οποιαδήποτε απόσταση αυτών των φυτών, όπως φαίνεται παρακάτω. [29]

Για να απεικονιστούν αυτές οι έντονες ανισότητες στο έδαφος, οι παρακάτω απεικονίσεις οθόνης του εργαλείου χαρτογράφησης του Energy Justice Network απεικονίζουν τη θέση του αποτεφρωτήρα στο Midtown Detroit. Τα στοιχεία από την απογραφή των ΗΠΑ δείχνουν ότι η πλειοψηφία των απογραφών στο Ντιτρόιτ και κοντά στην εγκατάσταση αποτέφρωσης του Ντιτρόιτ έχει μεγάλο ποσοστό κατοίκων που αναγνωρίζονται ως Μαύροι ή Αφροαμερικάνοι, ενώ το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών, πολύ κάτω από τον εθνικό μέσο όρο.

Συγκεκριμένα, ο αποτεφρωτήρας του Ντιτρόιτ εισάγει ένα μεγάλο ποσοστό των απορριμμάτων που καίει από τις λευκές και πλουσιότερες γειτονικές προαστιακές κοινότητες της μητροπολιτικής περιοχής. Τα τελευταία πέντε χρόνια, αυτή η εγκατάσταση έχει ξεπεράσει τα πρότυπα ποιότητας του αέρα περισσότερες από 750 φορές, σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί «κλασική περιβαλλοντική αδικία». [30] Οι γειτονιές κοντά στον αποτεφρωτήρα συνεχίζουν να φέρουν το βάρος αυτής της υπερβολικής ρύπανσης. [31]

Πολεμώντας για περιβαλλοντική δικαιοσύνη: Ένα κίνημα κατά της αποτέφρωσης

Το να ζεις κοντά σε αποτεφρωτήρες εκθέτει τις κοντινές περιθωριοποιημένες κοινότητες σε υψηλά επίπεδα ρύπανσης. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις κοινότητες δεν έχουν μείνει αδρανείς - έχουν κάνει έναν αγώνα, εφιστώντας την προσοχή στις επιβλαβείς επιπτώσεις της αποτέφρωσης και προτείνουν εναλλακτικές λύσεις.

Το κίνημα για την αποτέφρωση των σκουπιδιών στις ΗΠΑ έχει μια πλούσια και μοναδική ιστορία. Ήταν ad hoc, αυθόρμητα, ταυτόχρονα σε εθνικό επίπεδο, και καθοδηγούταν από τακτικούς ανθρώπους που προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα, σύμφωνα με τον Neil Seldman, συνιδρυτή της ILSR και διευθυντής της πρωτοβουλίας Waste to Wealth της ILSR, ο οποίος υποστήριξε τις κοινότητες από κάτω προς τα πάνω καταπολέμηση νέων και προτεινόμενων αποτεφρωτών για δεκαετίες. Στις πρώτες εκστρατείες, η Seldman θυμάται τη συμμετοχή μιας αεροσυνοδού αεροπορικής εταιρείας και της σύζυγος πιλότος, κωμικός, σπίτι, γιατρός, καλόγρια, χρηματιστής, μηχανικός αυτοκινητόδρομων, διευθυντής εγκαταστάσεων λυμάτων, δάσκαλος σχολικής τάξης, μαθητής σχολείου και καθηγητής κολεγίου, για να αναφέρουμε μερικά. Το κίνημα κατά της αποτέφρωσης έχει και συνεχίζει να συγκεντρώνει ανθρώπους μεταξύ εθνικών, φυλετικών, φύλων, ηλικιών και πολιτικών ταυτοτήτων εντός και μεταξύ των πόλεων.

Οι κοινοτικές προσπάθειες συνέβαλαν στο να επιβραδύνουν και να σταματήσουν την ανάπτυξη των αποτεφρωτών σε εθνικό επίπεδο και να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με τις επιπτώσεις αυτών των εγκαταστάσεων. Για παράδειγμα, οι βιομηχανικές κοινότητες του Curtis Bay-Brooklyn στη Βαλτιμόρη, κέρδισαν μια νίκη όταν οργάνωσαν προσπάθειες νίκησαν τον προτεινόμενο Curtis Bay Incinerator το 2016.i Οργανισμοί που περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά, το Δίκτυο Δικαιοσύνης Ενέργειας, την Παγκόσμια Συμμαχία για τις Εναλλακτικές Καύσεις, το Zero Waste Detroit , Η ILSR, και αμέτρητοι άλλοι έχουν οργανώσει και υποστηρίξει τις προσπάθειες της βάσης σε τοπικό, πολιτειακό, εθνικό, ακόμη και παγκόσμιο πλαίσιο για την καταπολέμηση της βιομηχανίας αποτέφρωσης.

Σημειώσεις

ⁱ Seldman, Neil. 2016. «Οι ακτιβιστές κερδίζουν την ημέρα: Τεράστια νίκη για τους Grassroots Over Incinerator Curtis Bay». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/activists-win-the-day-huge-grassroots-victory-over-curtis-bay-incinerator/

Ο υδράργυρος και η διοξίνη που παράγονται από τους αποτεφρωτήρες μπορούν να συσσωρεύονται βιολογικά σε ψάρια και άλλα υδρόβια είδη, μολύνοντας τοπικές και παραδοσιακές πηγές τροφίμων που «κοινότητες χρώματος, κοινότητες χαμηλού εισοδήματος, φυλές και άλλους αυτόχθονες πληθυσμούς» βασίζονται συχνότερα για διαβίωση από πλουσιότερους, λευκούς πληθυσμοί. [32]

Πολλές χρήσεις ορυκτών καυσίμων προκαλούν ρύπανση, αλλά η καύση σκουπιδιών μπορεί ακόμη και να είναι πιο επιβλαβής από τον άνθρακα. Οι εκπομπές αποτεφρωτήρων διαφέρουν ανάλογα με το μείγμα και την τοξικότητα των υλικών που υπάρχουν στα απορρίμματα και την τεχνολογία που χρησιμοποιείται. Ωστόσο, οι διοξίνες, οι εκπομπές υδροχλωρίου και οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όταν λαμβάνονται υπόψη οι βιογενείς πηγές, έχουν αναφερθεί υψηλότερες ανά μονάδα ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται κατά μέσο όρο για αποτέφρωση αποβλήτων από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα. [33] Σε ένα έτος, οι αποτεφρωτήρες στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με πληροφορίες, εκπέμπουν 14 φορές περισσότερο υδράργυρο ανά μονάδα ενέργειας που παράγεται από τα εργοστάσια άνθρακα του κράτους, ενώ μια άλλη μελέτη στο Μέριλαντ διαπίστωσε ότι οι εγκαταστάσεις αποτέφρωσης εκπέμπουν σχεδόν 6 φορές περισσότερο υδράργυρο σε σύγκριση με τα εργοστάσια άνθρακα στην πολιτεία. [34]

Αντίθετα, το κλείσιμο αυτών των εγκαταστάσεων καύσης γήρανσης μπορεί να έχει ουσιαστικά, ποσοτικοποιήσιμα και άμεσα οφέλη. Σε μια πρόσφατη μελέτη, οι γυναίκες που ζούσαν εντός πέντε χιλιομέτρων από κλειστά εργοστάσια άνθρακα, εκτέθηκαν συχνότερα και με υψηλότερα ποσοστά σε σχετική ατμοσφαιρική ρύπανση, είδαν σημαντική πτώση σε πρόωρες γεννήσεις. [35]

Για ακόμη περισσότερους λόγους για τους οποίους η αποτέφρωση είναι μια χαμένη πρόταση για τις κοινότητες, ανατρέξτε στο ενημερωτικό δελτίο του Resources Up in Flames της ILSR .

Το Renewable Trash είναι ένα νομικό Oxymoron

Παρόλο που οι αποτεφρωτές θα έπρεπε να αποτύχουν στα περιβαλλοντικά και οικονομικά τους μειονεκτήματα, συχνά επιμένουν επειδή οι πολιτειακοί και ομοσπονδιακοί νομοθέτες έχουν χαρακτηρίσει την καύση σκουπιδιών «ανανεώσιμη».

Σήμερα, 23 πολιτείες επιτρέπουν στην ενέργεια που παράγεται από την καύση αστικών στερεών αποβλήτων να ταξινομηθεί ως «ανανεώσιμη» σε πολιτικά πρότυπα ανανεώσιμων πηγών χαρτοφυλακίου (RPS) ή στόχους. Δύο από αυτές (Καλιφόρνια και Ουισκόνσιν) προκάλεσαν τις υπάρχουσες μονάδες αποτέφρωσης στερεών αποβλήτων στην ταξινόμηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά δεν επιτρέπουν τη συμπερίληψη νέων εγκαταστάσεων, ενώ τέσσερις άλλες (Αριζόνα, Κολοράντο, Μιζούρι και Οχάιο, χωρίς λειτουργικούς αποτεφρωτές στερεών αποβλήτων) ) επιτρέπεται μόνο η συμπερίληψη αστικών στερεών αποβλήτων υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Ο ακόλουθος χάρτης, που συγκεντρώνει δεδομένα και ανάλυση από καταστατικά του κράτους, το DSIRE, το Δίκτυο Δικαιοσύνης Ενέργειας, το Food & Water Watch και το Συμβούλιο Ανάκτησης Ενέργειας, απεικονίζει τον αριθμό των αποτεφρωτικών αστικών στερεών αποβλήτων σε κάθε πολιτεία και ποια από αυτές τις πολιτείες ταξινομούν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από αυτά φυτά ως ανανεώσιμα σε αυτές τις πολιτικές σε επίπεδο πολιτείας.

