Βιοαέριο / Βιοενέργεια: Γιατί τα χρειαζόμαστε πλέον περισσότερο και από τα φωτοβολταϊκά!

 

 Ηλίας Παπαγεωργιάδης

Αν θέλουμε λύσεις για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους παραγωγούς τροφίμων μας, χρειαζόμαστε μονάδες Βιοαερίου. Μήπως έφτασε η ώρα;

(Όσα ακολουθούν παρακάτω προέρχονται από την 14ετή εμπειρία μου στον χώρο των ΑΠΕ, τα φωτοβολταϊκά, αιολικά και υδροηλεκτρικά έργα. Στη Βιοενέργεια είμαι Πρόεδρος του Ρουμανικού Συνδέσμου Βιομάζας και Βιοαερίου και για 4 χρόνια εκλεγμένο μέλος του δ.σ. του Ευρωπαϊκού οργανισμού που εκπροσωπεί το μεγαλύτερο ποσοστό ΑΠΕ στην Ευρώπη, του Bioenergy Europe, με ταυτόχρονη πολύ καλή εικόνα της Ελληνικής αγοράς).

Τι έκαναν οι «κουτόφραγκοι»

Όταν ξεκίνησε η επανάσταση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (εξαιρούνται τα μεγάλης κλίμακας υδροηλεκτρικά έργα κλπ), όλες οι σοβαρές χώρες της δυτικής Ευρώπης προέταξαν από την πρώτη στιγμή τις τεχνολογίες της Βιοενέργειας (τότε τη Βιομάζα και το Βιοαέριο). Γιατί το έκαναν αυτό και δεν επικεντρώθηκαν μόνο στις τεχνολογίες των φωτοβολταϊκών και αιολικών; Επειδή η Βιοενέργεια ουσιαστικά λειτουργεί συνδυαστικά και ένα έργο λύνει περισσότερα προβλήματα:

• Καθάρισαν τα δάση τους από «εύφλεκτη πρώτη ύλη» και τη μετέτρεψαν σε καύσιμο μονάδων Βιομάζας = σε θέρμανση ή / ή και ηλεκτρικό ρεύμα

• Αντί να πετάνε τα σκουπίδια τους και να ρυπαίνουν, τα συγκέντρωσαν, τα διαχώρισαν και τα μετέτρεψαν σε καύσιμο μονάδων Βιοαερίου (πλέον και Βιομεθανίου ή βιοκαυσίμων) = σε θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα ή «πράσινο φυσικό αέριο» και λίπασμα. 

• Αντί οι κτηνοτρόφοι τους να έχουν τόσα «απόβλητα προς διαχείριση», τα μετέτρεψαν και αυτοί σε καύσιμα για μονάδες Βιοαερίου = μείωσαν ραγδαία τα κόστη τους + κέρδισαν χρήματα.

• Το ίδιο έκαναν και οι αγρότες τους με τα δικά τους υπολείμματα, που έγιναν καύσιμα για Βιομάζα = μείωσαν ραγδαία τα κόστη τους + κέρδισαν χρήματα.

• Οι πόλεις, οι μεγάλες εταιρείες, οι παραγωγοί τροφίμων, τα σούπερ μάρκετ ακολούθησαν και σιγά σιγά οι πόλεις και το περιβάλλον καθάρισαν.

• Την ίδια ώρα, αυτή η πράσινη ενέργεια βοήθησε και τα δίκτυα ηλεκτρισμού και θέρμανσης των χωρών αυτών, μιας και η Βιοενέργεια χρησιμοποιεί «καύσιμα» που συγκεντρώνονται τοπικά και η ενέργεια καταναλώνεται επίσης τοπικά = μεγάλες οικονομίες κλίμακας.
• Επίσης κάθε δίκτυο ηλεκτρισμού χρειάζεται μονάδες σταθερά παραγόμενης ενέργειας («μονάδες βάσης» λέγονται). Αυτές είναι: Τα πυρηνικά, το φυσικό αέριο, ο λιγνίτης και το κάρβουνο, η Βιοενέργεια, οι μεγάλες υδροηλεκτρικές μονάδες και η γεωθερμία. Στην πράξη σειρά από χώρες στηρίζοντας τη Βιοενέργεια στήριξαν και τα δίκτυά τους, μειώνοντας τους ρύπους.

• Last but not least (που λέμε και εμείς στην Κατερίνη) η Βιοενέργεια δημιουργεί 10 – 15 φορές περισσότερες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο, σε σχέση με τις άλλες τεχνολογίες. Κράτα και το ότι η τεχνολογία για όλα τα παραπάνω είναι συνήθως Ευρωπαϊκή = τα λεφτά έμειναν στην Ευρώπη. 

Σήμερα η Βιοενέργεια αντιπροσωπεύει περίπου το 10% της ενέργειας που καταναλώνουμε στην Ευρώπη και το 74% της ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας του συνόλου των ΑΠΕ (πηγή: Bioenergy Europe, 27.09.2022). Ακριβώς, κατάλαβες καλά. Όλα τα φωτοβολταϊκά, αιολικά και μικρά υδροηλεκτρικά έργα μαζί καλύπτουν το υπόλοιπο ποσοστό, το 26%.

Ελλάδα: Τα κάνουμε όλα ανάποδα και μετά κλαίμε επειδή είχαμε «ανάποδα αποτελέσματα»

Στην Ελλάδα το έργο το καταλάβαμε αλλιώς, ως συνήθως. Ενώ οι ανάγκες της χώρας μας είναι ακριβώς ίδιες με αυτές των Ευρωπαίων, εμείς στην πράξη λειτουργήσαμε εντελώς διαφορετικά:

• Προτάξαμε τα φωτοβολταϊκά έργα για τον πολύ κόσμο, δίνοντας τεράστιες αποδόσεις. Για χρόνια πληρώναμε 2 – 3 φορές πάνω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, την ώρα που είχαμε πολύ περισσότερες ώρες παραγωγής! (Όταν κάποια στιγμή το κράτος κατάλαβε πως το σύστημα θα οδηγούνταν σε κατάρρευση και μείωσε τις ταρίφες, χιλιάδες άνθρωποι είπαν πως εξαπατήθηκαν = αντί να γίνει απόσβεση της επένδυσης σε 3 χρόνια, έγινε σε 7…)

• Αφήσαμε τα αιολικά για τους μεγάλους παίκτες.

• Απλουστεύσαμε τις διαδικασίες, έτσι ώστε να γεμίσουμε τα δίκτυά μας μόνο με μικρά φωτοβολταϊκά και μεγάλα αιολικά έργα, άναρχα (κάποιος ειδικός για τα δίκτυα θα σου πει πόσο κακό είναι αυτό για το δίκτυο μίας χώρας και τι επιπλέον κόστη συνεπάγεται). Πχ στην Ελλάδα καταθέτεις μία αίτηση στον ΔΕΔΔΗΕ και περιμένεις όρους σύνδεσης, που αργούν. Στη Ρουμανία ετοιμάζεις δικιά σου μελέτη με τρεις προτάσεις σύνδεσης και την καταθέτεις στον διαχειριστή του δικτύου. 

• Τη Βιομάζα την καταλάβαμε εντελώς λάθος! Με τα δασαρχεία δεν βγαίνει άκρη, ενώ στη χώρα μας προτιμάμε διαχρονικά να καίγονται τα δάση παρά να τα καθαρίζουμε (σε βρίζουν αν πεις να μαζέψεις ό,τι πρέπει να απομακρυνθεί από το δάσος και μετά οι ίδιοι άνθρωποι κλαίνε επειδή «υπήρχε εύφλεκτη ύλη παντού και η φωτιά εξαπλώθηκε).
• Η Ελλάδα επέτρεψε να… φέρνουμε λύμματα (τηγανέλαια κλπ) από την Ασία και να τα καίμε εδώ σε «μονάδες Βιομάζας», πληρώνοντας μεγάλες ταρίφες για να κουβαλάμε λύμματα από την άλλη άκρη της γης! (Αφού ήταν νόμιμο…)
• Στη χώρα μας ουσιαστικά με σειρά διατάξεων, στρεβλώσεων και δυσκολιών κατέστη αδύνατη η θέρμανση από μονάδες Βιομάζας, για την οποία «σειρά ειδικών απεφάνθη ότι δεν χρειαζόμαστε, επειδή δεν έχουμε αρκετές ώρες κρύου τον χρόνο». (Οι ίδιοι «ειδικοί» ευλόγησαν επί δεκαετίες τη θέρμανση μέσω πετρελαίου και μετά μέσω φυσικού αερίου).  

