Η Ιδιωτικοποίηση του Χωρικού Σχεδιασμού

 https://www.youtube.com/watch?v=QqjPgZf18HY

«Αιώνια Ρύπανση»: Η ανεπανόρθωτη βλάβη των PFAS και η Ελλάδα που δεν θέλει να ξέρει

 

https://www.reportersunited.gr/10499/forever-pollution/?fbclid=IwAR3_MM4R7-D-jodTcllJBnbdRXqXMXBspGFYZlZsNVII_LgdJIpByEdzuYg#.Y_vRSHvxOws.facebook

Ημερίδα “Μεταβάσεις προς τη Βιώσιμη Διαχείριση Απορριμμάτων σε επίπεδο Δήμων”

 

https://www.youtube.com/watch?v=DLlT2kTQRb8

Θα φθηνύνει ποτέ το ρεύμα; Όχι με τις δήθεν «Α»ΠΕ!

 

του Χρήστου Ι. Κολοβού*

Ποια είναι τα δεδομένα σήμερα, πού μας οδηγούν τα δεδομένα, ποιες εναλλακτικές επιλογές υπάρχουν;

1. Τα δεδομένα

α) Πάνω από 95% των κελιών των φωτοβολταϊκών συστημάτων παγκοσμίως έρχεται απ’ την Κίνα, απ’ όπου έρχεται και 70-90% των μετάλλων της ομάδας «σπανίων γαιών», που είναι απαραίτητα για τα αιολικά. Η λίμνη τοξικών καταλοίπων κατεργασίας «σπανίων γαιών» στο Baotou της Κίνας δείχνει πως τίποτα το αειφόρο δεν υπάρχει στον εξοπλισμό για τις συγκεκριμένες «Α»ΠΕ, γι’ αυτό και το «δήθεν».

β) Η λειτουργία του δικτύου ηλεκτροδότησης βασίζεται στην ισορροπία σε κάθε χρονική στιγμή της παραγωγής ηλεκτρισμού με τη ζήτηση απ’ τους καταναλωτές. Κάθε ανισορροπία, που προκύπτει είτε από ζήτηση που δεν μπορεί να καλυφθεί απ’ την παραγωγή είτε από υπερβάλλουσα παραγωγή, οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις: χωρίς παρέμβαση  του Διαχειριστή του Συστήματος ηλεκτροδότησης τείνουν σε μπλακάουτ. Στη Μελέτη Επάρκειας Ισχύος 2020-2030 ο ΑΔΜΗΕ, (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), είπε πως με τις υπάρχουσες τεχνολογίες η ηλεκτρική ενέργεια δεν μπορεί να αποθηκευτεί.

γ) Η ζήτηση ηλεκτρισμού στο Ελληνικό Διασυνδεμένο Σύστημα Ηλεκτρισμού (ηπειρωτική χώρα + διασυνδεμένα νησιά) κυμαίνεται στη διάρκεια του 24ώρου και ανάλογα με την εποχή του έτους ανάμεσα σε 2,5 και 9,5 χιλ. MW. Αντίστοιχη πρέπει να είναι η παραγωγή, προκειμένου να διατηρείται η ευστάθεια του δικτύου.

δ) Έχουμε ήδη εγκαταστήσει πάνω από 10 χιλ. MW αιολικά + φωτοβολταϊκά, τα οποία μας έχουν κοστίσει πάνω από 15 δισεκατομμύρια ευρώ, σε συνθήκες χρεοκοπίας της χώρας. Αυτά τα αιολικά + φωτοβολταϊκά έχουν ήδη αποδειχθεί στην πράξη παντελώς ανίκανα να διασφαλίσουν την επάρκεια ηλεκτρισμού, καλύπτοντας αξιόπιστα τη ζήτηση, ενώ και οι λογαριασμοί έχουν πετάξει στα ύψη.

ε) Στις 7/10/2022 μας ενημέρωσαν πανηγυρικά πως οι δήθεν «Α»ΠΕ κάλυψαν τις ανάγκες της Ελλάδας για 5 ώρες. Παρέλειψαν να μας πουν πως η ζήτηση ηλεκτρισμού ήταν κάτω κι από 2,5 χιλ. MW, πως τα θερμικά εργοστάσια συνέχισαν να λειτουργούν αδιάλειπτα, πως εκείνη την ημέρα λόγω ισχυρών ανέμων υπήρχε απαγορευτικό απόπλου για τα νησιά και πως το δίκτυο θα κατέρρεε αν δεν γινόταν εξαγωγές.

στ) Με Απόφαση του Υπουργού Ενέργειας στις 16/11/2022 (Διαύγεια, ΑΔΑ 9ΕΙΜ4653Π8-ΖΦ7) πιστοποιήθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο απ’ την κυβέρνηση πως ο εγχώριος λιγνίτης είναι πιο φθηνός απ’ το φυσικό αέριο, το οποίο επιπλέον είναι 100% εισαγόμενο. Αλλά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ, στις 2/12/2022 η συμμετοχή του πανάκριβου φυσικού αερίου στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής ήταν 70%, ενώ ο πολύ πιο φθηνός λιγνίτης ήταν στο 16% (οι δήθεν «Α»ΠΕ στο μόλις 6%). Επίσης, η συμμετοχή του φυσικού αερίου ήταν 62-68% στις 3,5,7 & 8/12/2022 και τις υπόλοιπες ημέρες κατά κανόνα πάνω από 50%.