Η αλληλεπικάλυψη μεταξύ του τόπου όπου βρίσκονται οι αποτεφρωτήρες και του μετρούμενου σε RPS ή ανανεώσιμους στόχους φαίνεται από αυτήν την εικόνα. Οι περισσότεροι αποτεφρωτήρες που λειτουργούν σήμερα βρίσκονται σε μέρη όπου μπορούν να μετρήσουν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται ως «ανανεώσιμη». Πενήντα δύο ή 68 τοις εκατό από 76 αποτεφρωτές που λειτουργούν βρίσκονται στις 23 πολιτείες που χαρακτηρίζουν την καύση αστικών στερεών αποβλήτων ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Επιπλέον, ακόμη και πολιτείες χωρίς αυτήν τη στιγμή να λειτουργούν αποτεφρωτήρες, όπως η Γιούτα, εξακολουθούν να επιτρέπουν την αγορά πιστώσεων ανανεώσιμης ενέργειας εκτός πολιτείας, [36] αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για ενέργεια που αγοράζεται από αποτέφρωση αποβλήτων σε γειτονικές πολιτείες.

Όταν η αποτέφρωση αποβλήτων περιλαμβάνεται στους ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι πολιτείες καθιστούν αυτές τις μονάδες επιλέξιμες για επιδοτήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τους επιτρέπουν περαιτέρω να πουλήσουν την ενέργεια που παράγουν στο δίκτυο, [37], όπως δείχνει μια πρόσφατη έκθεση από την Food & Water Watch. [38]

Στο Μέριλαντ, για παράδειγμα, το ψήφισμα του νομοσχεδίου της Κρατικής Γερουσίας SB 690 [39] το 2011, σήμαινε ότι το κράτος έγινε το πρώτο (και ακόμη, μόνο) που ανέβασε την καύση σκουπιδιών σε έναν πόρο «Βαθμίδας 1» στο RPS του, τοποθετώντας την καύση σε άμεση ανταγωνισμός με την αιολική και την ηλιακή ενέργεια και επιτρέποντάς της να αποσπάσει πολύ πιο πολύτιμες πιστώσεις ανανεώσιμης ενέργειας Ο αποτεφρωτήρας Wheelabrator στο κέντρο της Βαλτιμόρης, κέρδισε περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια σε επιδοτήσεις μεταξύ 2011 και 2017 [40] μέσω του προγράμματος τυπικής χρηματοδότησης ανανεώσιμων πηγών χαρτοφυλακίου Tier 1 του Maryland, ένα περιορισμένο ποσό χρηματοδότησης που απέσυρε πόρους από αιολικά και ηλιακά έργα. Αυτή η αλλαγή πολιτικής επιτρέπει επίσης την αύξηση της ποσότητας ενέργειας από την αποτέφρωση που είναι επιλέξιμη για επιδοτήσεις με την πάροδο του χρόνου.

Δύο αξιοσημείωτες εξαιρέσεις από την ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του RPS σε ολόκληρη την πολιτεία και των τοποθεσιών των αποτεφρωτικών στερεών αποβλήτων είναι η Φλόριντα και η Νέα Υόρκη. Η Φλόριντα, η οποία δεν έχει ακόμη πετύχει κανένα RPS ή στόχο σε επίπεδο πολιτείας, παρέχει άλλους τύπους κινήτρων σε τεχνολογίες αποτέφρωσης και λειτουργεί 11 αποτεφρωτήρες αποβλήτων σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος οποιασδήποτε πολιτείας. Η Νέα Υόρκη, από την άλλη πλευρά, έχει ένα κράτος RPS που αποκλείει την καύση αστικών στερεών αποβλήτων, ωστόσο διαθέτει δέκα αποτεφρωτήρες που λειτουργούν επί του παρόντος. Από το 2011, οι λομπίστες της βιομηχανίας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να πείσουν τους νομοθέτες στο Άλμπανυ να κάνουν τη Νέα Υόρκη να ακολουθήσουν το προβάδισμα της Μέριλαντ και να αυξήσουν την αποτέφρωση των αποβλήτων στην πολιτική ανανεώσιμων πηγών ενέργειας του κράτους. [41]Οι πρόσφατες προτάσεις για νέους αποτεφρωτήρες στη Νέα Υόρκη αντιμετώπισαν επίσης έντονη αντιπολίτευση, μεταξύ άλλων από υψηλόβαθμα στελέχη όπως ο Κυβερνήτης Cuomo (D-NY) που ανέφεραν περιβαλλοντικές ανησυχίες για ένα πρόσφατα προτεινόμενο εργοστάσιο στο Romulus, νωρίτερα αυτό το έτος. [42]

Η σχέση μεταξύ των ανανεώσιμων προτύπων χαρτοφυλακίου και της θέσης των αποτεφρωτήρων είναι σίγουρα σημαντική για τις τοπικές κοινότητες και τις πολιτείες στις οποίες λειτουργούν αυτές οι εγκαταστάσεις. Ωστόσο, τα διακρατικά δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό με πιστώσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας [43] επιτρέπουν στους αποτεφρωτές να πωλούν την ισχύ τους σε προνομιακό επίπεδο σε αγοραστές σε κοντινά κράτη. [44] Αυτό διευρύνει τελικά την εμβέλεια αυτών των φυτών πολύ πέρα από τα όρια του κράτους και παρέχει άλλους μηχανισμούς που βοηθούν στη διατήρηση αυτών των φυτών γήρανσης στο Διαδίκτυο.

«Όταν ακούτε για μια κατάσταση που διαθέτει RPS [Ανανεώσιμο Πρότυπο Χαρτοφυλακίου], ξέρετε ότι δεν επηρεάζει μόνο αυτήν την κατάσταση, αλλά ότι μπορεί να ενισχύει τους ρυπαίνοντες σε πολλά κράτη γύρω», εξηγεί ο Mike Ewall, διευθυντής του Energy Justice Network. .

Στο Μέριλαντ, για παράδειγμα, οι επίδοξοι πληρωτές ξόδεψαν περίπου 84 εκατομμύρια δολάρια την τελευταία δεκαετία αγορά 10 εκατομμυρίων αδεσμοποίητων, μη κρατικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από τη Βιρτζίνια [45] . Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των πιστώσεων φέρεται να προέρχονται από βρώμικες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων από τους αποτεφρωτήρες στερεών αποβλήτων της Βιρτζίνια.

Ενώ ο ιστός των ανανεώσιμων πολιτικών και πιστώσεων του κράτους είναι περίπλοκος, η λύση είναι απλή.

Αντίθετα, η προώθηση της ενεργειακής δημοκρατίας και της σπατάλης στον πλούτο

Η αποτέφρωση στερεών αποβλήτων σπαταλά ενέργεια, σπαταλά χρήματα, σκοτώνει θέσεις εργασίας και μολύνει τις τοπικές κοινότητες. Οι κρατικοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, οι αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι υποστηρικτές σε κοινοτικό επίπεδο έχουν την εξουσία και μια ποικιλία εργαλείων για την προώθηση καθαρότερων, φθηνότερων και οικονομικά ανώτερων επιλογών. Προτάσεις για ανάληψη δράσης, ακολουθήστε.

Πρώτα απ 'όλα, η μεταρρύθμιση αναφέρει τους νόμους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για την άρση των επιδοτήσεων για την καύση σκουπιδιών που απορροφούν θέσεις εργασίας και πλούτο από τις κοινότητες. Παραδείγματα από απαγορεύσεις αποτέφρωσης στο Ρόουντ Άιλαντ και στο Ντελαγουέρ, ή πολιτικές στις δώδεκα πολιτείες που αποκλείουν ρητά την αποτέφρωση από στόχους ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, δείχνουν πώς τα κράτη μπορούν να σχεδιάσουν νομοθεσία που περιορίζει την αποτέφρωση των αποβλήτων. Αντιμετωπίζοντας τις ανησυχίες των ομάδων βάσης που επηρεάζονται άμεσα από την τοπική ρύπανση και τους προγραμματιστές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που πρέπει να ανταγωνίζονται άμεσα με τους βρώμικους αποτεφρωτήρες, τέτοιες πολιτικές μπορούν να βοηθήσουν στην απόσυρση των αποτεφρωτήρων που γερνούν, να αποτρέψουν το άνοιγμα νέων εγκαταστάσεων και να υποστηρίξουν καθαρότερη, πιο αποδοτική επεξεργασία αποβλήτων και ενέργεια πηγές.