• Ενώ στην Ευρώπη η νομοθεσία σταδιακά προσαρμόστηκε έτσι ώστε να καταστήσει ασύμφορο το πέταγμα των σκουπιδιών στη χωματερή, το πέταγμα των λυμμάτων στα ρέματα κλπ, στην Ελλάδα έχουμε επιτρέψει επί δεκαετίες την ασυδοσία, με αποτέλεσμα να την πληρώνει το φυσικό μας περιβάλλον και οι αγρότες / κτηνοτρόφοι / παραγωγοί τροφίμων να χάνουν χρήματα (και να νιώθουν στην πλειοψηφία τους και «έξυπνοι» επειδή «ξεφορτώθηκαν τα απόβλητά τους»).

• Καταλήξαμε να έχουμε λίγες μονάδες Βιοαερίου, οι οποίες αντί να έχουν ως πρώτη ύλη τους λύμματα που συλλέγονται δωρεάν (για να αποφύγει ο ρυπαίνων τον περιβαλλοντικό φόρο), συνήθως χρησιμοποιούν υποπροϊόντα και λύμματα που… αγοράζονται! Έχουν γίνει ως και διαγωνισμοί για την πώληση λυμμάτων, παρά το ότι απαγορεύεται επίσημα να πουλάς… λύμματα. Αποτέλεσμα: Ενώ η ταρίφα είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, τα περισσότερα έργα υπολειτουργούν και δεν βγαίνουν, έχοντας λειτουργικό κόστος πολλαπλάσιο από τα αντίστοιχα Ευρωπαϊκά.

• ΥΓ.1. Αντί να κάνουν μονάδες Βιοαερίου με πρώτη ύλη τη λάσπη των βιολογικών καθαρισμών, οι δήμοι πληρώνουν μεγάλα ποσά κάθε χρόνο για να την απομακρύνουν.

• ΥΓ.2. Αντί κάθε μας νησί να έχει τη δική του μικρή ή μεγαλύτερη μονάδα Βιοαερίου, για να λύνει τα περιβαλλοντικά του θέματα και να καλύπτει μερικώς τις ενεργειακές του ανάγκες, εμείς προτιμάμε να κουβαλάμε σκουπίδια σε άλλα μέρη / να πετάνε «κρυφά» οι παραγωγοί τροφίμων και οι ξενοδόχοι τα δικά τους / να λειτουργούμε με τοπικές γεννήτριες (και πρόσφατα επιτέλους να φτιάξουμε έργα διασύνδεσης, που έχουν όμως μεγάλο κόστος μεταφοράς ρεύματος.

• ΥΓ.3. Τα μεγάλα έργα συλλογής και διαχείρισης απορριμμάτων από τις περιφέρειες και τους αναδόχους θα βοήθησουν φυσικά, όμως δεν λύνουν όλα τα προβλήματα και δεν συλλέγουν όλα τα λύμματα / απορρίμματα.

• ΥΓ.4. Οι ανάγκες για μονάδες βάσης στην Ελλάδα είναι τεράστιες, ειδικά μετά την αποφασισμένη διακοπή λειτουργίας των μονάδων λιγνίτη στη Δυτική Ελλάδα

2023 – 2024 – 2030.

Πλέον χρειαζόμαστε τη Βιοενέργεια περισσότερο από κάθε άλλη μορφή ΑΠΕ!

Αν το δούμε καθαρά με βάση το ατομικό συμφέρον, προσωπικά με συμφέρει να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση στην Ελλάδα. Είμαι στον χώρο, κλείνω συμφωνίες κυρίως για αγορές φωτοβολταϊκών έργων (και αναπτύσσω άδειες στη Ρουμανία), όλα καλά. Αν όμως αφήσουμε στην άκρη το στενό / προσωρινό συμφέρον καθενός από εμάς, σήμερα η Ελλάδα έχει ανάγκη τη Βιοενέργεια περισσότερο από κάθε άλλη μορφή ΑΠΕ, ακόμη και από τα φωτοβολταϊκά που συνεχίζουν όλοι να ψάχνουν με μανία (λογικό, έτσι τους έμαθαν τόσα χρόνια).

• Οι κτηνοτρόφοι μας παραπονιούνται για τα μεγάλα τους κόστη. Ψάχνουν για λύσεις στα περιβαλλοντικά τους θέματα και συνεχίζουν είτε να παρανομούν, είτε να «λειτουργούν στα όρια» για να λύσουν τα προβλήματά τους. Οι συνάδελφοί τους στο εξωτερικό έχουν μονάδες Βιοαερίου (καθένας μόνος ή αρκετοί μαζί) και έχουν έτσι: Μηδέν κόστος ρεύματος, μηδέν περιβαλλοντικά προβλήματα και κόστος διαχείρισής τους, δωρεάν λίπασμα, έσοδα από την πώληση του ρεύματος + δωρεάν θέρμανση, στην πόρτα τους. Αν θέλουμε οι δικοί μας κτηνοτρόφοι και κοτοπουλάδες να τους ανταγωνιστούν / απλά να σταθούν στον χώρο, πόσο ακόμη θα περιμένουμε μέχρι να τους δώσουμε τα κίνητρα για να στραφούν προς το Βιοαέριο;

• Τα ίδια περίπου ισχύουν και για τους αγρότες μας, που πιστεύουν πως θάβοντας τα υπολείμματά τους κερδίζουν περισσότερα από το να τα μετατρέψουν σε «καύσιμο» έργων Βιομάζας.

• Οι παραγωγοί τροφίμων κλπ έχουν φτιάξει βιολογικούς καθαρισμούς με μεγάλο κόστος λειτουργίας και συνήθως (αν ξέρεις τα πράγματα από μέσα) πάλι δεν έλυσαν το πρόβλημά τους. Δίνουν απόβλητα και υπολείμματα για λιπάσματα, αντί να τα μετατρέψουν σε τεράστια πηγή εσόδων (όπως και οι κτηνοτρόφοι).

• Όλα τα παραπάνω γεννάνε κόστη που σήμερα πληρώνει ο τελικός καταναλωτής. Αν αυτά δεν μειωθούν πχ με επένδυση στο Βιοαέριο, δεν θα πέσουν οι τιμές μαγικά, «επειδή έτσι θα το θέλαμε».

• Οι περισσότεροι δήμοι μας κόβουν κλαδιά και τα πετάνε (!), πληρώνουν για να τους πάρουν τη λάσπη των βιολογικών τους καθαρισμών και στέλνουν τα απορρίμματά τους μακριά, με κόστος που είναι πολύ μεγάλο. Τα περιθώρια βελτίωσης της κατάστασης / εξοικονόμησης χρημάτων, ενεργειακής αναβάθμισης και αυτονομίας είναι τεράστια….

• Τα δάση μας χρειάζονται καθαρισμό! Κάθε χρόνο! Περισυλλογή από ό,τι δεν χρειάζεται, με επίβλεψη και καθοδήγηση των δασαρχείων, όπως γίνεται σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο! Αυτό θα μειώσει ραγδαία τον κίνδυνο πυρκαγιών και θα μειώσει τη δυνατότητα των εμπρηστών να προξενούν μεγάλες καταστροφές! Και ναι, είναι οικολογική αυτή η διαδικασία, συμβαίνει σε πάρα πολλές χώρες, με εξαιρετικά αποτελέσματα! (Κανείς δεν είπε να μπουν μέσα άναρχα τα μηχανήματα και να κόψουν δέντρα κλπ).

• Με δεδομένο ότι η Ελλάδα κατευθύνεται με γοργά βήματα προς τη διακοπή λειτουργίας των λιγνιτικών της μονάδων (δεν θα κρίνω εγώ αν αυτό είναι σωστό, είναι ειλημμένη απόφαση), ενώ ταυτόχρονα θέλει να επιταχύνει τη χρήση ηλεκτρικών αυτοκινήτων, θα χρειαστεί τα επόμενα χρόνια περισσότερες λύσεις για σταθερή ροή ρεύματος 24 ώρες τη μέρα, κάτι που δεν εξασφαλίζουν φωτοβολταϊκά και αιολικά έργα, ούτε οι μπαταρίες. Εκτός από τις σημαντικές και αναγκαίες επενδύσεις σε μεγάλες μονάδες φυσικού αερίου (που εισάγουμε), θα χρειαστεί και Βιοενέργεια!

• Και ο τουρισμός μας χρειάζεται λύσεις Βιοενέργειας, για φθηνό ζεστό νερό στα ξενοδοχεία μας και προστασία του περιβάλλοντος (που συνεχίζουμε να ρυπαίνουμε κάθε χρόνο). Πουλάμε περιβάλλον και φύση, δεν μπορούμε να έχουμε έστω και το ελάχιστο περιβαλλοντικό πρόβλημα!

• Συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω, να υπενθυμίσω κάτι που δεν αναφέρει σχεδόν κανένας όταν μιλάει για προσέγγιση ξένων επενδύσεων (είτε γιατί δεν το ξέρει, είτε γιατί νομίζει ότι δεν έχει σημασία): Κάθε σοβαρή νέα παραγωγική επένδυση ξεκινάει από τις λύσεις που θα βρει για τα απορρίμματα / λύματά της. Προσωπικά ξέρω 10+ περιπτώσεις που έφυγαν από την Ελλάδα λόγω της καταστασης που επικρατεί στο θέμα του Βιοαερίου και της σε γενικές γραμμές «μικρής σημασίας» που του έχει δοθεί. Υποθέτω ότι θα υπάρχουν εκατοντάδες άλλες περίπτωσεις που δεν ξέρω (αν και δεν είμαι σίγουρος πως θέλουμε όντως επενδύσεις στην Ελλάδα… μιας και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διώξουμε κάθε τολμηρό επενδυτή εκτός τουρισμού, ακινήτων και ενέργειας).

• Ακούω / διαβάζω πάρα πολλούς που μιλούν για τις μπαταρίες και τη σημασία τους για τα δίκτυά μας κλπ, για να αποθηκευθεί τμήμα από τις 1.500 ώρες ετήσιας παραγωγής ενός φωτοβολταϊκού έργου, ή τις 2.500 – 3.000 ώρες ενός αιολικού. Σκέψου ότι το δίκτυό μας θα έχει πολλαπλάσια ωφέλεια, με χαμηλότερο κόστος, όταν θα απορροφήσει 7.500 – 8.300 ώρες σταθερής παραγωγής, χωρίς εκπλήξεις, με 100% προβλεψιμότητα. Μόνο το υδρογόνο, στο μέλλον, μπορεί να θεωρηθεί το ίδιο / περισσότερο σημαντικό.

• Και μία σημαντική λεπτομέρεια, για να προλάβω όλους αυτούς που θα φοβηθούν ότι αν γίνουν έργα Βιοενέργειας, «θα χαθεί χώρος στο δίκτυο για να συνδέσουμε περισσότερα φωτοβολταϊκά». Πρώτα από όλα, με μόλις 200 MW Βιοαερίου θα αλλάξει η εικόνα της Ελλάδας, περιβαλλοντικά και οικονομικά. Επίσης πλέον υπάρχουν τόσες πολλές υποκατηγορίες της Βιοενέργειας (Βιομεθάνιο, Βιοdiesel, Βιοκαύσιμα κλπ), που δεν είναι αναγκαίο να παραχθεί ρεύμα και να στερηθούμε από μερικά ακόμη «500άρια». Το Βιομεθάνιο θα διοχετευθεί απευθείας στους αγωγούς φυσικού αερίου, τα βιοκαύσιμα θα έχουν άλλα logistics κλπ.

Χρειαζόμαστε επειγόντως τη Βιοενέργεια, για οικονομικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους λόγους.

Θέλουμε να ακολουθήσουμε επιτέλους τις σωστές πρακτικές της Δύσης;

Όλα τα παραπάνω τεκμηριώνονται από δεκάδες επιστημονικές μελέτες που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χρηματοδοτήσει τα τελευταία 30 – 40 χρόνια. Δεν «ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα», ούτε μιλάμε για κάτι καινοτομικό. Η συζήτηση αφορά όλα αυτά που κάνουν οι ξένοι και έχουν πλεονεκτήματα σε σχέση με εμάς.

Ως τώρα έχουμε γυρίσει την πλάτη απέναντι σε όλες αυτές τις σωστές πρακτικές, που αποδεδειγμένα φέρνουν καλά αποτελέσματα. Οκ, καταλαβαίνω πως επειδή μιλάμε για επενδύσεις που δεν μπορούν να γίνουν σε κλίμακα των 50 – 100 – 500 εκ. Ευρώ δεν ενδιαφέρουν τους μεγάλους παίκτες και δεν υπάρχει ίσως η αναγκαία στήριξη. Όμως η περσινή ενεργειακή κρίση, οι φετινές φωτιές και όλα τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί ( + οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες) θα ήταν χρήσιμο να μας κάνουν να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. 

Ελπίζω (γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο) η σημερινή πολιτική ηγεσία να συμπεριλάβει στον ενεργειακό μετασχηματισμό της Ελλάδας και τη Βιοενέργεια, για να απελευθερώσει δυνάμεις και κεφάλαια που θα αλλάξουν τη χώρα μας προς το καλύτερο, θα καθαρίσουν το περιβάλλον, θα δημιουργήσουν χιλιάδες δουλειές και θα μας κάνουν πιο ενεργειακά ανεξάρτητους.

Δεν κουραστήκαμε να κάνουμε το λάθος και μετά να απορούμε γιατί δεν μας ευχαριστούν τα αποτελέσματά του;

Μήπως να δοκιμάζαμε στο θέμα της Βιοενέργειας να κάνουμε και μία φορά το σωστό;

Εσύ τι γνώμη έχεις;

Ηλίας

πηγη: https://iliaspapageorgiadis.com/bioaerio-biomaza-xreiazomaste-fotovoltaika/?fbclid=IwAR0mDhigInOSE-sNh5Xz9lY7MMQuUdq0N2YrdcRQE0CBT0H03JZogENkqXs

Αλέξανδρος Κιουπκιολής: «Βλέπουμε ένα υπόρρητο αίτημα για κοινά –και όχι κρατικά– δημόσια αγαθά»

 Η συναυλία για την υπεράσπιση του νερού στη Θεσσαλονίκη αποτέλεσε το έναυσμα για τη συζήτησή μας με τον πολιτικό επιστήμονα και επίκουρο καθηγητή στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Αλέξανδρο Κιουπκιολή, προκειμένου να δούμε πώς τίθεται το αίτημα για τα δημόσια αγαθά στην κοινωνία. Τα μηνύματα που προκύπτουν από αυτή την κινητοποίηση και από το κύμα διαμαρτυρίας μετά τα Τέμπη είναι πολλά και αφορούν επιπλέον το συνδικαλισμό, το Δημόσιο, την ενασχόληση με τα κοινά.

Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκε η συναυλία για την προάσπιση του νερού ως δημόσιο αγαθό, με ένα πολύ μεγάλο πλήθος να δηλώνει το «παρών». Αυτό το εν εξελίξει κίνημα για την προάσπιση των δημόσιων αγαθών, τι σκέψεις σου γεννά;

Δείχνει το σκεπτικό μιας δυνάμει κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας, που θα πήγαινε πιο πέρα από το κομματικό κατεστημένο και την κυρίαρχη κομματική αριστερά.  Συγκεντρώνει έναν ευρύ και πολυσυλλεκτικό τμήμα της κοινωνίας. Ο πυρήνας του αποτελείται από νέο κόσμο που δεν ανήκει στις παραδοσιακές φόρμες πολιτικοποίησης και τώρα βγαίνει στους δρόμους, και με την ουσιαστική συμμετοχή του συνδικάτου της ΕΥΑΘ. Είναι το πρόπλασμα, θα έλεγα, ενός ευρύτερου φορέα δράσης, μιας ευρύτερης κοινωνικής συμμαχίας, που θα προτάσσει τις άμεσες διεκδικήσεις των κοινών αγαθών, σε μια λογική δημοκρατικής κινητοποίησης από τα κάτω. Στη συναυλία αυτό που παρατήρησα ήταν και μια πολύ μεγάλη χαρά, κάτι που δείχνει ότι μπορούμε να έχουμε συλλογικότητες που δεν αντιδρούν μόνο, αλλά νιώθουν από κοινού πράγματα και θα μπορούσαν να συντονιστούν στη συνέχεια.

 

Στη διακυβέρνηση του ΝΔ υπήρξαν μαζικές κινητοποιήσεις, που αφορούσαν όμως έναν κοινωνικό χώρο, π.χ. τα πανεπιστήμια ή το χώρο εργασίας. Μετά τη σύγκρουση στα Τέμπη είδαμε να εκδηλώνεται ένα κύμα διαμαρτυρίας. Πώς μπορεί να μετεξελιχθεί;  

Τα Τέμπη συμπύκνωσαν και φανέρωσαν με έναν δραματικό τρόπο το καταστροφικό αποτέλεσμα που έχουν οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού: το ελάχιστο, πελατειακό κράτος, από τη μία, και την ιδιωτικοποίηση, από την άλλη. Αυτό αφορά τον πυρήνα πολλών δημόσιων αγαθών, σε όλα τα πεδία. Είναι πολιτικές που εφαρμόστηκαν ή επιδιώκεται να εφαρμοστούν στην υγεία, την παιδεία, την ενέργεια κοκ. Δυστυχώς, με τα Τέμπη δραματοποιήθηκαν οι συνέπειες αυτών των πολιτικών, και τότε ξύπνησαν τα κοινωνικά αντανακλαστικά. Στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν, και τώρα και με το νερό, βλέπουμε μια διάθεση υπεράσπισης των δημόσιων αγαθών, τα οποία πλήττονται από τις πολιτικές της ΝΔ, αλλά και ένα υπόρρητο αίτημα για κοινά δημόσια αγαθά και όχι για κρατικά δημόσια αγαθά. Το να έχουμε μια κρατική διαχείριση, η οποία απλώς θα συσσωρεύει αργόμισθους, κομματικά διορισμένους εργαζόμενους και θα παράγει μια κακή υπηρεσία για την κοινωνία, δεν μπορεί να αποτελεί πια αίτημα. Απαιτείται ένας δημόσιος φορέας ο οποίος θα λειτουργεί με διαφάνεια, θα είναι αποτελεσματικός και θα λογοδοτεί στην κοινωνία. Ένα δημόσιο το οποίο θα μπορούμε οι πολίτες να το ελέγχουμε σε καθημερινή βάση, και όχι κάθε τέσσερα χρόνια ή μετά από ένα τραγικό δυστύχημα ή όταν λαμβάνονται κεντρικές αποφάσεις για την ιδιωτικοποίηση ενός αγαθού.