ζ) Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία του Ινστιτούτου Fraunhofer, μέχρι και τον Οκτώβριο 2022 η Γερμανία έχει ήδη εγκαταστήσει πάνω από 130 χιλ. MW αιολικά + φωτοβολταϊκά. Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Entso-e (Ένωση Διαχειριστών Συστημάτων Ηλεκτροδότησης Ευρώπης), το διήμερο Πέμπτης- Παρασκευής 1 & 2/12/20222 αυτά τα πάνω από 130 χιλ. MW έδιναν μόλις 3,5-5 χιλ. MW, ποσότητα που δεν είναι ικανή να καλύψει ούτε καν τις ανάγκες της Ελλάδας! Το ίδιο συνέβη στο 3ήμερο 9-11/12/2022. Τα πάνω από 130 χιλ. MW της Γερμανίας κόστισαν πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο ως εξοπλισμός.

η) Σε ομιλία του στις 9/12/2022 ο Έλληνας Υπουργός Ενέργειας είπε πως η δυναμικότητα των δήθεν «Α»ΠΕ θα τριπλασιαστεί μέχρι το 2030, ενώ θα συνοδεύεται από 7–8 χιλ. MW αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας και 2,5 χιλ. MW θαλάσσιων αιολικών. Επειδή η αποθήκευση μετρείται με τις ώρες, τα πανάκριβα 7–8 χιλ. MW θα μπορούν να καλύψουν το πολύ τις ανάγκες λίγων μόνο ωρών.

2. Πού μας οδηγούν τα δεδομένα;

α) Για να καλύψουμε στοιχειωδώς αξιόπιστα τις ανάγκες της Ελλάδας με αιολικά + φωτοβολταϊκά, τα πάνω από 10 χιλ. MW, που ήδη έχουμε βάλει, είναι πολύ λίγα και πρέπει να βάλουμε πολύ περισσότερα από 100 χιλ. MW.

β) Εάν βάλουμε τόσα πολλά αιολικά + φωτοβολταϊκά, θα υπάρχουν πολλές ώρες που το δίκτυο θα αποσταθεροποιείται, λόγω ανισορροπίας της παραγωγής σε σχέση με τη ζήτηση. Για να μείνει το σύστημα ευσταθές, πρέπει να κάνουμε νέα δίκτυα μεταφοράς του ηλεκτρισμού. Ήδη μαθαίνουμε για καλώδιο με την Αίγυπτο, καλώδιο με την Κύπρο, καλώδιο με την Αυστρία, νέο καλώδιο με την Ιταλία. Ένας χορός δισεκατομμυρίων απ’ τις τσέπες των φορολογουμένων, με εντελώς αβέβαια αποτελέσματα, τόσο στην ασφάλεια εφοδιασμού όσο και στις τιμές του ρεύματος: οι «επενδύσεις» θα πρέπει να αποπληρωθούν! Πρακτικά, θα καταστρέψουμε την Ελλάδα, με αιολικά + φωτοβολταϊκά και πυλώνες μεταφοράς παντού, για να στέλνουμε ηλεκτρισμό στη Γερμανία. Η χώρα θα γίνει ένα απέραντο βιομηχανοστάσιο, με προβληματικές τις υπόλοιπες χρήσεις γης.

γ) Εάν βάλουμε μπαταρίες για αποθήκευση, αφενός οι μπαταρίες έχουν εξαιρετικά περιορισμένη διάρκεια παροχής, το πολύ 4 ώρες, αφετέρου εξακολουθούν να είναι πανάκριβες. Το άθροισμα «Α»ΠΕ + δίκτυα + μπαταρίες εγγυάται πανάκριβο ηλεκτρισμό!

δ) Εάν κάνουμε «αντλησιοταμίευση», δηλαδή αποθήκευση του ηλεκτρισμού των δήθεν «Α»ΠΕ σε υδροηλεκτρικά, (έχουν ήδη δεσμεύσει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για ένα συγκεκριμένο έργο στον Αχελώο), το άθροισμα «Α»ΠΕ + δίκτυα + «αντλησιοταμίευση» εγγυάται πανάκριβο ηλεκτρισμό! Έχουμε ήδη δυο τέτοια έργα, στον Αλιάκμονα και στο Νέστο, τα οποία συστηματικά αξιοποιούνται ελάχιστα. Και παραμένει εκτός λειτουργίας το υδροηλεκτρικό της Μεσοχώρας, το οποίο είναι σχεδόν ολοκληρωμένο και το έχουμε ήδη πληρωμένο.

ε) Για τα πιο πάνω θα πρέπει να πληρώσουμε πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν 100% του ΑΕΠ της χώρας, λεφτά που βεβαίως θα καταλήξουν σε συγκεκριμένες τσέπες. Κανείς πολιτικός δεν τολμά να το ομολογήσει!

3. Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές!