Οι διαφορετικές προσπάθειες υπεράσπισης της βάσης ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικές για την ευαισθητοποίηση και τη διακοπή της επέκτασης των αποτεφρωτήρων. Η υποστήριξη των προσπαθειών αυτών των ομάδων και το κλείσιμο επιβλαβών αποτεφρωτών μπορεί να οδηγήσει σε εξοικονόμηση που μπορεί να επανεπενδυθεί στην κοινότητα.

«Οι έμπειροι ακτιβιστές της κοινότητας σε όλο τον κόσμο έχουν αγωνιστεί για να αποτρέψουν την κατασκευή αποτεφρωτήρων», σημειώνει ο Neil Seldman. «Εκατοντάδες έργα ακυρώθηκαν ή τέθηκαν σε αναστολή λόγω της αντιπολίτευσης των πολιτών».

Εκτός από την ενίσχυση των νομικών ορισμών για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη στήριξη των αγώνων της βάσης για τον κλείσιμο των αποτεφρωτήρων γήρανσης, οι τοπικές κυβερνήσεις μπορούν να υιοθετήσουν μια σειρά στρατηγικών που μετατρέπουν τα «απόβλητα σε πλούτο» και χτίζουν ένα πιο περιεκτικό και βιώσιμο τοπικό ενεργειακό σύστημα, όπως:

Pay As You Throw - Αυτή η στρατηγική τιμολόγησης μονάδας [46] , η οποία ενθαρρύνει τους πελάτες να μειώσουν τους λογαριασμούς απορριμμάτων τους πετώντας λιγότερο, θα μεταφράσει σε χαμηλότερο κόστος δημοτικής διάθεσης.
Οργανική ανακύκλωση ή κοινοτική κομποστοποίηση - Εκτρέψτε τα απόβλητα τροφίμων σε ένα πρόγραμμα κομποστοποίησης κοινότητας ή σπιτιού για να προχωρήσετε σε προγράμματα μηδενικών αποβλήτων. Συλλέξτε το υπόλοιπο στο περιθώριο, αγγίζοντας τις μικρές επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες για τη μεταφορά, για να διασφαλίσετε ότι τα δολάρια κυκλοφορούν τοπικά.
Ισχυρή ανακύκλωση, π.χ. Dual-Stream - Εφαρμόστε μια μέθοδο ανακύκλωσης που ενθαρρύνει το διαχωρισμό χαρτιού από άλλα ανακυκλώσιμα, προκειμένου να ανακτήσετε πολύτιμα υλικά και να μειώσετε περαιτέρω το κόστος διάθεσης που σχετίζεται με τη διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων. [47]
Ηλιακή Ενέργεια - Για την αντιμετώπιση των τοπικών ενεργειακών αναγκών, οι πόλεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις αρχικές εξοικονομήσεις από την απομάκρυνση από τον ηλεκτρισμό ή τον ατμό που παράγεται με αποτέφρωση αποβλήτων για την κατασκευή κατανεμημένων ηλιακών πόρων σε δημοτικά ακίνητα, τη μείωση των λογαριασμών ενέργειας της πόλης, την παραγωγή καθαρότερης ηλεκτρικής ενέργειας και τη δημιουργία πρόσθετων εξοικονομήσεων με την πάροδο του χρόνου. ελευθερώστε πόρους για την τοπική αυτοδιοίκηση για την υποστήριξη άλλων προγραμμάτων ή τη μείωση των φόρων.

Αυτές οι συστάσεις περιγράφουν ορισμένους τρόπους με τους οποίους οι πόλεις μπορούν και αναλαμβάνουν δράση για την οικοδόμηση της τοπικής αυτονομίας και ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος, αλλά υπάρχουν πολλές άλλες στρατηγικές που πρέπει να ληφθούν υπόψη.

Για συγκεκριμένες ιδέες πολιτικής που σχετίζονται με κατανεμημένες τεχνολογίες παραγωγής και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και πρόσθετες περιπτωσιολογικές μελέτες αυτών των πολιτικών σε δράση, εξερευνήστε την ενεργειακή μας δημοκρατία Διαδραστικό κιτ εργαλείων κοινότητας της πρωτοβουλίας .

Για πρόσθετες ιδέες πολιτικής που σχετίζονται με τη διαχείριση των αποβλήτων, εξερευνήστε την πρωτοβουλία Waste to Wealth Policy Library και Κομποστοποίηση Κοινότητας .

συμπέρασμα

Η ταξινόμηση της καύσης απορριμμάτων ως «ανανεώσιμης» ενέργειας είναι ένα βρώμικο μυστικό στους στόχους πολλών πολιτειών για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τέτοιες πολιτικές έχουν ενισχύσει αυτήν τη γηράσκουσα, βρώμικη και δαπανηρή βιομηχανία εις βάρος καθαρότερων και φθηνότερων πηγών ενέργειας και στρατηγικών διαχείρισης αποβλήτων.

Οι σαφώς καθορισμένοι στόχοι των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που αποκλείουν ρητά την αποτέφρωση αστικών στερεών αποβλήτων ή απαγορεύουν την αποτέφρωση είναι σαφείς, απλές πολιτικές λύσεις σε αυτό το πρόβλημα. Οι κρατικοί νομοθέτες μπορούν να πάρουν το προβάδισμα στο κλείσιμο αυτού του κενού που καίει σκουπίδια Η ενίσχυση των δεσμεύσεων για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η απόσυρση των αποτεφρωτήρων γήρανσης είναι ενέργειες που θα υποστηρίξουν εύκολα οι συνασπισμοί των υπερασπιστών τόσο από την αποτέφρωση όσο και από τις κινήσεις καθαρής ενέργειας.

Η εξάλειψη της αποτέφρωσης αποβλήτων από ορισμούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα έχει θετικές επιπτώσεις για τις τοπικές κοινότητες και στον μετασχηματισμό του ενεργειακού μας συστήματος. Όταν οι πόλεις επέλεξαν ενέργεια δημοκρατία και σπατάλη σε πλούτο έναντι επικίνδυνων επενδύσεων στην αποτέφρωση αποβλήτων, εξοικονομούν χρήματα και δίνουν στους κατοίκους μεγαλύτερη ατομική και συλλογική επιλογή στον τρόπο διαχείρισης τόσο των αποβλήτων όσο και της ενέργειας σε τοπικό επίπεδο.

Σημειώσεις

[1] Kurtz, Howard. 1987. «Κλειστή δαπανηρή κρίση στα ΧΥΤΑ για τα βορειοανατολικά Η Washington Post . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1987/12/14/landfill-closings-costly-crisis-for-the-northeast/f8130fc8-aa55-4681-a6e7-d5786e07c76d

[2] ILSR. 2017. "PURPA: Ένας ήσυχος θάνατος ή μεγαλύτερη διάρκεια ζωής μετά από 40 χρόνια διαγωνισμού χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας;" Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/purpa-a-quiet-death-or-longer-life-after-40-years-of-wholesale-electricity-competition/

[3] Shaw, Μπομπ. 2018. "Πώληση πυρκαγιάς: 37 εκατομμύρια δολάρια σταθμός παραγωγής καυσίμων στον ποταμό Elk." Pioneer Press . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.twincities.com/2018/07/16/fire-sale-37-million-garbage-burning-power-plant-in-elk-river/

[4] Hesse, Paul και Dale Sweetnam. 2016. «Παραγωγή ηλεκτρισμού απόβλητα σε ενέργεια συγκεντρωμένη στη Φλόριντα και στα βορειοανατολικά.» ΕΠΕ ΗΠΑ. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.eia.gov/todayinenergy/detail.php?id=25732

[5] Χάρτης δικτύου ενεργειακής δικαιοσύνης. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/map/

[6] EPA ΗΠΑ. 2018. Προώθηση της διαχείρισης βιώσιμων υλικών: Δελτίο πληροφοριών 2015. Διαθέσιμο: https://www.epa.gov/facts-and-figures-about-materials-waste-and-recycling/advancing-sustainable-materials-management

[7] Ινστιτούτο Τοπικής Αυτονομίας. 2018. Παρακολούθηση χωρητικότητας τριμηνιαίου σταθμού παραγωγής ενέργειας. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/tag/quarterly-power-plant-capacity/

[8] Χόρνστιν, Φρανκ. 2013. «Η καύση απορριμμάτων εκπέμπει σημαντικές ποσότητες τοξικών ρύπων, σωματιδίων». MinnPost https://www.minnpost.com/community-voices/2013/06/garbage-burning-emits-significant-amounts-toxic-pollutants-particulations/

[9] Δίκτυο δικαιοσύνης για την ενέργεια. 2018. "Οι αποτεφρωτήρες ΔΕΝ" εγκαταστάσεις σπατάλης ενέργειας "." Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/incineration/waste-to-energy

[10] Παγκόσμια Συμμαχία για Εναλλακτικές Καύσεις (GAIA). 2004. «Μύθοι αποτέφρωσης». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/wp-content/uploads/2012/02/incinerator_myths.pdf

[11] Μόρις, Τζέφρι. 1996. «Ανακύκλωση έναντι αποτέφρωσης: Ανάλυση εξοικονόμησης ενέργειας», Sound Resource Management Group (SRMG) Seattle, Journal of Hazardous Materials, 47 (1-3): 277. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0304389495001166