 

Αυτό το «υπόρρητο αίτημα», όπως το χαρακτήρισες, μπορεί να ξεπεράσει τη μορφή της αντίδρασης και να δούμε να γιγαντώνονται διεκδικήσεις, για ένα άλλο δημόσιο;

Είναι αχνές ακόμα τέτοιου είδους διεκδικήσεις και δεν έχουν αρθρωθεί ισχυρά και συγκροτημένα. Δείτε το παράδειγμα της ενέργειας, όπου το κράτος επιτρέπει να επικρατούν η ακρίβεια, η αισχροκέρδεια, το χρηματιστήριο ενέργειας, οι κακές υπηρεσίες και θα αναμέναμε να έχουν υπάρξει μαζικές κινητοποιήσεις. Βέβαια, αναπτύσσονται ενεργειακές κοινότητες οι οποίες προτάσσουν ένα δημοκρατικό τρόπο διαχείρισης ενεργειακών πόρων, με μια συνεταιριστική λογική και έναν οικολογικό χαρακτήρα, οι οποίες πολλαπλασιάζονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, όμως ακόμα δεν έχει διαμορφωθεί ένα συλλογικό δυνατό αίτημα.

Η κινητοποίηση για το νερό, ίσως για πρώτη φορά, δεν ήταν απλώς μια αντίδραση αντίστοιχη των ασκούμενων πολιτικών. Ήταν κάτι παραπάνω, μια πρόληψη και υπερχείλιση. Η κυβέρνηση έθεσε τη βάση για την ιδιωτικοποίηση, ακόμα δεν την έχει ξεκινήσει στην πράξη. Οι χιλιάδες εικοσάρηδες που ήταν στη συναυλία για το νερό δεν υποστήριζαν μια δημόσια διαχείριση παλαιού τύπου, αλλά την ιδέα ότι το νερό είναι κοινό αγαθό το οποίο πρέπει να το μοιραζόμαστε ελεύθερα, μια κοινή πηγή ζωής, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς.

 

Βλέπουμε συχνά να λοιδορείται ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος. Όμως, τώρα, μετά και τα Τέμπη, για τα οποία οι συνδικαλιστικοί φορείς είχαν πολλάκις προειδοποιήσει, δίνεται ξανά ο λόγος στα συνδικάτα, ανακτώντας το κύρος τους. Μπορεί να βρισκόμαστε μπροστά σε μια μετάβαση, σε ένα νέου τύπου συνδικαλισμό;  

Το κοινό δημόσιο αγαθό υπηρετείται από ένα διαφορετικό κράτος, ένα κράτος που κάνει την κοινωνία μέτοχο στη διαχείριση και προωθεί έναν εκδημοκρατισμό της και με τη συμμετοχή των εργαζόμενων. Ο ρόλος της οργανωμένης εργασίας των συνδικάτων στο δημόσιο τομέα μπορεί να είναι καταλυτικός. Δεν είναι, προς το παρόν, γιατί πολλά συνδικάτα δεν κινούνται σε αυτή τη λογική. Στην περίπτωση όμως της ΕΥΑΘ, το συνδικάτο όχι απλώς δεν λειτουργεί συντεχνιακά, αλλά ουσιαστικά την τελευταία δεκαετία παίζει το ρόλο ενός αντιηγεμονικού πόλου. Εκφράζει ένα αντιπολιτευτικό λόγο με οραματικό στοιχείο, και θέλει να δημιουργήσει ευρύτερες συμμαχίες, κάνει ανοίγματα στην κοινωνία, συσπειρώνει και οργανώνει συλλογική δράση για το κοινό καλό. Και το είδαμε να το κάνει, με τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος για το νερό στη Θεσσαλονίκη, στην οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Το συνδικάτο της ΕΥΑΘ έχει αποδείξει ότι δεν αντιμετωπίζει την εταιρία ως ένα χώρο εργασίας μόνο, αλλά υπηρετεί το νερό ως ένα κοινό καλό. Προφανώς μια τέτοιου τύπου συνδικαλιστική δράση είναι απολύτως επίκαιρη, κρίσιμη και θα έπαιζε καταλυτικό ρόλο σε μια διαφορετική διακυβέρνηση από τον Ιούνιο και μετά, πιέζοντας στην κατεύθυνση ενός δημοκρατικού δημόσιου.

 

Η συζήτηση που κάνουμε και εμείς τώρα για τα δημόσια αγαθά και το κράτος βλέπεις να αποτυπώνεται στη δημόσια σφαίρα και κυρίως στα προεκλογικά προγράμματα;

Για την ώρα, πολύ λίγο, σε βαθμό αναντίστοιχο με τα αιτήματα της εποχής. Για παράδειγμα, στα τρένα το ζήτημα δεν είναι μια αναδιαπραγμάτευση με την ξένη εταιρεία που διαχειρίζεται το δίκτυο, αλλά θα έπρεπε να είναι μια ανάκτηση από το δημόσιο και να συζητούνται οι όροι που θα γίνει αυτό. Δεν έχω ακούσει κάτι τέτοιο να αναδεικνύεται ρητά και ευρύτερα. Μπορεί να τίθεται για το νερό, αλλά η συζήτηση αυτή δεν έχει μπει στο προσκήνιο από τις ανταγωνιστικές πολιτικές δυνάμεις. Και είναι μεγάλο λάθος, γιατί το άλλο, δημοκρατικό και κοινωνικό κράτος αποτελεί κοινωνική ανάγκη σήμερα και απαντά σε πολύ κρίσιμα ζητήματα της επικαιρότητας.

 

Παρότι είναι στην παράδοση της Αριστεράς, δεν βλέπουμε να αναδεικνύονται αυτά τα ζητήματα από τα κόμματα αυτού του χώρου.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ θα περίμενα τέτοιου είδους πρωτοβουλίες. Το ΚΚΕ είναι ένας συγκεντρωτικός γραφειοκρατικός μηχανισμός, η λογική του επιδιώκει κάτι άλλο σε σχέση με το κράτος. Προς το παρόν, βλέπω κυρίως το ΜέΡΑ25 να θέτει όσα συζητάμε σε έναν βαθμό. Αυτό όμως που έχει ενδιαφέρον είναι ότι υπάρχουν μικρά, αυτοδιοικητικά σχήματα που αναδεικνύουν τα κοινά δημόσια αγαθά. Το κάνει, για παράδειγμα, η «Πόλη Ανάποδα» στη Θεσσαλονίκη.

 

Μια ακόμα τοποθέτηση που αποφεύγουν τα κόμματα της Αριστεράς είναι αν και με ποιους όρους θα στήριζαν μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω σε ποια βάση θεωρείς ότι θα έπρεπε να γίνει αυτή η συζήτηση;

Βγάζοντας απέξω το ΚΚΕ από μία τέτοια συζήτηση, καθώς μόνο του έχει εξαιρεθεί, θεωρώ ότι οποιοδήποτε αριστερό ή κεντροαριστερό κόμμα μπει στη βουλή έχει την απόλυτη ευθύνη να μην έχουμε ξανά κυβέρνηση Νέα Δημοκρατίας, καθώς αυτό που μας περιμένει είναι απόλυτα δυσοίωνο. Πρέπει να μπει άμεσα τέλος στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του θανάτου, της φτωχοποίησης και των κοινωνικών περιφράξεων. Μας χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση. Αυτό είναι οπωσδήποτε ευθύνη κάθε κοινοβουλευτικής δύναμης από την κεντροαριστερά και πέρα, αλλά και όλων των δημοκρατικών πολιτών. Στο επόμενο κοινοβούλιο, οι μειοψηφικές δυνάμεις της Αριστεράς πρέπει να έχουν συγκεκριμένα και προωθημένα αιτήματα -κοινωνικά, οικονομικά, φεμινιστικά, δημοκρατικά, οικολογικά- για τη δημόσια και δημοκρατική υγεία, την παιδεία, την ενέργεια, την κοινωνική οικονομία, την οικολογία, την έμφυλη ισότητα, και να τα θέσουν προγραμματικά. Δεν αντιστοιχεί στην Αριστερά να κάνει συμφωνίες προσώπων που θα πάρουν κάποιες θέσεις. Πρέπει να δοθεί στήριξη σε μια νέα κυβέρνηση στη βάση ενός προγράμματος πιο προωθημένου από αυτό που είχε η όποια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε μια κατεύθυνση μεγαλύτερης δικαιοσύνης, δημοκρατίας, κοινών δημόσιων αγαθών, με διαρκή πίεση και έλεγχο για όσο διαρκεί η θητεία της. Αυτό θα ήταν ένα καλό σενάριο, ίσως υπεραισιόδοξο, με την έννοια ότι μια τέτοια θεσμική πίεση είναι αναγκαία.