α) Η πιο φθηνή ενέργεια είναι αυτή που δεν χρειάζεται καν να την παράγουμε. Την ώρα που μέσα σε 15 μήνες βρέθηκαν πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ, για να μη χρεοκοπήσουν οι «πάροχοι», δίνονται ψίχουλα στις θερμομονώσεις των κτηρίων: τα προγράμματα «Εξοικονομώ» είναι εντελώς άτολμα, παρόλο που οι θερμομονώσεις παράγονται στην Ελλάδα και δίνουν δουλειές στους Έλληνες. Το ίδιο συμβαίνει με τους ηλιακούς θερμοσίφωνες: απολύτως κανένα κίνητρο για γενικευμένη χρήση.

β) Σε πολλές χώρες γενικεύεται η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών στις στέγες, σε νέα κτήρια είναι πλέον υποχρεωτική. Στην Ελλάδα δεν το κάνουμε επειδή το δίκτυο χαμηλής τάσης, όπου συνδέονται τα φωτοβολταϊκά στεγών, είναι απαρχαιωμένο και δεν έχει χωρητικότητα. Με τα πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ, που η κυβέρνηση βρήκε για τους «παρόχους» μέσα σε 15 μήνες, θα μπορούσαμε να είχαμε ένα εντελώς νέο δίκτυο χαμηλής τάσης, που να υποστηρίζει τόσο φωτοβολταϊκά στις στέγες όσο και ηλεκτροκίνηση. Αυτό είναι το «κόστος ευκαιρίας» που πληρώνουμε, καθώς οι πολιτικοί ευνοούν τα φαραωνικά φωτοβολταϊκά εργοστάσια, που καλύπτουν χωράφια και βοσκότοπους. Κι όμως, σύμφωνα με μελέτη του Ερευνητικού Κέντρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2019, έχουμε 128 τετραγωνικά χιλιόμετρα στέγες, που μπορούμε να βάλουμε φωτοβολταϊκά και να καλύψουμε το 1/3 των ετήσιων αναγκών.

γ) Στην Ελλάδα έχουμε διαπιστωμένα γεωθερμικά πεδία, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών, ιδίως σε μη διασυνδεμένα νησιά, που ηλεκτροδοτούνται πανάκριβα με πετρέλαιο.

δ) Τέλος, στην Ελλάδα έχουμε μια τεράστια ακτογραμμή και τα εργαστήρια λιμενικών έργων των Πολυτεχνείων έχουν πολύ καλή γνώση του κυματισμού. Όμως δεν προωθήσαμε ποτέ την παραγωγή ηλεκτρισμού με κυματική ενέργεια, ακόμα και στα μικρά νησιά, που δεν έχουν μεγάλες καταναλώσεις, αλλά τα ηλεκτροδοτούμε πανάκριβα με πετρέλαιο.

Τα πιο πάνω δείχνουν πως εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, αν προταχθεί το όφελος των πολλών κι όχι των ολίγων και των ξένων. Και «Α»ΠΕ δεν είναι μόνο τα αιολικά. Αλλά φθάσαμε στο σημείο να προωθούν αιολικά στα Πιέρια, όπου η ίδια η εταιρεία λέει πως στο 59% του έτους επικρατεί άπνοια! Στα 2/3 του έτους οι ανεμογεννήτριες ΔΕΝ θα δουλεύουν, αφού χρειάζονται τουλάχιστον 2,5 μποφόρ για να ξεκινήσουν απλά να περιστρέφονται. Προβληματίζεται άραγε κανείς «αρμόδιος» γιατί να ξεπατώσουμε «το βουνό των Μουσών» με αιολικά που ΔΕΝ θα δουλεύουν, ενώ μπορούμε π.χ. να βάλουμε φωτοβολταϊκά στις στέγες και να δουλεύουν;

* Δρ Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ. -τ. Διευθυντής Κλάδου Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας. -Σύμβουλος ενεργειακής πολιτικής

από το «https://efkozani.gr/»

https://www.hereticalideas.gr/2022/12/tha-fthinynei-pote-to-reyma-ochi-me-tis-dithen-a-pe.html?fbclid=IwAR2j85TvaGdQWvA0aEetGTHnKR6RwFGiHku02nFBy13Bw0Lb3u948SZm4_g

Τζακόπουλος: Θεσσαλονίκη, ανοχύρωτη και στην απλή βροχούλα.

 

Μέσα σε μια βδομάδα, δύο δυνατές βροχοπτώσεις που εκδηλώθηκαν, ανέδειξαν το μεγαλύτερο απ’ τα μεγάλα έργα που χρειάζεται η Θεσσαλονίκη, την αντιπλημμυρική θωράκιση μέσα στον αστικό ιστό και στις περιοχές των ρεμάτων προς τον Χορτιάτη και το Σέιχ-Σου.Θυμάμαι 20 χρόνια πριν στις συσκέψεις των φορέων του Σεπτέμβρη, σαν πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ, έβαζα πάντα προτεραιότητα στο θέμα της αντιπλημμυρικής προστασίας της πόλης μας, που χτίστηκε πάνω σε υποδομές του 1950, χωρίς καμιά μέριμνα στα πλημμυρικά φαινόμενα της αστικοποίησης, μέσα από το μπετόν και την άσφαλτο..