Μόρις, Τζέφρι. 2005. «Συγκριτικά ΑΚΖ για ανακύκλωση Curbside σε σχέση με την υγειονομική ταφή ή την αποτέφρωση με ανάκτηση ενέργειας». Η Διεθνής Εφημερίδα της Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής. Τόμος 10 (4): 273–284. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://doi.org/10.1065/lca2004.09.180.10

[12] ILSR, GAIA και Eco-Cycle. 2008. «Έκθεση: Σταματήστε να απορρίπτετε το κλίμα». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/stop-trashing-the-climate/

[13] Περιβαλλοντικές υπηρεσίες της κομητείας Hennepin. 2011. «Κέντρο ανάκτησης ενέργειας Hennepin:

Μια εγκατάσταση αστικών αποβλήτων σε ενέργεια. " Διατίθεται στη διεύθυνση : https://swana.org/Portals/0/Awards/2011Noms/Wasto_To_Energy_Gold.pdf

[14] Εργασίες για τα απόβλητα. 1992. «Απαγόρευση αποτέφρωσης δημοτικών αποβλήτων στο Ρόουντ Άιλαντ: Αποσπάσματα από τον νόμο 92-S 2502 της Γερουσίας της Ρόουντ Άιλαντ» και διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.americanhealthstudies.org/wastenot/wn199.htm

[15] Όμοια .

[16] Varghese, Romy, Michael Bathon και Linda Sandler. «Χάρισμπουργκ Αρχεία για χρεοκοπία λόγω καθυστερημένου χρέους αποτεφρωτή». Bloomberg . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.bloomberg.com/news/articles/2011-10-12/pennsylvania-capital-harrisburg-files-for-bankruptcy-over-incinerator-debt

[17] Δίκτυο δικαιοσύνης για την ενέργεια. 2011. «Προβλέψαμε τη μεγαλύτερη χρεοκοπία της χώρας - πριν από 8 χρόνια». Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/harrisburg-bankruptcy-predicted

[18] Buntin, John. 2010. «Το έργο αποτυχημένης υποδομής του Χάρισμπουργκ». Διοικητικό περιοδικό . Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.governing.com/topics/transportation-infrastructure/Harrisburgs-failed-infrastructure-project.html

[19] Seldman, Neil. 2018. «Καλιφόρνια σε δύο αποτεφρωτήρες σκουπιδιών». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/california-down-to-two-garbage-incinerators/

[20] Shaw, Μπομπ. 2018. "Πώληση πυρκαγιάς: 37 εκατομμύρια δολάρια σταθμός παραγωγής καυσίμων στον ποταμό Elk." Pioneer Press . Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.twincities.com/2018/07/16/fire-sale-37-million-garbage-burning-power-plant-in-elk-river/

[21] Seldman, Neil. 2017. "Αναφορά: Γιατί η Βαλτιμόρη πρέπει να ανακυκλώνει περισσότερα." ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/wp-content/uploads/2017/03/Why-Should-Baltimore-Recycling-More-Report-final.pdf

[22] Το κόστος διάθεσης στο HERC μειώθηκε από περίπου 95 $ ανά τόνο (αρχικά ορίστηκε να καλύψει τα έξοδα της εγκατάστασης) σε χαμηλά 65 $ ανά τόνο για να προσελκύσει αρκετά απόβλητα από τους μεταφορείς απορριμμάτων της περιοχής στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και πίσω στα 85 $ ανά τόνο σήμερα.

Πηγές:

Κλήμεντ, Ντάγκλας. 2005. «Ένα ζήτημα καύσης: Οι καυστήρες σκουπιδιών διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε μερικές πολιτείες της ένατης περιφέρειας. Για χρόνια, οι τοπικές κυβερνήσεις πυροδότησαν τη φωτιά, αλλά η φλόγα φαίνεται να πεθαίνει. " Federal Reserve Bank of Minneapolis. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.minneapolisfed.org/publications/fedgazette/a-burning-issue

Κομητεία Hennepin. 2018. «Εγχειρίδιο λειτουργίας συστήματος στερεών αποβλήτων». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.hennepin.us/~/media/hennepinus/business/recycling-hazardous-waste/documents/hauler-operations-manual.pdf?la=en

[23] Κομητεία Hennepin. 2018. Βλέπε παραπάνω σημείωση 22.

[24] Πλατ, Μπρέντα. 2017. "Infographic: Το κομπόστ επηρεάζει περισσότερο από ό, τι νομίζετε" ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/compost-impacts-2/ ; Πλατ, Μπρέντα. 2013. «Η κομποστοποίηση δημιουργεί αίσθηση: Εργασίες μέσω κομποστοποίησης και χρήσης κομποστοποίησης». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/composting-sense-tables/

[25] Seltenrich, Nate. 2014. «Η αποτέφρωση αποβλήτων φυτεύει μια σκληρή πώληση για πόλεις». Το καθημερινό κλίμα. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.govtech.com/fs/news/Waste-Incineration-Plants-a-Tough-Sell-for-Cities.html

[26] ΓΑΙΑ. "Εκπομπές τοξικών αέρος και τέφρας από τους αποτεφρωτήρες Covanta και Wheelabrator των ΗΠΑ: διοξίνη, υδράργυρος και άλλα τοξικά μολυσματικά." Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.no-burn.org/toxic-air-and-ash-emissions-from-us-covanta-and-wheelabrator-incinerators-dioxin-mercury-and-other-toxic-contaminants/

[27] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Δεδομένα εκπομπών CO2, SO2 και NOx EPA eGRID 2010 για εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ». Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/egrid

[28] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Πλατφόρμα Energy Justice» Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/platform

[29] JusticeMap.org, Χάρτης Κοινοτήτων Ενεργειακής Δικαιοσύνης και απογραφή των ΗΠΑ. API. Πρόσβαση στο 2018. Διαθέσιμο: http://www.justicemap-api.org/test/14.html

[30] Matheny, Keith και Kat Stafford. 2018. «Ο αποτεφρωτήρας αποβλήτων ανανεώσιμης ενέργειας του Ντιτρόιτ μολύνει. Το DEQ κάνει αρκετά; " Ελεύθερος Τύπος του Ντιτρόιτ. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.freep.com/story/news/local/michigan/detroit/2018/05/21/detroit-renewable-power-incinerator-pollution-deq/623615002/

[31] Μηδενικά απόβλητα Ντιτρόιτ. 2018 «Αποτέφρωση του Ντιτρόιτ: Επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία». Διατίθεται στη διεύθυνση: http://zerowastedetroit.org/our-work/detroit-incinerator

[32] EPA ΗΠΑ. 2002. «Κατανάλωση ψαριών και περιβαλλοντική δικαιοσύνη». Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.epa.gov/sites/production/files/2015-02/documents/fish-consump-report_1102.pdf

[33] Ecocylce. 2011. "Waste-OF-Energy: Γιατί η αποτέφρωση είναι κακή για την οικονομία, το περιβάλλον και την κοινότητά μας." Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.ecocycle.org/files/pdfs/WTE_wrong_for_environment_economy_community_by_Eco-Cycle.pdf

[34] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Η αποτέφρωση σκουπιδιών περισσότερο ρυπαίνει από τον άνθρακα.» Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/incineration/worsethancoal

[35] Shankman, Sabrina. 2018. «Τα πρόωρα ποσοστά γέννησης μειώνονται στην Καλιφόρνια μετά το κλείσιμο των φυτών άνθρακα και πετρελαίου». Εσωτερικές ειδήσεις για το κλίμα. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://insideclimatenews.org/news/22052018/air-pollution-coal-power-plants-oil-health-risks-premature-births-california

[36] DSIRE. 2018. "Ανανεώσιμος στόχος χαρτοφυλακίου: Γιούτα". Κέντρο τεχνολογίας καθαρής ενέργειας NC. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://programs.dsireusa.org/system/program/detail/2901

[37] Karidis, Arlene. 2016. «Οι 50 καταστάσεις αποβλήτων: Πώς οι ορισμοί απόβλητα προς ενέργεια διαφέρουν σε ολόκληρο το έθνος». Βουτήξτε Διατίθεται στη διεύθυνση : https://www.wastedive.com/news/the-50-states-of-waste-how-waste-to-energy-definitions-vary-across-the-nat/416197/

[38] Ρολόι φαγητού και νερού. 2018. «Έκθεση: Καθαρισμός πλύσης Πώς τα κράτη μετρούν τις ρυπογόνες πηγές ενέργειας ως ανανεώσιμες».

https://www.foodandwaterwatch.org/sites/default/files/rpt_1807_rpsnationalscores-web4.pdf

[39] Νομός 690 της Γερουσίας της Μέριλαντ. Διατίθεται στη διεύθυνση : http://mgaleg.maryland.gov/webmga/frmMain.aspx?tab=subject3&ys=2011rs%2fbillfile%2fsb0690.htm