 

Μπροστά μας είναι οι εθνικές εκλογές, αλλά το φθινόπωρο θα έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ποιους άξονες πρέπει να υπηρετήσουν τα εναλλακτικά σχήματα; Ποια η ύλη τους;

 Ο ένας είναι να υπάρχει μεγαλύτερη δημοκρατική εμπλοκή των δημοτών όχι μόνο στη συγκρότηση των σχημάτων, αλλά και στη διακυβέρνηση, με ανοιχτά δημοτικά συμβούλια, συμμετοχικό προϋπολογισμό, κ.λπ. Μπορεί να ακούγεται σαν ένα σύνθημα που έρχεται από τα παλιά. Όμως πια υπάρχει διεθνής εμπειρία σε αυτή την κατεύθυνση. Κυρίως, με την πραγματική πολιτική συμμετοχή δημιουργείται ένα αίσθημα ενδυνάμωσης που έχει μεγάλη ανάγκη η κοινωνία σήμερα, η οποία νιώθει την επιδείνωση της φτώχειας, των αποκλεισμών, την ευαλωτότητά της. Η πολιτική ενδυνάμωση των πολλών, στην οποία η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, θα λειτουργήσει ως χιονοστιβάδα και στο εθνικό επίπεδο. Ο δεύτερος είναι τα σχήματα αυτά να έχουν προωθημένες προτάσεις σε ό,τι αφορά την τοπική οικονομία, προτάσεις με συνεταιριστικά χαρακτηριστικά, σε μια λογική διάχυσης των κοινών αγαθών, μέσω της χρήσης των δημοτικών υποδομών, κτιρίων, πόρων, τεχνογνωσίας και ανθρώπων. Ακόμη, πρέπει να δοθεί έμφαση σε μια οικονομία βιώσιμη οικολογικά και κοινωνικά, ένα πεδίο προνομιακό για τις τοπικές κοινωνίες, στην προστασία των ευάλωτων ομάδων και στην ανάδειξη άλλων χρήσεων του αστικού ιστού, π.χ. με τη μείωση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων, περισσότερος δημόσιος χώρος και υποστήριξη υποδομών που διαχειρίζονται οι δήμοι. Όλα αυτά τα πεδία μπορούν συνεισφέρουν σε έναν ουσιαστικό μετασχηματισμό. Δεν χρειάζονται πρωτίστως πόρους, αλλά ιδέες, ανθρώπους και δημοκρατία.

 

Τέτοιου είδους επεξεργασίες απαιτούν συγκροτημένα αυτοδιοικητικά σχήματα. Προς το παρόν δεν φαίνεται να έχει γίνει αυτό στις περισσότερες περιοχές…

Πράγματι, υπάρχουν όμως και προσπάθειες που αξίζουν αναφοράς. Πέρα από την «Πόλη Ανάποδα», υπάρχει, ένα παράδειγμα μεταξύ αρκετών άλλων, μια κίνηση πολιτών στα Γιάννενα η οποία βάζει στην ατζέντα των δημοτικών παρατάξεων τον συμμετοχικό προϋπολογισμό και τον συμμετοχικό σχεδιασμό, σημαντικά εγχειρήματα για την καθημερινότητα των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες. Μια ανοιχτή συλλογικότητα καλεί τους υποψήφιους να τοποθετηθούν πάνω στις προτάσεις αυτές. Πώς θα προχωρήσει δεν το γνωρίζω, αλλά είναι μια πρωτοβουλία από τα κάτω που μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα. Όλα αυτά, βέβαια, δεν ξεκινούν από το πουθενά. Πηγάζουν από την εμπειρία που αποκτήσαμε από το 2010, ξεκινώντας από τη μαζική κινητοποίηση, προχωρώντας στην αναμονή από θεσμικές παρεμβάσεις και κυβερνητικές παρεμβάσεις και την απογοήτευση που ακολούθησε από αυτές, και  καταλήγοντας είτε στην ιδιώτευση είτε σε μια άλλου τύπου πολιτική παρέμβαση: δεν μπορούμε να περιμένουμε από άλλους και άλλες, ούτε από κόμματα, ούτε από κομματικές παρατάξεις. Πρέπει να κινητοποιηθούμε, να οργανωθούμε, να θέσουμε αιτήματα και να ενισχύσουμε την παρέμβασή μας στους θεσμούς, διότι αυτοί ελέγχουν πολύ σημαντικά συλλογικά αγαθά και υποδομές.

epohi.gr 11/4/2023

ΑΠΕ

 

Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ ...

Εγνατία σήμερα απόγευμα με κατεύθυνση Κοζάνη κάπου μετά τα διόδια Πολυμύλου. Ενα συνεχές κ ενοχλητικό στην οδήγηση εκτυφλωτικό φως μέσα απο το βουνό, που φωτογράφισα, φαινόμενο που θα αρχίσουμε να το ζούμε συχνά. Είναι ένα Βιομηχανικό Φωτοβολταικό ...πάρκο.

Δυστυχώς με τη βίαιη απολιγνιτοποίηση και πριν αποσβεσθούν πολλά δισ. ευρώ, που το Κράτος με λεφτά όλων μας επένδυσε στο Εθνικό μας καύσιμο, δημιουργήθηκε μεγάλος ηλεκτρικός χώρος στο δίκτυο. "Επενδυτές" μεγάλων κ γνωστών εταιρειών έσπευσαν να καλύψουν το (τεχνητό) κενό. Σε χρόνο ρεκόρ καλύφθηκαν άναρχα με τεράστια φωτοβολταικά εκτάσεις σε βουνά αλλά κυρίως σε γόνιμα εδάφη. Εκχερσώθηκαν βοσκοτόπια κ οι γεωργοκτηνοτρόφοι της Δ.Μακεδονίας ήδη αισθάνονται την απώλεια των εδαφών τους.

Η ΔΕΗ ενώ είχε υποχρέωση να παραδώσει αποκατεστημένα κ γόνιμα, τα εδάφη των τελειωμένων ορυχείων, στους αγρότες της περιοχής, τα παρέδωσε με αλλαγή των νόμων, στους Γερμανούς της RWE (50.000 στρ.) με ποσοστό 51%-49%. Για την εγκατάσταση του μεγαλύτερου Φ/Β πάρκου στην Ευρώπη 2.5 GW, που αν κατασκευασθεί στο λεκανοπέδιο, θα αλλάξει εντελώς το τοπίο και η πιο πάνω λάμψη της φωτογραφίας θα μοιάζει με καθρεφτάκι.

Σημειώνονται δύο παρατηρήσεις:

1. Στη Γερμανία όλα τα εδάφη των ορυχείων επαναφέρονται στον πρωτογενή τομέα για καλλιέργεια, χωρίς να μπαίνουν Φ/Β. Υπόψη οτι η ενεργειακή εταιρεία RWE ειναι μια εταιρεία με πλειοψηφία του κράτους και των Δήμων. Ετσι οι Γερμανοί αγροτες , χωρίς να χαλάνε τα χωράφια τους, θα απολαμβάνουν τα κερδη και τα μερίσματα τους, έχοντας καταστρέψει τα χωράφια των δικών μας αγροτών, με πάρκα Βιομηχανικού μεγέθους στην Ελλάδα.

2. Οι Ενεργειακές κοινότητες της περιοχής τεχνηέντως ακόμη είναι έξω απο το παιχνίδι. Ο ηλεκτρικός χώρος έχει καταληφθεί και θα μείνει ισως κάποιο κόκκαλο στο τέλος.