Προτείναμε τότε ένα χωριστικό δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων δηλαδή την δημιουργία δύο δικτύων, ενός δικτύου λυμμάτων και ενός δικτύο ομβρίων, προς αντικάτασταση του παντοροϊκού που σήμερα σε ποσοστό 70% δέχεται και όμβρια και λύμματα, υδραυλική διευθέτηση των αστικών ρεμάτων για να λειτουργούν με τα τμήματά τους που υπογειοποιήθηκαν, να αποφασιστεί ποιος είναι υπεύθυνος φορέας της λειτουργίας και συντήρησης των ομβρίων καθώς και τον χαρακτηρισμό των 8 κόκκινων περιοχών στην πόλη για να ξεκινήσουν από εκεί τα έργα.

Δυστυχώς, όμως ίδια επίκαιρα είναι και σήμερα όλα τα παραπάνω, κανένα έργο από τότε δεν έγινε και φυσικά τα ίδια σημεία πλημμυρίζουν σε κάθε έντονη δεκάλεπτη βροχή. Όσο για το ποιος είναι ο υπεύθυνος φορέας, βλέπουμε όλοι να το «στρίβουν» και να ρίχνουν την ευθύνη για το πρόβλημα η Περιφέρεια στον Δήμο και μετά και οι δυό μαζί στην ΕΥΑΘ. Οι φορείς σήμερα ασχολούνται και εγγράφουν μεγάλα έργα και μακέτες πολλαπλασιαζόμενα από τα 10 στα 30 ή τα 40, σαν τα στραγάλια αλλά τα εύκολα και τα φτηνά έργα για τις πλημμύρεςδεν πιάνουν ούτε μια γραμμή στις χιλιάδες σελίδες που θα κατατεθούν στον Πρωθυπουργό.

Οι Θεσσαλονικείς όμως, επιβαρύνουν την καθημερινότητά τους εδώ και μια βδομάδα, βγάζοντας νερά από τα μαγαζιά και τα σπίτια τους, τα ρέματα πλημμυρίζουν ολόκληρες περιοχές και τέλος κανένας δεν ασχολείται, γιατί ο κάθε λίγο πολύ υπεύθυνος δεν ασχολείται γιατί το θέμα «καίει» όπως μου είπε κάποιος απ’ αυτούς. Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής φυσικά εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια με διαρκώς αυξανόμενη ένταση και συχνότητα, με δραματικές συνέπειες σε ανθρώπινες ζωές, καταστροφές οικιστικού ιστού, υποδομών, περιουσιών και δραστηριοτήτων, μνημείων και φυσικού περιβάλλοντος. Τα παραπάνω πρέπει να εκληφθούν ως προειδοποίηση και παραίνεση επιτάχυνσης των αντιπλημμυρικών υποδομών, που εκκρεμούν εδώ και πολλά χρόνια, τόσο για την θωράκιση του πολεοδομικού συγκροτήματος, όσο και των γύρω περιοχών. Τέλος δεν πρέπει να αναφέρεται ότι θα λυθούν τα πάντα όταν ολοκληρωθεί το περιβόητο και πολυδιαφημισμένο master plan για την αντιπλημμυρική προστασία της Θεσσαλονίκης, που όλο γίνεται, αλλά εκκρεμεί από το 2003 (20 χρόνια τώρα). Το δίκτυο ομβρίων στην Θεσσαλονίκη έχει μήκος περίπου τριακόσια χιλιόμετρα (300 χλμ.), εκ των οποίων τα 86,44 χλμ. είναι τα διευθετημένα ρέματα, ενώ τα υπόλοιπα είναι αγωγοί ομβρίων. Το γενικό γνώρισμα αυτού του δικτύου είναι ότι αποδέκτης είναι ο Θερμαϊκός κόλπος ή τα διευθετημένα ρέματα και η Περιφερειακή Τάφρος. Το δίκτυο αποτελείται από: Τα ρέματα ως κύριους αποδέκτες, Δευτερεύοντες αγωγούς ομβρίων, Υπερχειλίσεις και θυροφράγματα, Αντλιοστάσια, Ωθητικούς Αγωγούς, βραχίονες των φρεατίων υδροσυλλογής και Φρεάτια υδροσυλλογής. Το δίκτυο ομβρίων εμφανίζει ιδιαίτερη τρωτότητα κατά την εκδήλωση πλημμυρικών φαινομένων, η οποία οφείλεται στην αδυναμία παροχέτευσης του νερού προς την θάλασσα, αλλά και στις άναρχες επεμβάσεις των δήμων και στις ρυμοτομίες των οικοδομικών τετραγώνων. Είναι γνωστό ότιτον πολεοδομικό ιστό διέσχιζαν πάρα πολλά ρέματα, τα οποία σήμερα έχουν δομηθεί και με δυσκολία διακρίνονται η ροές τους.. 