[40] Seldman, Neil. 2017. "Το σχέδιο αποτέφρωσης της Βαλτιμόρης θα μπορούσε να κερδίσει εκατομμύρια σε επιχορηγήσεις χάρη στο νόμο της Μέριλαντ." Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/baltimore-incineration-plan-could-get-millions-in-subsidies-thanks-to-maryland-law/

[41] Σμιθ, Τζένιφερ. 2011. «Το Trash burner θέλει« ανανεώσιμη »ετικέτα, χρήματα.» Καθημερινή. Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.newsday.com/long-island/trash-burner-wants-renewable-tag-funds-1.3324597

[42] Seldman, Neil. 2018. «Στο Finger Lakes της Νέας Υόρκης, μια πρόταση απορριμμάτων απορριμμάτων έρχεται υπό πυρκαγιά». ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/in-the-finger-lakes-of-new-york-a-garbage-incinerator-proposal-come-under-fire/

[43] Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων. "Ενημερωτικό δελτίο: Η κατώτατη γραμμή για ... Πιστοποιητικά ανανεώσιμης ενέργειας". Διατίθεται στη διεύθυνση:

https://wriorg.s3.amazonaws.com/s3fs-public/pdf/bottom_line_renewable_energy_certs.pdf

[44] Δίκτυο δικαιοσύνης ενέργειας. «Πρότυπα ανανεώσιμων χαρτοφυλακίων: Προώθηση της πράσινης ενέργειας: Η προσέγγιση της ελεύθερης αγοράς έναντι της προσέγγισης της δημόσιας πολιτικής». Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.energyjustice.net/RenewablePortfolioStandards

[45] Chesapeake Γιατροί για την Κοινωνική Ευθύνη. 2018. «Χωρίς δέσμευση: Πώς οι πιστώσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπονομεύουν τη μετάβαση του Μέριλαντ σε καθαρή, ανανεώσιμη ενέργεια» Διατίθεται στη διεύθυνση : https://static1.squarespace.com/static/54949381e4b05fcc6a96c5c6/t/5b55b5351ae6cf630bacf059/1532343614911/Chesapeake+PSR_report2018_72018+%284%29.pdf

[46] Seldman, Neil. 2016. «Ο χρυσός στα σκουπίδια: Πώς οι τιμές ανακύκλωσης θα μπορούσαν να είναι πολύ υψηλότερες». Διοικητικό περιοδικό . Διατίθεται στη διεύθυνση : http://www.governing.com/gov-institute/voices/col-pay-as-you-throw-higher-recycling-rates.html

[47] Seldman, Neil. 2018. "Περισσότερες κοινότητες αλλάζουν σε διπλή ροή." ILSR. Διατίθεται στη διεύθυνση : https://ilsr.org/more-communities-switch-to-dual-stream/

Αυτή η αναφορά δημοσιεύτηκε αρχικά στο ilsr.org . Για έγκαιρες ενημερώσεις, ακολουθήστε τον John Farrell ή τη Marie Donahue στο Twitter, το ενεργειακό μας έργο στο Facebook ή εγγραφείτε για να λάβετε την εβδομαδιαία ενημέρωση της Energy Democracy . Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εργασία μας κατά της αποτέφρωσης και των μηδενικών απορριμμάτων, ακολουθήστε και προσθέστε σελιδοδείκτες για τις πρωτοβουλίες της ILSR's Waste to Wealth and Composting for Community .

Πηγή. https://ilsr.org/waste-incineration-renewable-energy/?fbclid=IwAR0tWZTwR_Sd4hheoKe8gLq7PxXjRBY3juoF4my8z4zM2iHo7wbAur_XJGs

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2020

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΛΙΓΝΙΤΙΚΗΣ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Κατά την περίοδο 13 Απριλίου έως 19 Απριλίου 2020 η κατανομή του ηλεκτρικού φορτίου μεταξύ των διαφόρων πηγών δίδεται στο διάγραμμα ποῦ ἀκολουθεῖ. Δηλαδή η συμμετοχή τοῦ λιγνίτη έπεσε για πρώτη φορά στο 3% δηλαδή τείνει να μηδενιστῇ τώρα ἀντί τοῦ ἔτους 2028 ὄπως ἐχει διακηρύξει η κυβέρνησις με ἀποτέλεσμα να ἀπαξιώνεται ταχύτητα ἀπό την ἐγκατάλειψιν τεχνικῶς καὶ λειτουργικῶς το ἐθνικό κεφάλαιο καὶ η ἐτοιμότητα ἀνακάμψεως τῶν λιγνιτικῶν μονάδων καὶ ὑποδομῶν τῆς χώρας.
Ἀπό την ἄλλη πλευρά το φυσικό αέριο και οι εισαγωγές ρεύματος έφθασαν στο 37% και 21% αντιστοίχως. Ἐπίσης οι μἈΠΕΣ (μεταβλητές ἈΠΕ Συστήματος ἤγουν αἰολικά καὶ φωτοβολταϊκά) κάλυψαν το 33% τῆς ζητήσεως ηλεκτρικοῦ φορτίου. Λαμβάνοντας ὑπ' ὄψιν το γεγονός το τίμημα μίας κιλοβατώρας ἀπό μἈΠΕΣ εἴναι πρωτίστως κεφαλαιουχικό καὶ ἐλάχιστα λειτουργικό, καὶ η Ἐλληνική προστιθέμενη ἀξία τῶν μἈΠΕΣ εἶναι κάτω τοῦ 50% ἀφοῦ ὁ ἐξοπλισμός αὐτῶν εἶναι εἰσαγόμενος, διαπιστώνεται ὄτι οἱ εἰσαγόμενες πηγές ἔφθασαν σε ἀξία στα 37%+21%+16% = 74%.

Σήμερον ὅμως ἐπειδή το τίμημα ἐξαγορᾶς δικαιώματος ἐκπομπῆς ἐνός τόνου CO2 κυμαίνεται περί τα 20 €/tn ἤ και χαμηλότερα λόγῳ Κορωνοϊοῦ, το τίμημα τῆς λιγνιτικῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς εἴναι ἀνταγωνιστικότερο τοῦ φυσικοῦ ἀερίου. Ἐπομένως ἀντί να λειτουργοῦν τουλάχιστον περί τα 2000 MW λινγιτικῶν μονάδων, λειτουργοῦν μόλις 300 ἔως 400 MW, ζημιώνοντας δραματικά την ἐθνική οἰκονομία.κατά τουλάχιστον 1,5 δισ. εὐρώ ἐτησίως σε εἰσαγωγές ἐνέργειας και ἀποσβέσεις εἰσαγόμενου ἐξοπλισμοῦ μἈΠΕΣ δια την ἠλεκτροπαραγωγή.

Η ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΑΠΩΛΕΙΑ 22.000 ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Οι σημερινοί εργαζόμενοι εις τους λιγντικούς σταθμούς της ΔΕΗ εἴναι τῆς τάξεως τῶν 3000 έως 4000 ἐνῶ παράλληλα ὑπάρχουν ἄλλες 18.000 ἔως 20.000 θέσεις ἐργασίας εἰς τον ἰδιωτικό τομέα δια την ὑποστήριξιν τῆς λιγνιτικῆς ηλεκτροπαραγωγής. Με την καθήλωσιν τῆς λιγνιτικῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς οἱ θέσεις ἐργασίας αὐτές ὀδηγοῦνται προς ἀφανισμό χωρίς να διαφαίνεται δυνατότητα ὑποκαταστάσεως αὐτῶν σε μία περίοδο γενικῆς ὑφέσεως.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ
Σε μία περίοδο γενικευμένης οικονομικής κρίσεως λόγω της επιδημίας Κορωνοϊού, με ὀρίζοντα τουλάχιστον τριετίας, η εξυπηρέτηση αυτού του δανεισμού για τις ἐτήσιες εισαγωγές ενέργειας ηλεκτροπαραγωγής θα είναι λίαν δυσχερής, ενώπιον των αναγκών χρηματοδοτήσεως των χειμαζομένων πολιτών και την κάλυψη των εισαγωγών ειδών πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, λιπάσματα, ζωοτροφές, ιατρικό εξοπλισμό, φαρμακευτικά σκευάσματα, κλπ). Το γεγονός αὐτό σε συνδυασμό με την ταχείαν ἀπαξίωσιν τῆς λιγνιτικῆς ὑποδομῆς, ὀδηγεῖ σε αὐξημένο κίνδυνο ἀδυναμίας πλήρους ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας σε ἠλεκτρική ἐνέργεια με ἀνυπολόγιστες συνέπειες στην ζωή καί την ὑγεία τῶν πολιτῶν καὶ την οἰκονομία τῆς χώρας. Ἀπαιτεῖται συνεπῶς :

ἈΜΕΣΗ ἈΝΑΘΕΩΡΗΣΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚῌΣ ἈΠΟΛΙΓΝΙΤΟΠΟΙΗΣΗΣ καὶ διατήρησις τῆς ὑφιστάμενης λιγνιτικῆς ὑποδομῆς κατά τουλάχιστον μία πενταετία με παράλληλη ἀνάπτυξη τεχνολογιῶν ἀπομακρύνσεως τοῦ CO2 ἀπό τα καυσαέρια τῶν θερμικῶν σταθμῶν!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

Κλείνοντας την Πτολεμαΐδα θα σώσουμε τον πλανήτη!