(Η επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ, είναι το κύριο βήμα για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους)

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΜΠΟΖΙΝΗΣ 6/4/2023

Ἀπό τεχνικῆς ἀπόψεως, το ἔργο αὐτό το Φ/Β θα ἔχῃ καταστροφικές ἐπιπτώσεις ἐπί τῆς εὐσταθείας τοῦ συστήματος και θα προκαλέσῃ δραματικάς διακοπάς τῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς με ἐκατοντάδες θύματα, εἰς μίαν λαμπρήν γὰρ χειμερινή ἡμέρα, τα 2500 MW κατά τις 3:00 μμ, θα μειώνονται σταδιακά μέχρι πλήρους διακοπῆς τῆς λειτουργίας κατά τις 5:00 μμ καὶ αὐτό το φορτίο θα πρέπει να καλυφθῇ ἀπό ἀντίστοιχες θερμικές μονάδες,; οι ὀποῖες πλέον δεν ὑπάρχουν στην περιοχη τῆς Κοζάνης-Πτολεμαΐδας και παρά την νέα λιγνιτική μονάδα τῆς Πτολεμαΐδας V τῶν 600 MW.

Ἐπομένως το ἔργο αὐτό θα ἀπαιτήσῃ συμβατικές θερμικές μονάδες τῶν 2500 MW να λειτουργοῦν ἀντιπαράλληλα με το Φ/Β ὤστε να διατηρεῖται σταθερή η παραγωγῆ τῶν 2500 MW εἰς το τέλος τῆς ἠμέρας.

Αὐτός ὁ τέλειος συγχρονισμός ὅμως εἶναι ἀδύνατον πρακτικῶς ἷνα ἐπιτευχθῇ καὶ δια τοῦτο ἀναμένονται πολλές διακοπές τῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς ἔνεκα τῆς ἀποκλίσεως προσφορᾶς και ζητήσεως ἠλεκτροπαραγωγῆς.

Δια τον λόγο αὐτό θα ἀπαιτηθῇ ἕνας μεγάλος ἀριθμός μπαταριῶν δια την κάλυψιν τῶν ἀποκλίσεων σε ἐπίπεδο λεπτοῦ ἤ δευτερολέπτουν μεταξύ τῶν θερμικῶν μονάδων καὶ τοῦ Φ/Β, γεγονός ποῦ συνιστᾶ πρωτόγνωρο τεχνικό πρόβλημα και ἀπαιτεῖ πολλῶς προσπαθειῶν ἔρευνας καί τεχνολογίας.

Συνοπτικά καταληγουμε ὄτι το ἔργο θα εἶναι πανάκριβο λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης ὑπάρξεως συνοδευτικῶν συμβατικῶν θερικῶν μονάδων καθώς και συσσωρευτῶν δια την ὁμαλη μετάβασιν τῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς εἰς το τέλος ἐκάστης ἡμέρα, χωρίς ὅμως να παρέχονται ἐγγυήσεις δια την ἀσφάλεια τῆς μεταβάσεως και την μεταβατική εὐστάθεια τοῦ συστήματος.

Η συμπεριφορά τοῦ πρωθυπουργοῦ και τοῦ ὑπουργοῦ ἐνέργειας εἶναι συνεπῶς ἐγκληματική, ἀποφασίζοντας περί ἔργων ἄνευ τῶν στοιχειωδῶν μελετῶν σκοπιμότητας και ἀκριβοῦς ἀναλυσεως τοῦ κόστους-ὠφέλους και τῆς ἐπικινδυνότητας με τεράστιες ἐπιπτώσεις ἐπί τῆς ζωῆς και τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν και την οἰκονομική ἐπιβάρυνσιν τῆς χώρας!!!!   ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

Αν αυτο το τερατουργημα γινει, ηδη θα συνυπαρχουν στο συνολο περι τα 10GW φωτοβολταικων , απο 5 σημερα και μεχρι να γινουν 20. GW. Εστω με τα 10GW και με μια αποδοση τις μεσημβρίνες ωρες περι το 75%, θα εχουμε μια παραγωγη 7.5 GW. Για μια ζητηση την ανοιξη και το φθινοπωρο , οχι πανω απο 5 GWh. Tην ιδια στιγμη αν φυσαει μετρια, άλλα 7 Χ 0.4 = 2.8 GW αιολικων θα θελουν να εγχυθουν στο συστημα. Δλδ μονο

οι ΑΠΕ θα ειναι 10 GWh , ενω θα πρεπει να λειτουργουν και 1 με 2 GW θερμικες μοναδες για την ευσταθεια. Λογω δε target model θα πρεπει να εισερχοντσι στο συστημα και imports,εισαγωγες εφοσον θα προσφερονται φθηνοτερα!

Συνεπως απο ενα συνολο 12 με 13 GW θα καταναλωνοντσι τα 5 και θα πετιουνται τα υπολοιπα!

Και ολα συτα λογω του ενεργειακου μαξιμαλισμου, που μας εχει επιβληθει, για να καταναλωθουν και να μοχλευθουν επι 10, τα στασιμα κεφαλαια των Γερμανων κ.α. ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΜΠΟΖΙΝΗΣ

Ετσι είναι. Για να υποστηριχθεί το σύστημα με τα 2,5 GW Φ/Β θα χρειασθούν και μπαταριές και θερμικοί σταθμοί για back up. Θα πρέπει παράλληλα να φτιαχτούν και εγκαταστάσεις αποθήκευσης μπαταριών με χωρητικότητα τουλάχιστον 6 ωρών που να μπορούν να καλύψουν τις 3 πρωινές ώρες πριν την ανατολή του ήλιου και άλλες 3 ώρες το βράδυ με τη δύση με μια ικανότητα τουλάχιστον 2GW. Υπάρχουν έτοιμες εγκαταστάσεις στους λιγνιτικούς σταθμούς της ΔΕΗ, που αποσύρονται. Υπάρχει έτοιμη διασύνδεση στα 400 KV, και ΚΥΤ για την διασύνδεση των μπαταριών. Μπορούν να αξιοποιηθούν και οι γεννήτριες των σταθμών για παραγωγή αέργων (επαγωγικά ή χωρητικά) για την στήριξη της τάσης στο Ηλεκτρικό Σύστημα. Αλλά ποιος να τα σκεφτεί αυτά. Όλα γίνονται για αρπαχτές και από την άλλη μεριά, τα golden boys της ΔΕΗ με τιμή Φ.Α. στα 50 €/MWh ανεβάζουν την οριακή τιμή τις βραδινές ώρες στα 180 – 190 €/MWh κρατώντας μονάδες έξω, και δημιουργώντας τεχνητή έλλειψη παραγωγής (ισχύος). Η ΔΕΗ έχει μετατραπεί σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που κερδοσκοπεί ασύστολα, εις βάρος των Ελλήνων καταναλωτών. Αυτή είναι η πολιτική Μητσοτάκη στην ενέργεια, εκμετάλλευση των πολλών υπέρ των πολύ ολίγων. Αυτό πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει σύντομα. Είναι στο χέρι μας. ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑΝ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ; ΟΙ μΑΠΕΣ!

Οἱ μεταβλητές ἈΠΕ Συστήματος (μΑΠΕΣ) ἤτοι τα αἰολικά και τα ἡλιακά Φ/Β ἔχουν δύο βασικές ἀρνητικές ἰδιότητες μέσῳ τῆς ἐπικλήσεως τῶν ὁποίων, κατέστη δυνατή ἡ δημιουργία τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐνέργείας ἤτοι τῆς ἐνδοημερησίας και προημερησίας ἀγορᾶς ὠς καῖ τῆς ἀγορᾶς ἐξισορροπήσεως ἰσχύος και ἐνέργειας!!!

1. Δεν παρέχουν ἐγγυημένη ἰσχύν λόγῳ τῆς τυχαιότητος τῶν Ἀνανεωσίμων Πηγῶν Ἐνέργειας (ἥλιος, ἄνεμος) ἀλλά εἶναι λοιπόν μεταβλητῆς και οὐχί ἐγγυημένης παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας την ὁποία παρέχουν χρονικῶς εἰς το Σύστημα

(ἐξ οὖ και μΑΠΕΣ).

Λόγῳ αὐτῆς τῆς ἰδιότητος δημιουργήθηκε ἀρχικῶς ἡ προημερησία ἀγορά, κατά την ὀποία κατατίθενται οἱ προσφορές ἐνέργειας δια κάθε ὥρα τῆς ἑπομένως ἡμέρας ἀλλά δημιουργήθηκε ἐπίσης και ἡ ἐνδοημερησια ἀγορά ὄταν την ἐπομένη ἡμέρα οι μΑΠΕΣ δεν εἶναι εἰς θὲσιν ἴνα κομίσουν τα προσφερθέντα και ὑπεσχεθέντα, καὶ ὁ ἈΔΜΗΕ ἀγοράζει την ἐλλείπουσα ἐνέργεια εἰς την ἀγορά ἐξισορρόπησης ἐνέργειας σε πολύ ὑψηλότερη τιμή λόγῳ πολύ ὀλιγότερου ἀνταγωνισμοῦ.