Κατά την εκδήλωση πρόσφατων πλημμυρικών φαινομένων το δίκτυο των ομβρίων και το παντορροϊκό σύστημα της πόλης ήταν αδύνατον να δεχτεί τον όγκο νερού, οι δρόμοι μετατράπηκαν σε ποτάμια (παλιές κοίτες ρεμάτων), οι σχάρες υδροσυλλογής σύντομα γέμισαν με φερτά, κάδοι σκουπιδιών παρασύρθηκαν από την ορμή του νερού και έφραξαν τις σχάρες καθώς και λογής- λογής άλλα αντικείμενα που παρέσυρε το νερό. Για ώρες το νερό κατέκλυσε το κέντρο της πόλης, η θάλασσα έγινε ένα με την ακτή, αυτοκίνητα πεζοί και μηχανάκια παρασύρθηκαν από την ορμή του νερού, ισόγεια και υπόγεια οικοδομών πλημμύρησαν προκαλώντας μεγάλες καταστροφές στις περιουσίες των συμπολιτών μας. Ιστορικά η αρμοδιότητα της αποχέτευσης, των ομβρίων υδάτων και της αντιπλημμυρικής προστασίας της μείζονος περιοχής Θεσσαλονίκης μέχρι το 1976, ανήκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης και στους κατά τόπους Δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Με την ίδρυση του ΟΑΘ η αρμοδιότητα αυτή περιήλθε στον νεοσύστατο τότε Οργανισμό. Η αρμοδιότητα αποχέτευσης ομβρίων παρέμεινε στον ΟΑΘ μέχρι την συγχώνευση αυτού στην ΕΥΑΘ Α.Ε τον Ιούλιο του 2001. Με την μετοχοποίηση της ΕΥΑΘη αρμοδιότητα της αποχέτευσης ομβρίων υδάτων, μεταβιβάστηκε στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ, εκτός από την συντήρηση του Παντορροϊκού δικτύου και τον καθαρισμό των φρεατίων υδροσυλλογής που συνδέονται σ΄ αυτό. Με βάση τις διατάξεις του Ν.3852/2010 (Νόμος Καλλικράτης), η αρμοδιότητα για τον σχεδιασμό, τη μελέτη, την κατασκευή και συντήρηση, αντιπλημμυρικών έργων μεταφέρεται στην Περιφέρεια Κ.Μ.. Στις περιοχές που εκτελέστηκαν έργα αναπλάσεων ή οδοποιίας από δήμους, εκεί η αρμοδιότητα μεταβιβάζεται σ’ αυτούς. Έτσι σήμερα η Νομοθεσία που αφορά το καθεστώς ιδιοκτησίας και την αρμοδιότητα του καθαρισμού /συντήρησης/ αστυνόμευσης στα ανοικτά ρέματα και δίκτυα, εμφανίζει κατά περίπτωση διαφορετική θεώρηση και ερμηνεία ανάλογα με την χρήση γης, τον πολεοδομικό χαρακτηρισμό και την υφιστάμενη λειτουργία τους ή με την δύναμη που έχει αυτός που θέλει να αποποιηθεί την ευθύνη. Έτσι σήμερα δεν υπάρχει καταγραφή των υδατοσχαρών ανά αρμοδιότητα φορέα, δεν γίνεται καμμία αξιολόγηση της κατάστασης των δικτύων σε τυχόν αναπλάσεις δρόμων ή χώρων πρασίνου ακόμη και σε περιοχές διευθετημένων ρεμάτων κατάντι και δεν σχεδιάστηκε ο γενικός κανόνας αντιπλημμυρικής προστασίας για την αστικοποιημένη περιοχή της Θεσσαλονίκηςκαθώς και την εξέλιξή της

Τα σχέδια και masterplanτου δικτύου ομβρίων δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν εάν δεν λυθεί το «ιδιοκτησιακό» καθεστώς του δικτύου. Χωρίς την σύσταση φορέα να τα εφαρμόσει και με μεγάλη διαίρεση των αρμοδιοτήτων, χωρίς κανένα συντονισμό και χωρίς ικανή χρηματοδότηση δεν μπορούν να θωρακιστούν τα δίκτυα ομβρίων, ακόμη και η απλή συντήρηση και καθαρισμός των φρεατίων υδροσυλλογής είναι άλυτη άσκηση για τους κατοίκους της πόλης. Αυτός ο φορέας και τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο για την Θεσσαλονίκη του 2030. Το γεγονός ότι δεν καταγράφονται απώλειες ζωής στην Θεσσαλονίκη λόγω πλημμυρών, οφείλεται στην περιφερειακή τάφρο που κατασκευάστηκε την δεκαετία του 50 και σε εύνοια μέχρι τώρα των καιρικών φαινομένων, παρά στα μέτρα προστασίας που έχουν ληφθεί. 

*Ο Σάκης Τζακόπουλος είναι Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης – Πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ. 

πηγη. https://parallaximag.gr/tzakopoylos-thessaloniki-anochyroti-kai-stin-apli-vrochoyla-150214?fbclid=IwAR2-EZ8HGbG3avCkJKuIT_crkFDGCGUJ4hHF1zEfjJ-W_vFoTnT7FjeKA3I

ΠΟΣO ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΛΎΨΟΥΝ ΟΙ ΗΠΑ ΜΕ LNG ΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ,-ΤΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΚΑΡΑΒΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΚΌΜΑ ΚΡΙΣΗ STRAIGHT AHEAD

 

του Γιαννη Χατζηχρηστου

α δεδομένα:

Τα βεβαιωμένα αποθέματα στα κοιτάσματα φυσικού αερίου των ΗΠΑ είναι 13.167κυβικα χιλιόμετρα.