Φώσκολος Αντώνης

Μέχρι το 2017, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κάλυπταν το 4.5% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών (Εικ.1). Με βάση τα στοιχεία της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας (IEA) που εδρεύει στο Παρίσι, οι ΑΠΕ θα καλύψουν έως το 2040 μόνο το 20%, (Eικ.2). Το υπόλοιπο 80% θα το καλύψουν οι μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εκ των οποίων το 75% θα προέρχεται από τους υδρογονάνθρακες. Το ελληνικό Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ) υπάγεται στη Διεθνή Επιτροπή Ενέργειας και πιθανόν ο πρωθυπουργός να καλέσει τον γραμματέα του ΙΕΝΕ στο γραφείο του για να μάθει λεπτομέρειες.

Εικόνα 1. Συμμετοχή των ΑΠΕ στην παγκόσμια παραγωγή το 2017, BP Statistical Review of World Energy 2018.

Στην εικόνα 2 βλέπουμε ποιες μορφές ενέργειας θα απαιτηθούν/χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τις παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες μέχρι το 2040. Άξιον παρατηρήσεως είναι ότι ενώ οι ΑΠΕ θα καλύψουν μόνο το 20% των παγκοσμίων αναγκών, τα στερεά καύσιμα θα παραμείνουν στο ίδιο παγκόσμιο ενεργειακό επίπεδο. Το ίδιο ισχύει και για το αργό πετρέλαιο, ενώ η ζήτηση για το φυσικό αέριο θα αυξάνεται.

Εικόνα 2. Η συμμετοχή των ανανεώσιμων και μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από το 1850 μέχρι το 2040, World per Capita Annual Primary Consumption by Fuel, IEA New Policies Scenario.

Άραγε, γιατί εμείς θέλουμε οι ΑΠΕ να καλύψουν το 35%; Στην εικόνα 3 παρατηρούμε ότι τα στερεά καύσιμα θα παραμείνουν στην παγκόσμια ενεργειακή εικόνα. Η Κίνα παράγει ετησίως 2.8 δισ. τόνους λιγνίτη και ανθρακίτη, οι ΗΠΑ 800 εκ. τόνους λιγνίτη και λιθάνθρακα, η Ρωσία 320 εκ. τόνους, η Ινδία 320 εκ. τόνους κοκ.
Δηλαδή η Κίνα καταναλίσκει ετησίως περισσότερο λιθάνθρακα και λιγνίτη από ότι αθροιστικά οι ΗΠΑ, Ρωσία και οι Ινδίες. Επιπροσθέτως η Κίνα παράγει ετησίως 800 εκ. τόνους CO2 από τα εργοστάσια παρασκευής τσιμέντου ήτοι τόσο CO2 όσο όλοι οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής στη Ευρώπης.
Η Κίνα από το 2010 κατασκευάζει έναν σταθμό ηλεκτροπαραγωγής των 300 MW/μήνα με χρήση στερεών καυσίμων και έναν αντίστοιχο πυρηνικό των 300 MW/μήνα. Μέχρι το 2020 θα έχει 120 τέτοιους σταθμούς που θα λειτουργούν με στερεά καύσιμα και 120 σταθμούς που θα λειτουργούν με πυρηνική ενέργεια. Η κατασκευή αυτών των σταθμών απαιτεί τεράστιες ποσότητες τσιμέντου, η παραγωγή του οποίου έχει ως αποτέλεσμα τεράστιες εκλύσεις CO2. Ποιος θα σταματήσει την Κίνα ή τις ΗΠΑ ή την Ρωσία ή την Ινδία να κάνουν χρήση των στερεών καυσίμων.

Εικόνα 3. Διαχρονική εξέλιξη των ενεργειακών αναγκών από τις ανανεώσιμες και μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, Στοιχεία από την Διεθνή Επιτροπή Ενέργειας.

Με δεδομένο ότι, οι ετήσιες εκπομπές του CO2 ανέρχονται στα 37 δισεκατομμύρια τόνοι, εκ των οποίων μόνο τα 19 δισεκατομμύρια οφείλονται στους υδρογονάνθρακες, αν σταματήσει η Ευρώπη να εκπέμπει το μερίδιο της που είναι 0.8 δισεκατομμύρια τόνοι ετησίως, ήτοι 2.2%, θα σωθεί ο πλανήτης;
Πάντως, όχι μόνο η στάθμη της θάλασσας δεν ανεβαίνει, όπως προεξοφλούσαν, αλλά ούτε η θερμοκρασία στην τροπόσφαιρα --εκεί που είναι συγκεντρωμένο το ατμοσφαιρικό CO2-- έχει πέσει κάτω από τους -600. Αν ταξιδεύετε με αεροπλάνο από την Αθήνα προς την Ευρώπη ή την Αμερική ρωτήστε τον πιλότο τι θερμοκρασία υπάρχει στο ύψος των 20 χλμ που πετούν τα αεροπλάνα. Τι θα ωφελήσουν οι πράσινοι φόροι στην Ελλάδα. Φανταστείτε πόσο θα βοηθήσει στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων της Πτολεμαΐδας.

Εικόνα 4. Χώρες/ περιοχές εξαγωγής και εισαγωγής φυσικού αερίου στον κόσμο. Ασία (Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία και Κορέα) και Ευρώπη. Άξιον παρατήρησης είναι η διαρκής αύξησης της ζήτησης φυσικού αερίου στον κόσμο. Στοιχεία από ΕΙΑ, USA, International Energy Outlook 2019.

Ναι, η δυτική Ευρώπη με 300 εκατομμύρια κατοίκους που επηρεάζει μόνο το 0,8% των ετήσιων εκπομπών του CO2, θέλει --με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή-- να επιβάλλει πράσινους φόρους σε όλο τον κόσμο. Βέβαια, κάτι τέτοιο τα σχεδόν 7,5 δισεκατομμύρια ανθρώπων που ζουν σε Ασία, Αφρική, Αυστραλία και Αμερική το αρνούνται. Αντίθετα με τη δυτική Ευρώπη, η ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια --πλην Ελλάδας-- επίσης αρνούνται.
Τα στερεά καύσιμα θα χρησιμοποιούνται και το διοξείδιο του άνθρακα θα ακολουθήσει την πορεία του ασχέτως των πράσινων φόρων. Εξάλλου, όπως φαίνεται (εικόνα 4) είναι ανερχόμενη η παγκόσμια εξάρτηση από το φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα οφείλει να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, γιατί εάν οι ενδείξεις επιβεβαιωθούν, όπως εκτιμώ, θα ανοίξει ο δρόμος για να επουλωθούν οι πληγές που άφησαν τα Μνημόνια. Αυτή είναι μία ρεαλιστική προοπτική.
Κλείνοντας, λέμε ότι δεν είναι ρεαλιστική λύση να επιβαρύνουμε τους γονατισμένους Έλληνες με εγκατάλειψη του λιγνίτη και με "πράσινους" φόρους, οι οποίοι θα πάνε στους κατασκευαστές και εισαγωγείς ανεμογεννητριών.
Ούτε οι Έλληνες, σαν "σταυροφόροι", θα σώσουν τον πλανήτη Γη. Ούτε, βεβαίως, μπορούν να πληρώνουν τόσο ακριβά το ρωσικό φυσικό αέριο, μέσω της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020

Το “μεγάλο κόλπο” με την αιολική ενέργεια, όλα όσα κρύβει η δήθεν “ευαισθησία” ορισμένων…

Πριν 3-4 ημέρες, έπεσαν στα χέρια μου οι φωτογραφίες από την πρόσφατη κακοκαιρία “Ηφαιστίων” στη νότια Εύβοια. Είναι από τη θέση “Κατσαρώνι” στην Καρυστία. Αυτό που μπορεί να σκεφτεί κανείς είναι ότι η σφοδρότητα της κακοκαιρίας ήταν τέτοια, που ούτε οι πυλώνες των ανεμογεννητριών δεν άντεξαν. Διαδικτυακοί σχολιαστές, έγραφαν αστειευόμενοι ότι είναι σαν να λιώνουν οι θερμοσίφωνες από τον πολύ ήλιο (!). Βέβαια, προφανώς, οι πυλώνες των ανεμογεννητριών είναι σχεδιασμένοι ώστε να αντέχουν τόσο μεγάλες εντάσεις και είναι πολύ εύκολη λύση να κατηγορείς τον καιρό.

Η αρχή του 2020 μας βρήκε με δυσάρεστες ειδήσεις από την άλλη άκρη του πλανήτη. Τεραστίων διαστάσεων καταστροφικές πυρκαγιές κατέκαψαν εκτάσεις όσο η μισή Ελλάδα στην Αυστραλία. Η καταστροφή αυτή συσχετίζεται φυσικά και με το ακραίο επεισόδιο καύσωνα στην περιοχή και μας έκανε να προβληματιστούμε για το μέλλον του πλανήτη.