Καί εἰς τας δύο περιπτώσεις οἱ μΑΠΕΣ κερδοσκοποῦν ἀσύστολα (νομίμως!!!) διότι εἰσπράτουν την ὑψηλότερη τιμή προσφορᾶς, τιμή μονάδος φυσικοῦ ἀερίου εἰς την πρώτη ἀγοράν, εἴτε τιμή κερδοσκοπικῆς προσφορᾶς εἰς την ἀγορά ἐξισορρόπησης ἐνέργειας. ἔως 3000 €/MWh. (!!!)

2. Ἔτι περαιτέρω καὶ εἰς ἔτι χειρότερα, οἱ μΑΠΕΣ δεν διαθέτουν στρεφόμενη ἀδράνια με περιστρεφόμενες μάζες τῆς στροβιλο-γεννητρίας ὅπως οι λιγνιτικές μονάδες, ἀλλά παράγουν ρεῦμα με ἠλεκτρονικούς μετατροπεῖς καί ἔχουν μηδενική στροφική ἀδράνεια.

Ὄμως αὐτή ἡ στροφική ἀδράνεια τῶν θερμικῶν μονάδων καὶ ἰδίως τῶν λιγνιτικῶν ἀτμοηλεκτρικῶν μονάδων, εἷναι ἀπαραίτητη δια την εὐστάθεια τοῦ Συστήματος Ἠλεκτρικῆς Ἐνέργειας (ΣΗΕ) διότι ὅταν συμβεῖ μία ἀτυχηματική διακοπή λειτουργίας μίας ἠλεκτρπαραγωγικῆς μονάδος, μίας γραμμῆς μεταφορᾶς (π.χ. η διασύνδεσίς μας με την Ἰταλία ἤ Βουλγαρία), ἤ ὀταν πέσει ἀπότομα ο ἄνεμος ἤ ἡ ἠλιακή ἀκτινοβολία λόγῳ παρελεύσεως συνέφου), η κινητική ἐνέργεια τῆς στροβιλογεννητρίας τῶν λιγνιτικῶν σταθμῶν, διοχετεύεται ἀκαριαία στο ΣΗΕ και οὕτως παρέχεται ἱκανός χρόνος δια τας ἐφεδρικάς μονάδας τοῦ ΣΗΕ (συνήθως ἀεριστροβίλους) να προλάβουσι ἵνα ἀνεβάσουσι φορτία και καλύψουσιν το ἔλλειμμα παραγωγῆς.

Ἔτσι με το "Target Model" τοῦ χρηματηστηρίου τῆς ἀγορᾶς, το ἔλλειμμα στρεφομένης ἐφεδρείας καὶ τον ἔλεγχο τῆς συχνοτητος τοῦ συστήματος ἀναλαμβάνει ὁ ἈΔΜΗΕ με την ἔνταξιν μονάδων με Στρεφόμενη Ἐφεδρεία (Σ.Ε.) ἤ συσσωρευτές ποῦ παρέχουν ἰσοδύναμη Σ.Ε. μέσω τῆς ἀγορᾶς ἐξισορροήσεως ἰσχύος, δηλαδή μεταφέροντας ὅλο το κόστος εἰς τους καταναλωτές και ὄχι εἰς τις μΑΠΕΣ οἴτινες εἶναι οἱ κύριες ὑπεύθυνες δια το ἔλλειμμα Σ.Ἐ. Α. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

Η Ιδιωτικοποίηση του Χωρικού Σχεδιασμού

 https://www.youtube.com/watch?v=QqjPgZf18HY

«Αιώνια Ρύπανση»: Η ανεπανόρθωτη βλάβη των PFAS και η Ελλάδα που δεν θέλει να ξέρει

 

https://www.reportersunited.gr/10499/forever-pollution/?fbclid=IwAR3_MM4R7-D-jodTcllJBnbdRXqXMXBspGFYZlZsNVII_LgdJIpByEdzuYg#.Y_vRSHvxOws.facebook

Ημερίδα “Μεταβάσεις προς τη Βιώσιμη Διαχείριση Απορριμμάτων σε επίπεδο Δήμων”

 

https://www.youtube.com/watch?v=DLlT2kTQRb8

Θα φθηνύνει ποτέ το ρεύμα; Όχι με τις δήθεν «Α»ΠΕ!

 

του Χρήστου Ι. Κολοβού*

Ποια είναι τα δεδομένα σήμερα, πού μας οδηγούν τα δεδομένα, ποιες εναλλακτικές επιλογές υπάρχουν;

1. Τα δεδομένα

α) Πάνω από 95% των κελιών των φωτοβολταϊκών συστημάτων παγκοσμίως έρχεται απ’ την Κίνα, απ’ όπου έρχεται και 70-90% των μετάλλων της ομάδας «σπανίων γαιών», που είναι απαραίτητα για τα αιολικά. Η λίμνη τοξικών καταλοίπων κατεργασίας «σπανίων γαιών» στο Baotou της Κίνας δείχνει πως τίποτα το αειφόρο δεν υπάρχει στον εξοπλισμό για τις συγκεκριμένες «Α»ΠΕ, γι’ αυτό και το «δήθεν».

β) Η λειτουργία του δικτύου ηλεκτροδότησης βασίζεται στην ισορροπία σε κάθε χρονική στιγμή της παραγωγής ηλεκτρισμού με τη ζήτηση απ’ τους καταναλωτές. Κάθε ανισορροπία, που προκύπτει είτε από ζήτηση που δεν μπορεί να καλυφθεί απ’ την παραγωγή είτε από υπερβάλλουσα παραγωγή, οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις: χωρίς παρέμβαση  του Διαχειριστή του Συστήματος ηλεκτροδότησης τείνουν σε μπλακάουτ. Στη Μελέτη Επάρκειας Ισχύος 2020-2030 ο ΑΔΜΗΕ, (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), είπε πως με τις υπάρχουσες τεχνολογίες η ηλεκτρική ενέργεια δεν μπορεί να αποθηκευτεί.

γ) Η ζήτηση ηλεκτρισμού στο Ελληνικό Διασυνδεμένο Σύστημα Ηλεκτρισμού (ηπειρωτική χώρα + διασυνδεμένα νησιά) κυμαίνεται στη διάρκεια του 24ώρου και ανάλογα με την εποχή του έτους ανάμεσα σε 2,5 και 9,5 χιλ. MW. Αντίστοιχη πρέπει να είναι η παραγωγή, προκειμένου να διατηρείται η ευστάθεια του δικτύου.

δ) Έχουμε ήδη εγκαταστήσει πάνω από 10 χιλ. MW αιολικά + φωτοβολταϊκά, τα οποία μας έχουν κοστίσει πάνω από 15 δισεκατομμύρια ευρώ, σε συνθήκες χρεοκοπίας της χώρας. Αυτά τα αιολικά + φωτοβολταϊκά έχουν ήδη αποδειχθεί στην πράξη παντελώς ανίκανα να διασφαλίσουν την επάρκεια ηλεκτρισμού, καλύπτοντας αξιόπιστα τη ζήτηση, ενώ και οι λογαριασμοί έχουν πετάξει στα ύψη.

ε) Στις 7/10/2022 μας ενημέρωσαν πανηγυρικά πως οι δήθεν «Α»ΠΕ κάλυψαν τις ανάγκες της Ελλάδας για 5 ώρες. Παρέλειψαν να μας πουν πως η ζήτηση ηλεκτρισμού ήταν κάτω κι από 2,5 χιλ. MW, πως τα θερμικά εργοστάσια συνέχισαν να λειτουργούν αδιάλειπτα, πως εκείνη την ημέρα λόγω ισχυρών ανέμων υπήρχε απαγορευτικό απόπλου για τα νησιά και πως το δίκτυο θα κατέρρεε αν δεν γινόταν εξαγωγές.

στ) Με Απόφαση του Υπουργού Ενέργειας στις 16/11/2022 (Διαύγεια, ΑΔΑ 9ΕΙΜ4653Π8-ΖΦ7) πιστοποιήθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο απ’ την κυβέρνηση πως ο εγχώριος λιγνίτης είναι πιο φθηνός απ’ το φυσικό αέριο, το οποίο επιπλέον είναι 100% εισαγόμενο. Αλλά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ, στις 2/12/2022 η συμμετοχή του πανάκριβου φυσικού αερίου στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής ήταν 70%, ενώ ο πολύ πιο φθηνός λιγνίτης ήταν στο 16% (οι δήθεν «Α»ΠΕ στο μόλις 6%). Επίσης, η συμμετοχή του φυσικού αερίου ήταν 62-68% στις 3,5,7 & 8/12/2022 και τις υπόλοιπες ημέρες κατά κανόνα πάνω από 50%.