Οι ΗΠΑ καταναλώνουν κάθε χρόνο 850κυβικα χιλιόμετρα και η ΕΕ άλλα 350 περίπου. Σύνολο 1.200 κυβικά χιλιόμετρα φυσικού αερίου τον χρόνο. (Στο σχόλιο #1 η τεκμηρίωση)

Οι πολιτικές "Πράσινης Μετάβασης" με ΑΠΕ και φαραωνικού μεγέθους επενδύσεις και δανεισμούς ύψους 17τρισ€ μέχρι το 30, αναμένεται να μειώσουν στην ΕΕ την αντίστοιχη ετήσια κατανάλωση φυσικού αερίου μέχρι το 2050 κατα 30%. Δηλαδή περίπου 1% μείωση κάθε χρόνο.

Άρα η στρατηγική πλήρους εξάρτησης της Ευρώπης μόνο από το Αμερικανικό LNG "τελειώνει" τα αμερικανικά αποθέματα σε 11-12χρόνια το πολύ.

Μετά τι, μέχρι το 2050, οεο? Λεπτομέρειες..

Πάμε παρακάτω όμως να δούμε τι γίνεται και με κάτι άλλες λεπτομερειες μέχρι να σταγγίξουν οι ΗΠΑ.

Ας υποθέσουμε ότι, παρ όλα αυτά, η ΕΕ στηρίζεται μόνο στο LNG του θείου Σαμ για να καλύψει τις ανάγκες της, κόβοντας όλη την προμήθεια φυσικού αερίου από τους αγωγούς της Ρωσίας.

Με δεδομένη την απόφαση των χωρών του OPEC να μην αυξήσουν ούτε στο ελάχιστο την παραγωγή τους για να βοηθήσουν την Ευρώπη (δεν είναι παλαβοί να το κάνουν με το δολάριο ήδη στο θεό), θα πρέπει καθε χρόνο να μεταφέρονται 157 δισ κυβικά μέτρα φυσικού αερίου (τόσα αγόρασε η ΕΕ από την Ρωσία το 2021) με την μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου από το Τέξας στους 24 τερματικούς σταθμούς LNG που διαθέτει η Ευρώπη. Εκεί πρέπει να παραδίδονται περίπου 430 εκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου καθε μερα, κατά μέσο όρο, για να καλυφθεί το ρωσικό κενό.

Εμείς έχουμε 2 σταθμούς, στην Ρεβυθουσα και την Αλεξανδρούπολη, ενώ μετά το μπλοκ που έφαγε υπογείως (από τον αμερικανικό παράγοντα) το Καταρ/Ερντογαν/Πούτιν για εναν ακόμα σταθμό στον Βόλο, είναι πολύ αμφίβολο αν θα επιτραπεί στον Βαρδινογιάννη να αναπτύξει με τους ίδιους Καταριανούς μια ακόμα μονάδα στον Ισθμό της Κορίνθου και για την υποστήριξη της παραγωγής μπλε υδρογόνου στην Μοτορόιλ.

Η Γερμανία δεν έχει κανένα σταθμό και εξαρτάται πλέον απολύτως από την Ολλανδία. Η Τουρκία έχει 4 και η Κύπρος χτίζει ένα σταθμό με κινεζική τεχνολογία.

Υπάρχουν όμως αρκετά καράβια μεταφοράς του αερίου?

Ξανά τα δεδομένα: (η τεκμηρίωση στα σχόλια)

Σήμερα σε όλο τον πλανήτη πλέουν 647 πλοία LNG διαφορετικών χωρητικότητων και τεχνολογίας, με συνολική μεταφορική ικανότητα 95,2.δισ κυβικά μέτρα αερίου. "Χτίζονται" για να παραδοθούν από κινέζικα η νοτιοκορεατικά ναυπηγεία μέχρι το τέλος του 2023 άλλα 54 και άλλα 100 έγιναν booked για παραδόσεις μέχρι το 2027. Τα περισσότερα για Έλληνες πλοιοκτήτες, που έχουν ήδη το 15,5% του παγκόσμιου στόλου και θα έχουν το 1/5 μέχρι το 2025.

Από αυτόν τον στόλο, το 60% είναι ιδιοκτησίας Κίνας ή Ιαπωνίας ή είναι ήδη μακροχρόνια δεσμευμένο για την κάλυψη των αναγκών της Ιαπωνίας,της Κίνας, της Ινδιας και της υπόλοιπης Ασίας με αυστραλιανό, ιρανικό η καταριανο αέριο, ενώ το 10% είναι μακροχρόνια δεσμευμένο για την κάλυψη των αναγκών του υπόλοιπου πλανήτη. Αρα μένουν το πολύ 194 LNG carriers για τις ανάγκες της Ευρώπης.

Το ημερήσιο ναύλο ενός LNG πλοίου ήταν γύρω στα 25.000$ μέχρι τον Γενάρη του 22. Εκτινάχθηκε στα 360.000$ με την έναρξη του πολέμου, σταθεροποιήθηκε κάπως στα 54.000$ αυτή την εβδομάδα και προβλέπεται (από τις αγορές futures) να κυμανθεί στα 115.000$ στους επόμενους 12 μήνες ( εξέλιξη μόλις ανακοινώθηκε η συμφωνία ΗΠΑ-ΕΕ). Ήτοι κάθε ταξίδι θα φέρνει στα ταμεία του εφοπλιστη 5.060.000$ για να καλυφθουν οι ανάγκες της ΕΕ Δηλαδή κάθε νέο πλοίο θα "βγάζει τα λεφτά του" με 15-18 ταξίδια.