Το “pray for Australia” έκανε το γύρο του διαδικτύου. Αν τα ακραία κύματα καύσωνα συσχετίζονται με τη διαρκή άνοδο της μέσης θερμοκρασίας και η δραστηριότητα του ανθρώπου (που δεν είναι μόνο η παραγωγή ενέργειας) προκαλεί ή εντείνει το συγκεκριμένο φαινόμενο, μήπως να επιταχύνουμε το πέρασμά μας σε πιο “καθαρές” μορφές παραγωγής;

Οι άνθρωποι λειτουργούμε κυρίως οπτικά. Βλέποντας από τη μία την ανεμογεννήτρια να γυρίζει και από την άλλη μια τεράστια λιγνιτική μονάδα να αφήνει μαύρο καπνό και καρκίνο στην ατμόσφαιρα, είναι προφανές τι θα επιλέγαμε για το μέλλον. Η εικόνα μιας ανεμογεννήτριας έχει γίνει σύμβολο “καθαρής ενέργειας”. Είναι όμως τα πράγματα έτσι;

Σχεδιασμός και χωροθέτηση ανεμογεννητριών – The Greek Way

Θα τα γράψω λίγο “χύμα”, γιατί έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα. Με αφορμή το περιστατικό στη Νότια Εύβοια, αξίζει να αναφέρουμε ότι η περιοχή διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά δυναμικά της Ευρώπης. Δεν θα έπρεπε λοιπόν να γίνει η (αιολική) “μπαταρία” της Ελλάδας; Και με τη σειρά της η Ελλάδα, με τόσο ήλιο και άνεμο, να γίνει η “μπαταρία” της Ευρώπης; Ο διάβολος όμως κρύβεται στις λεπτομέρειες και αυτό δεν είναι απλά μια ουτοπία. Είναι ένα χυδαίο ψέμα.

Ας τα πάρουμε απ την αρχή. Τι γίνεται στην πραγματικότητα: Άρχονται οι “αιολικάδες” οι οποίοι συνήθως δεν έχουν ΙΔΕΑ από μετεωρολογία και κλιματολογία, αγνοώντας πολλές λεπτομέρειες σχετικά με κλιματικές παραμέτρους, θα πουν απλά: «Εκεί φυσάει, ας βάλουμε κι άλλες ανεμογεννήτριες».

Καταθέτουν μελέτες – παρωδία παίρνοντας στοιχεία από μοντέλα πρόγνωσης με ανάλυση 50 ή 80 χλμ (δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση να υπάρχει 1 ή 2 μόνο σημεία σε όλη αυτήν την πολύπλοκη περιοχή) και τη μέθοδο της παρεμβολής, πάνω σε υψηλής ανάλυσης terrain βγάζουν έναν χάρτη υψηλής ανάλυσης (στα 50-100-200μ). Τα συμπεράσματα αυτά, είναι όπως λέμε “ο,τι να ‘ναι”.

Στην καλύτερη περίπτωση βάζουν και 6μηνα στοιχεία (επειδή έστησαν μερικά ανεμόμετρα) και ιδού η μελέτη. Όσο για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αρκεί μια πληρωμένη υπογραφή και ο φάκελος φεύγει για τη ΡΑΕ όπου συνήθως εγκρίνεται.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, η νότια Εύβοια (για παράδειγμα) έγινε ένα απέραντο ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ, με ανεξέλεγκτη εγκατάσταση ανεμογεννητριών ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ, επειδή απλώς “εδώ φυσάει”. Υπάρχουν ήδη 352 εγκατεστημένες τουρμπίνες και τα επόμενα χρόνια ο αριθμός τους θα διπλασιαστεί.

Το γεγονός ότι γύρω εκεί υπάρχουν πολύ σημαντικές (και ανεξερεύνητες!) αρχαιολογικές θέσεις, οικισμοί και ιστορικά χωριά, περιοχές NATURA, περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και τεράστιας βιοποικιλότητας, αγροτική και ήπια τουριστική δραστηριότητα (οι μοναδικοί πόροι αυτής της φτωχής και στα αλήθεια ανεκμετάλλευτης περιοχής), δεν έχει καμία σημασία.

Αρκεί να αναφέρω απλώς ότι ο απαράδεκτος νόμος ορίζει την ελάχιστη απόσταση από οικισμό τα 500μ. Προσπαθείστε να ζήσετε 500μ μακριά από μία ανεμογεννήτρια ύψους 50 και 80μ έστω για μία εβδομάδα και θα δείτε την ζωή σε διαμέρισμα στην Πατησίων με άλλο μάτι. Οι φωτογραφίες από την περιοχή σοκάρουν.

Το θέμα μας όμως δεν είναι μόνο η νότια Εύβοια. Εάν δει κάποιος τον χάρτη της ΡΑΕ θα διαπιστώσει ότι το πάνω από το 50% των ορεινών περιοχών της ηπειρωτικής χώρας, είτε έχει αδειοδοτηθεί ή θα αδειοδοτηθεί για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων.

Είναι στα αλήθεια καθαρή και βιώσιμη ενέργεια;

Όποιος συνεχίζει να υποστηρίζει την αναγκαιότητα μιας τέτοιας παρέμβασης (με κάθε κόστος!), χάριν της “σωτηρίας του περιβάλλοντος” τελειώνοντας αυτό το κείμενο, ίσως το ξανασκεφτεί. Οι ανεμογεννήτριες δεν μπαίνουν μόνες τους. Απαιτείται ένα πυκνό δίκτυο δρόμων, οι οποίοι πληγώνουν το τοπίο και καταστρέφουν τη συνέχεια του (σε κάποιες περιπτώσεις ιδιαίτερα ευαίσθητου) οικοσυστήματος.

Για τη στήριξή τους απαιτούνται τόνοι οπλισμένου σκυροδέματος στη βάση κάθε μίας από αυτές. Μελέτες έχουν δείξει ότι η αλλοίωση είναι τέτοια που μπορεί να διαταράξει το γεωλογικό υπόβαθρο με συνέπειες ακόμη και στην κατείσδυση των υπογείων υδάτων. Όσο για τη διασύνδεσή τους, απαιτείται ένα πυκνό δίκτυο καλωδίωσης υψηλής τάσης και μετασχηματιστές.

Είναι αποδεδειγμένο πλέον, ότι παρόμοιες εγκαταστάσεις έχουν προκαλέσει πολύ καταστροφικές πυρκαγιές όταν οι συνθήκες το ευνοήσουν. Κινέτα και Πάρνηθα, και πολλές ακόμη περιοχές, κάηκαν με αυτόν ακριβώς τον τρόπο (σπινθήρας από καλώδια υψηλής τάσης) κατά τη διάρκεια καύσωνα συνδυασμένου με ισχυρούς τοπικούς ανέμους.

Κανείς δεν πλήρωσε για την καταστροφή. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να συντηρήσει το δίκτυο.Ένα τέτοιο δίκτυο προφανώς υπάρχει ήδη στη νότια Εύβοια και φυσικά θα γίνει ακόμη πυκνότερο. Είναι θέμα χρόνου μια νέα καταστροφή. Είναι εκκωφαντική η σιωπή κυρίως όλων αυτών που σήμερα κόπτονται για τις φωτιές στην Αυστραλία.

Όσον αφορά τη χωροθέτησή τους: Με κλίμακα μέτρησης τα μποφόρ, οι συγκεκριμένες γεννήτριες είναι αποδοτικές σε ένα εύρος μεταξύ 4 και 8 (το πολύ). Σε μικρότερες εντάσεις πρακτικά δεν παράγουν ρεύμα, σε μεγαλύτερες μπαίνει “φρένο” και κλείνουν για λόγους ασφαλείας.

Εκτός αυτών, δεν συνηθίζεται να εγκαθίστανται σε πολύ μεγάλα υψόμετρα, είναι ασύμφορη η λειτουργία και συντήρησή τους λόγω των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών. Τι δουλειά έχουνλοιπόν στα Άγραφα, στην ορεινή Πελοπόννησο, στην Πίνδο, στη δυτική Μακεδονία και σε όλες τις βουνοκορφές της χώρας; Πόσες περιοχές τελικά πληρούν στ’ αλήθεια τις προδιαγραφές;

Η απάτη

Στην πραγματικότητα, εάν κινούμασταν με γνώμονα την αυξημένη παραγωγή με το μικρότερο κόστος (άρα σωστές μελέτες), την προστασία του περιβάλλοντος, την διαφύλαξη του χαρακτήρα πολλών περιοχών το κοινωνικό όφελος (τοπικό και ευρύτερο), δεν θα έμεναν παρά ελάχιστες θέσεις εγκατάστασης στη χώρα μας (ούτε το 1/10 των σημερινών ήδη εγκατεστημένων).

Το πρόβλημα όμως δεν σταματάει εδώ. Κάποιος, θα μπορούσε να δεχθεί μια τέτοια θυσία και εγκατάσταση παντού και οπωσδήποτε, εάν ως αντάλλαγμα είχαμε πραγματικό όφελος για τον πλανήτη, την κοινωνία και την οικονομία! Δυστυχώς, η εμπειρία από την “πράσινη” Ευρώπη, είναι το ακριβώς αντίθετο!