ζ) Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία του Ινστιτούτου Fraunhofer, μέχρι και τον Οκτώβριο 2022 η Γερμανία έχει ήδη εγκαταστήσει πάνω από 130 χιλ. MW αιολικά + φωτοβολταϊκά. Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Entso-e (Ένωση Διαχειριστών Συστημάτων Ηλεκτροδότησης Ευρώπης), το διήμερο Πέμπτης- Παρασκευής 1 & 2/12/20222 αυτά τα πάνω από 130 χιλ. MW έδιναν μόλις 3,5-5 χιλ. MW, ποσότητα που δεν είναι ικανή να καλύψει ούτε καν τις ανάγκες της Ελλάδας! Το ίδιο συνέβη στο 3ήμερο 9-11/12/2022. Τα πάνω από 130 χιλ. MW της Γερμανίας κόστισαν πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο ως εξοπλισμός.

η) Σε ομιλία του στις 9/12/2022 ο Έλληνας Υπουργός Ενέργειας είπε πως η δυναμικότητα των δήθεν «Α»ΠΕ θα τριπλασιαστεί μέχρι το 2030, ενώ θα συνοδεύεται από 7–8 χιλ. MW αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας και 2,5 χιλ. MW θαλάσσιων αιολικών. Επειδή η αποθήκευση μετρείται με τις ώρες, τα πανάκριβα 7–8 χιλ. MW θα μπορούν να καλύψουν το πολύ τις ανάγκες λίγων μόνο ωρών.

2. Πού μας οδηγούν τα δεδομένα;

α) Για να καλύψουμε στοιχειωδώς αξιόπιστα τις ανάγκες της Ελλάδας με αιολικά + φωτοβολταϊκά, τα πάνω από 10 χιλ. MW, που ήδη έχουμε βάλει, είναι πολύ λίγα και πρέπει να βάλουμε πολύ περισσότερα από 100 χιλ. MW.

β) Εάν βάλουμε τόσα πολλά αιολικά + φωτοβολταϊκά, θα υπάρχουν πολλές ώρες που το δίκτυο θα αποσταθεροποιείται, λόγω ανισορροπίας της παραγωγής σε σχέση με τη ζήτηση. Για να μείνει το σύστημα ευσταθές, πρέπει να κάνουμε νέα δίκτυα μεταφοράς του ηλεκτρισμού. Ήδη μαθαίνουμε για καλώδιο με την Αίγυπτο, καλώδιο με την Κύπρο, καλώδιο με την Αυστρία, νέο καλώδιο με την Ιταλία. Ένας χορός δισεκατομμυρίων απ’ τις τσέπες των φορολογουμένων, με εντελώς αβέβαια αποτελέσματα, τόσο στην ασφάλεια εφοδιασμού όσο και στις τιμές του ρεύματος: οι «επενδύσεις» θα πρέπει να αποπληρωθούν! Πρακτικά, θα καταστρέψουμε την Ελλάδα, με αιολικά + φωτοβολταϊκά και πυλώνες μεταφοράς παντού, για να στέλνουμε ηλεκτρισμό στη Γερμανία. Η χώρα θα γίνει ένα απέραντο βιομηχανοστάσιο, με προβληματικές τις υπόλοιπες χρήσεις γης.

γ) Εάν βάλουμε μπαταρίες για αποθήκευση, αφενός οι μπαταρίες έχουν εξαιρετικά περιορισμένη διάρκεια παροχής, το πολύ 4 ώρες, αφετέρου εξακολουθούν να είναι πανάκριβες. Το άθροισμα «Α»ΠΕ + δίκτυα + μπαταρίες εγγυάται πανάκριβο ηλεκτρισμό!

δ) Εάν κάνουμε «αντλησιοταμίευση», δηλαδή αποθήκευση του ηλεκτρισμού των δήθεν «Α»ΠΕ σε υδροηλεκτρικά, (έχουν ήδη δεσμεύσει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για ένα συγκεκριμένο έργο στον Αχελώο), το άθροισμα «Α»ΠΕ + δίκτυα + «αντλησιοταμίευση» εγγυάται πανάκριβο ηλεκτρισμό! Έχουμε ήδη δυο τέτοια έργα, στον Αλιάκμονα και στο Νέστο, τα οποία συστηματικά αξιοποιούνται ελάχιστα. Και παραμένει εκτός λειτουργίας το υδροηλεκτρικό της Μεσοχώρας, το οποίο είναι σχεδόν ολοκληρωμένο και το έχουμε ήδη πληρωμένο.

ε) Για τα πιο πάνω θα πρέπει να πληρώσουμε πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν 100% του ΑΕΠ της χώρας, λεφτά που βεβαίως θα καταλήξουν σε συγκεκριμένες τσέπες. Κανείς πολιτικός δεν τολμά να το ομολογήσει!

3. Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές!

α) Η πιο φθηνή ενέργεια είναι αυτή που δεν χρειάζεται καν να την παράγουμε. Την ώρα που μέσα σε 15 μήνες βρέθηκαν πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ, για να μη χρεοκοπήσουν οι «πάροχοι», δίνονται ψίχουλα στις θερμομονώσεις των κτηρίων: τα προγράμματα «Εξοικονομώ» είναι εντελώς άτολμα, παρόλο που οι θερμομονώσεις παράγονται στην Ελλάδα και δίνουν δουλειές στους Έλληνες. Το ίδιο συμβαίνει με τους ηλιακούς θερμοσίφωνες: απολύτως κανένα κίνητρο για γενικευμένη χρήση.

β) Σε πολλές χώρες γενικεύεται η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών στις στέγες, σε νέα κτήρια είναι πλέον υποχρεωτική. Στην Ελλάδα δεν το κάνουμε επειδή το δίκτυο χαμηλής τάσης, όπου συνδέονται τα φωτοβολταϊκά στεγών, είναι απαρχαιωμένο και δεν έχει χωρητικότητα. Με τα πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ, που η κυβέρνηση βρήκε για τους «παρόχους» μέσα σε 15 μήνες, θα μπορούσαμε να είχαμε ένα εντελώς νέο δίκτυο χαμηλής τάσης, που να υποστηρίζει τόσο φωτοβολταϊκά στις στέγες όσο και ηλεκτροκίνηση. Αυτό είναι το «κόστος ευκαιρίας» που πληρώνουμε, καθώς οι πολιτικοί ευνοούν τα φαραωνικά φωτοβολταϊκά εργοστάσια, που καλύπτουν χωράφια και βοσκότοπους. Κι όμως, σύμφωνα με μελέτη του Ερευνητικού Κέντρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2019, έχουμε 128 τετραγωνικά χιλιόμετρα στέγες, που μπορούμε να βάλουμε φωτοβολταϊκά και να καλύψουμε το 1/3 των ετήσιων αναγκών.

γ) Στην Ελλάδα έχουμε διαπιστωμένα γεωθερμικά πεδία, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών, ιδίως σε μη διασυνδεμένα νησιά, που ηλεκτροδοτούνται πανάκριβα με πετρέλαιο.

δ) Τέλος, στην Ελλάδα έχουμε μια τεράστια ακτογραμμή και τα εργαστήρια λιμενικών έργων των Πολυτεχνείων έχουν πολύ καλή γνώση του κυματισμού. Όμως δεν προωθήσαμε ποτέ την παραγωγή ηλεκτρισμού με κυματική ενέργεια, ακόμα και στα μικρά νησιά, που δεν έχουν μεγάλες καταναλώσεις, αλλά τα ηλεκτροδοτούμε πανάκριβα με πετρέλαιο.

Τα πιο πάνω δείχνουν πως εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, αν προταχθεί το όφελος των πολλών κι όχι των ολίγων και των ξένων. Και «Α»ΠΕ δεν είναι μόνο τα αιολικά. Αλλά φθάσαμε στο σημείο να προωθούν αιολικά στα Πιέρια, όπου η ίδια η εταιρεία λέει πως στο 59% του έτους επικρατεί άπνοια! Στα 2/3 του έτους οι ανεμογεννήτριες ΔΕΝ θα δουλεύουν, αφού χρειάζονται τουλάχιστον 2,5 μποφόρ για να ξεκινήσουν απλά να περιστρέφονται. Προβληματίζεται άραγε κανείς «αρμόδιος» γιατί να ξεπατώσουμε «το βουνό των Μουσών» με αιολικά που ΔΕΝ θα δουλεύουν, ενώ μπορούμε π.χ. να βάλουμε φωτοβολταϊκά στις στέγες και να δουλεύουν;

* Δρ Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ. -τ. Διευθυντής Κλάδου Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας. -Σύμβουλος ενεργειακής πολιτικής

από το «https://efkozani.gr/»

https://www.hereticalideas.gr/2022/12/tha-fthinynei-pote-to-reyma-ochi-me-tis-dithen-a-pe.html?fbclid=IwAR2j85TvaGdQWvA0aEetGTHnKR6RwFGiHku02nFBy13Bw0Lb3u948SZm4_g