Κάθε ταξίδι Τέξας-Ευρωπη διαρκεί κατά μέσο όρο 15 ημέρες πήγαινε και 15 έλα. Άρα μπορούν να παραδίδουν κάθε μέρα στους 24 τερματικούς σταθμούς 6,5 καράβια. Που είναι αντίστοιχο της παράδοσης 1.131.666 κυβικών μέτρων αερίου κάθε ημέρα, βάσει της μέσης χωρητικότητας του στόλου των LNG (175.000 κ.μ)

Δηλαδή τα διαθέσιμα πλοία μπορούν να καλύψουν σήμερα μόλις το 2,6% των αναγκών της ΕΕ σε φυσικό αέριο προς αντικατάσταση του ρωσικού!

Αν ΟΛΟΣ ο παγκόσμιος στόλος διατεθεί για να καλύψει τις ανάγκες μόνο της ΕΕ, τότε αυτός μπορεί να καλύψει μόνο το 7,3% των αναγκων της λόγω της έλλειψης ρωσικού αερίου. Ουπς!

Συμπέρασμα:

Ούτε το αέριο των ΗΠΑ φτάνει για να καλύψει της ανάγκες της ΕΕ ούτε τα διαθέσιμα πλοία θα μπορούν να καλύψουν, μαζί με τα νέα, περισσότερο από το 5% των αναγκών της Ευρώπης μέχρι το 30. Καρατσεκαρισμένο.

Άρα απαιτείται μία τελείως διαφορετική πολιτική ενεργειακής (άρα και αμυντικής και νομισματικής) ασφαλείας στον πλανήτη από αυτόν που επιχειρείται βλακωδως τώρα με το Ουκρανικό από τις ΗΠΑ και Ρωσία, με την ΕΕ σε ρόλο ουραγού τον εξελίξεων που πυροδότησαν και άλλοι για τα δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα.

Διαφορετικά η τρέχουσα ενεργειακή κρίση είναι βέβαιο ότι θα εξελιχθεί σε μείζονα κρίση παραγωγής της ΕΕ με συνεπακόλουθη την επισιτιστική κρίση και την χρηματοπιστωτική/τραπεζική μετά από την χρεοκοπία μεγάλων κλάδων της οικονομίας της. Σε μέγεθος που η κρίση του 08 θα μοιάζει με παιχνιδάκι...

Επιπρόσθετα δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί ότι:

Οι ποσότητα των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου υπολογίζεται (σχόλιο στο #1) στα 26.300 κυβικά χιλιόμετρα, το 40% περίπου εντός της Ελληνικής ΑΟΖ που εχουν βαλει στο ματι οι δανειστές μας και η Τουρκία.

Δηλαδή το γεγονός ότι η Ευρώπη έχει όσο ένα Καταρ ή οσα δυο ΗΠΑ στην αυλή της! Αποθέματα που της επιτρέπουν με ασφάλεια και ρεαλισμό να ολοκληρώσει της "πράσινη μετάβαση" της μέχρι το 2050 με άνεση, και χωρίς την οικονομική αφαίμαξη της. Με την ασφαλή και αδιατάρακτη μεταφορά αυτού του αερίου, αλλά και όσων νέων αγωγών οδεύουν από τον Κόλπο και το Βόρειο Ιρακ προς το Ισραηλ και την Αίγυπτο, μέσω του EastMed.

Όλα τα άλλα, αυτά που γίνονται τώρα και αυτά που πρέπει εμείς να κάνουμε ως Ελλάδα, ως χώρα της Ευρώπης, συνάγονται με την χρήση του κοινού νου.

Τα δυόμισι χρόνια παλινωδιών της χωρίς στρατηγική εξωτερικής και ενεργειακής πολιτική από την κυβέρνηση της ΝΔ, μας έχουν κοστίσει ήδη πάρα πολλά. Ούτε καν κομπιουτεράκι δεν χρειάζεται για να υπολογίσεις και εσύ ότι προσεγγίζουν ήδη τα 100δισ σε απώλεια μελλοντικών εσόδων 2,5 χρόνων καθυστέρησης μαζί, με τα πληρωμένα από την τσέπη μας χαράτσια, που πήγαν υπέρ φίλων της εφοπλιστών ή του καρτελ των εμπόρων της ενέργειας. Εύκολα υπολογίζεται και αυτό με τους υπολογισμούς που έγιναν έγκαιρα σε άλλο σεντόνι (λινκ στο σχόλιο #2).

ΠΟΣΟ "ΤΖΑΜΠΑ" ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΠΕ:

 Γιαννης Χατζηχρηστος

Το σχέδιο REPowerEU της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανακοινώθηκε πρόσφατα, επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα και να επιταχύνει τη μετάβαση από τις πηγές ενέργειας με βάση τον άνθρακα.