Με διαρκή αύξηση του ποσοστού έγχυσης των ΑΠΕ στην συνολική παραγωγή ενέργειας τα τελευταία 20 χρόνια, οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου όχι μόνο δεν μειώθηκαν, αλλά αυξήθηκαν! Επιπροσθέτως, ο μύθος του “φθηνού ρεύματος” έχει ήδη καταρρεύσει. Το ρεύμα είναι κατά πολύ ακριβότερο. Μα, πώς γίνεται αυτό;

Εάν δει κανείς το λογαριασμό του ρεύματος θα διαπιστώσει ένα ειδικό τέλος ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το ΕΤΜΕΑΡ. Γιατί το πληρώνουμε αυτό, ενώ υποτίθεται ότι η ενέργεια των ΑΠΕ είναι φθηνή; Ας το πούμε με απλά λόγια: Κάθε μέρα, ο διαχειριστής του συστήματος καταρτίζει τη λίστα των διαθέσιμων παραγωγών για την επόμενη ημέρα…

Η λογική λέει ότι από αυτήν την λίστα, θα επιλεγούν πρώτες οι φθηνότερες μονάδες και στη συνέχεια οι ακριβότερες για να καλύψουν τη ζήτηση. Το κόστος της ενέργειας των αιολικών μεταβάλλεται αναλόγως της διαθεσιμότητάς τους (για τα αιολικά, εάν φυσάει πολύ ή λίγο!), αλλά ποτέ δεν πέφτει στο κόστος παραγωγής από τις συμβατικές μονάδες. Με βάση την παραπάνω λογική, το ρεύμα από τις ΑΠΕ θα εισερχόταν σπανίως ή ποτέ στο σύστημα!

Προκειμένου να γίνουν όλες αυτές οι “επενδύσεις” ελκυστικές, ο διαχειριστής υποχρεούται: 1. Να δώσει προτεραιότητα στις ΑΠΕ και 2. να ορίσει εγγυημένη τιμή ανά mwh (η οποία είναι γύρω στα89€, για τα χερσαία αιολικά, την στιγμή που η αντίστοιχη των συμβατικών μονάδων περίπου στο μισό) για όσο διαρκούν τα συμβόλαια!

Αυτή η πανάκριβη εγγυημένη τιμή όμως, δίνει τη δυνατότητα (και το επενδυτικό κίνητρο) της σίγουρης απόδοσης των επενδυτικών κεφαλαίων. Το κόστος όμως τελικά, μετακυλίεται στον τελικό καταναλωτή, ο οποίος μάλιστα έχει πειστεί πως ΠΡΕΠΕΙ να το πληρώσει μιας που είναι κι αυτός υπεύθυνος για τη σωτηρία του περιβάλλοντος… Εάν δεν συνέβαινε αυτό, δεν θα έβαζε ποτέ κανείς αιολικά, ή θα έμπαιναν ελάχιστα σε πολύ επιλεγμένες θέσεις που αποδεδειγμένα μπορούν να παράξουν.

Όσο για τις συμβατικές μονάδες, δεν είναι δυνατόν να κλείσουν ποτέ. Ακόμη κι αν κλείσουν εντός της χώρας, θα έχουμε την ανάγκη κάποιος άλλης μονάδας κάπου αλλού, προκειμένου να εισάγουμε ρεύμα. Εάν όμως οι συμβατικές μονάδες πάψουν να λειτουργούν σταθερά, καταλήγουν να ρυπαίνουν το ίδιο, ή περισσότερο το περιβάλλον. Επειδή μιλάμε για κινητήρες (απλώς σε μεγαλύτερη κλίμακα), σκεφτείτε απλώς πότε το αυτοκίνητό σας καταναλώνει και τελικά μολύνειπερισσότερο; Όταν βρίσκεται σε ένα μποτιλιάρισμα (σταμάτα-ξεκίνα), ή όταν κινείται με σταθερή ταχύτητα; Τόσο απλά.

Το πιο αισχρό από όλα είναι το γεγονός ότι, η αγορά είναι ρυθμισμένη ΥΠΕΡ των ΑΠΕ και μάλιστα με τάση να έχουν δημιουργηθεί συγκεκριμένα lobby (άρα σε καμία περίπτωση δεν λειτουργεί ελεύθερα!). Αυτά τα lobby των “απετζήδων” είναι που έχουν επιβάλλει την ατζέντα τους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αλλάζοντας τους κανονισμούς και θέτοντας μάλιστα και στόχους για τη χώρα μας.

Σε όσους πραγματικά γνωρίζουν τι συμβαίνει, μπορούν να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι ΠΟΤΕ δεν θα μπορέσουμε να περάσουμε 100% σε ΑΠΕ, ούτε καν στο 50% ενώ το ίδιο θέμα φαίνεται πως έχει αποτύχει στη Γερμανία, οι εταιρίες της οποίας αναζητούν πλέον άλλες αγοράς να πουλήσουν την απάτη και στη συνέχεια και το ρεύμα (από τις συμβατικές μονάδες βεβαίως)! Αν δούμε μάλιστα ποιοι επενδύουν σε ΑΠΕ στη χώρα μας, θα δούμε ότι είναι πάνω κάτω οι ίδιοι που εμπορεύονται και το πετρέλαιο. Υπέροχο;

Η ενεργειακή αυτονομία μιας χώρας είναι ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες σταθεροποίησης της οικονομίας της. Τα τελευταία χρόνια και πλέον όλο και περισσότερο, αυτό όχι μόνο έχει υπονομευθεί, αλλά τείνει να καταργηθεί στην πράξη, με ανυπολόγιστες συνέπειες στο μέλλον.

Τα επόμενα χρόνια, θα αποτελέσει ένα ακόμη μείζων πρόβλημα της χώρας, που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων. Το παρακάτω ερώτημα απευθύνεται όσο ψηλά μπορεί να φανταστεί κανείς: Μήπως ήρθε η ώρα σταματήσουν τα ψεύδη προς τον κόσμο, είτε λόγω ημιμάθειας, είτε -χειρότερα- λόγω χυδαιότητας από το πολιτικό μας προσωπικό;

Το να “προσευχόμαστε για την Αυστραλία” είναι καλό. Επειδή όμως η καταστροφή έχει ήδη ξεκινήσει και έρχεται με πολλούς τρόπους (και φυσικά δεν μιλάω για μερικές σπασμένες ανεμογεννήτριες), θα ήταν ακόμη καλύτερο, να αναλάβουμε πραγματική δράση πριν γίνει. Όταν θα έρθει η ώρα της προσευχής, θα είναι πια αργά και το κείμενο αυτό θα αποδειχθεί προφητικό, με τον πλέον δραματικό τρόπο.

Αντώνης Νικολαΐδης

σχολιο απο αλλού, ενημερωθείτε γιά τό καθεστώς απολετριώσεων , Δημοσίων καί Ιδιωτικών εκτάσεων ,καί τής συμβατότητας μέ τό Σύνταγμα , συμβάσεων αντικατάστασης στά 20 χρόνια , καί Ελληνικής νομοθεσίας περί χρησικτησίας . Θά διαπιστώσετε ότι η γή περνά στήν ιδοκτησία τών Γαλλικών Πυρηνικών κολοσών , πού βρίσκονται πίσω από τίς Ελληνικές εταιρίες ... Διαβάστε τίς εκθέσεις Νατούρα όλης τής Ευρώπης ... Ενημερωθείτε γιά τήν ανακύκλωση τών πολυεστερικών καί υαλονημάτων τών πτερυγίων πού θά γίνουν αναγκαστικά στά 20 χρόνια ... Η Ισπανία αναζητά τρόπους απεμπλοκής από τό πρόγραμμα Αίολος . Όσο γιά τήν Γερμανία , ή , δέν φυσάει εκεί , ή δέν θέλουν νά μολύνουν τά δάση τους ... Ρωτήστε έναν κινηγό πού είναι καί ο ποιό αρμόδιος νά σας πεί γιά τά αποδημιτικά πουλιά . Μπορεί νά γράφω ανορθόγραφα , δέν είμαι Φιλόλογος , αλλά δέν είμαι καί ηλίθιος . Αυτήν τήν στιγμή η Γερμανική Βιομηχανία δουλεύει σέ ένα αποτυχημένο πρόγραμμα αποκλειστικά γιά τήν Ελλάδα , τήν αποικία χρέους , καί τό χρέος μεγαλώνει . ... Χώρες σάν τήν Ιταλία όταν αγοράζουν γενήτριες παίρνους Κινέζικες στό 1/3 τής τιμής τής Γερμανικής , ή , Ιαπωνέζικες κατασκευασμένες στήν Τζιακάρτα , Πού είναι τεχνολιγικά οι μόνες πού περνούν τίς Αμερικανικές προδιαγραφές .

Από κοινού απέναντι στα τοπία της ενέργειας

http://www.vannasfakianaki.gr/apo-koinou-apenanti-sta-topia-ths-energeias/?fbclid=IwAR0tzOSTXwo2vYoqR8JtwlGaekLiFIHsdVYoW1tYB_9kD_YgHKpDjp3zqSQ