Η εκτίμηση κόστους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ωστόσο, ενδέχεται να υπολείπεται καθώς η ανάλυση της Rystad Energy, που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα, υποδηλώνει ότι το σχέδιο θα απαιτήσει τουλάχιστον 1 τρισεκατομμύριο ευρώ σε επενδύσεις για την επίτευξη του βασικού στόχου της αύξησης της παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε 45% του συνολικού ενεργειακού εφοδιασμού έως το 2030 (από τον στόχο του 40% που είχε προϋπολογιστεί πριν την Ουκρανική κρίση).

Η στρατηγική στοχεύει να φέρει 320 γιγαβάτ (GW) ηλιακών φωτοβολταϊκών μέχρι το 2025 και σχεδόν 600 GW έως το 2030, με στόχο να εκτοπίσει 9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (Bcm) ζήτησης φυσικού αερίου.

Η Ευρώπη έχει επί του παρόντος συνολικά περίπου 189 GW εγκατεστημένης ηλιακής φωτοβολταϊκής ισχύος, που σημαίνει ότι πρέπει να εγκατασταθούν 131 GW μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, ή ισοδύναμο με 44 GW ετησίως.

Αυτό θα σήμαινε σχεδόν διπλασιασμό του ρυθμού εγκατάστασης, που ήταν 24 GW το 2021 και αναμένεται να είναι 29 GW φέτος.

Για να φτάσουμε στο στόχο των 600 GW έως το 2030, θα πρέπει να εγκατασταθούν περίπου 56 GW νέας ηλιακής φωτοβολταϊκής ισχύος κάθε έτος κατά την επόμενη πενταετία.

Υποθέτοντας ένα μέσο κόστος για ηλιακά και φωτοβολταϊκά 1,1 εκατ. ευρώ ανά μεγαβάτ (MW) εγκατεστημένης ισχύος, η εγκατάσταση 411 GW από τώρα έως το 2030 θα αντιπροσώπευε μια επένδυση 452 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η επίτευξη του 45% του εφοδιασμού με ΑΠΕ έως το 2030 απαιτεί επιπλέον σημαντικές επενδύσεις στην αιολική δυναμικότητα – για τις οποίες το σχέδιο δεν έχει πολλές λεπτομέρειες.

Οι εκτιμήσεις της Rystad Energy υποδηλώνουν ότι άλλα 450-490 GW αιολικής ισχύος θα πρέπει να εγκατασταθούν έως το 2030 προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του 45% του εφοδιασμού με ΑΠΕ, απαιτώντας επιπλέον επενδύσεις 820 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Εκείνο που ΔΕΝ υπολογίζεται στα πιο πάνω είναι:

Το πρόσθετο κόστος αναδιάρθρωσης ΟΛΩΝ των ηλεκτρικών δικτύων της ΕΕ για να μπορούν να "αντέξουν" τα παρα πάνω φορτία.

Το κόστος της απόσβεσης αυτών των επενδύσεων των τεχνικών κατασκευών που έχουν μέσο χρόνο "ζωής" 20 έτη. Όπερ θα απαιτηθούν άλλα τόσα το 2042.

Ότι είναι ΑΓΝΩΣΤΗ η τιμή (αλλά και η διαθεσιμότητα) των μετάλλων, ιδιαίτερα των σπανίων, που απαιτούνται για όλες αυτές τις επενδύσεις (χαλκός, κοβάλτιο, λίθιο, νικέλιο, σπάνιες γαίες)

Δεν υπολογίζονται κόστη αποθήκευσης της ενέργειας. Αυτό σημαίνει σιωπηλά την παραγωγή υδρογόνου από ηλεκτρόλυση και νερό και την διόδευσή του ως container ενέργειας μέσα από... ποιά δίκτυα? Άγνωστο ποιο το κόστος επέκτασης των δικτύων κορμού του φυσικού αερίου για κάτι τέτοιο.

Το γεγονός ότι η βιομηχανία παραγωγής ανεμογεννητριών "γράφει" για τέταρτη συνεχή χρονιά σε παγκόσμιο επίπεδο πολύ μεγάλες ζημιές και, από το 2022, και η αντίστοιχη των φωτοβολταϊκών λόγω της κρίσης στα logistics.

Η Κομισιόν λέει ότι έχει διασφαλισμένους πόρους 250δισ€ για το σχέδιο. Για τα υπόλοιπα, θα απαιτηθεί ιδιωτικός και δημόσιος δανεισμός. Η χαρά του κάθε Στουρνάρα δηλαδή...

(αν κάνεις την αριθμητική, η μέση kWh από τις αποσβέσεις των πιο πάνω πρόσθετων επενδύσεων σε ΑΠΕ αλλά ΚΑΙ από τις άλλες πηγές, που δεν μηδενίζονται, βγάζει περίπου την τιμή που πληρώνουμε τώρα με την Ουκρανική κρίση και μετά το 2030!)

Κατόπιν τούτου, πριν βιαστείτε να χαρείτε, καλό θα είναι να χρησιμοποιήσετε πριν ένα κομπιουτεράκι. Και λίγο το μυαλό σας όταν ακούτε τίποτα "όλα από ΑΠΕ" και ραγιαδισμους του τύπου "εξορύξεις ελληνικού φυσικού αερίου γιοκ".